Ειδήσεις και ειδησάρια από τον χώρο του βιβλίου, σχόλια, τάσεις και συρμοί και, πού και πού, κάποιες σκέψεις... βιβλιοφαγικές.
Γράφει ο Βιβλιοφάγος
Βικτόρια και Μανώλης
Το νέο βιβλίο της Βικτόρια Χίσλοπ έχει κάνει τις πρώτες βόλτες του σε φεστιβάλ, βιβλιοπωλεία, λέσχες ανάγνωσης της πατρίδας της, της Μεγάλης Βρετανίας, αποκομίζοντας πολύ θετικά σχόλια. Αυτές τις μέρες το «Σκοτεινό πέλαγος» ξεκινά την πορεία του και στην ελληνική του έκδοση σε μετάφραση Φωτεινής Πίπη, από τις εκδόσεις Ψυχογιός. Αύριο, Δευτέρα, 9 Νοεμβρίου, 19:00 με 21:00, η Βρετανίδα συγγραφέας (και ως γνωστότατον πολιτογραφημένη Ελληνίδα), θα συνομιλήσει με τον δημοσιογράφο Μανώλη Πιμπλή για τις διαδρομές που την έφεραν στην Ελλάδα, για τα βιβλία της, για τη γραφή της, για το δύσκολο θέμα με το οποίο καταπιάνεται σε αυτό το βιβλίο και έχει την αφετηρία του στα χρόνια του Εμφυλίου, σε ένα από τα πιο όμορφα μέρη της Αθήνας, στη Δημοτική Αγορά της Κυψέλης. Η ηθοποιός Γιουλίκα Σκαφιδά θα διαβάσει αποσπάσματα.
Στην κεντρική εικόνα, ένα στιγμιότυπο από το γεύμα που παρατέθηκε στο Μουσείο Μπενάκη σε δημοσιογράφους και ανθρώπους του βιβλίου με αφορμή το νέο της μυθιστόρημα.
Βικτόρια και Στέλιος
Συναντήθηκαν, εκείνη ως συγγραφέας και σύμβουλος σεναρίου, εκείνος ως πρωταγωνιστής, στο Νησί. Εδώ και λίγα χρόνια, συνυπάρχουν κάτω από την ίδια εκδοτική στέγη όπου και ο Στέλιος Μάινας εκδίδει τα βιβλία του. Sold out, ο τίτλος του πιο φρέσκου που κυκλοφορεί σε λίγες μέρες. Περισσότερα προσεχώς.
Ανδρέας και φίλοι
Μισή ωρίτσα αργότερα από την έναρξη της εκδήλωσης της Χίσλοπ, όσο να το περπατήσουμε από την Κυψέλη μέχρι το Κολωνάκι κόβοντας μέσα από το πάρκο, στις 19.30, ο νεαρότατος Ανδρέας Κωσταγεώργος του οποίου, πού και πού, διαβάζετε τα πονήματα στις σελίδες μας, θα βρίσκεται στο Φίλιον με το βιβλίο του, το πρώτο μυθιστόρημά του, Ο θάνατος κλέβει, ο θάνατος νίβει, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Παρουσία. Επί της υποδοχής, ο εκδότης του Βασίλης Χατζηιακώβου και μαζί τους οι Σπύρος Μαντζαβίνος και Πάνος Νιάβης, καθώς και ο Γιώργος-Ίκαρος Μπαμπασάκης.
Γαλάτεια και Ακαδημία
«Δεν σκέφθηκα ούτε για μία φορά ότι ήμουνα η μόνη γυναίκα μέσα σε τόσους αρσενικούς. Είπα άλλο το ένα, άλλο το άλλο. Απαγορεύεται από το καταστατικό τής Ακαδημίας; Όχι. Κι υπέβαλα αίτηση. Το υπερασπίστηκαν μερικοί που ήθελαν να κάνουν την αρχή και, περίεργο, βγήκα με την πρώτη. Και αυτό βέβαια ήταν μια μεγάλη χαρά». Η Γαλάτεια Σαράντη έγινε το 1997 (!) η πρώτη γυναίκα Ακαδημαϊκός εκλεγόμενη με την πρώτη, όπως διαβάζουμε να λέει η ίδια σε συνέντευξη της εποχής, στον τομέα της Πεζογραφίας στη Β' τάξη Γραμμάτων και Τεχνών. Καταγόμενη και μεγαλωμένη στην Πάτρα, είχε γεννηθεί μια μέρα σαν σήμερα, 8 Νοεμβρίου 1920.
Εκεί στην Ακαδημία, πάντως, κάτι έχει αρχίσει να κινείται για την πλήρωση της κενής θέσης για λογοτέχνη πεζογράφο. Θα επανέλθουμε.
Βιβλιοφάγος με βραβείο, συγγραφείς με άποψη
Δεν έχουμε τίποτα άλλο να πούμε για τον συμπαθέστατο κύριο Φιλίπ Ζεναντά, τον Γάλλο συγγραφέα που απέσπασε το πολυσυζητημένο (ίσως για τους λάθος λόγους φέτος) βραβείο Γκονκούρ. Την έληξε μόνος του την κουβέντα περί Τεχνητής Νοημοσύνης λέγοντας ορθά κοφτά σε όσους ήλπιζαν σε μια δήλωση αποκήρυξης του δαίμονα της τεχνολογίας ότι, ναι, κι ο ίδιος έπαιξε τρεις φορές μαζί της και μάλιστα άφησε μια φράση να «γλιστρήσει» στο βραβευμένο 17ο μυθιστόρημά του.
Ιδού, ο αγαπημένος μας βιβλιοφάγος της εβδομάδας, επί το έργον:
 |
|
Ο Φιλίπ Ζεναντά, φωτογραφημένος το 2021, την περίοδο της πανδημίας του κορωνοϊού, για το καλλιτεχνικό πρότζεκτ της Γαλλίδας φωτογράφου Σαντρά Ρενφλέ με δημιουργούς σε συνθήκες εγκλεισμού. |
Κι αν δεν μας φτάνει η αποδαιμονοποίηση της σχέσης συγγραφέα και ΤΝ δια στόματος Ζεναντά, η μεγάλη σταρ της γαλλόφωνης λογοτεχνίας, η πιο αγαπημένη Βελγίδα των Γάλλων Αμελί Νοτόμπ επιμένει να διαλαλεί κουβεντιάζοντας με τον φίλο της Φρεντερίκ Μπεγκμπεντέ ότι αυτό που τους νοιάζει είναι το βιβλίο να είναι καλό. Και συμφωνούν και οι δύο τους πως το βιβλίο του αποκηρυγμένου από το εκδοτικό και βραβειακό σύστημα Τελισόν Ορελιέν είναι καλό.
- Διαβάστε επίσης: Βιβλιοφαγίες #5: Ο Βλακοχορτοφάγος (ξανα)ζει, η Σίλβια κι ο Φίλιπ (ξανα)συναντιούνται, οι Γάλλοι δείχνουν τον δρόμο (ξανά)
Εθνικό Κέντρο Βιβλίου (Γαλλίας)
Την έγνοια της Γαλλίας έχουμε και τούτη την εβδομάδα όπως διαπιστώνετε και με τα παραπάνω. Πιο σοβαρά όμως ίσως είναι τα παρακάτω: Το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου (Centre National du Livre – CNL), 80 χρόνια μετά την ίδρυσή του και 33 χρόνια αφότου πήρε τη σημερινή του μορφή ως επίσημος φορέας εκπόνησης και χάραξης πολιτικής βιβλίου στη Γαλλία, απειλείται με λουκέτο.
Το CNL είναι εποπτευόμενος φορέας του υπουργείου Πολιτισμού, έχει ετήσιο προϋπολογισμό 30 εκατομμύρια ευρώ εκ των οποίων τα 22,5 εκατ. είναι κρατική χρηματοδότηση, κάτι που συμβαίνει από το 2019 όταν καταργήθηκαν δύο φόροι που προορίζονταν για τη χρηματοδότησή του: ο φόρος επί της έκδοσης των βιβλίων και ο φόρος επί του εξοπλισμού αναπαραγωγής ή εκτύπωσης. Τι κάνει με τόσα πολλά χρήματα; Μια σύντομη απάντηση θα ήταν ότι κρατά ζωντανό τον χώρο του βιβλίου με προγράμματα στήριξης των βιβλιοθηκών, συγγραφικές υποτροφίες, ενισχύσεις μικρών βιβλιοπωλείων, επιδοτήσεις μεταφράσεων και αμέτρητες οριζόντιες δράσεις προώθησης της ανάγνωσης που εξαπλώνονται στους πιο απίθανους χώρους, χάρη στη διοικητική του ευελιξία.
Μια λίγο πιο ανεπτυγμένη απάντηση θα περιελάμβανε και τη δράση του την περίοδο της πανδημίας, έναν χρόνο μετά την αλλαγή στη χρηματοδότησή του. Το 2020 και για όσο διάστημα επιβλήθηκε το «κλείσιμο της οικονομίας» εξαιτίας της πανδημίας, το CNL ήταν ο αιμοδότης της μεγάλης οικογένειας του γαλλικού βιβλίου στηρίζοντας τα πιο ευάλωτα μέλη της: συγγραφείς, μεταφραστές, επιμελητές, εικονογράφους, μικρά βιβλιοπωλεία (ακόμη και γαλλικά βιβλιοπωλεία εκτός Γαλλίας), φεστιβάλ που ακυρώθηκαν και μικρούς εκδοτικούς οίκους.
Στη Γαλλία της κοινωνικής αναταραχής και των μεγάλων διεκδικήσεων, δεν έχουν μνημόνια, όσο κι αν κάποιοι εδώ χαιρέκακα τους τα εύχονται. Έχουν όμως τους Γερουσιαστές του συντηρητικού κόμματος (LR) που με πρόταση νόμου επιδιώκουν την απορρόφησή του από 1ης Ιανουαρίου 2027 από την κεντρική διοίκηση για λόγους εξοικονόμησης. Διανύοντας μια χρονιά κατά την οποία οι πωλήσεις βιβλίων στη Γαλλία κατέγραψαν πτώση 6% το πρώτο οκτάμηνο, ο εκδοτικός και συγγραφικός κόσμος προβληματίζεται σοβαρά, έχοντας να αντιμετωπίσει και τον πονοκέφαλο της υπερσυγκέντρωσης σε μεγάλα εκδοτικά σχήματα, όπως οι όμιλοι Madrigall (με τις εκδόσεις Gallimard να μονοπωλούν πχ τα φετινά λογοτεχνικά βραβεία) και Hachette (ιδιοκτησίας του ακροδεξιού μεγιστάνα Μπολορέ).
Καμία σύγκριση ή παραλληλισμό ας μην κάνουμε με τον ξαφνικό θάνατο του πάλαι ποτέ δικού μας Εθνικού Κέντρου Βιβλίου ή με τα χρόνια που κύλησαν μέχρι τη σύσταση του νέου φορέα (Ελληνικό Ίδρυμα Βιβλίου και Πολιτισμού).
Πολτός
Πότε νομιμοποιείται ένας εκδότης να πολτοποιεί τα βιβλία ενός συγγραφέα; Το θέμα είναι μεγάλο και δεν περιορίζεται σε μεμονωμένες περιπτώσεις. Ένα σωστό συμφωνητικό κανονικά περιγράφει τις προϋποθέσεις. Και βέβαια, άλλο είναι να κλείνει ένας εκδοτικός οίκος (βλ. Γαβριηλίδης), άλλο να παραμένουν αδιάθετα (στοκ) και να φορολογούνται επειδή κάθονται στην αποθήκη (κάτι που επιβαρύνει τους εκδότες) και άλλο ενώ υπάρχει ακόμη ζήτηση για τα βιβλία, ο εκδότης να προχωράει σε πολτοποίηση. Προς διερεύνηση.
Πάτρα
Η 1η Διεθνής Έκθεση Παιδικού και Εφηβικού Βιβλίου Πάτρας διοργανώνεται με πολλούς προσκεκλημένους και ωραίο πρόγραμμα, ετούτη την εβδομάδα, 11 με 15 Νοεμβρίου στο Σκαγιοπούλειο.
Θεσσαλονίκη (Ι)
13 έως 17 Μαΐου, 23ή ΔΕΒΘ. Δεν συζητάμε αν θα πάμε, είναι το στοιχειώδες. Συζητάμε ποιους και ποιες θα έχουμε τη χαρά να συναντήσουμε. Πολλά και ενδιαφέρονται ακούγονται ήδη.
Θεσσαλονίκη (ΙΙ)
Για τους μη Θεσσαλονικείς βιβλιοφάγους μια βόλτα στην πόλη ίσως προκύψει αρκετά νωρίτερα από το καθιερωμένο ραντεβού του Μαΐου, όταν με το καλό ανακοινωθεί επισήμως η επίσκεψη (για πρώτη φορά στην Ελλάδα) του Νοτιοαφρικανού νομπελίστα που ζει στους Αντίποδες.
