ta filia villas

Για το μυθιστόρημα του Μανουέλ Βίλας [Manuel Vilas] «Τα φιλιά» (μτφρ. Νάννα Παπανικολάου, εκδ. Ίκαρος). Κεντρική εικόνα: Η Faye Dunaway και ο Steve McQueen από την ταινία «Υπόθεση Thomas Crown» (1968).

Γράφει ο Νίκος Ξένιος

O Μανουέλ Βίλας γεννήθηκε το 1962 στο Μπαρμπάστρο της Ισπανίας και ζει μεταξύ Μαδρίτης και Αϊόβα. Το μυθιστόρημά του Ορδέσα τον έχει καθιερώσει ως ισάξιο του Χαβιέ Θέρκας και του Αντόνιο Μουνιός Μολίνα. Με αφορμή την απομόνωση και τις αντικοινωνικές εμμονές που μας κληροδότησε η πανδημία του κορωνοϊού, ο Βίλας έγραψε το μυθιστόρημα Τα φιλιά, που κυκλοφορεί σε μετάφραση Νάννας Παπανικολάου από τις εκδόσεις Ίκαρος.

Ιδεαλιστής και εμμονικά ρομαντικός, σαν άλλος Δον Κιχώτης της εποχής μας, ο πρόσφατα συνταξιοδοτηθείς καθηγητής Σαλβαδόρ συναντά την πωλήτρια τροφίμων Μονσεράτ στο σουπερμάρκετ μιας εξοχικής συνοικίας κοντά σε δάσος όπου αποσύρεται ως συνταξιούχος. Γι’ αυτόν τον άνθρωπο (της δικής μου γενεάς) που γαλουχήθηκε στη δικτατορία του Φράνκο χωρίς να παίρνει χαμπάρι για τις πολιτικές εξελίξεις της Ευρώπης, σπούδασε τον Όμηρο και τους κλασικούς και δίδαξε για κάμποσα χρόνια τους εφήβους τη δική του εκδοχή για τον σταδιακό εκφασισμό της Ευρώπης στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, η σύνταξη είναι μια αποκάλυψη. Σε συνδυασμό με την καραντίνα και τον εγκλεισμό, μια θαυμάσια ευκαιρία αναθεώρησης της αντίληψής του για τον Άνθρωπο και το αξιακό του σύστημα εν γένει. Ο εξηντάχρονος συνταξιούχος στο πρόσωπο της Μονσεράτ βλέπει να ενσαρκώνεται ο έρωτας, στην πλήρη κλασική του τελειότητα, καθώς είναι γήινη, σαρκική, γοητευτικά επαναστατική και δεκαπέντε χρόνια νεότερή του.

Ο έρωτας («αλάτι, κρασί, λάδι, δεντρολίβανο και έρωτας») είναι, για τον Βίλας, ο μοναδικός τρόπος πραγμάτωσης της ανθρωπιάς, γιατί στεφανώνει την άχαρη ανθρώπινη ζωή με μιαν αχλή ποιητικότητας και με μια ευεργετική δόση ουτοπίας.

Αποκαλώντας την «Αλτισιδόρα», κάνει μιαν ανορθόδοξη ανάγνωση του «Δον Κιχώτη ντε λα Μάντσα» του Θερβάντες: γι’ αυτόν η Μονσεράτ είναι μια άλλη εκδοχή της Δουλτσινέας, μόνο που στην αντίληψή του μεταπίπτει από το ένα πρόσωπο στο άλλο, ανάλογα με το αν λειτουργεί στο επίπεδο της πραγματικότητας ή αν λειτουργεί στα πλαίσια του έρωτά τους. Ο έρωτας γι’ αυτόν είναι μια «συγχώνευση βουλήσεων», ενώ «ο κόσμος είναι μια διαδοχή φανταστικών καταστάσεων, μια ψευδαίσθηση μάγων γητευτών», είχε γράψει ο Θερβάντες και «η εποχή των ερώτων έρχεται και φεύγει, ενώ οι επιθυμίες δεν γερνούν σχεδόν ποτέ μαζί με τους ανθρώπους», λέει ο Φράνκο Μπατιάτο, στο εναρκτήριο motto του μυθιστορήματος. Ο έρωτας («αλάτι, κρασί, λάδι, δεντρολίβανο και έρωτας») είναι, για τον Βίλας, ο μοναδικός τρόπος πραγμάτωσης της ανθρωπιάς, γιατί στεφανώνει την άχαρη ανθρώπινη ζωή με μιαν αχλή ποιητικότητας και με μια ευεργετική δόση ουτοπίας.

Ο ήρωας (alter ego του συγγραφέα), εν μέσω αναγκαστικού εγκλεισμού, και εις πείσμα της αναδίπλωσης, της εσωτερικής διαδρομής αναστοχασμού, της απομόνωσης και της κομψής αναχωρητικότητας από τα εγκόσμια, ανοίγει τον δίαυλο μιας κατά πρόσωπο συνάντησης με τον έρωτα. Κατ’ εμέ, αυτό είναι γνώρισμα τόσο της συγγραφικής, όσο και της –ευρύτερα– ανθρώπινης ωρίμανσης. Είναι χαρακτηριστική η persona του συμφοιτητή και συντρόφου των νεανικών του χρόνων Ραφαέλ Πουτς, που με την ενορατική του προσέγγιση της ιστορικής πραγματικότητας τού έχει αποκαλύψει το απόλυτο Σκότος που κρύβεται πίσω από τη μοίρα του ανθρώπου και στο οποίο οι άνθρωποι πρέπει να πασχίζουν διαρκώς να μην ενδώσουν.

Μανουέλ Βίλας

O Μανουέλ Βίλας [Manuel Vilas] γεννήθηκε το 1962 στο Μπαρμπάστρο της Ισπανίας. Είναι πολυβραβευμένος ποιητής και πεζογράφος. Αρθρογραφεί τακτικά στην εφημερίδα El País. Έχει εκδώσει οκτώ μυθιστορήματα και έναν μεγάλο αριθμό ποιητικών συλλογών και δοκιμίων. Το Ορδέσα (Ίκαρος, 2020) κυκλοφόρησε το 2018 στην Ισπανία, έγινε το απόλυτο best seller, ψηφίστηκε από την El País ως ένα από τα καλύτερα βιβλία της χρονιάς και καθιέρωσε τον Vilas ως έναν από τους σημαντικότερους σύγχρονους Ισπανούς συγγραφείς. Το Ορδέσα έχει μεταφραστεί σε περισσότερες από είκοσι γλώσσες, ενώ το 2019 τιμήθηκε με το βραβείο Femina Étranger. Το βιβλίο του Alegría (2019) ήταν φιναλίστ για το βραβείο Planeta 2019 και μέχρι στιγμής έχει μεταφραστεί σε περισσότερες από επτά γλώσσες. 

Το μυθιστόρημα, με αδιόρατη ειρωνεία καλών προθέσεων, επιχειρεί ένα αφηγηματικό «παίγνιο» με τις λογοτεχνικές δομές, τους χαρακτήρες και τις φάσεις της ζωής και της αντίληψης του ανθρώπου που συναρτώνται προς την ηλικία, με σαφείς αναφορές σε μια βαθιά αναγνωστική πείρα. Είναι ένας ύμνος προς την ποιητικότητα της φύσης και προς την καθημερινή, φυσική ζωή: εδώ εντάσσεται και η «φυσικότητα» του όψιμου συναισθήματός του, η απαρέσκεια που τρέφει προς το γήρας και η αιώνια διάσταση που οι περιστάσεις προσδίδουν στην ερωτική του ολοκλήρωση.

Τα φιλιάΟ συγγραφέας των Φιλιών δεν παραλείπει να σαρκάσει τη θεοποίηση της τεχνολογίας στις μέρες μας, παραλληλίζοντάς την προς τη μεσιανική υποταγή των μαζών άλλων εποχών στη θρησκεία. Η μάσκα και η απαγόρευση των σωματικών επαφών (και, κυρίως, των φιλιών), αντιμετωπίζεται στο βιβλίο ως το έσχατο σημείο ευτελισμού της ανθρώπινης υπόστασης.

Το πρώτο που σκέφτηκα διαβάζοντάς το ήταν τον Εραστή της Λαίδης Τσάτερλι του Ντ. Χ. Λώρενς. Επίσης, σκέφτηκα ότι ο Βίλας επιτελεί μιαν αναβίωση της μοναχικής έμπνευσης του Ουίτμαν, που κλεισμένος σε μια καλύβα του δάσους ύμνησε τα δέντρα, τη φύση και το νέο κοινοτικό πνεύμα της Αμερικής, ή του Πεσόα, που μέσω του ετερωνύμου του Άλβαρο ντε Κάμπος σάρκασε την καλπάζουσα τεχνολογική εξέλιξη.

Η χρήση ετερωνύμων είναι ένας από τους κώδικες που έχουν αγαπηθεί πολύ στη λογοτεχνία της ιβηρικής χερσονήσου (βλ. και πάλι την περίπτωση του Πεσόα, αλλά και τα ονόματα κλασικών συνθετών που επιστρατεύει ο ίδιος ο Βίλας στην Ορδέσα για να κοσμήσει τα αγαπημένα του πρόσωπα), επιτρέποντας στην ευρύτερη ζώνη της φαντασίας να εισβάλει στη ζωή των λογοτεχνικών ηρώων και εξασφαλίζοντας μια «ζώνη ασφαλείας» για το εξιδανικευμένο συναίσθημα. Ο συγγραφέας εξακολουθεί να στηλιτεύει τη ματαιοδοξία και την απανθρωποποίηση των συγκαιρινών του, αποκαλώντας τους πολιτικούς ηγέτες «νάρκισσους» και θέτοντας στο στόχαστρο τον βασιλιά της Ισπανίας. Έτσι στήνει ένα βήμα διακωμώδησης της σύγχρονης Ισπανίας συνεχίζοντας τη γραμμή του Θερβάντες και του επίγονού του Μπουνιουέλ, ενώ επαναλαμβάνει το γνωστό μοτίβο του ανάμειξης της δημόσιας σφαίρας με την ιδιωτική.


Ο ΝΙΚΟΣ ΞΕΝΙΟΣ είναι εκπαιδευτικός και συγγραφέας. Τελευταίο βιβλίο του, το μυθιστόρημα «Τα σπλάχνα» (εκδ. Κριτική).

Αποσπάσματα από το βιβλίο

«Τους φτωχούς τους τρέφει μόνον η επιθυμία του έρωτα, του σεξ και τα χάδια. Στους πλούσιους αρέσουν οι χρηματιστηριακοί δείκτες, τα μεγάλα γραφεία στους ουρανοξύστες, οι διεθνείς τράπεζες, η βιομηχανία, τα ιδιωτικά τζετ, οι επαύλεις με εκατό δωμάτια και πενήντα μπάνια. Στους φτωχούς, λοιπόν, απομένει μόνο το σεξ και, με λίγη τύχη, η μυσταγωγική ένωση του σεξ με τον έρωτα. Αν υπάρχει τύχη.

(...) Οι ερωτευμένοι φτωχοί δεν έχουν χρόνο να σκεφτούν να μισήσουν κάποιον, δεν έχουν χρόνο να ξεσηκωθούν, ν’ αποκτήσουν πολιτικές αρχές, να κάνουν σοσιαλιστική ή κομμουνιστική επανάσταση, ή φιλελεύθερη, ή ό,τι να ΄ναι· όχι επειδή είναι φτωχοί, αλλά επειδή είναι ερωτευμένοι.

(...) Κοίτα πόσο βαθιά αντιδραστική είναι η φύση. Το είδαμε με το AIDS πριν από μερικές δεκαετίες. Και τι τη νοιάζει αυτήν, τη Φύση, αν εμείς οι άνθρωποι πάμε κι ερχόμαστε; Αν αγαπιόμαστε ή μισούμαστε, αν μαζευόμαστε εκατομμύρια ή μένουμε μόνοι μας κάτω από μια πέτρα, σαν αράχνες; (...) Από πού κι ως πού να τη νοιάζει αυτήν αν μας αρέσουν τα εστιατόρια, τα μαγαζιά, τα θέατρα, οι πολυπληθείς συναυλίες, όπου χιλιάδες άνθρωποι μαζευόμαστε να γιορτάσουμε την καταραμένη τη ζωή.

(...) Κι από πάνω –πρόσεξε!– δεν είναι μόνον αντιδραστική, αλλά είναι και νεοφιλελεύθερη, ακραία καπιταλιστική. Διότι αυτές τις μέρες έχω βαλθεί να φανταστώ πώς είναι η καραντίνα για τους πολύ πλούσιους της Γης. Τους πολυεκατομμυριούχους, θέλω να πω. Αυτούς τους ανθρώπους που έχουν επαύλεις με κήπους, με οικόπεδα, με ιδιωτικές παραλίες. Η ιδιωτική παραλία είναι το άκρον άωτον της φαντασίας μου, διότι τα αεροπλάνα και τα γιοτ είναι πια πολύ συνηθισμένα (...) Εγώ πιστεύω πως πρόκειται για μυστήριο, πως δεν μαθαίνουμε τι μπορεί να αποκτήσει κανείς, επειδή αυτοί που τα έχουν δεν τολμούν να τα ομολογήσουν, να τα δείξουν, κι έτσι εμείς δεν παίρνουμε χαμπάρι. Μπορεί ν’ αγοράζουν νησιά, ή φτωχές χώρες του Τρίτου Κόσμου, ή πλανήτες, ή διαστημόπλοια. Εγώ δεν ξέρω τι θ’ αγόραζα. Μπορεί ν’ αγόραζα κυβερνήσεις, χωρίς αυτές οι κυβερνήσεις να ξέρουν ότι έχουν αγοραστεί. (...)

Οι υπηρέτες, όμως; Ε, λοιπόν, τώρα η φύση δεν είναι πια ακραία καπιταλιστική, τώρα είναι τρελή κομμουνίστρια. Διότι οι υπηρέτες έχουν εξαφανιστεί από προσώπου γης. Μπορεί να έχεις δισεκατομμύρια δολάρια ή ευρώ, αλλά θα πρέπει να στρώσεις μόνος σου το κρεβάτι σου, να φτιάξεις τον καφέ σου ή αυγά με μπέικον. Απ’ αυτό φαίνεται ότι τον ιό τον έριξε εδώ η φύση και όχι οι πλούσιοι. Όλοι αναγκάστηκαν τώρα να παραιτηθούν από τους υπηρέτες τους. Κανείς δεν θα τους στρώσει το κρεβάτι αυτή την εποχή, όσο πλούσιοι και να ’ναι. Κανείς δεν θα τους καθαρίσει το μπάνιο».

politeia link more

 

 

 

 

 

Ακολουθήστε την bookpress.gr στο Google News και διαβάστε πρώτοι τα θέματα που σας ενδιαφέρουν.


ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

«Οι Νετανιάχου» του Τζόσουα Κόεν (κριτική) –  Όταν ο Χάρολντ Μπλουμ συναντά την «περιβόητη οικογένεια» – μυθοπλαστική σάτιρα του εθνικισμού και της μισαλλοδοξίας

«Οι Νετανιάχου» του Τζόσουα Κόεν (κριτική) – Όταν ο Χάρολντ Μπλουμ συναντά την «περιβόητη οικογένεια» – μυθοπλαστική σάτιρα του εθνικισμού και της μισαλλοδοξίας

Για το βραβευμένο με Πούλιτζερ 2022 μυθιστόρημα του Τζόσουα Κοέν [Joshua Cohen] «Οι Νετανιάχου» (μτφρ. Παναγιώτης Κεχαγιάς, εκδ. Gutenberg). Κεντρική εικόνα: Η οικογένεια Netanyahu (ο μικρός αριστερά είναι ο «Μπίμπι» - Μπένιαμιν Νετανιάχου, ενώ από τη φωτογραφία απουσιάζει ο τρίτος γιος της οικογένειας, ο Ίντο)...

«Το νησί των χαμένων δέντρων» της Ελίφ Σαφάκ (κριτική) – Για τις πληγές του παρελθόντος και τη διαιώνισή τους στις επόμενες γενιές

«Το νησί των χαμένων δέντρων» της Ελίφ Σαφάκ (κριτική) – Για τις πληγές του παρελθόντος και τη διαιώνισή τους στις επόμενες γενιές

Για το μυθιστόρημα της Ελίφ Σαφάκ [Elif Şafak] «Το νησί των χαμένων δέντρων» (μτφρ. Άννα Παπασταύρου, εκδ. Ψυχογιός).

Γράφει η Χριστίνα Μουκούλη

«Το παρελθόν είναι ένας σκοτεινός, παραμορφωτικός καθρέφτης. Το κοιτάζεις και το μόνο που βλέπεις είνα...

«Οι κίνδυνοι του να καπνίζεις στο κρεβάτι» της Μαριάνα Ενρίκες (κριτική) – Μια εθιστική συλλογή διηγημάτων

«Οι κίνδυνοι του να καπνίζεις στο κρεβάτι» της Μαριάνα Ενρίκες (κριτική) – Μια εθιστική συλλογή διηγημάτων

Για τη συλλογή διηγημάτων της Μαριάννα Ενρίκες [Mariana Enriquez] «Οι κίνδυνοι του να καπνίζεις στο κρεβάτι» (μτφρ. Χριστίνα Θεοδωροπούλου, εκδ. Πατάκη). Κεντρική εικόνα: (© Unsplash). 

Γράφει η Φανή Χατζή

Πέντε χρόνια μετά τη σαγηνευτική συλ...

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ

«Η καρδιά του σκύλου» του Μιχαήλ Μπουλγκάκοφ, σε διασκευή/σκηνοθεσία Άρη Σερβεταλη και Έφης Μπίρμπα, στο θέατρο Κιβωτός

«Η καρδιά του σκύλου» του Μιχαήλ Μπουλγκάκοφ, σε διασκευή/σκηνοθεσία Άρη Σερβεταλη και Έφης Μπίρμπα, στο θέατρο Κιβωτός

Για τη θεατρική μεταφορά της «Καρδιάς σκύλου» του Μιχαήλ Μπουλγκάκοφ σε διασκευή Άρη Σερβετάλη και Έφης Μπίρμπα και σκηνοθεσία Έφης Μπίρμπα που ανεβαίνει στο θέατρο Κιβωτός. Κεντρική εικόνα: Ο Αντώνης Μυριαγκός στον ρόλο του γιατρού Πρεομπραζένσκι.

Γράφει ο Νίκο...

Ορθόδοξη θεολογία, ψυχοθεραπεία και βιοηθική – Δύο βιβλία, δύο χριστιανικές θεωρήσεις

Ορθόδοξη θεολογία, ψυχοθεραπεία και βιοηθική – Δύο βιβλία, δύο χριστιανικές θεωρήσεις

Για τα βιβλία «Η θεραπεία της ψυχής – Πατέρες και ψυχολόγοι σε διάλογο», του Αλέξιου Ιερομόναχου Καρακαλλινού, και «Τα θεμέλια της βιοηθικής – Μια χριστιανική θεώρηση» (μτφρ. Πολυξένη Τσαλίκη-Κιοσόγλου), του Τρίσταμ Χ. Ένγκελχαρτ (Tristam H. Engelhardt Jr), που κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Αρμός.

Γ...

Δύο χρόνια από τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία: Είναι η Ευρώπη σε πόλεμο; – Τα βιβλία που δίνουν τις απαντήσεις

Δύο χρόνια από τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία: Είναι η Ευρώπη σε πόλεμο; – Τα βιβλία που δίνουν τις απαντήσεις

«Είμαστε εξαιρετικά τυχεροί που ζούμε στην Ευρώπη» μας έλεγε σε πρόσφατη συνέντευξή του για την Book Press, o ευρωπαϊστής ιστορικός Τίμοθι Γκάρτον Ας. Δύο χρόνια μετά από την έναρξη του πολέμου της Ρωσίας στην Ουκρανία ανατρέχουμε στα άρθρα που γράψαμε για βιβλία που διαβάσαμε και προτείναμε όλο αυτό το διάστημα. Το...

ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

«Depeche mode» του Σέρχι Ζαντάν (προδημοσίευση)

«Depeche mode» του Σέρχι Ζαντάν (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα του Σέρχι Ζαντάν [Serhiy Zhadan] «Depeche mode» (μτφρ. Δημήτρης Τριανταφυλλίδης), το οποίο κυκλοφορεί στις 21 Φεβρουαρίου από τις εκδόσεις Διόπτρα.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Καθισμένος εδώ,...

«Ο λευκός ελέφαντας» της Αγνής Ιωάννου (προδημοσίευση)

«Ο λευκός ελέφαντας» της Αγνής Ιωάννου (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα της Αγνής Ιωάννου «Ο λευκός ελέφαντας», το οποίο θα κυκλοφορήσει στις 21 Φεβρουαρίου από τις εκδόσεις Διόπτρα.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Ανήμερα των γενεθλίων μου, στο διάλειμμα της δεύτερης ώρας, ήμουν σ...

«Το αύριο θα είναι καλύτερο» της Μπέτι Σμιθ (προδημοσίευση)

«Το αύριο θα είναι καλύτερο» της Μπέτι Σμιθ (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα της Μπέτι Σμιθ [Betty Smith] «Το αύριο θα είναι καλύτερο» (μτφρ. Μαρία Φακίνου), το οποίο θα κυκλοφορήσει στις 27 Φεβρουαρίου από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Πιο παγωμένο, πιο μοναχι...

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Δύο χρόνια από τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία: Είναι η Ευρώπη σε πόλεμο; – Τα βιβλία που δίνουν τις απαντήσεις

Δύο χρόνια από τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία: Είναι η Ευρώπη σε πόλεμο; – Τα βιβλία που δίνουν τις απαντήσεις

«Είμαστε εξαιρετικά τυχεροί που ζούμε στην Ευρώπη» μας έλεγε σε πρόσφατη συνέντευξή του για την Book Press, o ευρωπαϊστής ιστορικός Τίμοθι Γκάρτον Ας. Δύο χρόνια μετά από την έναρξη του πολέμου της Ρωσίας στην Ουκρανία ανατρέχουμε στα άρθρα που γράψαμε για βιβλία που διαβάσαμε και προτείναμε όλο αυτό το διάστημα. Το...

Φεβρουάριος: «Μήνας Μαύρης Ιστορίας» – 15 καλά μυθιστορήματα «μαύρης λογοτεχνίας» που κυκλοφόρησαν τον τελευταίο χρόνο

Φεβρουάριος: «Μήνας Μαύρης Ιστορίας» – 15 καλά μυθιστορήματα «μαύρης λογοτεχνίας» που κυκλοφόρησαν τον τελευταίο χρόνο

Με αφορμή το γεγονός ότι ο Φεβρουάριος έχει ανακυρηχθεί «Μήνας Μαύρης Ιστορίας» [Black History Month] γεγονός που έχει τις ρίζες του πίσω στο 1915, επιλέγουμε 15 καλά μυθιστορήματα που μιλούν ανοιχτά για τον ρατσισμό, τις φυλετικές διακρίσεις, τις αγωνίες και τα όνειρα των μαύρων.

...
Σώμα και τραύμα: μεταθέσεις, υποκαταστάσεις, θεραπεία – 3 βιβλία που ανοίγουν ορίζοντες

Σώμα και τραύμα: μεταθέσεις, υποκαταστάσεις, θεραπεία – 3 βιβλία που ανοίγουν ορίζοντες

Πώς το ψυχικό τραύμα επηρεάζει το σώμα; Τι κρύβεται πίσω από σοβαρές ασθένειες, όπως ο καρκίνος ή οι διαταραχές διατροφής; Ποιο είναι το «αμετάφραστο μήνυμα» που μας καλούν να αποκωδικοποιήσουμε και πώς μπορούμε να περάσουμε από τη νόσο στη θεραπεία; Τρία βιβλία, τα δύο από αυτά διακεκριμένων Ελλήνων ψυχαναλυτών, μα...

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

Newsletter

Θέλω να λαμβάνω το newsletter σας
ΕΓΓΡΑΦΗ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ

02 Απριλίου 2023 ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Τα μεγαλύτερα μυθιστορήματα όλων των εποχών: 20 έργα-ποταμοί από την παγκόσμια λογοτεχνία

Πολύτομα λογοτεχνικά έργα, μυθιστορήματα-ποταμοί, βιβλία που η ανάγνωσή τους μοιάζει με άθλο. Έργα-ορόσημα της παγκόσμιας πεζογραφίας, επικές αφηγήσεις από την Άπω Ανατ

ΦΑΚΕΛΟΙ