Στον απόηχο της οικονομικής κρίσης της Ισλανδίας, μια νεαρή προσφάτως χωρισμένη συγγραφέας νιώθει το αβέβαιο έδαφος της νέας της σχέσης. Αρχίζει να αμφισβητεί τα θεμέλια της αγάπης και της οικογένειας, τους δεσμούς με τη χώρα και τη γη. Παρακινημένη από ένα όνειρο για μια ηλικιωμένη γυναίκα των Βίκινγκ που είχε πάει για προσκύνημα, ξεκινά μια περιπλάνηση στα ερείπια των προγονικών εστιών, εκεί όπου οι άνθρωποι προσπαθούσαν να ζουν σε αρμονία με τη φύση. Οι απορίες της ουσιώδεις: Πώς φτιάχνουμε ένα σπίτι για την αγάπη; Πώς μπορούμε να διαφυλάξουμε τον προσωπικό μας χώρο διατηρώντας το πάθος για τον σύντροφό μας; Πώς θα πάμε όχι πίσω, αλλά μπροστά στη φύση;
Νιώθοντας έλξη τόσο για τον αρχαιολόγο αδερφό της όσο και για τον ορνιθολόγο εραστή της, εξερευνά τις εναλλακτικές μορφές αυτών των σχέσεων. Η αναζήτησή της την οδηγεί να ταξιδέψει στο Παρίσι, το Στρασβούργο, τη Βασιλεία, καθώς και στο σπίτι των διάσημων αδερφών της ρομαντικής λογοτεχνίας, της Ντόροθι και του Γουίλιαμ Γουόρντσγουορθ.
Σε αυτό το μαγευτικό βιβλίο, γραμμένο με τη μορφή ημερολογίου, η Όντνι Έιρ πλέκει στοιχεία φιλοσοφίας, ιστορίας, αρχαιολογίας, ερωτισμού και λογοτεχνίας. Τελικά, τι σημαίνει να είσαι άνθρωπος στον σύγχρονο κόσμο; (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Βραβείο Λογοτεχνίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης 2014

Ένας δρομέας, ένας διευθυντής κλινικής, μία νοσηλεύτρια, ένας οπαδός, δυο ηλικιωμένοι, ένας καθηγητής, ένας γιατρός και μία εργαζόμενη γυναίκα βιώνουν σε οκτώ διαφορετικές ιστορίες τον χρόνο και τις διακυμάνσεις του με τον δικό τους τρόπο, μέσα από τη δική τους διάσταση, μέσα από τον δικό τους ιδιαίτερο κόσμο. Αγωνιούν, συγκρούονται, θυμούνται, ξαναζούν, αισθάνονται, φοβούνται και ελπίζουν ξανά μέσα από τις δικές τους μικρές και μοναδικές ιστορίες.
Ο Δημήτρης Παπαδημητρίου εμπνέεται από αληθινές ιστορίες και γεγονότα που συνέβησαν κατά την περίοδο της πανδημίας του Covid-19 στη χώρα μας και στη γειτονική Ιταλία, και προσφέρει στον αναγνώστη μια συλλογή διηγημάτων με κύρια διάσταση τον χρόνο και τη σχέση που ανέπτυξαν με αυτόν οι ήρωές του. Το αν και με ποιους από αυτούς θα ταυτιστούμε, θα συγκινηθούμε και θα... αναμετρηθούμε επαφίεται στον τρόπο που ζήσαμε όλοι τις μικρές και μεγαλύτερες «ρωγμές» του χρόνου κατά τη διάρκεια της πανδημίας. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Η Δανάη, συγγραφέας, παροπλισμένη από τα τραγικά συμβαίνοντα στη χώρα, μα και στο προσωπικό και οικογενειακό της περιβάλλον, με την εισβολή της κρίσης στη χώρα, στην απελπισμένη της προσπάθεια να ανασυγκροτηθεί και να αρχίσει το γράψιμο ξανά, θα μετακομίσει στο ιστορικό κέντρο της Αθήνας την άνοιξη του 2015, ελπίζοντας σε μια αλλαγή.
Η επιστροφή στο κέντρο θα τη φέρει σε επαφή με τα έκρυθμα πολιτικά γεγονότα, αλλά και με τη φίλη της Ιωάννα, μια καταξιωμένη ψυχίατρο, που, έχοντας υποστεί σοβαρό ψυχικό κλονισμό εξαιτίας του διασυρμού της από πρόσωπο εξουσίας, της ζητάει να τη βοηθήσει με ένα ασυνήθιστο κι απεγνωσμένο εγχείρημα. Παρά τους ενδοιασμούς της, η Δανάη δέχεται, για να θεραπεύσουν τα τραύματά τους και να προχωρήσουν.
Η βαθιά αγάπη και ανάγκη να βοηθήσει τη φίλη της, η αναγκαστική ενδοσκόπηση, τα δραματικά συμβάντα στη ζωή της και τα τραγικά για τη χώρα γεγονότα εκείνου του καλοκαιριού θα την οδηγήσουν σε βαθιές συνειδητοποιήσεις για την Ύβρη του καιρού, στη συγγραφή του βιβλίου της σαν μαρτυρία της εποχής και την ανάγκη της για Κάθαρση και Μεταμόρφωση. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Ένας άθεος καθηγητής φιλοσοφίας παρουσιάζει ξαφνικά συμπτώματα κατάθλιψης. Υποφέρει από ιλίγγους, βλέπει εφιάλτες και παράξενα οράματα. Το παρελθόν πισωγυρίζει· οι αναμνήσεις της αδιάφορης μητέρας, η εγκατάλειψη του πατέρα, ο άξεστος πατριός κι ένας ετεροθαλής αδελφός που δεν γνώρισε ποτέ τον στοιχειώνουν. Οι ανεξήγητες κρίσεις τον καταβάλλουν, κλείνεται στον εαυτό του. Στις ιατρικές εξετάσεις δεν βρίσκει τα αίτια της κατάπτωσης, την κατάλληλη γιατρειά, και πείθεται απ' τη θρησκόληπτη γυναίκα του να ζητήσει τη γνώμη ενός ενορατικού καλόγερου.
Η ανταλλαγή απόψεων με τον καλοσυνάτο γέροντα κεντρίζουν το ενδιαφέρον του, αλλά εξοργίζεται όταν εκείνος του ανακοινώνει ότι μέσα του διαβλέπει ένα δαιμόνιο. Αν κι αποφεύγει να του εκμυστηρευτεί προσωπικά του βιώματα, τελικά ενδίδει στο παράξενο παιχνίδι ρόλων που του προτείνει. Όλα όμως καταρρέουν με την αποκάλυψη του καλόγερου. Το παιχνίδι που παίζουν δεν είναι ένα απλό παιχνίδι. Είναι η αλήθεια της ζωής του. Ζει και πάλι ένα όνειρο, μια παραίσθηση, έγινε μάρτυρας μιας μυστικής ιεροτελεστίας, ή βιώνει μια πραγματικότητα διαφορετική από εκείνην που γνώριζε έως τώρα; Το απρόοπτο μιας συνάντησης μ' ένα ξεχασμένο πρόσωπο από το παρελθόν, η συνταγή της θεραπείας και το παιχνίδι της μοίρας μπορούν ν' αλλάξουν τη ζωή του; (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Η Γιονγκτζίνγκ, μια κωμόπολη στην Ταϊβάν της οποίας η ονομασία σημαίνει "Παντοτινή Ειρήνη", είναι κάθε άλλο παρά ειρηνική. Αποτελεί τον τόπο καταγωγής του Τιένχονγκ, του τελευταίου από τα επτά παιδιά της οικογένειας Τσεν. Ως το δεύτερο αγόρι μιας οικογένειας που για χρόνια έφερνε στον κόσμο μόνο κόρες, όταν αποκαλύπτεται ότι είναι ομοφυλόφιλος, αναγκάζεται να την εγκαταλείψει. Η ιστορία ξεκινά χρόνια αργότερα, όταν ο Τιένχονγκ βγαίνει από τη φυλακή του Βερολίνου, όπου είχε μπει για τη δολοφονία του συντρόφου του. Επιστρέφει στην πλέον ερειπωμένη και βυθισμένη στη φτώχεια Γιονγκτζίνγκ, μια πόλη που δεν έχει τίποτα πια να του προσφέρει. Γιατί, άραγε, να θέλει να γυρίσει πίσω; Ποιο ήταν το γεγονός που διέλυσε αυτήν τη χαρούμενη οικογένεια μια δεκαετία πριν; Και ποιος ήταν ο λόγος που τον ώθησε να σκοτώσει τον Γερμανό εραστή του;
Μέσα από την αφήγηση μιας πληθώρας φωνών -εν ζωή ή μη-, τα γεγονότα της Πόλης-φάντασμα υφαίνουν έναν συναρπαστικό ιστό οικογενειακών μυστικών και δεισιδαιμονιών, αναζήτησης ταυτότητας και σύγκρουσης πολιτισμών. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Με την Ηλιοπαγίδα, ο Μπέινιρ Μπέργκσον έγραψε την πρώτη τολμηρή συλλογή queer ποίησης των Νησιών Φερόε, μια ποικιλία λογοτεχνικής φύσης που είναι πρωτόγνωρη για τη χώρα. Η Ηλιοπαγίδα είναι ένα νέο ορόσημο, τόσο για τη λογοτεχνία όσο και για τους άντρες, τους οποίους τα ποιήματα προβλέπουν ότι θα χρειαστούν βοήθεια για να βρουν τον δρόμο τους στο μέλλον. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η ποιητική συλλογή είναι τόσο επιτυχημένη: Οι άκρως σωματικές επιθυμίες των ποιημάτων υπερβαίνουν τον εαυτό τους, εκδηλώνοντας με συγκινητικό τρόπο ένα ανώτερο ιδεώδες φροντίδας μεταξύ των ανθρώπων.
Κάθε φορά
με ακουμπάς στην πλάτη
μου χαϊδεύεις το μάγουλο
με γαργαλάς
μ' αγκαλιάζεις
με σηκώνεις
με κρατάς
παίζεις μαζί μου
αμίλητος
ο καθένας σας προσθέτει μια πέτρα
στη στοίβα
ώστε η ηλιοπαγίδα μου
να είναι πιο εμφανής
όταν άλλοι άντρες
χάνουν τον δρόμο τους
εδώ κοντά (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Γέννημα-θρέμμα μιας οικογένειας Ρομά στη Γιουγκοσλαβία της δεκαετίας του '60, ο Γιάνεκ Χουντόροβετς μεγάλωσε με ένα τρομερό μυστικό. Με το που γίνεται «κάποιος», εγκαταλείπει τον γνώριμο άγριο κόσμο της φύσης και πλέον αποτελεί μέλος της κοινότητας του πανεπιστημίου και της πόλης, όπου δεσπόζει ο έλεγχος και η λογική. Εκεί αποδεικνύεται πως ο Γιάνεκ δεν είναι επαναστάτης από επιλογή, αλλά υπό την επήρεια παρορμήσεων τις οποίες αδυνατεί να ελέγξει.
Την ώρα που οι καθηγητές του προσπαθούν να τον καταλάβουν και να τον κατηγοριοποιήσουν, φαίνεται πως μόνο η συμφοιτήτριά του η Ντάρια είναι πραγματικά σε θέση να εξηγήσει τους λόγους που πυροδοτούν τη συμπεριφορά του και του προσφέρει αληθινή στοργή. Όμως η μάχη που θα δώσει με το παρελθόν, τον αναγκάζει να επιστρέψει στο χωριό του.
Αυτή η τραγική ιστορία αυτοτιμωρίας εξερευνά το πώς ο άνθρωπος και η φύση, αν θέλουν να επιβιώσουν, μαζί και χώρια, πρέπει να παραμείνουν αιώνιοι αντίπαλοι. Η μαεστρία με την οποία ο Φλίσαρ παρουσιάζει τις εσωτερικές μεταπτώσεις του Γιάνεκ, μέσα από τη διαρκή αντιπαράθεσή του με τον κόσμο, συμβάλλει στη δημιουργία μιας ατμόσφαιρας μαγευτικά κλειστοφοβικής, σαν το τραγούδι της σειρήνας που σε μαγνητίζει και σε ωθεί να βυθιστείς στον εφιαλτικό κόσμο ενός βασανισμένου ανθρώπου. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)