Του Λεωνίδα Καλούση

Οι συστηματικές βιαιότητες μελών και βουλευτών της Χρυσής Αυγής επανέφεραν στο προσκήνιο μια από τις βαθύτερες παθογένειες της ελληνικής κοινωνίας: την ανεκτικότητά της απέναντι σε διάφορες μορφές μη θεσμικής βίας (πολιτικής, κοινωνικής, ενδοοικογενειακής, γηπεδικής).

Του Ρωμανού Σκλαβενίτη-Πιστοφίδη*

Φαίνεται πως όλοι έχουν κάτι να πουν για το Πανεπιστήμιο και τις σπουδές. Συγκεκριμένα, κάτι κακό. Σαν να διαψεύδονται οι προσδοκίες όλων· σαν οι σπουδές να μην αντιστοιχούν στο επίπεδο του μέσου Έλληνα φοιτητή. Η ιδέα πως στην Ελλάδα υπήρξαν όλοι καλοί και τίμιοι φοιτητές είναι παλιά: τροφοδοτεί και τροφοδοτείται από την ιδέα πως φταίνε πάντοτε οι άλλοι. Ας πάρουμε λοιπόν τα πράγματα από την αρχή. 

Του Λεωνίδα Καλούση

Της Εύας Στάμου 

Το μυθιστόρημα του Γκουτιέρες περιέχει μία σειρά από ευκρινείς, πυκνές περιγραφές που προσφέρουν στον αναγνώστη μια ολοζώντανη και άκρως παρακμιακή εικόνα της σύγχρονης Κούβας.

Του Λεωνίδα Καλούση

Του Λεωνίδα Καλούση

Της Αρχοντούλας Διαβάτη

Με την κάρτα του ενδοδοντικού διέσχισε την Τσιμισκή και άρχισε να κοιτάει τους αριθμούς απέναντι στην Αγίας Σοφίας. Εδώ ήταν, στο ΜΕΓΑΡΟ ΔΙΟΝΥΣΙΑ. Χρόνια περνούσε απέξω και δεν έτυχε να διαβάσει το όνομα, ψηλά στην είσοδο. 

Του Χρήστου Τσαμπρούνη*

Ο Μπασάκος είναι γνωστός στοχαστής και δάσκαλος της φιλοσοφίας. Προσωπικά, χωρίς να τον γνωρίζω, παραδέχτηκα τον τρόπο με τον οποίο πρόσφατα πολιτεύθηκε στο πανεπιστήμιο όπου διδάσκει. Επίσης, διέκρινα το θάρρος με το οποίο υπερασπίστηκε τους «χαμένους» της κατάληψης στη Νομική Αθηνών πριν από δύο περίπου χρόνια.

Της Εύας Στάμου

Ο αποκλεισμός της Βούλας Παπαχρήστου από τους Ολυμπιακούς του Λονδίνου θέτει κάποια σοβαρά ζητήματα που υπερβαίνουν το συγκεκριμένο συμβάν.

Της Εύας Στάμου

Ο αποκλεισμός της Βούλας Παπαχρήστου από τους Ολυμπιακούς του Λονδίνου θέτει κάποια σοβαρά ζητήματα που υπερβαίνουν το συγκεκριμένο συμβάν.

Της Αρχοντούλας Διαβάτη

Σίγουρα είχε δίκιο ο Μπόρχες, μια βιβλιοθήκη είν’ ο παράδεισος, ποια βιβλιοθήκη ακριβώς, δεν ξέρω - ούτε ένα βιβλίο δεν είχε το σπίτι των παιδικών χρόνων.

Της Αρχοντούλας Διαβάτη

Έπεσε στα χέρια μου το «Εγκώμιο του ποδηλάτου» – Μarc Auge, εκδ. Αλήστου Μνήμης.

Του Σωτήρη Βανδώρου

Έχουν περάσει πια 300 χρόνια από τη γέννησή του (1712) και 250 χρόνια από την έκδοση του μείζονος πολιτικού του έργου, του Κοινωνικού Συμβολαίου, και της πραγματείας του περί αγωγής, του Αιμίλιου, που εκδόθηκαν σχεδόν ταυτόχρονα το 1762.

Του Κ.Β. Κατσουλάρη

Η μέχρι εξαφανίσεως υποχώρηση του συγγραφέα και η υποκατάστασή του από μια οργανωτική αρχή υπεύθυνη για την παράθεση λόγων ή κειμένων που υποτίθεται ότι λειτουργούν «αντ’ αυτού» είναι, όπως όλα δείχνουν, κεντρικό διακύβευμα της μεταμοντέρνας μας συνθήκης.

Tου Διονύση Π. Σιμόπουλου * 

Με την ενθουσιώδη ανακοίνωση που έγινε σήμερα στις εγκαταστάσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Πυρηνικών Ερευνών (CERN) σχετικά με τον εντοπισμό του περίφημου σωματιδίου Χίγκς αναζωπυρώθηκε και πάλι το ενδιαφέρον του κοινού. Ελπίζω ότι το κείμενο που ακολουθεί θα βοηθήσει στην καλύτερη κατανόηση της σημαντικής αυτής ανακάλυψης. 

Του Παντελή Μπασάκου*

Όσοι είδαμε τη σκηνή, και στον πλανήτη είμασταν πολλοί, κατανοήσαμε, ευθέως ή ενδομύχως, πως ο Breivik έχασε και η πως η Νορβηγική Δημοκρατία κέρδισε.

Του Γιώργου Π. Πεφάνη 

Golgóta picnic του Ροδρίγο Γκαρσία στο Ελληνικό Φεστιβάλ 16-6-2012

Ο Γογλοθάς του Ροδρίγο Γκαρσία είναι μία παράσταση που κινείται στον χώρο του αινιγματικού, αλλά δεν καταφέρνει να απαγκιστρωθεί από τη στρατηγική του παράδοξου. Και εξηγούμαι γιατί.

Της Αρχοντούλας Διαβάτη 

Χρειάζεστε μετρητά τώρα; Αγοράζουμε χρυσά και ασημένια κοσμήματα στις καλύτερες τιμές της αγοράς. Τα αρπαχτικά είχαν απλώσει τα χέρια τους και χαμογελούσαν προς το μέρος του. Σας επισκεπτόμαστε στο χώρο σας. Μετρητά γρήγορα, εύκολα και με απόλυτη εχεμύθεια. Cash now. Cash now. Cash now. 

Του Κώστα Κατσουλάρη

Εδώ και κάποιο καιρό διάβαζα βιβλία που μου άρεσαν αλλά δεν έμπαινα στον κόπο να γράψω «κάτι» γι’ αυτά. Το σύμπτωμα αυτό, γνωστό στους βιβλιόφιλους ψυχαναλυτές ως «αναστολή της κριτικής διάθεσης» είναι πολυπαραγοντικό.

Της Εύας Στάμου

Το τελευταίο διάστημα φαίνεται ότι μία ανεξέλεγκτη επιδημία οδηγεί στις αυτοκτονίες συμπολιτών μας. Αν πιστέψουμε τα τηλεοπτικά ρεπορτάζ για αυτό το αποτρόπαιο φαινόμενο, η εξήγηση είναι πασιφανής: όλοι οι αυτόχειρες βάζουν τέλος στη ζωή τους εξαιτίας της οικονομικής κρίσης. Ποιος όμως είναι ο ρόλος των ΜΜΕ για την διάδοση, όχι μόνο της είδησης, αλλά και του φαινομένου το οποίο καθημερινά πλέον αντικρίζουμε; 

Της Εύας Στάμου

Το τελευταίο διάστημα φαίνεται ότι μία ανεξέλεγκτη επιδημία οδηγεί στις αυτοκτονίες συμπολιτών μας. Αν πιστέψουμε τα τηλεοπτικά ρεπορτάζ για αυτό το αποτρόπαιο φαινόμενο, η εξήγηση είναι πασιφανής: όλοι οι αυτόχειρες βάζουν τέλος στη ζωή τους εξαιτίας της οικονομικής κρίσης. Ποιος όμως είναι ο ρόλος των ΜΜΕ για την διάδοση, όχι μόνο της είδησης, αλλά και του φαινομένου το οποίο καθημερινά πλέον αντικρίζουμε; 

Της Αρχοντούλας Διαβάτη

Μπρος στο Αρχαιολογικό Μουσείο, έξω από το Δέλτα και τις νησίδες με τα παρτέρια, απέναντι απ’ τη ΧΑΝ, εκεί που η Βασιλέως Γεωργίου τρέχει να συναντήσει τη Νικολάου Γερμανού τραβώντας για την Τσιμισκή, δυο αθλητικοί νεαροί με κορίνες έδιναν μπρος στο φανάρι τη ζογκλερική τους παράσταση – με τα επιδέξια χέρια τους πάνω, κάτω, αλάνθαστα έβγαζαν το ψωμί τους μέσα στη δόξα του απογεύματος που βούλιαζε κατά τη θάλασσα λαμπρότατο ακόμα μέσα στο φως, οι μέρες έχουν μεγαλώσει.

Protect me από τη Schaubühne και τον Falk Richter στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών

Βρίσκομαι και πάλι στη Νέα Υόρκη, ή το Big Apple, όπως τη λένε στα ελληνικά, και ακόμα δεν έχω ξεχωρίσει πότε φεύγω και πότε επιστρέφω, μεταξύ Αθήνας και Νέας Υόρκης. 

Της Ιωάννας Καρατζαφέρη 

Διαβάζοντας (ξανά) τον Τοντόροφ

Της Σώτης Τριανταφύλλου

Στο βιβλίο του «Οι εσωτερικοί εχθροί της δημοκρατίας» ο Τσβετάν Τοντόροφ υπεραμύνεται της πολυπολιτισμικότητας. Ωστόσο, η πολυπολιτισμικότητα δεν είναι η συνέχιση και η υπέρβαση του πλουραλισμού· αντιθέτως είναι η άρνησή του.

Κοίταξα τη μικρή συρόμενη βαλίτσα μου, πίσω από την πόρτα, έτοιμη για το μακρινό ταξίδι, όπως κάθε χρόνο, το τσαντάκι με το διαβατήριο, να κρέμεται από ένα ξύλινο μικρό δέκτη στην παρακείμενη ντουλάπα, στην είσοδο του διαμερίσματός μου, στην Αθήνα. 

Της Ιωάννας Καρατζαφέρη 

Της Εύας Στάμου

Από τη Γαλλία ως τη Ουγγαρία, και από την Ελλάδα ως τη Φινλανδία αυτό που φαίνεται να χαρακτηρίζει τους οπαδούς των ακροδεξιών κομμάτων είναι η νοσταλγία για ένα ειδυλλιακό παρελθόν, η επιθυμία επιστροφής στα παλιά, «λευκά», ομοιογενή Ευρωπαϊκά κράτη, πριν την εποχή της οικονομικής κρίσης και της εκτεταμένης μετανάστευσης. Η νοσταλγία αυτή όμως, όπως και το παρελθόν που επικαλείται, είναι επινοημένη. 

Της Εύας Στάμου

Από τη Γαλλία ως τη Ουγγαρία, και από την Ελλάδα ως τη Φινλανδία αυτό που φαίνεται να χαρακτηρίζει τους οπαδούς των ακροδεξιών κομμάτων είναι η νοσταλγία για ένα ειδυλλιακό παρελθόν, η επιθυμία επιστροφής στα παλιά, «λευκά», ομοιογενή Ευρωπαϊκά κράτη, πριν την εποχή της οικονομικής κρίσης και της εκτεταμένης μετανάστευσης. Η νοσταλγία αυτή όμως, όπως και το παρελθόν που επικαλείται, είναι επινοημένη. 

Του Σωτήρη Βανδώρου

«Μετά τις εκλογές, η Ελλάδα χρειάζεται μια κυβέρνηση τύπου Μόντι με τους καλύτερους που διαθέτει ο Ελληνισμός, ανεξαρτήτως κομματικής ταυτότητος, στις κρίσιμες θέσεις», από το κύριο άρθρο της «Καθημερινής», 11/3/2012.

«Οι εκλογές τώρα θα ήταν έγκλημα», Άννα Διαμαντοπούλου, 15/2/2012. 

Της Εύας Στάμου

Ο δημοσιογραφικός λόγος, ιδίως κατά τις προεκλογικές περιόδους, μπορεί να αποφεύγει την εξειδίκευση και να εντρυφεί στις γενικεύσεις. Είναι όμως σαφές ότι κάθε άνθρωπος αντιδρά διαφορετικά σε ένα τραυματικό γεγονός (ένα ατύχημα, ένα βίαιο συμβάν, μια φυσική καταστροφή), και βιώνει διαφορετικά μια δυσάρεστη κατάσταση (όπως είναι η οικονομική, ή μια οικογενειακή ή προσωπική κρίση).

Της Εύας Στάμου

Ο δημοσιογραφικός λόγος, ιδίως κατά τις προεκλογικές περιόδους, μπορεί να αποφεύγει την εξειδίκευση και να εντρυφεί στις γενικεύσεις. Είναι όμως σαφές ότι κάθε άνθρωπος αντιδρά διαφορετικά σε ένα τραυματικό γεγονός (ένα ατύχημα, ένα βίαιο συμβάν, μια φυσική καταστροφή), και βιώνει διαφορετικά μια δυσάρεστη κατάσταση (όπως είναι η οικονομική, ή μια οικογενειακή ή προσωπική κρίση).

{jcomments off}{jcomments on}Της Σώτης Τριανταφύλλου

Διαβάζοντας το "Οι εσωτερικοί εχθροί της δημοκρατίας" του Τζ. Τοντόροφ

Ο μεσσιανισμός, θεμελιώδες χαρακτηριστικό των περισσοτέρων θρησκειών, εμφανίζεται στην πολιτική με τη μορφή προσωποπαγών καθεστώτων, «εκπολιτιστικών» εκστρατειών και επαναστάσεων, καθώς και ιδεολογιών που τις εμπνέουν.[1] Πρόκειται για μια μεταφορά των θρησκευτικών σταθερών –σωτηρία, λύτρωση, επέκεινα- στην πολιτική ζωή· κι απ’ ό,τι φαίνεται στην πορεία της Ιστορίας, η απόρριψη της παραδοσιακής θρησκευτικότητας, του θεϊστικού μεσσιανισμού, καθιστά τον άνθρωπο πιο ευάλωτο στον πολιτικό μεσσιανισμό.