Μια ημέρα σαν σήμερα, στις 3 Σεπτεμβρίου 1883, πέθανε στο Μπουζιβάλ της Γαλλίας ο Ιβάν Τουργκένιεφ, Ρώσος συγγραφέας και ποιητής.
Επιμέλεια: Book Press
Μια ημέρα σαν σήμερα, στις 3 Σεπτεμβρίου 1883, πέθανε στο Μπουζιβάλ της Γαλλίας ο Ιβάν Τουργκένιεφ, Ρώσος συγγραφέας και ποιητής.
Γεννημένος τον Νοέμβριο του 1818 ήταν γιος στρατιωτικού. Ο πατέρας του ήταν συνταγματάρχης αριστοκρατικής καταγωγής που είχε πολεμήσει κατά τη γαλλική εισβολή στη Ρωσία το 1812. Η μητέρα του, Βαρβάρα Πετρόβνα, προερχόταν από εύπορη οικογένεια και μεγάλωσε τους τρεις γιους της με μεγάλη αυστηρότητα – ενέπνευσε τον χαρακτήρα της χήρας στην ιστορία Μούμου (μτφρ. Λεωνίδας Καρατζάς, εκδ. Ερατώ).
Ο Τουργκένιεφ σπούδασε φιλοσοφία και λογοτεχνία. Για ένα διάστημα εργάστηκε στο υπουργείο Εσωτερικών της Ρωσίας, στη συνέχεια αφοσιώθηκε στη συγγραφή. Το πρώτο επιδραστικό έργο του είναι η συλλογή διηγημάτων του Ένας κυνηγός θυμάται (μτφρ. Αντρέας Σαραντόπουλος, εκδ. Ζαχαρόπουλος), γεμάτη με εικόνες από την επαρχιακή ζωή. Το βιβλίο θεωρείται πως επηρέασε τον αυτοκράτορα Αλέξανδρο Β’ να καταργήσει τη δουλοπαροικία το 1861.
- Διαβάστε επίσης: Μυθιστόρημα μιας μεταιχμιακής εποχής
Το πιο σημαντικό έργο του Τουργκένιεφ όμως είναι το μυθιστόρημά του Πατέρες και γιοι (μτφρ. Ελένη Μπακοπούλου, εκδ. Άγρα), το οποίο περιγράφει τον χώρο της διανόησης στη Ρωσία της τότε εποχής, την αύξηση της δυτικής επιρροής και το χάσμα μεταξύ δύο γενεών, μιας παλαιότερης και φιλελεύθερης, και μιας νεότερης, μηδενιστικής. Το βιβλίο εκδόθηκε το 1862, ήταν το πρώτο ρωσικό μυθιστόρημα που τράβηξε το ενδιαφέρον του δυτικού κοινού, και σήμερα θεωρείται ως ένα από τα πιο σημαντικά λογοτεχνικά έργα του 19ου αιώνα.
Ο Τουργκένιεφ πέρασε ένα μέρος της ζωής του στη Γαλλία. Έζησε από κοντά την Επανάσταση του 1848 και έγινε φίλος με τον Γκιστάβ Φλομπέρ και τον Εμίλ Ζολά. Το 1878 εξελέγη αντιπρόεδρος του Διεθνούς Λογοτεχνικού Συνεδρίου του Παρισιού μαζί με τον Βικτόρ Ουγκό.
Το κύκνειο άσμα του, το θεατρικό έργο Ανάμεσα σε δυο κόσμους, είναι μια ερωτική ιστορία εμπνευσμένη από το «Άσμα Ασμάτων» από τον έρωτά του για τη Γαλλίδα μεσόφωνο Πολίν Βιαρντό, καλή φίλη του Φρεντερίκ Σοπέν.
Τα τελευταία χρόνια της ζωής του, αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα υγείας. Πέθανε από απόστημα της σπονδυλικής στήλης. «Αν περιμένουμε τη στιγμή που όλα, απολύτως όλα, θα είναι έτοιμα, δεν θα ξεκινήσουμε ποτέ», είναι ένα γνωστό απόφθεγμά του.
