Για το μυθιστόρημα του Μπάμπη Αργυρίου, Έχω όλους τους δίσκους τους (Mic Books)
Του Κώστα Δρουγαλά
Στο πρώτο μυθιστόρημα του Μπάμπη Αργυρίου παρακολουθούμε τη ζωή του Σίμου Μπάνση, ενός παλιού μουσικόφιλου της Θεσσαλονίκης – αν και ο ίδιος μάλλον θα προτιμούσε τον όρο «μουσικοπαθής». Η ασπρόμαυρη μορφή του Μπάνση θα πάρει χρώμα και υπόσταση μέσα σε μερικές σελίδες, όταν αλλάξει η καθημερινότητά του: θα βρει εργασία ως νυχτερινός συνομιλητής βοηθώντας ανθρώπους που ζουν ως ερημίτες μέσα στη μεγαλούπολη. Παράλληλα του ανοίγεται ο δρόμος για το ραδιόφωνο ως παράγωγος· μέσα στις σελίδες του μυθιστορήματος έχουμε τα προσχέδια των κειμένων από τις εκπομπές του, με εκείνο το χαρακτηριστικό μεράκι που διακρίνει τους λάτρεις της μουσικής. Τα σχέδιά του όμως δεν εξαντλούνται στον βιοπορισμό και στη μουσική: έχει ένα blog στο οποίο αναρτά κείμενα που γυρνούν γύρω από τη μουσική· επιθυμεί να φτιάξει ένα remake της ταινίας του Νικολαΐδη «Τα κουρέλια τραγουδάνε ακόμα», αλλά σε μια πιο punk εκδοχή.
Στο πρόσωπο της Μαρίνας Λινάρδου, μίας d.j. που γνωρίζει ένα βράδυ σε ένα μπαρ, συναντάει τον απόλυτο ενθουσιασμό: θα αφεθεί, θα αγαπήσει, θα κάνει όνειρα και στο τέλος θα απογοητευτεί. Στα μάτια του αναγνώστη βέβαια αυτό δεν κρύβει κάποια έκπληξη στην εξέλιξη του μυθιστορήματος: από την αρχή παρακολουθούμε έναν άντρα που αποζητάει εκείνον τον κόρφο που θα του ζεστάνει τα όνειρα και μια γυναίκα που δείχνει πιο συγκρατημένη στις αντιδράσεις της. Τη Μαρίνα την ταράζουν τα πεπρωμένα· τη σκιάζει το γεγονός πως ο Σίμος μετράει την ψυχή του απέναντί της, για αυτό και θα τον αφήσει. Μόνο στο τέλος ο πρωταγωνιστής θα μάθει πόσος καθημερινός θάνατος κρύβεται πίσω από την ομορφιά της ζωής: ο πανάγαθος σπόρος της αγάπης μετατρέπεται σε άνθος του κακού, από τη μία μέρα στην άλλη.
Ο Σίμος Μπάνσης είναι ένας αγαπητός λογοτεχνικός χαρακτήρας, μιας κι έχει όλες εκείνες τις «ιδιαιτερότητες» που ξεχωρίζουν έναν καλό μουσικόφιλο: την αίσθηση πως οι αγαπημένοι δίσκοι και τα λατρεμένα τραγούδια είναι όχι μόνο αναπόσπαστο κομμάτι της προσωπικής ιστορίας του καθενός αλλά ευρύτερο μέρος της μόρφωσης και της ψυχοσύνθεσης του ατόμου.
Ο Σίμος Μπάνσης είναι ένας αγαπητός λογοτεχνικός χαρακτήρας, μιας κι έχει όλες εκείνες τις «ιδιαιτερότητες» που ξεχωρίζουν έναν καλό μουσικόφιλο: τη γνώση για το τρίψιμο της ζελατίνας στο παντελόνι προκειμένου να αποσφραγιστεί ο δίσκος· την αναζήτηση των πιο καταθλιπτικών τραγουδιών που συνοδεύουν έναν χωρισμό· την αναγνώριση της μεγαλειώδους στιχουργικής απλότητας των Ramones· την πεποίθηση πως η μουσική είναι η δίδυμη αδερφή του έρωτα· τέλος την αίσθηση πως οι αγαπημένοι δίσκοι και τα λατρεμένα τραγούδια είναι όχι μόνο αναπόσπαστο κομμάτι της προσωπικής ιστορίας του καθενός αλλά ευρύτερο μέρος της μόρφωσης και της ψυχοσύνθεσης του ατόμου.
Το βιβλίο είναι διανθισμένο από μερικές πρωτότυπες και ενίοτε ξεκαρδιστικές σκέψεις γύρω από τη μουσική και τα βιβλία: η rock αλληγορία του Χριστού-Παύλου, που συγκεντρώνει τους δώδεκα μαθητές του και τους ανακοινώνει την προδοσία εμφανίζοντας έναν μπαγλαμά που τον δίνει στον Ιούδα· η άποψη του αφηγητή πως στα εξώφυλλα των βιβλίων θα πρέπει να αναγράφεται ο αριθμός των λέξεων που θα πρέπει να διαβάζει ο αναγνώστης ανά λεπτό προκειμένου να βρίσκεται κοντά στον ρυθμό του συγγραφέα· οι τριάντα αυστηρότατες εντολές του μουσικόφιλου· και φυσικά τα πολύ ιδιαίτερα ψυχογραφήματα τριών μεγάλων της rock σκηνής στηριζόμενα στους στίχους και στη ζωή τους, που μοιάζουν με μυθιστορηματικούς χαρακτήρες.
Μαζί με το ζευγάρι –τους δύο κεντρικούς χαρακτήρες του μυθιστορήματος– γνωρίζουμε επίσης τον Σταύρο και τον Μαξ, τους πιο καλούς φίλους του Σίμου· τον Νίκο Μαυρίκιο, ιδιοκτήτη του ραδιοφωνικού σταθμού, που προσλαμβάνει και κατόπιν απολύει τον Σίμο, επειδή ο τελευταίος αρνείται να συμβιβαστεί με τα πρότυπα μιας τυπικής συνέντευξης ενός εγχώριου μουσικού· τον Νέστορα, που παίζει μπάσο στους φανταστικούς Beckons. Η πιο γοητευτική φιγούρα όμως του μυθιστορήματος είναι ο Στέφανος, ο αδερφός του Σίμου: ένας άνθρωπος ώριμος και ντροπαλός συνάμα· ένας οπαδός της μουσικής, από αυτούς που σπανίζουν στο πέρασμα των ετών, που στο παρελθόν είχε πειρατικό σταθμό, που δεν έχανε συναυλία, που και τη σημερινή εποχή δεν συγχωρεί τα ξεπουλήματα μεγάλων συγκροτημάτων σε πολυεθνικές: που έχει απαιτήσεις από τα συγκροτήματα, όταν αυτά έχουν απαιτήσεις από τη ζωή. Ο θάνατός του θα έρθει τόσο ξαφνικά, που θα αφήσει τον Σίμο μπερδεμένο μέσα στη θλίψη.
Σε τελική ανάλυση το μυθιστόρημα Έχω όλους τους δίσκους τους είναι ένα βιβλίο διάστικτο από πληροφορίες γύρω από τη μουσική. Ως έναν βαθμό τα πολλά διδάγματα κουράζουν τον αναγνώστη, ωστόσο ο Αργυρίου καταφέρνει και δεν αυτοεγκλωβίζεται στη μανία για την αποτύπωση της ίδιας της μουσικής.
* Ο ΚΩΣΤΑΣ ΔΡΟΥΓΑΛΑΣ είναι εκπαιδευτικός και κριτκός βιβλίου.
Έχω όλους τους δίσκους τους
Μπάμπης Αργυρίου
Mic Books 2015
Σελ. 344, τιμή εκδότη €11,55
