ex-droite

Της Εύας Στάμου

Από τη Γαλλία ως τη Ουγγαρία, και από την Ελλάδα ως τη Φινλανδία αυτό που φαίνεται να χαρακτηρίζει τους οπαδούς των ακροδεξιών κομμάτων είναι η νοσταλγία για ένα ειδυλλιακό παρελθόν, η επιθυμία επιστροφής στα παλιά, «λευκά», ομοιογενή Ευρωπαϊκά κράτη, πριν την εποχή της οικονομικής κρίσης και της εκτεταμένης μετανάστευσης. Η νοσταλγία αυτή όμως, όπως και το παρελθόν που επικαλείται, είναι επινοημένη. 

Οι παλαιότεροι θυμούνται ότι σύμφωνα με την ακροδεξιά η κοινωνία στην οποία οι ίδιοι μεγάλωσαν περιείχε ήδη «τον εχθρό» –τους κομμουνιστές, τους άθεους, τους κεντρώους, τους αμερικανόφιλους, ή τους ομοφυλόφιλους– και μέγιστο χρέος του εθνικιστικού μετώπου είναι να αποβάλλει από την πατρίδα κάθε «ξένο» σώμα. 

Αυτό που ήρθε να προστεθεί τα τελευταία χρόνια στην εθνικιστική μαγιά, είναι η μισαλλόδοξη ρητορική όσον αφορά το ζήτημα της μετανάστευσης, με ιδιαίτερη έμφαση στην απειλή του Ισλάμ – στη Γαλλία, άλλωστε, η Ισλαμοφοβία που έχει αντικαταστήσει τα τελευταία χρόνια τον αντισημιτισμό έδωσε πριν λίγες μέρες στην Μαρίν Λεπέν ποσοστά που άγγιξαν το 19%, τοποθετώντας το κόμμα της στην τρίτη θέση.

Όντως, τα προβλήματα που έχει δημιουργήσει ή επιδεινώσει η μαζική εισροή μεταναστών είναι σημαντικά, και οι επιπτώσεις τους μπορεί να είναι δραματικές για την ποιότητα ζωής, ακόμη και την επιβίωση, τόσο των παράνομων μεταναστών όσο και των μόνιμων κατοίκων της Αθήνας, της Πάτρας, κι άλλων μεγάλων πόλεων. Το πώς στέκεται όμως κανείς απέναντι σε ένα κοινωνικό πρόβλημα εξαρτάται από την ηθική του ευαισθησία, την ιστορική του γνώση και την πολιτική του αντίληψη.

Εξαρτάται επίσης σε μεγάλο βαθμό από την διάθεσή του να κατανοήσει πραγματικά τι φταίει για διάφορα ζητήματα, από την παντελή έλλειψη υποδομών, ή την άτακτη δόμηση ιδιωτικών και δημόσιων κτηρίων στις ελληνικές πόλεις, μέχρι το παρεμπόριο και τις πρακτικές επάνδρωσης των σωμάτων ασφαλείας, ή της ξενοφοβικής και ρατσιστικής ιδεολογίας που ευδοκιμεί στον κατασταλτικό βραχίωνα της αστυνομίας. 

Η άκρα δεξιά στην Ελλάδα προϋπήρχε οποιουδήποτε διακρατικού ταξιδιωτικού συμφώνου, ή της παράνομης μετανάστευσης των τελευταίων ετών. Η παράβλεψη αυτής της τόσο απλής όσο και δυσάρεστης αλήθειας μπορεί να οδηγεί σε λάθος συμπεράσματα για την έντονη δημοσκοπική παρουσία ακροδεξιών και Νεοναζιστικών σχημάτων, όπως της Χρυσής Αυγής. 

Μπορεί οι λόγοι που επικαλούνται για την προτίμησή τους όσοι φλερτάρουν με την Χρυσή Αυγή να είναι η «κατάληψη» του ιστορικού κέντρου της Αθήνας από τους μετανάστες, αλλά οι αιτίες της αντιδημοκρατικής επιλογής τους είναι πολλές και δεν εντοπίζονται μόνο στο παρόν. 

Η λεγόμενη «κοινωνική δράση» ακροδεξιών ομάδων την περίοδο της μεταπολίτευσης είναι σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία, ιδιαίτερα πλούσια: περιλαμβάνει απόπειρες ανθρωποκτονίας, σωματική κακοποίηση δημοσιογράφων, ξυλοδαρμούς μαθητών και φοιτητών, και πλήθος εμπρησμών ή άλλων καταστροφών σε πολιτικά γραφεία. Η παντελής άγνοια, όμως, από πολλούς νέους, βασικών στοιχείων για τη βίαιη δράση του ακροδεξιού κινήματος στη χώρα μας παρέχει πρόσφορο έδαφος σε όσους προσπαθούν να τους εκμεταλλευτούν προκειμένου να ικανοποιήσουν προσωπικές πολιτικές φιλοδοξίες. Ο συνδυασμός της επικράτησης θεωριών συνωμοσίας και της διαστρέβλωσης της ιστορικών γεγονότων (η οποία χαρακτηρίζει τα μανιφέστα φασιστικών ομάδων και που πλέον έχει παρεισφρήσει στην καθημερινή «παιδεία» που προσφέρουν εθνικιστικά μπλογκ και κάποιοι τηλεοπτικοί σταθμοί), δίνει μια ψευδή, παραμορφωτική εικόνα της πραγματικότητας που ευνοεί τα παρανοϊκά σενάρια με τα οποία τροφοδοτείται συστηματικά το ακροδεξιό κοινό. Κορυφαίο παράδειγμα αυτών των σεναρίων είναι η άρνηση του ολοκαυτώματος που εκφράζεται μέσα από την απόφαση της Χρυσής Αυγής να μην καταθέτει στεφάνι στις εθνικές επετείους για τα θύματα της Ναζιστικής κατοχής στα Καλάβρυτα και στο Δίστομο. 

Ο χειρισμός από επιτήδειους ατόμων ανώριμων και αδύναμων –ηθικά αλλά και διανοητικά όπως έχει συχνά καταδειχθεί σε δίκες ακροδεξιών– οδηγεί στην στρατολόγηση διαρκώς νέων μελών που χωρίς να έχουν μια σαφώς διαμορφωμένη ιδεολογία, νιώθουν έντονα την επιθυμία, από τη μία να αντισταθούν στο υπάρχον σύστημα που τους έχει θέσει στο περιθώριο, κι από την άλλη να ανήκουν σε κάποια ομάδα που μπορεί να τους παρέχει άμεσα οφέλη. Τα ακροδεξιά γκρουπ προσφέρουν στους νεαρούς αυτούς την ευκαιρία να εκτονώσουν τα αισθήματα θυμού, αδικίας και μειονεξίας που νιώθουν, στρέφοντάς τους κατά συγκεκριμένων κοινωνικών ομάδων, υποδεικνύοντάς τους τον «αληθινό εχθρό». 

Έτσι κι αλλιώς οι νεαροί αυτοί προέρχονται από οικογένειες που κινούνται σε ένα κοινωνικό περιβάλλον χωρίς σύνθετο ή ανεπτυγμένο σύστημα αξιών, με μόνο πολιτικό κριτήριο το ευκαιριακό βόλεμα των ημέτερων. Μην έχοντας την ευκαιρία να αναπτύξουν την κοινωνική τους συνείδηση και να ευαισθητοποιηθούν όσον αφορά τα βασικά ανθρώπινα δικαιώματα, αναζητούν εύκολες απαντήσεις και γρήγορες λύσεις στα προβλήματα της καθημερινότητας και την αίσθηση ότι ελέγχουν οι ίδιοι δυναμικά το παρόν και το μέλλον τους. Εδώ εμφανίζονται οι ακροδεξιές ομάδες οι οποίες αναλαμβάνουν την «εκπαίδευσή» τους με ολέθρια για τους ίδιους και το πολιτικό μας σύστημα αποτελέσματα. 

Επιπλέον η τάση μερίδας του τύπου, αλλά και κάποιων πολιτικών, να «ντύνουν» βιαιοπραγίες και άλλες παραβιάσεις του ποινικού κώδικα από «αγανακτισμένους» πολίτες μ’ ένα μανδύα «επαναστατικότητας», οδηγεί στην ιδεολογική νομιμοποίηση και τον εξωραϊσμό της βίας στα μάτια πολλών ατόμων που δρουν στον ακροδεξιό χώρο.

 

alt

Χρήσιμα κείμενα

Βασιλική Γεωργιάδου, Η άκρα δεξιά και οι συνέπειες της συναίνεσης, Καστανιώτης, 2008.

Σταύρος Ζουμπουλάκης, Ανίερη συγκυβέρνηση, Πόλις, 2011.

Σταύρος Σταυρίδης, Μετέωροι χώροι της ετερότητας, Εκδόσεις Αλεξάνδρεια 2010.

 

http://evastamou.blogspot.com/

 

 

Ακολουθήστε την boopress.gr στο Google News και διαβάστε πρώτοι τα θέματα που σας ενδιαφέρουν.


ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Το μίσος για την ελληνική λογοτεχνία

Το μίσος για την ελληνική λογοτεχνία

Σκέψεις του γνωστού συγγραφέα σχετικά με την ανυποληψία της νεοελληνικής πεζογραφίας στο ελληνικό κοινό. Στην κεντρική εικόνα, τμήμα από το έργο «Portrait of George Dyer in a Mirror» (1968), του Φράνσις Μπέικον.

Του Αλέξη Πανσέληνου

Έγινε πρόσφατα μεγά...

Πώς διαμορφώνονται οι λογοτεχνικές αξίες;

Πώς διαμορφώνονται οι λογοτεχνικές αξίες;

Οι διαχρονικοί και οι αναλώσιμοι συγγραφείς. Τι ξεχωρίζει τους μεν από τους δε; Και ποιος αποφασίζει κάθε φορά ποιος ανήκει πού; «Κάθε ιστορική στιγμή ιεραρχεί τις αισθητικές της αξίες κινούμενη εντός ενός συγκεκριμένου ορίζοντα».

Του Κώστα Κουτσουρέλη

...
Η ελληνική λογοτεχνία στο παγκόσμιο σκηνικό – επαναδιατυπώσεις κι ερωτήματα, σημεία σύγκλισης και απόκλισης, συμπεράσματα

Η ελληνική λογοτεχνία στο παγκόσμιο σκηνικό – επαναδιατυπώσεις κι ερωτήματα, σημεία σύγκλισης και απόκλισης, συμπεράσματα

Με αφορμή ένα άρθρο του Νίκου Μάντη γύρω από τους λόγους για τους οποίους η σύγχρονη ελληνική πεζογραφία δεν βρίσκει αναγνώστες στο εξωτερικό καθώς και τη μεγάλη δημόσια συζήτηση που ακολούθησε με θέσεις και απόψεις που διεύρυναν τα αρχικά ερωτήματα, ο Γιώργος Περαντωνάκης συνοψίζει προβληματισμούς, αντιρρήσεις και ...

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ

Γιον Φόσε: «Θαυμάζω τον Ίψεν γιατί ήξερε να μισεί»

Γιον Φόσε: «Θαυμάζω τον Ίψεν γιατί ήξερε να μισεί»

Σε συνέντευξή του στο Revistascena, ο Νορβηγός δραματουργός Jon Fosse μίλησε για την πολυετή πορεία του στον χώρο του θεάτρου. Τα πρώτα δύο μέρη της γνωστής επταλογίας του «Το άλλο όνομα» κυκλοφόρησαν πρόσφατα από τις εκδόσεις Gutenberg, σε μετάφραση Σωτήρη Σουλιώτη.

Επιμέλεια: ...

Το μίσος για την ελληνική λογοτεχνία

Το μίσος για την ελληνική λογοτεχνία

Σκέψεις του γνωστού συγγραφέα σχετικά με την ανυποληψία της νεοελληνικής πεζογραφίας στο ελληνικό κοινό. Στην κεντρική εικόνα, τμήμα από το έργο «Portrait of George Dyer in a Mirror» (1968), του Φράνσις Μπέικον.

Του Αλέξη Πανσέληνου

Έγινε πρόσφατα μεγά...

Διαβάζοντας με τον Παναγιώτη Εξαρχέα

Διαβάζοντας με τον Παναγιώτη Εξαρχέα

Πρόσωπα από το χώρο των τεχνών, των ιδεών και του πολιτισμού, αποκαλύπτουν τον δικό τους αναγνωστικό χαρακτήρα, τη μύχια σχέση τους με το βιβλίο και την ανάγνωση. Σήμερα, σκηνοθέτης Παναγιώτης Εξαρχέας απαντά σε 20 κλασικές ή απρόσμενες βιβλιοφιλικές ερωτήσεις.

Επιμέλεια: Λεωνίδας Καλούσης ...

ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

«Πλατωνικοί διάλογοι» του Χάρη Βλαβιανού (προδημοσίευση)

«Πλατωνικοί διάλογοι» του Χάρη Βλαβιανού (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το πεζογράφημα του Χάρη Βλαβιανού «Πλατωνικοί διάλογοι ή γιατί στο σπήλαιο κάνουν όλοι πάρτι», που θα κυκλοφορήσει μέσα Οκτωβρίου από τις εκδόσεις Πατάκη.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

ΤΕΛΟΣ ΚΑΛΟ ΟΛΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ

...
«Μεταξύ μυθοπλασίας και πραγματικότητας» του Κώστα Καβανόζη (προδημοσίευση)

«Μεταξύ μυθοπλασίας και πραγματικότητας» του Κώστα Καβανόζη (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από τη μελέτη του Κώστα Καβανόζη «Μεταξύ μυθοπλασίας και πραγματικότητας – Το μυθιστόρημα τεκμηρίων και η λογοτεχνικότητα του αναφορικού λόγου», που θα κυκλοφορήσει από τις εκδόσεις Πατάκη, τέλη Σεπτεμβρίου.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

...
«Άλμπατρος» της Αν Κλιβς (προδημοσίευση)

«Άλμπατρος» της Αν Κλιβς (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα της Ann Cleeves «Άλμπατρος» (μτφρ. Παλμύρα Ισμυρίδου), το οποίο θα κυκλοφορήσει στις 4 Ιουλίου από τις εκδόσεις Κλειδάριθμος.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Κεφάλαιο 3

...

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

 Τα βιβλία του φθινοπώρου: Τι θα διαβάσουμε τους μήνες που έρχονται

Τα βιβλία του φθινοπώρου: Τι θα διαβάσουμε τους μήνες που έρχονται

Επιλογές βιβλίων από τις προσεχείς εκδόσεις ελληνικής και μεταφρασμένης πεζογραφίας, ποίησης, βιογραφιών, δοκιμίων και μελετών. 

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Τρεις «γεμάτοι» μήνες μένουν μέχρι και το τέλος αυτής της χρονιάς και οι εκδοτικοί οίκοι β...

100 χρόνια από τη Μικρασιατική Καταστροφή: 15 βιβλία που ξεχωρίζουν

100 χρόνια από τη Μικρασιατική Καταστροφή: 15 βιβλία που ξεχωρίζουν

100 χρόνια συμπληρώνονται αυτές τις μέρες από τη Μικρασιατική Καταστροφή. Πολλές και ενδιαφέρουσες εκδόσεις έχουν εμπλουτίσει φέτος τη σχετική βιβλιογραφία. Επιλέξαμε 15 πρόσφατες ή και παλιότερες, που αφορούν βιβλία μη μυθοπλαστικά. Καλύπτουν, πιστεύουμε, μια σφαιρική θέαση των όσων προηγήθηκαν, των γεγονότων του Σ...

Δέκα κλασικά βιβλία που λογοκρίνονται ξανά και ξανά

Δέκα κλασικά βιβλία που λογοκρίνονται ξανά και ξανά

Πολλοί πιστεύουν πως η εποχή που τα λογοτεχνικά βιβλία απαγορεύονταν και καίγονταν στην πυρά έχει παρέλθει. Στην πραγματικότητα, μέχρι και σήμερα, πολλές συντηρητικές ομάδες σε πολλές χώρες του κόσμου επιχειρούν να λογοκρίνουν και να καταστρέψουν ακόμα και έργα που θεωρούνται πλέον κλασικά, με διάφορες δικαιολογίες....

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

Newsletter

Θέλω να λαμβάνω το newsletter σας
ΕΓΓΡΑΦΗ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΟΥ ΜΗΝΑ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ

07 Ιανουαρίου 2022 ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Τα 100 καλύτερα λογοτεχνικά βιβλία του 2021

Φέτος περιμέναμε την εκπνοή της χρονιάς πριν συντάξουμε την καθιερωμένη μας πια λίστα με τα καλύτερα λογοτεχνικά βιβλία της χρονιάς. Ο λόγος είναι ότι τούτες τις Γιορτέ

ΦΑΚΕΛΟΙ