Ποίηση με έκδηλη την παρουσία του ατομικού όσο και του συλλογικού τραύματος. Αυτό που κάνει τον Χιρς τόσο μοναδικό στην αμερικανική ποίηση είναι η ισορροπία που επιτυγχάνει ανάμεσα στο καθημερινό και σε κάτι εντελώς διαφορετικό - μια παράλογη αντίρροπη δύναμη. Ίσως αυτό το χαρακτηριστικό να καθιστά την ποίησή του τόσο ξεχωριστή στην ικανότητά της να μιλά με έναν καθημερινό εν πολλοίς τρόπο, ωστόσο να εισχωρεί στο βάθος των εννοιών μέχρι να αγγίξει το νοητό άκρο της αβύσσου. Ως εκφραστής της σύγχρονης αμερικανικής ποίησης, εισηγείται μια πιο χαμηλόφωνη "επανάσταση" απέναντι σε ό,τι ακόμη δρα καταπιεστικά στη συνείδηση των πιο απλών, καθημερινών συναισθημάτων.
Με κάθε τρόπο βούτηξε άγρια στη ζωή
(αν και μερικές φορές θα σε πετάξει έξω η ζωή)
αλλά μην αφήσεις την εμπειρία να σε κάνει να ξεχάσεις
και να εκπλαγείς από ό,τι σου συμβαίνει.
Είμαστε δημιουργικά πλάσματα που πυροδοτούνται από
το πάθος. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Δύο άντρες, ο Ιβ και ο Βη, αποσύρονται σ' ένα ιδιαίτερο από αρχιτεκτονικής άποψης σπίτι για να εξερευνήσουν τα όρια της συντροφικότητάς τους. Ο Βη σκηνοθετεί κυριολεκτικά την απομόνωσή τους χρησιμοποιώντας για υλικό τις αναμνήσεις από την πρότερη ζωή τους και κυρίως παράξενες ιστορίες από τον χώρο της τέχνης. Ο Ιβ, αμνήμων και πάσχων από αϋπνίες, πελαγοδρομεί μεταξύ σκηνοθεσίας και πραγματικότητας τροφοδοτώντας εν αγνοία του το υλικό της παράστασης. Θα καταφθάσει όμως η μέρα που η παράσταση θα λάβει τέλος.
Όλοι οι καλλιτέχνες, τα μουσικά έργα, οι πίνακες ζωγραφικής, τα κτίρια και οι τόποι που αναφέρονται στο κείμενο είναι πραγματικά, εκτός από τους δύο πρωταγωνιστές.
Άραγε, η πραγματικότητα τροφοδοτεί την παράσταση με γεγονότα ή τα γεγονότα της παράστασης παρεισφρέουν σιγά σιγά στη ρουτίνα των ηρώων; Μπορεί να λειτουργήσει η τέχνη ως βασικό συστατικό στοιχείο για τη διαμόρφωση της καθημερινότητας του ανθρώπου; Μπορεί να επηρεάσει τον τρόπο που αντιλαμβάνεται ο καθένας τον κόσμο γύρω του;
Μια νουβέλα που κινείται μεταξύ φαντασίας και πραγματικότητας, που εξυμνεί τη δύναμη της συντροφικότητας και που διερευνά την αλληλεπίδραση μεταξύ ζωής και τέχνης. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Στον απόηχο της οικονομικής κρίσης της Ισλανδίας, μια νεαρή προσφάτως χωρισμένη συγγραφέας νιώθει το αβέβαιο έδαφος της νέας της σχέσης. Αρχίζει να αμφισβητεί τα θεμέλια της αγάπης και της οικογένειας, τους δεσμούς με τη χώρα και τη γη. Παρακινημένη από ένα όνειρο για μια ηλικιωμένη γυναίκα των Βίκινγκ που είχε πάει για προσκύνημα, ξεκινά μια περιπλάνηση στα ερείπια των προγονικών εστιών, εκεί όπου οι άνθρωποι προσπαθούσαν να ζουν σε αρμονία με τη φύση. Οι απορίες της ουσιώδεις: Πώς φτιάχνουμε ένα σπίτι για την αγάπη; Πώς μπορούμε να διαφυλάξουμε τον προσωπικό μας χώρο διατηρώντας το πάθος για τον σύντροφό μας; Πώς θα πάμε όχι πίσω, αλλά μπροστά στη φύση;
Νιώθοντας έλξη τόσο για τον αρχαιολόγο αδερφό της όσο και για τον ορνιθολόγο εραστή της, εξερευνά τις εναλλακτικές μορφές αυτών των σχέσεων. Η αναζήτησή της την οδηγεί να ταξιδέψει στο Παρίσι, το Στρασβούργο, τη Βασιλεία, καθώς και στο σπίτι των διάσημων αδερφών της ρομαντικής λογοτεχνίας, της Ντόροθι και του Γουίλιαμ Γουόρντσγουορθ.
Σε αυτό το μαγευτικό βιβλίο, γραμμένο με τη μορφή ημερολογίου, η Όντνι Έιρ πλέκει στοιχεία φιλοσοφίας, ιστορίας, αρχαιολογίας, ερωτισμού και λογοτεχνίας. Τελικά, τι σημαίνει να είσαι άνθρωπος στον σύγχρονο κόσμο; (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Βραβείο Λογοτεχνίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης 2014

Ένας δρομέας, ένας διευθυντής κλινικής, μία νοσηλεύτρια, ένας οπαδός, δυο ηλικιωμένοι, ένας καθηγητής, ένας γιατρός και μία εργαζόμενη γυναίκα βιώνουν σε οκτώ διαφορετικές ιστορίες τον χρόνο και τις διακυμάνσεις του με τον δικό τους τρόπο, μέσα από τη δική τους διάσταση, μέσα από τον δικό τους ιδιαίτερο κόσμο. Αγωνιούν, συγκρούονται, θυμούνται, ξαναζούν, αισθάνονται, φοβούνται και ελπίζουν ξανά μέσα από τις δικές τους μικρές και μοναδικές ιστορίες.
Ο Δημήτρης Παπαδημητρίου εμπνέεται από αληθινές ιστορίες και γεγονότα που συνέβησαν κατά την περίοδο της πανδημίας του Covid-19 στη χώρα μας και στη γειτονική Ιταλία, και προσφέρει στον αναγνώστη μια συλλογή διηγημάτων με κύρια διάσταση τον χρόνο και τη σχέση που ανέπτυξαν με αυτόν οι ήρωές του. Το αν και με ποιους από αυτούς θα ταυτιστούμε, θα συγκινηθούμε και θα... αναμετρηθούμε επαφίεται στον τρόπο που ζήσαμε όλοι τις μικρές και μεγαλύτερες «ρωγμές» του χρόνου κατά τη διάρκεια της πανδημίας. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Η Δανάη, συγγραφέας, παροπλισμένη από τα τραγικά συμβαίνοντα στη χώρα, μα και στο προσωπικό και οικογενειακό της περιβάλλον, με την εισβολή της κρίσης στη χώρα, στην απελπισμένη της προσπάθεια να ανασυγκροτηθεί και να αρχίσει το γράψιμο ξανά, θα μετακομίσει στο ιστορικό κέντρο της Αθήνας την άνοιξη του 2015, ελπίζοντας σε μια αλλαγή.
Η επιστροφή στο κέντρο θα τη φέρει σε επαφή με τα έκρυθμα πολιτικά γεγονότα, αλλά και με τη φίλη της Ιωάννα, μια καταξιωμένη ψυχίατρο, που, έχοντας υποστεί σοβαρό ψυχικό κλονισμό εξαιτίας του διασυρμού της από πρόσωπο εξουσίας, της ζητάει να τη βοηθήσει με ένα ασυνήθιστο κι απεγνωσμένο εγχείρημα. Παρά τους ενδοιασμούς της, η Δανάη δέχεται, για να θεραπεύσουν τα τραύματά τους και να προχωρήσουν.
Η βαθιά αγάπη και ανάγκη να βοηθήσει τη φίλη της, η αναγκαστική ενδοσκόπηση, τα δραματικά συμβάντα στη ζωή της και τα τραγικά για τη χώρα γεγονότα εκείνου του καλοκαιριού θα την οδηγήσουν σε βαθιές συνειδητοποιήσεις για την Ύβρη του καιρού, στη συγγραφή του βιβλίου της σαν μαρτυρία της εποχής και την ανάγκη της για Κάθαρση και Μεταμόρφωση. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Ένας άθεος καθηγητής φιλοσοφίας παρουσιάζει ξαφνικά συμπτώματα κατάθλιψης. Υποφέρει από ιλίγγους, βλέπει εφιάλτες και παράξενα οράματα. Το παρελθόν πισωγυρίζει· οι αναμνήσεις της αδιάφορης μητέρας, η εγκατάλειψη του πατέρα, ο άξεστος πατριός κι ένας ετεροθαλής αδελφός που δεν γνώρισε ποτέ τον στοιχειώνουν. Οι ανεξήγητες κρίσεις τον καταβάλλουν, κλείνεται στον εαυτό του. Στις ιατρικές εξετάσεις δεν βρίσκει τα αίτια της κατάπτωσης, την κατάλληλη γιατρειά, και πείθεται απ' τη θρησκόληπτη γυναίκα του να ζητήσει τη γνώμη ενός ενορατικού καλόγερου.
Η ανταλλαγή απόψεων με τον καλοσυνάτο γέροντα κεντρίζουν το ενδιαφέρον του, αλλά εξοργίζεται όταν εκείνος του ανακοινώνει ότι μέσα του διαβλέπει ένα δαιμόνιο. Αν κι αποφεύγει να του εκμυστηρευτεί προσωπικά του βιώματα, τελικά ενδίδει στο παράξενο παιχνίδι ρόλων που του προτείνει. Όλα όμως καταρρέουν με την αποκάλυψη του καλόγερου. Το παιχνίδι που παίζουν δεν είναι ένα απλό παιχνίδι. Είναι η αλήθεια της ζωής του. Ζει και πάλι ένα όνειρο, μια παραίσθηση, έγινε μάρτυρας μιας μυστικής ιεροτελεστίας, ή βιώνει μια πραγματικότητα διαφορετική από εκείνην που γνώριζε έως τώρα; Το απρόοπτο μιας συνάντησης μ' ένα ξεχασμένο πρόσωπο από το παρελθόν, η συνταγή της θεραπείας και το παιχνίδι της μοίρας μπορούν ν' αλλάξουν τη ζωή του; (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)