Η γαλλική πρωτεύουσα ζει εποχές μεγάλων αλλαγών, με την κατασκευή των μεγάλων λεωφόρων και την εμφάνιση ενός νέου καλλιτεχνικού ρεύματος, του ιμπρεσιονισμού, που θα αλλάξει τον τρόπο που οι άνθρωποι βλέπουν την τέχνη και τον κόσμο. Μα ποια ιστορία αγάπης από απόσταση θα ζήσει ο πρωταγωνιστής του μυθιστορήματος αυτού -ένας φιλότεχνος με το όνομα Γκουστάβ Καγιεμπότ, φίλος και ευεργέτης ζωγράφων όπως ο Μονέ και ο Ρενουάρ, αλλά και καλλιτέχνης πρώτης τάξεως και ο ίδιος- και η Συγγραφέας, που ερευνά εδώ και χρόνια την ιστορία αυτού του θλιμμένου εκατομμυριούχου και αποφασίζει τώρα να γράψει για αυτόν; Και τι ρόλο παίζει σε αυτήν τη σχέση η αινιγματική Έλενα, μια καθηγήτρια Ιστορίας της Τέχνης που φαίνεται να ξέρει τα πάντα για τον Καγιεμπότ;
Συνδυάζοντας τα ιστορικά γεγονότα με φανταστικά στοιχεία, η Ιζαμπέλ Ρίο Νόβο μας προσφέρει με τον Παριζιάνικο δρόμο μια βροχερή μέρα ένα συναρπαστικό μυθιστόρημα για τη δύναμη της τέχνης να αλλάζει τον κόσμο. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Το Π/Φ είναι ένα θραυσματικό, πειραματικό μυθιστόρημα που βασίζεται στις ιστορίες κοάν του Βουδισμού Ζεν.
Η παλιά και η νέα Ερεβάν, ο ποταμός Γκετάρ, το εξαφανισμένο τραμ και ένας μοναχικός άνδρας που προσπαθεί να βρει τον εαυτό του σε μια πόλη γεμάτη χαμένες αναμνήσεις. Ο πρωταγωνιστής με το ψευδώνυμο «Π/Φ» εμφανίζεται σε διαφορετικά σημεία του μυθιστορήματος με πολλά ονόματα, άλλοτε ως Σεβ, άλλοτε ως Φιλ, άλλοτε ως Αράμ...
Όλα αυτά τα στοιχεία συναντιούνται, όλα τα θραύσματα συνδέονται, μα ο αναγνώστης είναι ελεύθερος να τα διαβάσει με όποια σειρά θέλει. Μετά την πρώτη ανάγνωση απαιτείται και μια δεύτερη, ίσως και περισσότερες, αν ο αποδέκτης επιθυμεί να απολαύσει το μυθιστόρημα πλήρως. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Βραβείο Λογοτεχνίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης 2021

Η ποίηση της Σούτι, όπως μας προσφέρεται από τη μετάφραση της Κατερίνας Λιάτζουρα είναι μια ποίηση που διαμορφώνει από μόνη της τους αναγνώστες της. Ξεφεύγει από το πάγιο και το καθιερωμένο, ξεφεύγει ακόμα και από το ανοίκειο και οριοθετεί μια δική της περιοχή· η είσοδος σε αυτή προϋποθέτει την οικείωση με την ιδιαίτερη γλώσσα της ποιήτριας, με τους τρόπους και τόπους της γραφής της, πρωτοποριακούς, ρηξικέλευθους, μοναδικούς. Γι' αυτό και ο αναγνώστης αισθάνεται ότι εισέρχεται σε ένα απάτητο έδαφος που όμως δεν αντιστέκεται λεπτό στη διάθεσή του να το πλησιάζει, να το γνωρίσει, να το οικειοποιηθεί. Η γνωριμία μάλιστα αυτή πραγματοποιείται με τον καλύτερο δυνατό τρόπο ακριβώς επειδή πρόκειται για μια ποίηση που φέρει το δικό της στίγμα· για μια ποίηση που τεχνουργεί εξ αρχής τους όρους και τα όρια της πρόσληψής της, τους όρους και τα όρια της απόλαυσής της.

ένας συριγμός τριγύρω
νιφάδες χιονιού
εμείς οι δύο μονάχοι πάνω σε σταχτόχρωμη άσφαλτο
γυμνοί και πιασμένοι χεράκι χεράκι
(Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

"Η σκοτεινή μούσα" είναι το πρώτο βιβλίο της σειράς των ιστορικών αστυνομικών μυθιστορημάτων του Άρμιν Έρι.
Βερολίνο, 1865. Η πάλη στενάζει από τη ζέστη του καλοκαιριού και οι πολίτες της παρακολουθούν με αγωνία μια πολύκροτη εγκληματική υπόθεση: Ο αξιοσέβαστος καθηγητής Φιλοσοφίας Μπότο Γκολτς φέρεται να δολοφόνησε βάναυσα μια νεαρή ιερόδουλη. Όλα τα στοιχεία είναι εναντίον του και έτσι οδηγείται ενώπιον της δικαιοσύνης.
Ο Γιούλιους Μπέντχαϊμ, ένας νεαρός φοιτητής νομικής που κερδίζει επιπλέον εισόδημα ως σκιτσογράφος οι σκηνές εγκλήματος και αίθουσες δικαστηρίων, παρακολουθεί την υπόθεση στενά.
Θα καταφέρει να ξεφύγει ο καθηγητής από την παγίδα του νόμου εκμεταλλευόμενος τα κενά του πρωσικού δικαίου; Ποια ήταν τα κίνητρά του για να διαπράξει το έγκλημα; Και πώς άραγε τον αντιμετωπίζουν οι συμπολίτες του στο Βερολίνο της εποχής του Μπίσμαρκ; (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Βραβείο Λογοτεχνίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης 2014

Τα 30 διηγήματα που συναποτελούν αυτήν τη συλλογή είναι ο καρπός της προσπάθειας έξι μηνών. Ενδέχεται, όμως, να είναι ένα αποτέλεσμα που ξεπερνάει το περιορισμένο χρονικό διάστημα των μαθημάτων και να ανάγεται στον προσωπικό λαβύρινθο που κάθε μαθητής χρειάζεται να διαβεί για να βρει τον δρόμο του.
Είμαι χαρούμενος και ευτυχής που τους βλέπω να τον ψάχνουν αυτόν τον δρόμο και ελπίζω κάποια στιγμή να μη χρειάζονται καν τη δική μου επίρρωση για να φτάσουν στο τέρμα. Αν υπάρχει τέτοιο όταν μιλάμε για τη λογοτεχνία.
Όσο για τους πιθανούς αναγνώστες αυτής της συλλογής, η συμβουλή μου είναι μία: να δεχθούν αυτά τα διηγήματα μαζί με τις σκιές που κουβαλούν. Είναι ο μόνος τρόπος για να φωτιστούν και οι δικές τους. Κάπου εκεί συναντιέται ο δημιουργός με τον αναγνώστη. Κάπου εκεί περπατούν μαζί κι ας μην το ξέρουν. Καλό δρόμο εύχομαι. (Διονύσης Μαρίνος, από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Ο Αλέξανδρος φτάνει στο Μάλμε της Σουηδίας. Για να ζήσει, καθαρίζει τζάμια, ανεβαίνοντας με κλωβό στα πανύψηλα, γυάλινα κτίρια της πόλης. Ένα γράμμα από την Ελλάδα μετατρέπει τις αναμνήσεις της εφηβείας του σε κόλαση και ξυπνά τον πόθο της εκδίκησης.
Ο Τάσος είναι αστυνομικός στην Ασφάλεια Αθηνών. Οι δύο άντρες θα συναντηθούν σε έναν χορό θανάτου, τον χορό στα ποτήρια. Ο πρώτος χορευτής αφήνει το χώμα, πατά στα ποτήρια για να υψωθεί και...
Η τραγωδία της Ιστορίας, η τραγωδία της ατομικότητας στην εμπλοκή της με την Ιστορία.
Ο "Χορός στα ποτήρια", δέκα χρόνια μετά την πρώτη έκδοσή του, επανακυκλοφορεί από τις εκδόσεις Βακχικόν. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Τι είναι μια Αλαφροΐσκιωτη καρέκλα; Και γιατί Αλαφροΐσκιωτη; Ποιος δικαιούται μια θέση σ' αυτήν; Πώς ήρθε; Πότε και για πόσο; Τι ήθελε να μου πει;
Μια αστραπή ήταν όλο κι όλο. Κάτι σαν έλλαμψη σ' ένα κρανίο που φαινόταν πως δεν έχει άλλες αντοχές. Και αίφνης εισβάλλουν δεκάδες μεταλλαγμένα κήτη, μια κομπανία από το πουθενά, βιδωμένα σε προσδιορισμένους ρόλους, και στρογγυλοκάθονται πάνω σε κείνα τα ταλαίπωρα χαρτιά, με τις πολλαπλές γραφές, τα μουτζουρώματα, τους πόνους και τις χαρές τους, τον ιδρώτα και τους ακατάσχετους παλμούς τους. Κάθε λογής εταίροι του αγώνα μου, "ομότεχνοι", αναγνώστες υποτιθέμενοι και πραγματικοί, επαρκείς, νοούμενοι, πολυπράγμονες και ερμηνευτές, όλοι σ' αυτό το λίγο της αποκλειστικής περιουσίας μου -έτσι νόμιζα- κυκλώνουν την καρέκλα μου, εκείνη την κουρασμένη, την ηλεκτρισμένη καρέκλα, και ανταγωνίζονται μεταξύ τους σαν γύρω από θρονί. Και μου διαμηνύουν το τρανταχτό νέο πως πέθανα, λέει, αλλά δεν εννοώ να το καταλάβω, πολύ περισσότερο να το παραδεχτώ!
Μην ανησυχείτε... Δεν θα πεθάνω οριστικά. Μια μόδα ήταν αυτός ο θάνατος. Θ' αναστηθώ μέσα στις επόμενες σελίδες, θα νικήσω... Ξέρετε, αλήθεια, πόσο στοιχίζει μια νίκη στην πράξη της γραφής και πόσα θυσιάζονται μέχρι να την κερδίσεις; Αν όχι, μια ευκαιρία να το μάθετε... (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Το κεφάλι ενός ηλικιωμένου άνδρα συνθλίβεται μια χειμωνιάτικη νύχτα. Η επτάχρονη εγγονή του, που του ανακαλύπτει, χάνει την ομιλία της για μέρες εξαιτίας του σοκ που υπέστη. Ο Ράφαελ Χορν, ένας ψυχολόγος που προσλαμβάνεται για να θεραπεύσει το παιδί, εμπλέκεται απρόθυμα στην εξιχνίαση του εγκλήματος.
Ο επιθεωρητής Λούντβιχ Κόβατς τη μέρα συχνάζει σε χιονισμένες μπιραρίες και τη νύχτα παρατηρεί με το τηλεσκόπιό του τα αστέρια. Τα εγκλήματα στο τέλος του έτους είναι πάντα ενοχλητικά, διαπιστώνει μεταξύ άλλων, επειδή διαταράσσουν το ερωτικό του πρόγραμμα με τη Μαρλένε, την ιδιοκτήτρια ενός καταστήματος μεταχειρισμένων ειδών.
Ένας ψυχοπαθής οικογενειάρχης χτυπάει την κόρη του με αποτέλεσμα να τη στείλει στο νοσοκομείο, ένας Βενεδικτίνος ιερέας ακούει φωνές και μια νεαρή μητέρα πιστεύει ότι το νεογέννητο παιδί της είναι ο διάβολος.
Το ψυχογράφημα αυτής της μικρής Αυστριακής πόλης κάθε άλλο παρά καθησυχαστικό είναι. Ποιος όμως είναι αυτός που ευθύνεται για τη στυγερή δολοφονία; (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Βραβείο Λογοτεχνίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης 2009

Ένας συγγραφέας αναζητά γαλήνη και έμπνευση, ταξιδεύοντας από τη βροχερή και ομιχλώδη Ιρλανδία ως το Βέλγιο, τη Λιουμπλιάνα, το Σαράγεβο. Οι εξορμήσεις του αυτές τον κατευθύνουν όλο και βαθύτερα στα τοπία και τα καταφύγια του εσωτερικού του κόσμου. Στιγμές, μέρη και γεγονότα συμπίπτουν, δημιουργώντας μια ασυνήθιστη ιστορία γύρω από τις έννοιες της γλώσσας, του πολέμου, του ξεριζωμού. Συνοδοιπόροι σε αυτό το ταξίδι είναι ο Τζίνι, ένας Αλβανός οδηγός, η Τζέιν, μια γυναίκα ιρλανδο-αμερικανικής καταγωγής, η Σπομένκα, μια πρόσφυγας της πρώην Γιουγκοσλαβίας και άλλοι. Η εναλλαγή των αφηγητών χαρίζει μια πανοραμική οπτική στην αναζήτηση της αλλαγής, της ταυτότητας, της νέας πατρίδας.
Με λόγο συνειρμικό και λυρικό, ο Σαρόταρ προσφέρει στον αναγνώστη ένα έργο για την απώλεια και τη μνήμη, διανθισμένο από φωτογραφίες που έβγαλε ο ίδιος. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Όταν έγινε η εισβολή της Ρωσίας στο ουκρανικό έδαφος, στις 24 Φεβρουαρίου 2022, τα αντανακλαστικά όλων μας δοκιμάστηκαν, ακόμα κι αν πιστεύαμε ότι αυτός ο πόλεμος δεν αφορούσε εμάς ή δεν θα μας επηρέαζε. Διαψευστήκαμε. Εδώ και ενάμιση χρόνο ζούμε μια νέα εκδοχή του Ψυχρού Πολέμου, ο κόσμος έχει χωριστεί και πάλι, μόλις 32 χρόνια μετά την πτώση της Σοβιετικής Ένωσης, σε δύο στρατόπεδα, και φυσικά το πεδίο της σύγκρουσης, με και χωρίς εισαγωγικά, είναι η Ευρώπη, η γειτονιά μας. Εμείς δεν συμμετέχουμε στη σύρραξη ενεργά, αλλά η οικονομική μάχη που διεξάγεται υπόγεια στην ευρωπαϊκή ήπειρο επηρεάζει την καθημερινότητα και εν γένει τις ζωές μας. Όλο αυτό έχει έναν ψυχολογικό αντίκτυπο που ακόμη δεν έχει γίνει εμφανώς ορατός.

Στις εκδόσεις Βακχικόν αναλάβαμε την πρωτοβουλία να κυκλοφορήσει στα ελληνικά αυτή η έκδοση. Περιλαμβάνει διηγήματα, ιστορίες, αποσπάσματα από μυθιστορήματα και θεατρικά 27 συγγραφέων, ενός από κάθε χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης: Καρολίνα Σούτι, Βίλεμ Μ. Ρόχεμαν, Βελίνα Μίνκοφ, Ντενί Εμορίν, Πέτρα Χαρτ, Γιόνας Ρέπελ, Απόστολος Θηβαίος, Πίρετ Πόλντβερ, Έβελιν Κόνλον, Ρακέλ Μαρτίνεζ-Γκόμεζ, Κρίστιαν Σινίκο, Μίλα Παβίσεβιτς, Γιώργος Μολέσκης, Νόρα Ίκστενα, Ντάλια Γκρινκεβιτσούτε, Τούλιο Φορτζιαρίνι, Ιμμάνουελ Μιφσούντ, Ρούντολφ Χέιλ, Αντρέα Τόμπα, Λούκας Τσαρνέτσκι, Νταβίντ Μασάντο, Σιμόνα Σόρα, Ντόντο Γκομπάρ, Έβαλντ Φλίσαρ, Αράτσο Αρίφ, Όντρεϊ Ματσλ, Πένττι Χάανπαα. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)