Γράφει ο Κώστας Αγοραστός

Του Γιώργου Βέη

Του Μάκη Πανώριου

Του Γιώργου Χ. Θεοχάρη 

Tου Κώστα Αγοραστού

Του Κωστή Παπαδημητρίου

Του Δημήτρη Αργασταρά

Για την «Ενοχή της αθωότητας» (εκδ. Καστανιώτη) της Ιωάννας Μπουραζοπούλου

Του Μάκη Πανώριου

Της Έλενας Χουζούρη

Της Μαργαρίτας Φρανέλη

Σκέψεις για τα μικρά πεζά της Νίκης-Ρεβέκκας Παπαγεωργίου

Της Παυλίνας Μάρβιν

Tου Κώστα Αγοραστού

Του Μάκη Πανώριου 

Δεν είναι σίγουρο αν είναι λίγοι και μιας κάποιας ηλικίας αυτοί που ακούνε ακόμη τζαζ, όπως πιθανολογεί με μελαγχολία ο ήρωας του ομότιτλου διηγήματος του Γιάννη Μπασκόζου, το σίγουρο είναι ότι δεν είναι εύκολο να «παίξεις» με τη μουσική και μάλιστα να την μετατρέψεις σε αφηγηματικό πεδίο διαφορετικών μουσικών αποχρώσεων και ιδιωμάτων.

Της Έλενας Χουζούρη 

Του Κώστα Αγοραστού

Για τη συλλογή διηγημάτων «Το καράβι του θανάτου και άλλες ιστορίες» του Δημοσθένη Βουτυρά που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Τόπος. 

Του Μάκη Πανώριου

Της Παυλίνας Μάρβιν

Tης Νέλλης Βουτσινά

Του Γιώργου Χ. Θεοχάρη

Της Έλενας Χουζούρη

Του Κώστα Κατσουλάρη

Της Άλκησις Σουλογιάννη

Μεθυσμένοι δορυφόροι του έρωτα

Του Δημοσθένη Κερασίδη

Της Ελένης Φουρνάρου

Του Στρατή Χαβιαρά

Του Γιώργου Χ. Θεοχάρη

Εκεί που έλεγα δεν θα φτάσω ποτέ, μετά από μια στροφή-φουρκέτα του επαρχιακού δρόμου, πίσω απ’ το βουνό, φάνηκε η θάλασσα. Σε πέντε λεπτά ήμουν στην παραλία. […]. Το μέρος είναι πέντε δρομάκια και μια μικρή παραλία με βότσαλο και πεντακάθαρα νερά. […]. Η μεγαλύτερη (…) βόλτα είναι εκατόν πενήντα μέτρα, όσο και η παραλία. […].

Του Μάκη Πανώριου

Του Κώστα Κατσουλάρη

Της Χριστίνας Κυριακάτη