Ο Όμηρος Αρτεμίου μεγαλώνει στη Λύση, ένα ζωντανό αλλά ταραγμένο χωριό της κυπριακής υπαίθρου, την περίοδο του αγώνα της ΕΟΚΑ και των πρώτων χρόνων της ανεξαρτησίας. Ανάμεσα στην ανασφάλεια της εποχής, τις δυσκολίες της οικογένειας και τα πρώτα σημάδια ενηλικίωσης, προσπαθεί να κατανοήσει τον κόσμο γύρω του και να χαράξει τον δικό του δρόμο.
Πηγαίνοντας στην Αμμόχωστο για δουλειά, γνωρίζει τη σκληρότητα της καθημερινής βιοπάλης αλλά και τις πρώτες του αγάπες, τις απογοητεύσεις και τα διλήμματα που θα καθορίσουν τον χαρακτήρα του. Όσα βιώνει θα τον οδηγήσουν σε μια βαθιά προσωπική αναμέτρηση με τον εαυτό του και την πραγματικότητα της εποχής.
Με αμεσότητα και εσωτερικό ρυθμό, η ιστορία αποτυπώνει την πορεία ενός νέου προς την ωριμότητα, φωτίζοντας μια κρίσιμη περίοδο της κυπριακής ιστορίας με ευαισθησία και αλήθεια. (Από τον εκδότη)

Καθώς περπατά, ο οδοιπόρος συνδιαλέγεται με το περιβάλλον και με τις εμπειρίες του: αντικείμενα που συναντά, σκέψεις για ήρωες της μυθολογίας, για την Ιστορία, μνήμες του παρελθόντος, ήχους που συνήθως παραβλέπονται μέσα στον θόρυβο της καθημερινότητας, και μαθαίνει να βλέπει λεπτομέρειες που αλλιώς θα χάνονταν. Κάθε βήμα γίνεται μια συνειδητή πράξη παρατήρησης και συμμετοχής στον κόσμο, όπου οι μικρές εντυπώσεις αποκτούν σημασία και η καθημερινότητα αποκαλύπτει τη βαθύτερη αλήθεια της ζωής και της ανθρώπινης εμπειρίας.
Το Χθεσινό χιόνι, αυριανό χιόνι - Η εξωτερίκευση ενός από άκρη σε άκρη περιπατητή κατά τη διάρκεια των παύσεών του είναι ένα θεατρικό έργο χωρίς αλλαγή ομιλητή, ένας μονόλογος που συνδυάζει τον δραματικό λόγο με τη λυρική σκέψη.
Ο αφηγητής του Χάντκε μοιάζει να προσπαθεί μέσα από την ομιλία και το τραγούδι να ακούσει τη σιωπή και ταυτόχρονα να αποσπάσει το αυτί του, προκειμένου να αποδώσει δικαιοσύνη στον κόσμο και στην εμπειρία του από αυτόν. Διακόπτει τον εαυτό του, ξαναρχίζει, και δεν συλλέγει μόνο ό,τι βρίσκει καθώς περπατά, αλλά ακολουθεί «τα μεταισθήματα» με τα μάτια ερμητικά κλειστά. Ένα έργο που καλεί τον αναγνώστη να παρατηρήσει, να ακούσει και να νιώσει τις λεπτομέρειες που συνθέτουν την καθημερινότητα και τη βαθύτερη αλήθεια της ζωής. (Από τον εκδότη)

Με δυνατότητα λήψης αρχείου

Εμείς της γης οι κολασμένοι
Εμείς οι ταλαιπωρημένοι
Εμείς οι φτωχοί, οι αγράμματοι, οι φταίχτες
Εμείς που στην πόρτα σου ήρθαμε ένα άγριο πρωί με πόδια
ματωμένα και σου ζητήσαμε ένα κομμάτι ψωμί
Εμείς της γης οι άγριοι
Οι ποιητές οι δάσκαλοι οι λέκτορες
Οι άγιοι και οι φονιάδες
Που βαθιά μέσα στα μάτια μας κοίταξες με περιφρόνηση
και μετά μας ξήλωσες το δέρμα και το έκανες ακριβό άρωμα για
να φοράς τα πρωινά της Κυριακής πριν πας στην εκκλησία
Εμείς οι άστεγοι και οι απελπισμένοι
Εμείς που τα βράδια γινόμαστε εφιάλτης και σε κυνηγάμε μέσα
στα απόκοσμα σοκάκια του μυαλού σου
Εμείς εμείς εμείς
Βλέπεις μέσα στα μάτια μας το καθρέφτισμα ενός τέρατος;
Μην τρέχεις
Πού πας;
Δεν είμαστε εμείς
Εσύ είσαι
(Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Βόρεια Ιρλανδία, δεκαετία του ’90. Όλα ξεκινούν με μια μυστηριώδη ασθένεια. Ένα εντεκάχρονο αγόρι καταλήγει νεκρό. Θα ακολουθήσουν κι άλλα παιδιά, με τα ερωτήματα για το τι -ή ποιος- είναι υπεύθυνος, να βυθίζουν ένα ολόκληρο χωριό στον φόβο και την απελπισία.
Η μικρή Χάνα μοιάζει να είναι η μόνη που παραμένει υγιής ενώ οι φίλοι της πλήττονται από την αρρώστια. Απομονωμένη και τρομαγμένη, βασανίζεται από τύψεις και προσεύχεται για βοήθεια. Θα καταφέρει να βρει τη δύναμη να παραμείνει διαφορετική, σε έναν τόπο όπου η συμμόρφωση μοιάζει αν είναι η μοναδική επιλογή;
Μια τραγωδία που ενώνει -και την ίδια στιγμή διαλύει- μια μικρή κοινότητα, μια ιστορία για την απώλεια και την ελπίδα, για κείνα τα μικρά θαύματα που μπορεί να γεννηθούν μέσα στο πιο βαθύ σκοτάδι. (Από τον εκδότη)

Ποιος είναι ο εφευρέτης άντρας; Είναι άνθρωπος ή μήπως πρόκειται για τον Θεό; Ο προσεκτικός άντρας από τι προσπαθεί διαρκώς να προφυλαχθεί; Τι φοβάται; Τι είναι αυτό που κάνει έναν τεμπέλη άντρα, τεμπέλη; Ο άντρας που αγαπούσε την πατρίδα του την αγαπούσε πράγματι; Ποιος είναι ο άντρας που όλοι νόμιζαν πως δεν υπήρχε; Και γιατί το νόμιζαν; Κι ο άντρας που έχασε τα λογικά του; Τι ακριβώς του συνέβη; Ο δυστυχισμένος άντρας γιατί είναι διαρκώς δυστυχισμένος; Τι πάει να πει τελικά δυστυχία; Κι ένας άντρας που αγαπάει πολύ τον υλικό πλούτο, τι ακριβώς αφήνει σε τούτο τον μάταιο Κόσμο όταν αναπόφευκτα κάποτε φτάνει η στιγμή να τον αποχωριστεί;
Αυτά και άλλα πολλά είναι κάποια από τα ερωτήματα που προκύπτουν μέσα από τις ιστορίες του Έρλομ Αχβλεντιάνι. Ιστορίες ολίγον θεολογικές, απίστευτα ανθρώπινες, ενίοτε μεταφυσικές και πάντοτε σουρεαλιστικές ή στις παρυφές του Παράλογου, είκοσι μία "μικρές ιστορίες", γραμμένες με απλή γλώσσα, που μπορούν να διαβαστούν ως παραμύθια για ενήλικες. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)