alt

Απάντηση στην παρουσίαση του βιβλίου Η επέλαση της ροζ λογοτεχνίας.

Της Εύας Στάμου

Το 2010 δημοσιεύτηκε στην Book Press  κείμενό μου με τίτλο «Τα βιβλία της ροζ κουλτούρας». Ήταν μία από τις πρώτες, εξ όσων γνωρίζω, απόπειρες στην ελληνική αρθρογραφία να αναλυθούν έστω συνοπτικά κάποιες όψεις του συγκεκριμένου είδους παραλογοτεχνίας όπως αναπτύσσεται τόσο στη χώρα μας όσο και στη διεθνή παραγωγή βιβλίου.

alt

Για το πάθος των λογοτεχνών της Θεσσαλονίκης με το ποδόσφαιρο.

Του Παναγιώτη Γούτα

Το Μουντιάλ βρίσκεται προ των πυλών και άρχισε ήδη να αποτελεί θέμα για διάφορες εφημερίδες και περιοδικά της χώρας. Πληροφορίες για τις ομάδες των ομίλων, για τους αντιπάλους της δικιάς μας Εθνικής, για τις συνθήκες ζωής της Βραζιλίας, τη διαφορά θερμοκρασίας στη διάρκεια της ημέρας και τα απρόβλεπτα καιρικά φαινόμενα στη χώρα του Αμαζονίου, τις φαβέλες, τον κίνδυνο διαδηλώσεων και ταραχών από τους καρτονέρος και τους άστεγους των τενεκεδουπόλεων που ψωμολυσσάνε ψάχνοντας στα σκουπίδια τον επιούσιό τους, ενώ σκορπίζονται αφειδώς δισεκατομμύρια στον τζόγο του ποδοσφαίρου.

ioannou 1

Του Παναγιώτη Γούτα

Η επιστροφή του αρχείου του κορυφαίου πεζογράφου μας Γιώργου Ιωάννου στη γενέτειρα πόλη του ύστερα από 29 ολόκληρα χρόνια είναι ένα πολύ σημαντικό γεγονός και για την πόλη μας και για εκείνους που αγάπησαν και αγαπούν το έργο του.

planodion390

Του Κώστα Κουτσουρέλη

Πόσα γνωρίζουμε για τα λογοτεχνικά περιοδικά στην Ελλάδα; Στην ουσία, όχι πολλά. Τα αρχεία τους, πλην ελαχίστων δακτυλοδεικτούμενων και δακτυλομετρούμενων εξαιρέσεων, δεν σώζονται, άρα εικόνα συστηματική, οργανωμένη εκ των έσω, είναι αδύνατο να έχουμε. Οι αποτιμήσεις, οι κριτικές, όχι οι γυμνά στατιστικές, της πορείας ενός εκάστου σπανίζουν. Οι συγκριτικές παρουσιάσεις ακόμη περισσότερο. Οι προσεγγίσεις, όσες διαθέτουμε, έχουν χαρακτήρα ως επί το πλείστον ιστοριοδιφικό, σπανίως πηγαίνουν πιο βαθιά. Ακόμη και η ιστορία της λογοτεχνίας, πολλές φορές τα παρατρέχει. 

blixen390

Της Εύας Στάμου

Από τις 5 έως τις 12 Μαρτίου ο Θεόδωρος Γρηγοριάδης και εγώ ήμασταν καλεσμένοι στο Πανεπιστήμιο της Κοπεγχάγης από το πρόγραμμα DIVA που υπάγεται στο Υπουργείο Πολιτισμού της Δανίας. Η επίσκεψή μας είχε ενταχθεί στις εκδηλώσεις του Φεστιβάλ Βιβλίου που γίνεται κάθε Μάρτιο, και το οποίο φέτος είχε ως θέμα του «Το σώμα στη λογοτεχνία».

mono-oi-gynaikes-diavazoun-turquie-1948 390

Του Παναγιώτη Γούτα

Η φωνή της κοπέλας του εκδοτικού οίκου όπου τηλεφώνησα ήταν τρυφερή και φιλική. Έδειχνε απίστευτη κατανόηση στην επιμονή μου να την καλώ, μια επιμονή που άγγιζε τα όρια της υστερίας. Ωστόσο, στα τα λόγια ήταν φειδωλή. «Δεν μπορώ να σας πω τίποτα ακόμη, κύριε, περιμένω και την εισήγηση του αναγνώστη». Όταν τόλμησα να την ρωτήσω αν ο αναγνώστης τού προς έκδοση κειμένου μου ήταν κάποιος επώνυμος συγγραφέας που γνώριζα πως εκδίδει στον συγκεκριμένο οίκο, η συμπεριφορά της άλλαξε απότομα. «Αυτά δεν τα ανακοινώνουμε ποτέ, κύριε. Θα κάνετε υπομονή λίγες μέρες ακόμη». 

alt

Της Κικής Δημουλά

Δεν είμαι ομιλήτρια, είμαι παρουσιάστρια του δικού μου εγκάρδιου χαιρετισμού, προς την αποψινή εκδήλωση που τιμά τον Θανάση Βαλτινό, αλλά για να μη λέμε μισές αλήθειες, και ο Βαλτινός τιμά με το παραπάνω αυτό που του αφιερώνεται απόψε, και το δικαιώνει. Ας θεωρηθεί, λοιπόν, η παρουσία μου, κάτι σαν το κούρντισμα των μουσικών οργάνων πριν τη συναυλία ή ακόμα σεμνότερα, σαν τους ξηρούς καρπούς που συνοδεύουν το προσφερόμενο ποτό πριν το εκλεκτό δείπνο. 

ioannou-photo360

Της Αρχοντούλας Διαβάτη

Θυμάμαι την καθημερινή εκείνη του Φεβρουαρίου, τη μέρα της κηδείας του Γιώργου Ιωάννου, μια μέρα με κρύο και χιονόνερο, καθώς πηγαίναμε προς στην Αγιά Σοφιά, πριν από χρόνια. Εικοσιεννιά χρόνια. Να όμως που η οικογένειά του κράτησε όλα αυτά τα χρόνια το σπίτι του στα Εξάρχεια –οδός Δεληγιάννη– πληρώνοντας ενοίκια και ανατιμήσεις, μέχρι που ήρθε η ιμερτή μέρα και δόθηκε λύση στο πρόβλημα. Το αρχείο του σημαντικού συγγραφέα, η μόνη κληρονομιά, στεγάσθηκε στον γενέθλιο τόπο και άνοιξε την Κυριακή απόγευμα για το κοινό, στον έκτο όροφο του Βαφοπούλειου. 

why-write-6201

Του Παναγιώτη Γούτα

Ένα υπαρξιακού τύπου ερώτημα που τίθεται κατά κόρον σε λογοτέχνες, στις ραδιοφωνικές ή τηλεοπτικές συνεντεύξεις τους από επιτήδειους δημοσιογράφους, αλλά και σε εκπομπές λόγου, όταν αυτοί καλεστούν, είναι το παρακάτω: Γιατί γράφεις;

anoikto-panepistimio

Του Γιώργου Π. Πεφάνη*

Το άρθρο της κας Ιωάννας Φωτιάδη στην Καθημερινή (19-11-2013) με τίτλο «Βιομηχανία παραπαιδείας για φοιτητές δημοσίους υπαλλήλους» ανήκει σε μια επιθετική δημοσιογραφία που προσελκύει την προσοχή και την ίδια στιγμή καλύπτεται από τον μανδύα της κοινής γνώμης και της ατζέντας των ΜΜΕ. Κοινοί τόποι της ελληνικής δημοσιογραφικής avant-garde: η διαφθορά στα Πανεπιστήμια και στα πέριξ αυτών, αυτή τη φορά με το πρόσωπο της παραπαιδείας, οι αμελείς και καιροσκόποι δημόσιοι υπάλληλοι και η διαφαινόμενη έκπτωση των σπουδών και των πτυχίων.

lessing360

Της Αργυρώς Μαντόγλου 

Η Ντόρις Λέσινγκ δεν είναι συγγραφέας που θα μπορούσε εύκολα να κατηγοριοποιηθεί. Στη διάρκεια της μακράς συγγραφικής της πορείας δοκίμασε πολλά είδη αφήγησης, πειραματίστηκε με διάφορες φόρμες και κάλυψε με το έργο της μια ευρύτατη θεματική. Πέρασε από τη μικρή φόρμα στο μυθιστόρημα, από την παραδοσιακή αφήγηση στη μεταμοντέρνα σύνθεση, από το ρεαλιστικό και φεμινιστικό μυθιστόρημα στο μυθιστόρημα διαμόρφωσης της συνείδησης, από την αυτοβιογραφία και την πολιτική στην επιστημονική φαντασία, σε αφηγήσεις της ουτοπίας και της μυστικιστικής εμπειρίας.

the-seventh-seal3

Του Παναγιώτη Γούτα

Επισκεπτόμενος ένα bazaar βιβλίων στην πόλη μου, έπεσα πάνω στο λεύκωμα του Ηλία Πετρόπουλου με τον τίτλο «Ελλάδος κοιμητήρια» (Κέδρος, 2005). Η νέα του τιμή εξευτελιστική. «Ποτέ ο θάνατος δεν ήταν τόσο φτηνός!» σκέφτηκα και το αγόρασα. Ξεφυλλίζοντάς το, μέσα από εκατοντάδες ασπρόμαυρες φωτογραφίες κοιμητηρίων (τραβηγμένες είτε από τον ίδιο τον συγγραφέα είτε από φίλους του, κυρίως συγγραφείς) ένιωσα το χέρι του θανάτου να μου αγγίζει τον ώμο. 

roth

Του Παναγιώτη Γούτα

Ο ποιητής Μανόλης Αναγνωστάκης, κάποια στιγμή της ζωής του και επειδή δεν είχε κάτι καινούριο να γράψει, αποφάσισε να σιωπήσει. Και σταμάτησε να γράφει ποιήματα. Πολλοί ανεγκέφαλοι θαυμαστές του, δεν κατάλαβαν αυτήν την έντιμη στάση του και την παρερμήνευσαν. Τον θεώρησαν ηττοπαθή και του χρέωσαν έλλειψη αγωνιστικότητας. Πολλές αριστερές φιλολογίνες και μελετήτριες του έργου του, τον πλησίασαν με πρόσχημα κάποια συνέντευξη, για να τον παροτρύνουν να συνεχίσει. «Μα αφού δεν έχω κάτι καινούριο να πω...» τις αποστόμωνε εκείνος, μένοντας συνεπής ως το τέλος στην απόφαση που είχε πάρει. 

students 2357903b

Του Ρωμανού Σκλαβενίτη-Πιστοφίδη

Όσο περνούν τα έτη σπουδών μου, συνειδητοποιώ πόσα υλικά, πόσος χρόνος, πόσοι άνθρωποι χαραμίζονται μέχρι τη στιγμή της αποφοίτησης. Για παράδειγμα, η Σύγκλητος του Α.Π.Θ., όπου φοιτώ, ανακοίνωσε την αναβολή της έναρξης των μαθημάτων μόλις το απόγευμα της Παρασκευής, όταν δηλαδή οι γραμματείες των σχολών είχαν πια κλείσει και κανένας φοιτητής δεν μπορούσε να ενημερωθεί για τις αλλαγές του προγράμματος. Δεδομένου, λοιπόν, ότι υπάρχει προηγούμενο ασυνέπειας της σχολής μας ως προς τις αποφάσεις της Συγκλήτου (οι εξετάσεις διενεργήθηκαν κανονικά, παρά τη σχετική απόφαση), το πρωί της Δευτέρας θα παρουσιαστούμε όλοι στα νοσοκομεία όπου σπουδάζουμε Ιατρική, για να είμαστε σίγουροι ότι το μάθημα δεν θα γίνει ερήμην μας. 

katerina

Μνήμη Κατερίνας Νούκα

Της Αρχοντούλας Διαβάτη

Όταν έχεις μια παιδική καρδιά/ Και δεν έχεις ένα φίλο,/ Πήγαινε βάλε βέρα στα κλαδιά,/ Στη μπουτονιέρα σου φύλλο. 

Υποθήκαι, Κώστας Καρυωτάκης  

  

stamou_languages

Της Εύας Στάμου

Είναι πλέον φαινόμενο συνηθισμένο στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης: αναρτήσεις επιθετικού περιεχομένου και υβριστικού χαρακτήρα γραμμένες ανορθόγραφα με κεφαλαία γράμματα. Όσοι ασχολούμαστε με το φέισμπουκ και το τουίτερ συναντάμε τέτοιου είδους αναρτήσεις καθημερινά. Πρόκειται για κείμενα χωρίς ειρμό, ασύντακτα, ασυνάρτητα κι αδόμητα, με κύριο στόχο τον εκφοβισμό ή τον διασυρμό κάποιου με του οποίου τις ιδέες ή την πολιτική δράση διαφωνεί ο γράφων.

bestsellers

Του Γιώργου Ν. Περαντωνάκη

Οι έλληνες συγγραφείς της δεκαετίας του ’80 θεωρούνται ότι αποστασιοποιήθηκαν ριζικά από τους προκατόχους τους και έδωσαν το δικό τους στίγμα στον χάρτη της ελληνικής πεζογραφίας. Βασικό σημείο καμπής στάθηκε η απομάκρυνσή τους από το πολιτικό μυθιστόρημα, γενικότερα από την αφήγηση της δημόσιας ζωής, και η ανάδυση του ατομικού βίου ως πυρήνα της θεματικής των έργων τους.

middle-age-people

Της Εύας Στάμου

Η μέση ηλικία είναι το στάδιο του βίου που συνδέει τη νεότητα με το γήρας. Οι περισσότεροι αντιλαμβανόμαστε τη διαδικασία της βιολογικής ωρίμανσης σαν έναν κύκλο με συγκεκριμένα στάδια και όρια. Στα στάδια αυτά προβάλλουμε ιδιαίτερα χαρακτηριστικά και θεωρούμε ότι προσφέρουν συγκεκριμένες δυνατότητες.

nlp_generalise_distort_delete

Του Ρωμανού Σκλαβενίτη-Πιστοφίδη

Η λέξη «γενίκευση» έχει στιγματιστεί απ' την πολυχρησία. Γενικεύσεις καταγγέλλονται διαρκώς ως παρελκυστικές τεχνικές του ανορθολογισμού, που είτε ευνοούν λογικά σφάλματα και παραλογισμούς είτε, με μια δόση συνωμοσιολογίας, εξυπηρετούν «συμφέροντα». Στην πραγματικότητα, όμως, αρκετές γενικεύσεις είναι χρήσιμες: χωρίς αυτές, θα ήμασταν ακόμη άνθρωποι των σπηλαίων.

alt

...και η τέχνη του ανολοκλήρωτου

Του Χάρη Βλαβιανού

boys-with-gunsii

Του Γιώργου Στόγια*

Ένα αγόρι από μόνο του δεν είναι τίποτα κακό, έχει πέος εκεί που τα κορίτσια έχουν αιδοίο, απλά θέμα τύχης. Το πρόβλημα ξεκινά όταν με βάση αυτή τη διαφορετικότητα αναπτύσσεται/δικαιολογείται επιθετική συμπεριφορά και, γενικότερα, δυσκολία συμμόρφωσης σε βασικούς κανόνες συμβίωσης.

elefantis360

Η καθημερινότητα ως πολιτική

Του Μιχάλη Μοδινού*

Λίγους μήνες πριν μας αφήσει προ πενταετίας −τον Μάιο του 2008−, ο εκδότης του ιστορικού περιοδικού «Ο Πολίτης» Άγγελος Ελεφάντης μού αφιέρωσε ένα από τα τελευταία του κείμενα. Επρόκειτο για ένα περί δασών άρθρο του που δημοσιεύθηκε σχεδόν ταυτόχρονα στα «Ενθέματα» της «Αυγής» και στον «Πολίτη». Οι αφιερώσεις σε άρθρα δεν συνηθίζονται –αυτό το ξέρουμε όλοι–, και πάντως δεν συνηθίζονταν από τον Άγγελο. Η χειρονομία με συγκίνησε καθώς είχα μόλις βγει από ένα σοβαρό χειρουργείο. Τότε δεν μπορούσα να ξέρω ότι θα αποκτούσε το νόημα ενός ύστατου χαιρετισμού. Εγώ είμαι ακόμη εδώ. Ανταποδίδω την χειρονομία.

paltrow-bikini-drops

Της Εύας Στάμου

Η βιομηχανία της διαφήμισης αναζητά ή δημιουργεί διαρκώς νέες ομάδες πελατών, ακόμα κι αν πρόκειται για ηλικιακές κατηγορίες που στο παρόν δεν έχουν αυτόνομη αγοραστική δύναμη. Η έκθεση για παράδειγμα ανήλικων κοριτσιών σε υπερ-σεξουαλικές εικόνες μέσω εκπομπών και διαφημίσεων, τους δημιουργεί την εντύπωση ότι και τα ίδια πρέπει να δείχνουν πάντα όμορφα και «σέξι».

keith_haring360

Της Σώτης Τριανταφύλλου

Την Κυριακή που γνώρισα τον Κιθ Χέρινγκ –τον Αύγουστο του 1982– είχα κατέβει ν’ αγοράσω σπιντ για τον Λου στα πρότζεκτς, στη γωνία 5ηςκαι D. Ο Λου δεν πλησίαζε στο Άλφαμπετ Σίτυ: χρωστούσε τετρακόσια δολάρια στα βαποράκια∙ μπορεί να χρωστούσε περισσότερα και να μου ’λεγε ψέματα. Έστελνε εμένα για σόπινγκ. Είχα αθώο ύφος, τα κατάφερνα στα παζάρια κι έμοιαζα σαν να ’χα γεννηθεί και μεγαλώσει στα πρότζεκτς. Πήγαινα γκρινιάζοντας: ήθελα να σπάσω το κεφάλι του Λου, αλλά πήγαινα.

boston-marathon-finish360

Της Εύας Στάμου

H Βοστόνη είναι μια από τις πλέον προοδευτικές πόλεις της Αμερικής. Ακόμη και όταν τη διοικούσε ο Μιτ Ρόμνευ, Ρεπουμπλικάνοι και Δημοκράτες ομονόησαν για να εδραιώσουν στη Μασαχουσέτη ένα από τα δικαιότερα φορολογικά συστήματα της Αμερικής, κι ένα ευρύ σύστημα παροχών στους τομείς της υγείας και της παιδείας για όλους τους πολίτες.

niki-maragou360

Της Αρχοντούλας Διαβάτη

Γνωριστήκαμε στην Διεθνή έκθεση βιβλίου, στην πόλη μου, μπρος στο σταντ του Ροδακιού όπου είχες εκδώσει τότε το Γιατρό από τη Βιέννη κι εγώ Στη μάνα του νερού. Ανταλλάξαμε τα βιβλία μας με αφιέρωση, εγώ γεμάτη προσδοκίες για την τύχη του πρώτου βιβλίου κι εσύ συγκρατημένη - είχες πίσω σου δρόμο μακρύ στην ποίηση και στη ζωγραφική, στη δραματουργία και στο παραμύθι, στα διηγήματα, στις μεταφράσεις και στο μυθιστόρημα. Πολυβραβευμένη, καταξιωμένη, μια τυχερή γυναίκα.

tv_closed_160112

Του Κώστα Κατσουλάρη

Υπήρξε μια εποχή, όχι τόσο μακρινή, που το να είσαι δημοσιογράφος θεωρούνταν ακόμη λειτούργημα. Μια εποχή που σημαντικοί άνθρωποι με υψηλό μορφωτικό επίπεδο και συναίσθηση του πολιτικού πολιτισμού έφθαναν να γίνονται διευθυντές εφημερίδων (εμβληματικό παράδειγμα ο Λέων Καραπαναγιώτης, στα ΝΕΑ), ενώ υπήρχαν ακόμη και εκδότες που προκειμένου να εκδίδουν μια εφημερίδα πραγματικά αποκαλυπτική χωρίς αυτό απλώς να υποκρύπτει υπόγειους εκβιασμούς και αλισβερίσια, αρνούνταν ακόμη και την πολυπόθητη διαφήμιση, με μεγάλο κόστος για τους ίδιους και την εφημερίδα τους (εμβληματικό παράδειγμα ο Κώστας Παπαϊωάννου και το Ποντίκι – μέχρι το 2005 οπόταν και πουλήθηκε ακολουθώντας τη μοίρα των άλλων εφημερίδων).

women-in-tech360

Της Εύας Στάμου

Έχουν φύλο τα προϊόντα της τεχνολογίας; Είναι για παράδειγμα το κινητό ένα «αντρικό» εργαλείο και η ηλεκτρική σκούπα ένα «γυναικείο»; Υπάρχουν «γυναικεία» αυτοκίνητα; Και η γραφομηχανή, είναι «αντρικό» ή «γυναικείο» αντικείμενο;

bored13

Της Ελένης Κορόβηλα

Ανοίγοντας σήμερα το πρωί το ηλεκτρονικό μου ταχυδρομείο, ενημερώθηκα μεταξύ άλλων από διαφημιστικό μήνυμα μεγάλης αλυσίδας υπολογιστών και ηλεκτρονικών συσκευών για ένα δύο πράγματα τα οποία αγνοούσα σε σχέση με τα παιδιά, την απασχόληση και την διαπαιδαγώγησή τους.

grillo
Περί σχηματισμού κυβέρνησης στην Ιταλία

Του Raffaele Borreca*

Κάποιος μίλησε για την τέλεια καταιγίδα. Οι βουλευτικές εκλογές στην τρίτη οικονομία της Ευρωζώνης δεν οδήγησαν σε κυβέρνηση με σαφή πλειοψηφία, τη στιγμή που εξακολουθεί και μαστίζεται από κρίση δημόσιου χρέους. Ο Μπέπε Γκρίλο, ο νέος ρυθμιστής της ιταλικής πολιτικής, χαρακτηρίζει το εκλογικό κατόρθωμα του Κινήματος Πέντε Αστέρων (Movimento 5 Stelle, Μ5S) σαν τσουνάμι που θα «καθαρίσει» το πολιτικό σύστημα.

symbardis

Της Αρχοντούλας Διαβάτη

Μεγάλα κίτρινα σύννεφα πάνω σε καθαρό γαλάζιο φόντο και στίγματα, χιλιάδες μικρά μαύρα στίγματα – σήκωναν οι άνθρωποι το κεφάλι τους και κοίταζαν. Πουλιά που πετούσαν χαμηλά πέρα δώθε μαυρίζοντας το γαλάζιο, αποικίες πουλιών που είχαν βγει για το ταξίδι τους. Το ημερολόγιο έδειχνε τέλος Ιανουαρίου, νοτιάς και αλκυονίδες ημέρες, ένα μεγάλο χριστουγεννιάτικο δένδρο περίμενε υπομονετικά πελώριο έξω από τον κάδο των σκουπιδιών, στη στάση του λεωφορείου, πράσινο ακόμα. 

art

Του Άγγελου Παπαηλία

«Και σε τι μου είναι χρήσιμη η Τέχνη; Σε μια εποχή που τα ‘χω χάσει όλα ή σχεδόν όλα; Που έχω καταστραφεί; Που δεν βλέπω φως στο βάθος του τούνελ;», με ρώτησε φίλος από τα παλιά, οικονομικά εύρωστος, τακτοποιημένος… «βολεμένος και χορτάτος»… που λένε, πριν ξεσπάσει βέβαια η οικονομική κρίση, αλλά που μετά την κρίση και –παρά τις ηρωικές του προσπάθειες− έχασε την επιχείρησή του και επιπλέον τον κυνηγούν και οι τράπεζες για ένα χρέος που αδυνατεί πια να αποπληρώσει!

mousiko-360

Του Ρωμανού Σκλαβενίτη-Πιστοφίδη*

Επέστρεψα στο σχολείο, πέντε χρόνια μετά. Είχε τύχει να το επισκεφθώ λίγες φορές στο μεταξύ, όμως πάντοτε συνοδευόμουν. Χαιρετούσα μερικούς καθηγητές και έγνεφα σε μαθητές που είχαν φτάσει πια στο Λύκειο, ωστόσο με θυμούνταν. Δεν υπήρχε χρόνος –και ιδιωτικότητα– για να κάνω το μοναδικό πράγμα που χρειαζόταν: να περιπλανηθώ. 

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

Newsletter

Θέλω να λαμβάνω το newsletter σας
ΕΓΓΡΑΦΗ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΟΥ ΜΗΝΑ

05 Οκτωβρίου 2020 ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Για τη Χρυσή Αυγή, την άκρα δεξιά, τον ελληνικό εθνικισμό: 20 βιβλία που έπρεπε να διαβάσουν

Μια σχεδόν εξαντλητική περιήγηση στα βιβλία που αφορούν την ελληνική ακροδεξιά και τη Χρυσή Αυγή και κυκλοφόρησαν την τελευταία 10ετία στη χώρα μας. Ένα αξιανάγνωστο «σ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ

17 Ιουλίου 2020 ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

50 καλά βιβλία για το καλοκαίρι και για πάντα

Πενήντα καλά βιβλία από την πρόσφατη εκδοτική παραγωγή τα οποία ξεχωρίσαμε ανάμεσα σε πολλά ακόμη καλά βιβλία. Ελληνική και μεταφρασμένη πεζογραφία, ποίηση, δοκίμια ιστ

ΦΑΚΕΛΟΙ