alt

Πλούσιο και εμφανώς ανανεωμένο το πρόγραμμα του 22ου Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας - Νύχτες Πρεμιέρας. Ταινίες σε πρώτη προβολή, ντοκιμαντέρ, ειδικές προβολές, ταινίες μικρού μήκους. Επίσης, το πρόγραμμα του φεστιβάλ περιλαμβάνει σημαντικά αφιερώματα και πρεμιέρες ελληνικών ταινιών.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Ο νέος διευθυντής του φεστιβάλ Λουκάς Κατσίκας, παρουσίασε τις σημαντικότερες ταινίες, τα αφιερώματα και τις παράλληλες εκδηλώσεις της διοργάνωσης. Μεταξύ αυτών ξεχωρίζουν το αφιέρωμα στον Νίκο Τριανταφυλλίδη (Η αισθηματική αγωγή του Νίκου Τριανταφυλλίδη), στο οποίο θα προβληθούν όλες οι ταινίες του, το αφιέρωμα στον Λουί Μαλ (με 9 ταινίες), το αφιέρωμα στον νέο Ιταλικό κινηματογράφο (Μέρες Ιταλικού σινεμά), στην ανερχόμενη σκηνοθέτιδα Μάρεν Άντε, από τη Γερμανία και τον σκηνοθέτη Τόμας Βασιλέφσκι, από την Πολωνία. Τέλος, το σημαντικό αφιέρωμα Minority Report: Το σινεμά αγκαλιάζει τις μειονότητες, για τα πολλαπλά πρόσωπα της διαφορετικότητας, μέσα από επτά δωρεάν προβολές νέων αλλά και κλασικών ταινιών, οι οποίες θα φιλοξενηθούν στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος.

alt

Μια σταχυολόγηση των κινηματογραφικών μεταφορών του μυθιστορήματος της Έμιλυ Μπροντέ Ανεμοδαρμένα ύψη, με αφορμή την ομώνυμη ταινία του Γουίλιαμ Γουάιλερ το 1939.

Του Σωκράτη Καμπουρόπουλου

son of saul680 2

Για την ταινία του Laszlo Nemes Ο γιος του Σαούλ.

Του Νίκου Ξένιου

Στην πρώτη σκηνή της ταινίας του ούγγρου σκηνοθέτη Λάζλο Νέμες ο φακός εστιάζει στο ταλαιπωρημένο και ανέκφραστο πρόσωπο του εβραίου πρωταγωνιστή (τον υποδύεται ο ούγγρος ποιητής Γκέζα Ρέρινγ), ενώ από πίσω, σε χαλαρή (φλου) εστίαση διαδραματίζεται το ολοκαύτωμα του Άουσβιτς-Μπίρκεναου. Τον Οκτώβριο του 1944, ο Σαούλ Άουσλεντερ είναι «Ζοντερκομμάντο», δηλαδή εργάζεται στα κρεματόρια, καταδικασμένος ο ίδιος στην εξαφάνιση, με την ευθύνη της ταχύτατης εκτέλεσης των τελευταίων «κομματιών» που έρχονται καθημερινά με τα τραίνα, λίγο πριν την είσοδο των Σοβιετικών στην Κρακοβία και την εκκένωση των στρατοπέδων συγκέντρωσης. Κι ενώ οι ναζί προσπαθούν να εξαφανίσουν τα ίχνη του ολοκαυτώματος, ο Σαούλ διακρίνει μέσα στις σωρούς των πτωμάτων το κορμί ενός νεαρού παιδιού, που αποφασίζει ότι είναι ο γιος του. Στόχο του θέτει να θάψει το αγόρι, αφού βρει ένα Ραβίνο για να ψάλει τη νεκρώσιμη ακολουθία.

alt

Για την ταινία Το τέλος της διαδρομής, σε σκηνοθεσία του James Ponsoldt, σχετικά με τη ζωή και την προσωπικότητα του Ντέιβιντ Φόστερ Ουάλας.

Του Νίκου Ξένιου

«Όσο περισσότεροι άνθρωποι πιστεύουν πως είσαι σπουδαίος,
τόσο μεγαλώνει ο φόβος σου μήπως είσαι ένας απατεώνας». Ντέιβιντ Φόστερ Ουάλας

«Υπάρχει ένα δυστυχές παράδοξο με τις λογοτεχνικές βιογραφίες», είχε σχολιάσει στο New York Times Book Review το 2004 ο Ντέιβιντ Φόστερ Ουάλας: «το ότι οι αναγνώστες τέτοιων βιογραφιών συχνά απογοητεύονται». Η ταινία Το τέλος της διαδρομής του Τζέημς Πόνσολντ φιλοτεχνεί ένα κινηματογραφικό πορτραίτο του αμερικανού συγγραφέα βασισμένο σε ένα αδημοσίευτο προφίλ του. Οι πιο κοντινοί άνθρωποι του Ουάλας, ο οποίος αυτοκτόνησε το 2008, διαφώνησαν με το φιλμ αυτό, επικαλούμενοι συχνά την έκδοση που έχει τον τίτλο: The David Foster Wallace Reader (βιβλίο που, πέραν της ανθολόγησης του έργου του συγγραφέα, υπεριέχει αξιόλογες επιλογές δημοσιογραφικών του επιδόσεων, μέρος των παραδόσεών του σχετικά με άλλους συγγραφείς: Ρενάτα Άντλερ, Τζωρτζ Σώντερς, Τζ. Ντ. Σάλιντζερ, Τζόαν Ντίντιον, καθώς και κάποια προσωπικά του e-mails), το χιλίων τόσων σελίδων κλασικό έργο του συγγραφέα Infinite Jest (1996), καθώς και το Understanding David Foster Wallace του Μάρσαλ Μπόσγουελ (2003). O Γουάλας πίστεψε με ζέση και επένδυσε στις δυνατότητες της λογοτεχνίας μέσω μιας χειμαρρώδους πρόζας που υποστηρίζει την πεποίθηση στην αξία του ανθρώπου, την ενσυναίσθηση και τον ηθικό στοχασμό.

175071g-the lobster 2015 08

Για την τελευταία ταινία του Γιώργου Λάνθιμου Ο αστακός που τιμήθηκε με το Βραβείο της Επιτροπής στο περσινό φεστιβάλ των Καννών. 

Του Νίκου Ξένιου

Έξι χρόνια μετά τον περίφημο Κυνόδοντα, στις αίθουσες παίζεται το αγγλόφωνο ντεμπούτο του Γιώργου Λάνθιμου. Η συνεργασία του σκηνοθέτη με τον Ευθύμη Φιλίππου υλοποιεί ένα ακόμη σενάριο «παραξενίσματος»: στον βασικό πυρήνα των μόνιμων συνεργατών του εντάσσονται και ο φωτογράφος Θύμιος Μπακατάκης, ο μοντέρ Γιώργος Μαυροψαρίδης, οι ηθοποιοί Αριάν Λαμπέντ και η Αγγελική Παπούλια, ενώ η παραγωγή είναι ιρλανδο-βρετανικο-ελληνική και έχει κόστος 4 εκατομμυρίων ευρώ. Συμπαραγωγός είναι η νεοσύστατη εταιρεία παραγωγής Limp films του Λάνθιμου, που ήδη ετοιμάζει και μια μικρού μήκους με τίτλο «W.F.J.». Το σάουντρακ της ταινίας περιλαμβάνει Νικ Κέιβ, Στραβίνσκι, Σοστακόβιτς αλλά και Τώνη Μαρούδα. 

alt

Για το Ξενία, τη νέα ταινία του Πάνου Κούτρα.

Του Νίκου Ξένιου

Η στοχαστική ευαισθησία του Πάνου Κούτρα έρχεται για μιαν ακόμη φορά να μας εκπλήξει, μετά τη συγκλονιστική Στρέλλα. Ήδη από την Επίθεση του γιγαντιαίου μουσακά ο Έλληνας σκηνοθέτης έχει δώσει δείγματα μιας ποιητικής, αντισυμβατικής γραφής στον κινηματογράφο, που προϊδέαζε για ακόμη καλύτερες ταινίες.

alt

Του Νίκου Ξένιου

«Ήν δε και αλήτις άσμα ταις αιώραις προσαδόμενον»

Για πρώτη φορά μετά τον Τόπο της Αντουανέτας Αγγελίδου ο ελληνικός κινηματογράφος έχει να επιδείξει μια ταινία που ιχνηλατεί το ζήτημα της ταυτότητας και της ανάκτησης των ριζών, αποκαθαρμένο από τις διανοουμενίστικες εμμονές περασμένων δεκαετιών.

alt

Του Νίκου Ξένιου

"Ό,τι συνιστά την ανθρώπινη ύπαρξη περιλαμβάνει οπωσδήποτε τον έρωτα, τη φιλία, την εμπιστοσύνη, τον σεβασμό στο πένθος (...) Έχοντας τη μνήμη και τη γνώση της ιστορίας του τόπου και των παθημάτων του παρελθόντος αποκτούμε λόγους για ν' αγωνιζόμαστε", λέει η Ιωάννα Καρυστιάνη σε πρόσφατη συνέντευξή της. Kαι πράγματι, το αφηγηματικό σύμπαν της Μικράς Αγγλίας περιλαμβάνει τον έρωτα, τη φιλία, τον σεβασμό στο πένθος, ψηλαφώντας τις ρίζες με λαογραφική ακρίβεια και πιστότητα. Είναι μια καλά τεκμηριωμένη προσέγγιση της κοινωνίας της Άνδρου των αρχών του εικοστού αιώνα, ανεκτίμητη για τη συλλογική μνήμη και για το γενικώς αποδεκτό βίωμα ελληνικότητάς μας.

grande-bellezza360

Της Εύας Στάμου

Η Τέλεια Ομορφιά είναι η πρόσφατη ταινία του Πάολο Σορεντίνο που εντυπωσίασε στο Φεστιβάλ των Καννών και έκανε εισπρακτικά ρεκόρ στη Γερμανία και τη Βρετανία. Πρωταγωνιστής της ταινίας ο υπέροχος Τόνι Σερβίλο στον ρόλο του Τζεπ Γκαμπαρντέλα, γοητευτικού και πνευματώδη συγγραφέα ενός και μοναδικού μυθιστορήματος.

venus-a-la-fourrure360

Της Εύας Στάμου

Η πρόσφατη ταινία του Ρομάν Πολάνσκι, La Vénus à la Fourrure, που έκανε πρεμιέρα τον Μάιο στο Φεστιβάλ των Καννών, είναι βασισμένη στη μεγάλη θεατρική επιτυχία του Αμερικανού συγγραφέα Ντέιβιντ Άιβς ο οποίος συνυπογράφει και το σενάριο της ταινίας. Το έργο του Άιβς είναι μια διασκευή με έξυπνο twist του κλασικού βιβλίου του Λεοπόλδου Φον Ζάχερ-Μαζόχ, Η Αφροδίτη με τη γούνα (Venus im Pelz) που εκδόθηκε το 1870 στην τότε Αυτοκρατορία της Αυστροουγγαρίας.

adele

Της Εύας Στάμου

Η σεξουαλικότητα αποτελεί αναπόσπαστο και καθοριστικό τμήμα της προσωπικής μας ταυτότητας. Οι περισσότεροι αρχίζουμε να διερευνούμε τις ερωτικές προτιμήσεις και φαντασιώσεις μας κατά τη διάρκεια της εφηβείας, και με την ενηλικίωση σταδιακά διαμορφώνουμε μια πιο ξεκάθαρη εικόνα για το ποιοι είμαστε, καθώς και για τον τρόπο που λειτουργεί η ερωτική επιθυμία. 

house-of-cards-kevin-spacey

Του Νίκου Ξένιου

Η αμφιλεγόμενη αμερικανική σειρά που κέρδισε το τηλεοπτικό κοινό

Οι τηλεοπτικές ή κινηματογραφικές ταινίες με θέμα τη διαφθορά στο πλαίσιο του πολιτικού και οικονομικού συστήματος έχουν ήδη τη μικρή τους ιστορία. Εμβληματική ταινία από αυτή την άποψη ήταν το Advise and Consent (1962) τoυ Όττο Πρέμινγκερ στην οποία ο Χένρυ Φόντα διένυε όλη την ανηφορική, ακανθώδη και ανήθικη οδό προς την εξουσία.
the-great-gatsby360

Της Σώτης Τριανταφύλλου 

Tο σύντομο μυθιστόρημα του F. S. Fitzgerald έχει μεταφερθεί τέσσερις φορές στον κινηματογράφο και μια φορά στην τηλεόραση: κάθε εποχή (το 1926, το 1949, το 1974, το 2000, το 2013) έχει τον δικό της Gatsby. Ο Jay Gatsby γίνεται ξανά και ξανά η ενσάρκωση του αμερικανικού ονείρου όπως αυτό προσλαμβάνεται και αναλύεται, άλλοτε ως αντικείμενο θάμβους, άλλοτε ως αντικείμενο κριτικής.

hannah-film360

Πώς μια εβραία, διωγμένη και φυλακισμένη από τους Ναζί, μπορεί να προκαλέσει αρνητικές αντιδράσεις, όταν παρακολουθεί από κοντά τη δίκη του αρχιερέα των Nαζί για τα εγκλήματά του κατά της ανθρωπότητας; Η ιστορία της Hannah Arendt.

Του Άλκη Γούναρη 

djangotrailer

Της Σώτης Τριανταφύλλου

People beware: ο Κουέντιν Ταραντίνο είναι δημαγωγός∙ οι ταινίες του είναι προϊόντα για τον «λαό», κατασκευασμένα ώστε να αγγίζουν όλα τα ταξικά στρώματα, να ικανοποιούν όλες τις αισθητικές επιλογές.

cinema250

Της Αρχοντούλας Διαβάτη 

Δεύτερο Γυμνάσιο θηλέων, Ζαχαρία Παπαντωνίου και Χρηστοβασίλη γωνία. Μπαφιασμένες στο εξάωρο, στο μάθημα των Λατινικών- κείμενο, ερμηνεία και σχόλια- νυσταγμένες και πεινασμένες και το κουδούνι αργούσε να χτυπήσει. «Κύριε, θα μας πείτε για το ΥΓΡΟΝ ΠΥΡ;»

the-iron-lady

Της Σώτης Τριανταφύλλου

Η λέξη του τίτλου αναλύεται ως επική βιογραφία (biography+epic) ή ως βιογραφική ταινία (biography+picture): πρόκειται για ένα δημοφιλές είδος που φέρνει τα δημόσια πρόσωπα κοντά στον θεατή ενισχύοντας τον μύθο τους, αναθεωρώντας τις προκαταλήψεις υπέρ τους ή εναντίον τους.

la-piel-que-habito-250

Της Εύας Στάμου

Ο Αλμοδοβάρ δεν ανήκε ποτέ στους αγαπημένους μου σκηνοθέτες. συνήθως οι υπερβολικά φλύαρες και μελοδραματικές ταινίες του μου δημιουργούν μιαν αίσθηση κόπωσης και συναισθηματικού κορεσμού, χωρίς να ικανοποιούν την βαθύτερη ανάγκη μου ως θεατή για στοχασμό. Θα έλεγα ότι αυτό που κυρίως θυμάμαι από τις ταινίες του είναι οι εξαιρετικές ερμηνείες των ηθοποιών και κάποιες σκόρπιες σκέψεις για τις ανθρώπινες σχέσεις και την σεξουαλική ταυτότητα που γρήγορα εξατμίζονται. Η τελευταία όμως ταινία του Αλμοδοβάρ, με τίτλο «Το δέρμα που κατοικώ», κατάφερε με την αυστηρή δομή του, τις σκηνές προκλητικού από ηθική άποψη χαρακτήρα και πάνω από όλα τα σημαντικά φιλοσοφικά ζητήματα που θέτει, να κρατήσει το ενδιαφέρον μου αμείωτο ως το τελευταίο λεπτό. 

wasted_youth250

Της Μαργαρίτας Φρανέλη

Πότε τελειώνει ο χρόνος; Πόσο χρονίζει το τέλος; Αυτά τα δύο ερωτήματα θα μπορούσαν να είναι λεζάντες στους δύο κεντρικούς ήρωες του Wasted Youth, της ταινίας των Αργύρη Παπαδημητρόπουλου και Γιαν Φόγκελ. 

copie_conforme250

Της Μαργαρίτας Φρανέλη

Ψυχές σε κιαροσκούρο

Είδα την ταινία «Γνήσιο αντίγραφο» του Αμπάς Κιαροστάμι δύο φορές. Την πρώτη σε αυθεντικό, γνήσιο dvd. Τη δεύτερη σε αντιγραμμένο. Γιατί αυτό ένιωθα να μου υπαγορεύει μια ταινία πάνω στο original και το copy… 

migrellis250

Πρεμιέρα κάνει στις 7 Απριλίου στις κινηματογραφικές αίθουσες η ταινία-ντοκιμαντέρ του δημοσιογράφου Νίκου Μεγγρέλη «Πεθαίνοντας για την αλήθεια». 

kyno250

Της Σώτης Τριανταφύλλου

Ο Γιώργος Λάνθιμος και ο «Κυνόδοντας» αξίζουν ειλικρινέστερη υποδοχή από την ψεύτικη επιείκεια του «bon pour l’Orient», από τη συγκαταβατική στάση που διατηρεί τις φιλικές σχέσεις και τη μετριότητα της ελληνικής καλλιτεχνικής παραγωγής.

news-another-year-movie

"Ο Mike Leigh σκηνοθετεί με χειρουργική λεπτότητα"

Του Γιώργου Ευθυμίου

Θα φανταζόταν κανείς πως στο περιβάλλον κάποιου ψυχολόγου τα πάντα θα ‘ταν ρόδινα.

meli3

Του Γιώργου Ευθυμίου

Ο Semih Kaplanoglou με το Μέλι (Bal) ολοκληρώνει κάτι ασυνήθιστο: μια τριλογία απ' την αντίστροφη. Δηλαδή, στο Αυγό γνωρίσαμε τον Γιουσούφ ως έναν σαραντάρη, που επιστρέφει στο πατρικό του, για την κηδεία της μητέρας του. Στην επόμενη ταινία, στο αριστουργηματικό Γάλα, ο Γιουσούφ είναι ένας ανήσυχος έφηβος, ένας ποιητής που παλεύει με τις λέξεις και τη ζωή.

somewhere

Της Σώτης Τριανταφύλλου 

 Ιt ain’t hip to think you’re “in there”  / Just because of the zooty suit you wear

To “Somewhere” της Σοφία Κόπολα εμφανίζει, εκτός από το πρόβλημα της σχηματικής πλοκής, ένα πρόβλημα ταυτότητας: η Κόπολα παραμερίζει την αμερικανική παράδοση της αφήγησης, υιοθετώντας μια αισθητική κι έναν ρυθμό “cool” και “hip” δανεισμένα από τον ευρωπαϊκό κινηματογράφο· από τον Αντονιόνι, από τη Σαντάλ Άκερμαν, από τον Βέντερς. 

alg_watts

Της Εύας Στάμου

Η ταινία  "Μέχρι να σε βρω", που βγήκε στις ελληνικές αίθουσες αυτή την εβδομάδα, είναι η νέα δουλειά του Ροντρίγκο Γκαρσία (γιού του Κολομβιανού συγγραφέα Γκαμπριέλ  Γκαρσία Μαρκές). O Γκαρσία στο διπλό ρόλο σκηνοθέτη/σεναριογράφου επιχειρεί να παρουσιάσει

inception

Του Άλκη Γούναρη*

«Ποιο είναι το πιο ανθεκτικό παράσιτο; Μια ιδέα. Μια απλή ιδέα του ανθρώπινου μυαλού μπορεί να χτίσει πόλεις. Μια ιδέα μπορεί να μεταμορφώσει τον κόσμο και να ξαναγράψει όλους τους νόμους… Μια ιδέα φυτρώνει και μεταδίδεται σαν ιός…»

Με αυτόν τον τρόπο ο Leonardo DiCaprio

alt

Για τη σχέση ελληνικού κινηματογράφου και σύγχρονης πεζογραφίας

Του Κώστα Αγοραστού

Ένα καλό μυθιστόρημα γίνεται άραγε καλή ταινία; Γιατί δε συνεργάζονται οι έλληνες συγγραφείς με τους έλληνες σκηνοθέτες; Τι συμβαίνει και το σενάριο είναι το χρόνιο και βασικό μειονέκτημα των ελληνικών ταινιών; 
ghost

Η Σώτη Τριανταφύλλου κάνει σκέψεις για την ταινία του Ρομάν Πολάνσκι διαβάζοντας παράλληλα το βιβλίο του Robert Harris στο οποίο βασίζεται.

«Αν η μύτη της Κλεοπάτρας ήταν κοντύτερη, το πρόσωπο της γης θα είχε αλλάξει...», γράφει ο Μπλαίζ Πασκάλ εμπνέοντας ένα ολόκληρο λογοτεχνικό είδος που βασίζεται στην εναλλακτική ιστορία, στη μικροϊστορία, στην histoire contrefactuelle. Με τη σειρά της, η τελευταία βασίζεται στην ιδέα ότι τα άτομα και όχι

avatar_movie

Της Σώτη Τριανταφύλλου

Το «Αvatar» είναι δυόμισι ώρες οπτικού και ηχητικού κατακλυσμού: μια ταινία δράσης με τόσο σύντομα διαλείμματα αποκλιμάκωσης (diminuendo; decrescendo; Πώς να ονομάσει κανείς μερικές στιγμές όπου ο ρυθμός, και ο θόρυβος –αυτό το δήθεν υποβλητικό white noise– επιβραδύνονται

alice_eksofyllo

Η Σώτη Τριανταφύλλου μεγάλωσε στις κινηματογραφικές αίθουσες μαζί με τα παιδιά που εμφανίζονταν στις οθόνες.

Σκέφτομαι τον στίχο του Μποντλέρ, καθώς ξαναβλέπω «Τα παιδικά χρόνια του Ιβάν» σ’ ένα αφιέρωμα για τον κινηματογράφο της δεκαετίας του ’60 στο «Τριανόν». Η παιδική ηλικία είναι παραδομένη στα όνειρα, σε επαναλαμβανόμενες κρίσεις πανικού

princess_frog

Όταν ο έρωτας τα κάνει όλα παραμυθένια.

Της Αναστασίας Καμβύση

Η ιστορία του βατράχου που αποζητά τη λύτρωση από τα μάγια μιας κατάρας στο φιλί μιας πριγκίπισσας είναι ένα από τα παραμύθια που μας κληροδότησαν οι αδερφοί Γκριμ. Αξίζει να σημειωθεί ότι από τις πρώτες γραπτές εκδοχές του παραμυθιού λείπει το ρομαντικό φιλί της μεταμόρφωσης, που ταυτίστηκε στη συνέχεια με τη χίμαιρα του έρωτα

 

cinema-theatro_04

Η Σώτη Τριανταφύλλου γράφει για το αφιέρωμα σε ταινίες του ’60, που θα προβληθούν σε λίγες μέρες στο Τριανόν.  

Οι κινηματογραφικές ταινίες είναι μηχανές του χρόνου. Σαράντα χρόνια μετά το «Περιβόλι του τρελλού» του Διονύση Σαββόπουλου, ταξιδεύουμε στο παρελθόν με ένα αφιέρωμα στον κινηματογράφο της δεκαετίας του ’60.

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

Newsletter

Θέλω να λαμβάνω το newsletter σας
ΕΓΓΡΑΦΗ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΟΥ ΜΗΝΑ

14 Σεπτεμβρίου 2021 ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Τα βιβλία του χειμώνα: Τι θα διαβάσουμε τους μήνες που έρχονται (ανανεωμένο)

Επιλογές βιβλίων από τις προσεχείς εκδόσεις ελληνικής και μεταφρασμένης πεζογραφίας, ποίησης, βιογραφιών και δοκιμίων από 34 εκδοτικούς οίκους. Επιμέλεια: Κώστας Αγορα

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ

11 Δεκεμβρίου 2020 ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Τα 100 καλύτερα λογοτεχνικά βιβλία του 2020

Να επιλέξεις τα «καλύτερα» λογοτεχνικά βιβλία από μια χρονιά τόσο πλούσια σε καλούς τίτλους όπως η χρονιά που κλείνει δεν είναι εύκολη υπόθεση. Το αποτολμήσαμε, όπως άλ

ΦΑΚΕΛΟΙ

ΞΕΧΩΡΙΣΑΜΕ

ΝΑ ΑΛΛΟ ΕΝΑ