Ανεμόεσσα, της Βάκιας Σταύρου

Αν θα ήθελες να παρουσιάσεις την καινούργια σου δισκογραφική δουλεία με μια φράση, τι θα έλεγες;

Δώδεκα τραγούδια στα ελληνικά και πορτογαλικά, με φυσικά όργανα, που εμπνέουν μια αμεσότητα - κάτι σα να ακούς μια μπάντα που παίζει από διπλανό διαμέρισμα.

"Ανεμόεσσα". Πώς προέκυψε ο συγκεκριμένος τίτλος;

Είχα διαβάσει κάπου πως σε αρχαία κείμενα η λέξη "Ανεμόεσσα " χρησιμοποιήθηκε ως αναφορά στην Κύπρο που είχε ως ένα από τα κύρια χαρακτηριστικά της, τους δυνατούς ανέμους. Μια πληροφορία που εγώ δεν κατάφερα να διασταυρώσω εν τω μεταξύ. Επειδή όμως μου άρεσε πολύ αυτή η έννοια, που δημιουργεί εικόνες και μια κόντρα στον άνεμο - κάτι που θα έλεγα πως ίσως χαρακτηρίζει και την δική μου πορεία στην μουσική, λίγο κόντρα στους σημερινούς ανέμους, αποφάσισα πως αυτός θα ήταν ο τίτλος της νέας μου δουλειάς.

Τα τραγούδια ο κόσμος θα τα κρίνει και είτε θα τα αγαπήσει παράφορα είτε θα τα διαγράψει αμέσως.

Το προηγούμενο σου CD περιλάμβανε το υπέροχο Sozinha. Ποια είναι η αναλογία χαράς και άγχους που δημιουργεί μια επιτυχία από την πρώτη εμφάνιση;

Εγώ δεν εξέλαβα την επιτυχία αυτή του Sozinha ως κάτι που θα πρέπει να με άγχωνε για το μέλλον. Δηλαδή δεν ένιωσα σε κάποια φάση ότι θα πρέπει να καταφέρω να γράψω ένα τραγούδι που να ξεπεράσει κάποια στιγμή το Sozinha που έγραψα τότε. Άρα δεν είχα στο μυαλό κάτι τέτοιο. Έτσι και αλλιώς η αλήθεια είναι ότι τα τραγούδια ο κόσμος θα τα κρίνει και είτε θα τα αγαπήσει παράφορα είτε θα τα διαγράψει αμέσως. Αφήστε που εγώ μπορεί να νομίζω για παράδειγμα ότι έχω γράψει ένα πολύ ωραίο τραγούδι και να αναμένω και ανάλογη αντιμετώπιση και ο κόσμος να το δει εντελώς διαφορετικά - ενώ αντιθέτως, ένα τραγούδι που μπορεί να μην υπολογίσω ότι θα κάνει μια πορεία σημαντική, να συγκινήσει τόσο πολύ τον κόσμο...

Επειδή στα περισσότερα κομμάτια γράφεις και τους στίχους, μπορείς λίγο να μας μιλήσεις για την δημιουργική διαδικασία; Πώς 'γεννιέται' ένα τραγούδι;

Ναι, όντως σ' αυτό τον δίσκο συγκεκριμένα, όλοι σχεδόν οι στίχοι είναι δικοί μου - εκτός από δύο που ανήκουν στον πορτογάλο συγγραφέα Jose Luis Peixoto, ο οποίος μου έδωσε αυτούς τους στίχους και ξεκινήσαμε έτσι μια πολύ όμορφη και σημαντική συνεργασία. Ένα τραγούδι μπορεί να γεννηθεί και να πεθάνει ανάλογα με τη συγκεκριμένη στιγμή. Εμένα πάντως δεν με προειδοποιεί - απλά ξαφνικά, αισθάνομαι μια ενέργεια να με αρπάζει, και αφήνω ότι άλλο κάνω και τρέχω στην κιθάρα μου. Τις περισσότερες φορές πρέπει να σας πω ότι το τραγούδι είναι σχεδόν έτοιμο από τα πρώτα δύο λεπτά που αρχίζω. Δηλαδή δεν μου παίρνει μέρες, εβδομάδες κτλ. Παράλληλα με τη μελωδία μερικές φορές, ξεπετάγονται και οι στίχοι. Για παράδειγμα, η "Μπελλαρούσα", που είναι το πρώτο τραγούδι στον νέο μου δίσκο, είναι ένα κομμάτι με το οποίο ξύπνησα ένα πρωί έχοντας στο μυαλό μου την μελωδία του ολοκάθαρη - και το όνομα "Μπελλαρούσσα" επίσης.... Είναι λίγο περίεργα και παράξενα πράγματα αυτά και δεν είναι εύκολο να τα εξηγήσω χωρίς να παρεξηγηθώ και να κινδυνεύσω να χαρακτηριστώ κι' αλλοπαρμένη..

Μίλησε μας για τους συνεργάτες σου; Πόσο δύσκολη ή εύκολη είναι η συνεργασία με μουσικούς που προέρχονται από διαφορετικές χώρες;

Έχω την τύχη να συνεργάζομαι με εξαιρετικούς, χαρισματικούς μουσικούς. Ο Carlos Bernardo, από το Ρίο της Βραζιλίας και τα τελευταία χρόνια στο Παρίσι, είναι ο ενορχηστρωτής της δουλειάς μου - ένας πολυπράγμων νέος μουσικός/ συνθέτης με τεράστια όρεξη για δουλειά. Ο ίδιος παίζει τουλάχιστον επτά όργανα και πολλά από αυτά, τα έχει χρησιμοποιήσει και στον δίσκο μου, όπως είναι το ιρλανδικό μπουζούκι, η viola da gamba, το charango, η μελόντικα κ. α... Το ηχόχρωμα του δίσκου το οφείλω σ' αυτόν. Ο παριζιάνος Brifo, έχει κάνει την παραγωγή του δίσκου και είναι ένας συνθέτης που ασχολείται πολύ με sound design και παραγωγές δίσκων κυρίως , με πιο πρόσφατη του δουλειά, αυτή της Patricia Kaas, πριν από 3 χρόνια. Με τον Brifo, γνωριστήκαμε και γίναμε φίλοι όταν άκουσε δείγμα της δουλειάς μου , και έπειτα αφού ο ίδιος εκτιμούσε πολύ αυτό που έκανα, μου πρότεινε να αναλάβει την παραγωγή του νέου μου αυτού δίσκου. Να αναφέρω επίσης τον κρουστό Inor Sotolongo, από την Κούβα αλλά κάτοικος Παρισιού πλέον, ο οποίος έχει παίξει σημαντικό επίσης ρόλο στον ήχο του άλμπουμ. Είναι ένας μουσικός απίστευτος - με τρομερή ευρηματικότητα και φαντασία.

Το τελευταίο διάστημα ζεις στο εξωτερικό. Η κρίση της Ελλάδας και της Κύπρου έχει αλλάξει την αντιμετώπιση των άλλων απέναντι σου;

Δεν έχω νιώσει να με αντιμετωπίζουν διαφορετικά επειδή κατάγομαι από την Κύπρο και επειδή πρόσφατα στα ευρωπαϊκά δελτία ειδήσεων κυκλοφορούσε παντού το σκάνδαλο του "κουρέματος" των κυπριακών καταθέσεων. Δεν έχω εκλάβει κάποιο είδους ρατσισμού λόγω του ότι προέρχομαι από μια χώρα που αντιμετωπίζει οικονομικά προβλήματα. Στις εμφανίσεις μου γενικότερα στο εξωτερικό, τείνω να παρουσιάζω αυτά για τα οποία αισθάνομαι περήφανη για την ελληνική μου ρίζα: τις αξεπέραστες μουσικές του Μάνου Χατζηδάκι, την ελληνικότητα των λέξεών μας που αντηχούν στα ξένα αυτιά ως κάτι ευχάριστο και μαγικό πολλές φορές και την επεξήγηση ορισμένων λέξεων όπως η "ανεμόεσσα" που είναι μια λέξη γεμάτη εικόνες και χρώματα...

Έχεις προγραμματίσει κάποιες εμφανίσεις σε Κύπρο και Γαλλία. Μπορείς να τις αναφέρεις;

Μετά την συναυλία τον Σεπτέμβρη στη Λευκωσία, έδωσα μια πολύ πετυχημένη συναυλία στις 4 Οκτωβρίου στο θέατρο Romain Rolland στο Παρίσι, παρουσιάζοντας στο γαλλικό κοινό την νέα μου δουλειά. Στις 21 Οκτωβρίου, με κάλεσαν να τραγουδήσω στο θέατρο Athenee και πάλι στο Παρίσι, σε μια καθιερωμένη βραδιά-γκαλά για την ισότητα των δύο φύλων στις τέχνες. Προγραμματίζω και κάποιες συναυλίες στην Κύπρο μέχρι τα Χριστούγεννα καθώς και ορισμένες άλλες στο Παρίσι τον Φλεβάρη / Μάρτιο και τέλος μια συναυλία στο Βερολίνο, στις 9 Απριλίου 2014.

Υπάρχει περίπτωση να σε δούμε σε συναυλίες και στην Ελλάδα;

Είναι κάτι που θα το ήθελα πραγματικά πάρα πολύ. Ελπίζω να μου δοθεί αυτή η ευκαιρία σύντομα.

* Ο δίσκος "Ανεμόεσσα" διατίθεται μέσω της ιστοσελίδας www.cdbaby.com καθώς και από το iTunes.