Συνέντευξη με τον εικαστικό Γιώργο Λαζόγκα με αφορμή την πρόσφατη έκθεσή του Ολόκαυστον Κώδικες, στο χώρο Poems & Crimes των εκδόσεων Γαβριηλίδη. 

Συνέντευξη στην Ελένη Γαλάνη

Για τις πρόσφατες συναυλίες με συμφωνίες του Μπραμς της Φιλαρμονικής ορχήστρας της Βιέννης στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών.

Της Χρύσας Στρογγύλη

Ο Δημήτρης Σκύλλας (Dimitrios Skyllas) είναι συνθέτης σύγχρονης κλασσικής μουσικής και πιανίστας σύγχρονων έργων με έδρα το Λονδίνο. Έργα του έχουν παρουσιαστεί στο Λονδίνο, τη Σκωτία, τη Νέα Υόρκη και την Αθήνα σε χώρους όπως το Μέγαρο Μουσικής και το Ωδείο Αθηνών, ενώ ταυτόχρονα συνεργάζεται με το Kyklos Ensemble (Athens) έχοντας την τιμή να είναι από τους πρώτους τους συνθέτες in residence. Το 2005 σπούδασε Εκτέλεση πιάνου και Μουσικολογία στο Kingston University, London και αποφοίτησε με διάκριση για το τελικό του ρεσιτάλ πάνω σε σύγχρονα έργα για πιάνο. To 2009, σπούδασε σύνθεση σύγχρονης μουσικής στο πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου με την υποτροφία Bucher-Fraser, κοντά στον συνθέτη Nigel Osborne. 

Του Paul Keene*

Για την παράσταση της Καμεράτας με έργα γαλλικής μπαρόκ θρησκευτικής μουσικής, στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών.

Της Χρύσας Στρογγύλη

Την Κυριακή 7 Δεκεμβρίου η Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών διοργάνωσε μια ακόμη open day, αφιερωμένη στον συνθέτη Κάρλχαϊνζ Στόκχαουζεν, επτά ακριβώς χρόνια μετά τον θάνατό του. 

Του Φραγκίσκου Κοντορούση

Αναδρομή στην προσφορά του Άγγελου Δεληβορριά στο Μουσείο Μπενάκη με αφορμή την πρόσφατη παραίτησή του από τη θέση του Διευθυντή. Φωτογραφία: Νίκος Κοκκαλιάς

Της Τόνιας Μάκρα

Για την έκθεση της Κατερίνας Παπαζήση Αυτό που δεν είναι που εγκαινιάζεται την Παρασκευή, 28 Νοεμβρίου, στον χώρο του εργαστηρίου της (Πραξιτέλους 31, Αθήνα, 2ος όροφος). Επιμέλεια έκθεσης: Γωγώ Βουδούρη, Μαρία Γιαγιάννου. 

Της Μαρίας Γιαγιάννου

Για την εμφάνιση του Wadada Leo Smith με το έργο του Ten Freedom Summers στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών.

Του Φραγκίσκου Κοντορούση

Για το Σατυρικόν του Δημήτρη Παπαδημητρίου, που παρουσιάστηκε στις 23 και 24 Οκτωβρίου στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών.

Της Χρύσας Στρογγύλη

Για τις τέσσερις ορχηστρικές σουίτες του Bach από την Καμεράτα στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών.

Της Χρύσας Στρογγύλη

Συνέντευξη-ποταμός με τον εικαστικό Γιάννη Ψυχοπαίδη με αφορμή τη νέα του έκθεση στο Μουσείο Μπενάκη (φωτό Ανδρέας Σχοινάς). 

Της Ελένης Γαλάνη

Για την γελαστή μητρότητα στο έργο της εικαστικού Βασιλικής Κοσκινιώτου.

Της Μαρίας Γιαγιάννου

H οδυσσειακή Νέκυια έχει διαχρονικά αποτελέσει για τους δημιουργούς ένα λογοτεχνικό και καλλιτεχνικό αρχέτυπο. Πρόκειται για την κάθοδο του ομηρικού ήρωα στον Άδη όπως περιγράφεται σε 640 στίχους στην ενδέκατη ραψωδία της Οδύσσειας. Νέκυια (από το ουσιαστικό νέκυς που σημαίνει νεκρός) είναι μια τελετή στην οποία οι ζωντανοί προσκαλούν τους νεκρούς από τα βάθη του Άδη για να τους συμβουλεύσουν για τα μέλλοντα.

Συνέντευξη στην Ελένη Γαλάνη

Η Μανταλίνα Ψωμά είναι αναμφισβήτητα μια από τις πιο σημαντικές εικαστικούς της γενιάς της. Την συνάντησα κατά την διάρκεια της Berlinale, δύο ημέρες πριν από τα επίσημα εγκαίνια της ατομικής της έκθεσης στην γκαλερί Heinz-Martin Weigand πολύ κοντά στο Check Point Charlie - τον συνοριακό σταθμό που άλλοτε χώριζε το Ανατολικό από το Δυτικό Βερολίνο. Μιλήσαμε για το πώς στο έργο της συνυπάρχουν δημιουργικά στοιχεία από άλλες τέχνες (κυρίως από τον κινηματογράφο και τη λογοτεχνία), την αγάπη της για την λογοτεχνία κ.ά.

Συνέντευξη στην Ελένη Γαλάνη

Πέρασε σχεδόν ένας χρόνος από την κυκλοφορία του More Light των Primal Scream. Πολλά έχουν αλλάξει από τότε που αγόραζα τους δίσκους μόλις έβγαιναν και έτρεχα στο σπίτι για να τους ακούσω· πολλά έχουν αλλάξει κι από το πρώτο άλμπουμ Sonic Flower Groove των Primal Scream που δεν μου είχε κάνει ιδιαίτερη εντύπωση.

Γράφει η Σώτη Τριανταφύλλου

Οι άνθρωποι πάντοτε μελετούσαν τις κινήσεις του Ουρανού γιατί σχετίζονταν απολύτως με όσα είχαν να εκτελέσουν στη γη από την οποία εξαρτιόταν η ζωή τους: να σπείρουν, να θερίσουν, να αποπλεύσουν· «πέφτει η Πούλια στο γυαλό και πίσω παραγγέλνει: ούτε στανίτσα στα βουνά ούτε ζευγάς στους κάμπους!» δεν έλεγε ο λαός, όταν η Πούλια έδυε κατά το τέλος του Νοέμβρη; Ανάμεσα στους ουράνιους και τους επίγειους νόμους υπήρχε απόλυτη αντιστοιχία. 

Γράφει η Γεωργία Κακούρου-Χρόνη* 

Της Τόνιας Μάκρα

Με μια ομαδική έκθεση εικαστικών έργων τέχνης, που στήθηκε εξαιρετικά ώστε να αναδεικνύεται η υψηλή τους καλλιτεχνική αξία, η Γκαλερί ΜΕΔΟΥΣΑ της Μαρίας Δημητριάδη γιορτάζει τα 35 χρόνια λειτουργίας της. Μια επέτειος που σημαίνει πολλά για την ίδια την ιστορία των ελληνικών γκαλερί. Αφού η ΜΕΔΟΥΣΑ κινήθηκε πάντα βάσει σταθερών αρχών, είναι ένας χώρος όπου έχει εκθέσει το enfant gâtée της σύγχρονης ελληνικής τέχνης και επί της ουσίας ανήκει στις ελάχιστες αίθουσες τέχνης που διατήρησε ακλόνητη πορεία χωρίς ποτέ να φλερτάρει με εμπορικές και χλιδάτες χονδροκοπιές.

Του Λεωνίδα Καλούση

Η μουσικός, στιχουργός και τραγουδίστρια Βάκια Σταύρου παρουσιάζει το δεύτερο άλμπουμ της με τίτλο "Ανεμόεσσα" και δίνει μια σειρά συναυλίες στο εξωτερικό. Είχαμε μια σύντομη κουβέντα για τα νέα της κομμάτια, την δημιουργική διαδικασία και την καλλιτεχνική συνεργασία. 

Η έκθεση-αφιέρωμα του Μουσείο Μπενάκη στη γνωστή φωτογραφική σειρά του Κωνσταντίνου Μάνου “A Greek Portfolio” είναι γεγονός μείζονος σημασίας που κανείς δεν πρέπει να χάσει. Θα διαρκέσει άλλωστε ακόμα δύο ολόκληρους μήνες και φιλοξενείται στο κεντρικό κτίριο του Μουσείου Μπενάκη, Κουμπάρη 1 & Βασ. Σοφίας.

Της Τόνιας Μάκρα 

Αφιέρωμα στα 110 χρόνια από τη γέννηση του Γιώργου Ζογγολόπουλου στο Κέντρο Εικαστικών Τεχνών Φιλοθέης - Ψυχικού μέχρι τις 28 Απριλίου. 

Γράφει η Τόνια Μάκρα

Όταν τα ρολόγια έλειωναν, βγαίναμε στον κόσμο. Το σκοτάδι κατέβαινε χαμηλά, οι βάρδοι προηγούνταν με τον μαγεμένο αυλό – ο όχλος, διατηρούσε τους κανόνες του, εμείς κανόνες δεν είχαμε. Τα μεσάνυχτα, αγοράζαμε φτηνά γέλια και ποτά – αγοράζαμε, κλέβαμε ή δανειζόμασταν.

Της Σώτης Τριανταφύλλου 

Με τα εγκαίνια του Βιομηχανικού Μουσείου Φωταερίου στον χώρο της Τεχνόπολις του Δήμου Αθηναίων ολοκληρώθηκε η μετάλλαξη του πρώην βιομηχανικού συγκροτήματος στο Γκάζι σε τόπο μνήμης και πολιτισμού.

Της Τόνιας Μάκρα 

Η έκθεση Canaletto-Guardi, Les deux maîtres de Venise, στο μουσείο Jacquemart-André, στο Παρίσι (που τελειώνει στις 21 Ιανουαρίου) και η έκθεση Canaletto à Venise στο μουσείο Maillol (που τελειώνει στις 10 Φεβρουαρίου) αποτελούν σύνθεση της μεγάλης έκθεσης που έγινε στο Τρεβίζο το 2008-2009.

Του Κωνσταντίνου Πατέστου* 

Με την αξία της έχει κερδίσει τον τίτλο της Λεωφόρου των Μουσείων η Βασιλίσσης Σοφίας αφού κατά μήκος της βρίσκονται μερικά από τα πλέον δραστήρια της Αθήνας.

Της Τόνιας Μάκρα 

Της Εύης Λαμπροπούλου

Μέσα στο αυτοκίνητο, άγρια μποτιλιαρισμένη στη Σταδίου, δεν τσαντίζεσαι διότι στο ραδιόφωνο ο Μαραβέγιας τραγουδάει «Φίλα με ακόμα» και γουστάρεις αυτήν την μουσική που σε ζεσταίνει, ουρλιάζεις μαζί με τον τραγουδιστή, και σκέφτεσαι ότι αυτό το τραγούδι ταιριάζει εκεί που πας, στην περφόρμανς «Sexualities».

Είναι απόγευμα Δευτέρας και μέρα εγκαινίων μιας πολυσυζητημένης ρετροσπεκτίβας που, μετά το Grand Palais του Παρισιού και σε αποκλειστική συνεργασία με το Helmut Newton Foundation, ταξίδεψε ως τη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών.

Της Βίκυς Βασιλάτου-Σαρρή 

Της Μαρίας Τζαμπούρα

Ο κονδυλο-φόρος του Δημήτρη Χαντζόπουλου 

Ακούτε κλασική μουσική; Μα όλοι δεν έχουμε ακούσει κάποια στιγμή στη ζωή μας, ακόμα κι αν δεν πήγαμε ως παιδιά σε κάποιο Ωδείο;

Του Πάρι Κωνσταντινίδη 

Είκοσι έξι (26) Έλληνες γελοιογράφοι παρουσιάζουν έκθεση πολιτικής γελοιογραφίας με τίτλο «Οι γελοιογράφοι bookάρουν» και θέμα την κρίση σε Ελλάδα και Ευρώπη, στην φετινή 35η Γιορτή Βιβλίου, στο Πεδίο του Άρεως.

Αν και ο (ηγεμονικός) εθνικισμός του 20ου αιώνα όπλισε ιδεολογικά ορισμένα αυταρχικά και ολοκληρωτικά καθεστώτα, τα οποία άσκησαν εγκληματική πολιτική, οι απαρχές του είναι περισσότερο αντιηγεμονικές-απελευθερωτικές, παρά καταπιεστικές. Κατά τον 18ο αιώνα, όπως ο πολιτικός φιλελευθερισμός επεδίωκε κράτος δικαίου, κοινοβούλια και νόμους για να περιορίσουν και να ελέγξουν την αυθαίρετη εξουσία του μονάρχη με απώτερο στόχο τη δημοκρατία, έτσι και ο εθνικισμός αντιπαρέθετε το Έθνος ως νόμιμο πολιτικό υποκείμενο απέναντι στην απολυταρχική εξουσία.

Γράφει ο Πάρις Κωνσταντινίδης

Ογδόντα δύο χρόνια μετά το πρώτο της ανέβασμα, τον Μάρτιο του 1930 στη Λειψία, η όπερα των Κουρτ Βάιλ-Μπέρτολντ Μπρεχτ «Η άνοδος και η πτώση της πόλης του Μαχαγκόνυ» που παρουσιάζεται στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών είναι σήμερα εξαιρετικά επίκαιρη.

Της Έλενας Χουζούρη