Τρία ποιητικά έργα και ένα υβριδικό, πεζό και ποίηση μαζί, κυκλοφόρησαν πρόσφατα από τις εκδόσεις Βακχικόν. Εικόνα: Πίνακας του Maurice Denis.
Επιμέλεια: Book Press
Τρία νέα ποιητικά έργα και ένα ακόμη, υβριδικό, νουβέλα και ποίηση μαζί, κυκλοφόρησαν πρόσφατα από τις εκδόσεις Βακχικόν.
Οδυσσέας Ρεκούμης, Το αντίδωρον
Και είναι και αυτές οι νύχτες
που ξέρω ότι εκεί σκοτώνουν παιδιά
Φωτοστέφανα
μοιράζονται αβέρτα με το στανιό
πάνω από Τόπους Άγιους
Μες στο σαλόνι μου οι τοίχοι στενεύουν
Το ρολόι σταματά
και οι δείκτες κάνουν κύκλους σε παρελθόντα χρόνο
Ο Πιλάτος «νίπτει τας χείρας» του
και χιλιάδες σταυροί καρφώνονται σε χώμα νωπό
Ο αέρας ξάφνου
μυρίζει σάρκα καμένη
και φόβος ξεσπά σε κύματα κρύου ιδρώτα κάπου
ανάμεσα απ’ τους κροτάφους
και μια ψυχή από καιρό ακουμπισμένη στο κομοδίνο
της ιστορίας
δίπλα απ’ το κρεβάτι μου.
Στέλιος Νικολάου, Όσα ξέρουμε μα τα δεν λέμε
[…] Σε γαλανόλευκα ταξίδια να οδεύεις,
με οδηγό σου έναν Αυγερινό,
που αθόρυβα βλέπει από μακριά,
φλερτάροντας με την Πούλια του,
όπως εσύ φλερτάρεις με το πάθος,
και η Κύπρος, με την ελευθερία.
Κι όταν ο μαρασμός της Δήμητρας θα ντρέπεται
απέναντι στον δικό σου,
να καμαρώνεις.
Γιατί,
ο έρωτας των τολμηρών
–όσο κι αν βασανίζεται–
στην Ανατολή και στη Δύση αναβιώνει.
Νελιόνα Μούτσου, Άπατρις γη
Εμείς της γης οι κολασμένοι
Εμείς οι ταλαιπωρημένοι
Εμείς οι φτωχοί, οι αγράμματοι, οι φταίχτες
Εμείς που στην πόρτα σου ήρθαμε ένα άγριο πρωί με πόδια
ματωμένα και σου ζητήσαμε ένα κομμάτι ψωμί
Εμείς της γης οι άγριοι
Οι ποιητές οι δάσκαλοι οι λέκτορες
Οι άγιοι και οι φονιάδες
Που βαθιά μέσα στα μάτια μας κοίταξες με περιφρόνηση
και μετά μας ξήλωσες το δέρμα και το έκανες ακριβό άρωμα για
να φοράς τα πρωινά της Κυριακής πριν πας στην εκκλησία
Εμείς οι άστεγοι και οι απελπισμένοι
Εμείς που τα βράδια γινόμαστε εφιάλτης και σε κυνηγάμε μέσα
στα απόκοσμα σοκάκια του μυαλού σου
Εμείς εμείς εμείς
Βλέπεις μέσα στα μάτια μας το καθρέφτισμα ενός τέρατος;
Μην τρέχεις
Πού πας;
Δεν είμαστε εμείς
Εσύ είσαι
Παρασκευή Τζιωρτζούδα, Το όμορφό μας αύριο
Σε ένα δυστοπικό μέλλον, η Τάξη, ένα δικτατορικό καθεστώς, εξουσιάζει τη χώρα. Η Κρυπτεία, η μυστική αστυνομία της κυβέρνησης, ελέγχει τις πράξεις και τις σκέψεις των πολιτών. Υποστηρικτές της ελευθερίας και αντιδρούντες διώκονται και στέλνονται στο Νησί, έναν τόπο τιμωρίας και συμμόρφωσης που κανείς δεν γνωρίζει πού βρίσκεται.
Όλα μοιάζουν γκρίζα και σκοτεινά, μα μέσα στο μαύρο αυτού του κόσμου, ένας παππούς και η μικρή εγγονή του αναζητούν το φως. Κοιτάζοντας από το μπαλκόνι τους στη γειτονιά της πόλης, ξεκινούν ένα ταξίδι μέσα από το οποίο η μικρή Ελπίδα αντικρίζει τη σκληρή πραγματικότητα του σήμερα και φτάνει στην αλήθεια. Τότε, καταλαβαίνει πως δεν πορεύονται μόνοι – είναι πολλοί εκείνοι που μέσα σε σκοτεινούς χειμώνες αποζητούν μια φωτισμένη άνοιξη.
