Η χαοτική φαντασμαγορία του Βαγγέλη Ραπτόπουλου, ο οποίος ενώ λατρεύει τον Τόμας Πίντσον δεν έχει καταφέρει να τελειώσει κανένα του βιβλίο.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός 

Του Κώστα Κατσουλάρη

Δεν ξέρουμε. Ας μην μας πιάνει όμως πανικός. Αυτή η άγνοια δεν φανερώνει κάποια ειδικότερη αδυναμία παρά μόνον μια ευρύτερη πραγματικότητα: Ότι δεν μπορούμε να θεμελιώσουμε με λογικό τρόπο, με καθολικά και στέρεα επιχειρήματα, τι είναι ένα καλό «οτιδήποτε».

Της Αμάντας Μιχαλοπούλου

Του Κώστα Κατσουλάρη

Αν ο διάβολος κρύβεται, όπως λέγεται, στις λεπτομέρειες, τότε σίγουρα κάποιος τεμπέλης και πλαδαρός θεός αναπαύεται μακάριος στα στερεότυπα. Ένα από αυτά, η ευρύτατα διαδεδομένη πεποίθηση ότι το βιβλίο είναι, ασχέτως κριτηρίων, «καλό πράγμα».

Της Εύας Στάμου

Σε μία εποχή που εφημερίδες και εκδοτικοί οίκοι κλείνουν και η έλλειψη χρημάτων αναγκάζει τους σκηνοθέτες να ανεβάζουν για δεύτερη και τρίτη χρονιά τις ίδιες παραστάσεις είναι πολύ θετικό το γεγονός ότι στην Αθήνα ιδρύθηκε ένας ακόμη χώρος για να στεγάσει τον πολιτισμό.

Της Εύας Στάμου

Σε μία εποχή που εφημερίδες και εκδοτικοί οίκοι κλείνουν και η έλλειψη χρημάτων αναγκάζει τους σκηνοθέτες να ανεβάζουν για δεύτερη και τρίτη χρονιά τις ίδιες παραστάσεις είναι πολύ θετικό το γεγονός ότι στην Αθήνα ιδρύθηκε ένας ακόμη χώρος για να στεγάσει τον πολιτισμό.

Της Εύας Στάμου

Πόσο εφικτή είναι η μέτρηση της ευτυχίας, τη στιγμή που ο ορισμός της είναι αμφιλεγόμενος, η επίτευξή της δύσκολη, κι η διατήρησή της μια ιδιαίτερα εύθραυστη υπόθεση, ευάλωτη στο παραμικρό απρόβλεπτο γεγονός;

Της Εύας Στάμου

Πόσο εφικτή είναι η μέτρηση της ευτυχίας, τη στιγμή που ο ορισμός της είναι αμφιλεγόμενος, η επίτευξή της δύσκολη, κι η διατήρησή της μια ιδιαίτερα εύθραυστη υπόθεση, ευάλωτη στο παραμικρό απρόβλεπτο γεγονός;

Η Ελιάνα Χουρμουζιάδου αναρωτιέται γιατί δε μας αρέσει ένα βιβλίο και δίνει τολμηρές απαντήσεις.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Της Εύας Στάμου

Αρθρογράφοι, κοινωνικοί ερευνητές και απλοί χρήστες έχουν αναρωτηθεί που οφείλεται το φαινόμενο της παγκόσμιας επιτυχίας του φέισμπουκ. Το ενδιαφέρον του κοινού και των ειδικών πυροδοτείται ακόμα μία φορά αυτή την περίοδο από την προβολή στις κινηματογραφικές αίθουσες της ταινίας Social Network.

Της Εύας Στάμου

Αρθρογράφοι, κοινωνικοί ερευνητές και απλοί χρήστες έχουν αναρωτηθεί που οφείλεται το φαινόμενο της παγκόσμιας επιτυχίας του φέισμπουκ. Το ενδιαφέρον του κοινού και των ειδικών πυροδοτείται ακόμα μία φορά αυτή την περίοδο από την προβολή στις κινηματογραφικές αίθουσες της ταινίας Social Network.

Του Κ.Β. Κατσουλάρη

«Η Έλλη Παππά κατέθεσε το 1993 και το 1995 δύο κείμενά της στα Ιστορικά Αρχεία του Μουσείου Μπενάκη, θέτοντας ως προϋπόθεση να δημοσιευτούν μόνο μετά τον θάνατο της.

Της Σώτης Τριανταφύλλου

Άρχισα να διαβάζω το βιβλίο της Έλλης Παππά με την απροθυμία και τη διστακτικότητα που δείχνω έναντι των κομουνιστών. Πρόκειται για μια προσωπική στάση που προκάλεσε ρήξη με την οικογένειά μου ήδη από το 1971 και η οποία στη συνέχεια οδήγησε σε πλήθος περιπέτειες και παρεξηγήσεις.

Του Γιώργου Π. Πεφάνη

Ο καθηγητής Βάλτερ Πούχνερ με σαρωτικό τρόπο διατρέχει όλο το σώμα της καμπανελλικής εργογραφίας στην ογκώδη μονογραφία του «Τοπία ψυχής και μύθοι πολιτείας: Το θεατρικό σύμπαν του Ιάκωβου Καμπανέλλη». Ακολουθεί βήμα- βήμα τον συγγραφέα, τη γραφή του,

{jcomments off}Της Εύας Στάμου

Της Εύας Στάμου

Ακούμε πραγματικά τους διανοούμενους όταν μιλάνε; Αναζητούμε τα άρθρα και τα βιβλία τους, ή απλά περιμένουμε να μας καθοδηγήσουν σε περιόδους κρίσης; 

επιμ. Γιώργος Τσακνιάς

Οι κινηματογραφικές μεταφορές λογοτεχνικών έργων για τη νέα σεζόν 

Το αυτοβιογραφικό "Ήμασταν όλοι φαύλοι", του Τεό Παράγκαλος, μεταφέρει στη μεγάλη οθόνη η εταιρία παραγωγής Γ.Α.Π.

Μια ανατομία της κουλτούρας του καταναλωτισμού που αποκτά δραματική επικαιρότητα λόγω της οικονομικής κρίσης

Μια πολύτιμη, ψυχαναλυτική ματιά στο φαινόμενο της σχολικής αποτυχίας.

Του Σωτήρη Βανδώρου

Το αίτημα για πνευματική χειραφέτηση των μαθητών μέσα από ένα παράδοξο επεισόδιο στην ιστορία της παιδαγωγικής. 

Ο Ζοζέφ Ζακοτό κλήθηκε να διδάξει στο Πανεπιστήμιο της Λουβέν το 1818. Ο ίδιος δεν ήξερε γρυ ολλανδικά, οι φοιτητές του γρυ γαλλικά. Κι όμως, αυτή η συνθήκη

Του Σωτήρη Βανδώρου

Στις θηριωδίες των Ναζί συμμετείχαν συνηθισμένοι άνθρωποι, που δεν ήταν ούτε σαδιστές, ούτε φανατικοί. Πώς εξηγείται;

Της Εύας Στάμου*

Η γραφή των γυναικών δεν είναι πάντα χρώματος ροζ. Η σύγχυση της γυναικείας πεζογραφίας με τη ροζ λογοτεχνία διαστρεβλώνει την εικόνα της πρόσφατης εκδοτικής παραγωγής στη χώρα μας, απαλείφει σημαντικές διαφορές ανάμεσα σε γυναίκες συγγραφείς, και ενισχύει τις αντιλήψεις περί θηλυκότητας που προάγει η ροζ λογοτεχνία.

Της Εύας Στάμου*

Η γραφή των γυναικών δεν είναι πάντα χρώματος ροζ. Η σύγχυση της γυναικείας πεζογραφίας με τη ροζ λογοτεχνία διαστρεβλώνει την εικόνα της πρόσφατης εκδοτικής παραγωγής στη χώρα μας, απαλείφει σημαντικές διαφορές ανάμεσα σε γυναίκες συγγραφείς, και ενισχύει τις αντιλήψεις περί θηλυκότητας που προάγει η ροζ λογοτεχνία.

Όταν εγκαταλείπεις έναν τόπο, εγκαταλείπεις, μοιραία, και μια βιβλιοθήκη. Ύστερα από εφτά χρόνια στο Βερολίνο, τα ράφια ξελασκάρησαν από το βάρος των βιβλίων. Οι αθηναικές μου βιβλιοθήκες απαρτίζονταν κυρίως από τα βιβλία που χαρίζουν οι εκδοτικοί οίκοι στους δημοσιογράφους που ασχολούνται, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, με τα βιβλία. Ετούτη εδώ η βιβλιοθήκη είναι πιο τίμια και ειλικρινής- είναι απολύτως δική μου. Μού θυμίζει λίγο την φοιτητική μου βιβλιοθήκη, τις εμμονές του πρώιμου αναγνώστη που θέλει να εξαντλήσει ένα είδος εμπειρίας πριν περάσει σε κάποιο άλλο.

Της Σώτης Τριανταφύλλου

Ξαναδιαβάζω βιβλία που γράφτηκαν στη διάρκεια της οικονομικής κρίσης, από το 1930 μέχρι τον πόλεμο: μερικά –όπως τα παραμύθια του Dr. Seuss: το «Βιβλίο του ύπνου» ήταν pillow book της παιδικής μου ηλικίας- χάθηκαν στις αλλεπάλληλες μετακομίσεις· άλλα, όπως τα «Σταφύλια της οργής» και τα ποιήματα του Καρλ Σάντμπεργκ, τα χάρισα επιμένοντας ότι πρέπει να διαβαστούν· βρήκα όμως το «Ραντεβού στη Σαμάρα» του Τζον Ο’Χάρα, που μου φαίνεται ο αληθινός Φράνσις Σ. Φιτζέραλντ· ο συγγραφέας που περιέγραψε τη νοοτροπία της μικρής αμερικανικής πόλης στη δεκαετία του ’30. Μικρή πόλη, μεγάλη κόλαση.

Ο Σαλβαντόρ Νταλί αναφέρει την παρακάτω ιστορία από τα χρόνια του στο Παρίσι. 

Του Χρήστου Χρυσόπουλου 

Του Σωτήρη Βανδώρου

Βιβλία που αναφέρονται από τις έμφυλες σχέσεις μέχρι τη διεθνή πολιτική και αξίζουν της προσοχής μας.

Της Σώτης Τριανταφύλλου

Είδα το «Race» του Ντέιβιντ Μάμετ στο Μπρόντγουεϊ, όχι τόσο για τον Μάμετ (έχω δει σχεδόν όλα του τα έργα, αισθάνομαι ότι έχουμε παραγνωριστεί), αλλά για τον James Spader: έναν απολαυστικό και αβίαστο ηθοποιό που δεν παίρνει τον εαυτό του και τόσο στα σοβαρά. Ύστερα, αγόρασα το βιβλίο

επιμ. Γιώργος Τσακνιάς

Κύριε Διευθυντά,

επιτρέψτε μου να προτείνω μερικά βιβλία των εκδόσεών μας για το καλοκαίρι −αλλά και για το κακοκαίρι− στους αναγνώστες σας:

Ο Βασίλης Αλεξάκης πιστεύει ότι ο Βικτόρ Ουγκώ ήταν ένας κακός μυθιστοριογράφος

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός