Ο Γιώργος Στόγιας επιστρέφει με νέες αυτοτελείς ιστορίες για παιδιά, κάθε δεύτερη Κυριακή στην Book Press. 

Της Αθηνάς Μπαλή *

Έπιασε τον γιακά του με τα δυο χέρια για να τον κρατήσει όρθιο∙ θέλησε να τρέξει αλλά με τα καινούργια παπούτσια σε αυτό το πεζοδρόμιο ακόμα και το να βαδίσεις ήταν κατόρθωμα.

Ο Γιώργος Στόγιας επιστρέφει με δέκα νέες αυτοτελείς ιστορίες για παιδιά, κάθε δεύτερη Κυριακή στην Book Press. 

Προδημοσίευση από το βιβλίο του Μάρκου Μέσκου Συνηγορία ποιήσεως, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Κίχλη τις επόμενες μέρες.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Προδημοσίευση από το μυθιστόρημα Εκτός τροχιάς της Ελίζας Νάστου που κυκλοφορεί αυτές τις μέρες από τις εκδόσεις Γκοβόστη.

Επιμ. Λεωνίδας Καλούσης

Πολύ εύκολα μπόρεσα να ξεγελάσω τον εαυτό μου, για μια βραδιά όμως μόνο. Σύντομα η Κυριακή ξημερώνει και δεν είναι δυνατόν να αγνοήσω την πραγματικότητα ούτε για ένα λεπτό πια. Ή θα πάω ή δε θα πάω - και φυσικά η επιλογή είναι μονόδρομος. Και όπως συμβαίνει σε κάθε σημαντική στιγμή της ζωής μου, τώρα έχω να πάρω μια εξίσου σημαντική απόφαση: τι θα φορέσω. Για ένα κορίτσι που από μωρό μεγάλωσε με το μότο "Dress to impress", η εμφάνιση είναι το άλφα και το ωμέγα, το κλειδί κάθε επιτυχίας. Έτσι και στην πρώτη μου τετ-α-τετ συνάντηση με τον Ιλίρ πρέπει να δείχνω υπέροχη. Φυσικά, λόγω της ώρας επιλέγω κάτι απλό και κομψό. Ένα μαύρο τζιν παντελόνι σε στενή γραμμή και μια φούξια μπλούζα που δένει στον λαιμό. Αν και τέλη Σεπτέμβρη, κάνει αρκετή ζέστη και πιάνω τα μακριά μου μαλλιά σε μια ψηλή κοτσίδα. Κοιτάζομαι στον καθρέφτη: χάλια, έτσι μοιάζω με δωδεκάχρονο. Δε θα του αρέσω. Τα αφήνω κάτω, λυτά, βάζω λιπ-γκλος στα χείλη, οπωσδήποτε μάσκαρα να τονίσω ακόμη περισσότερο το πιο δυνατό μου σημείο -το βλέμμα- και ξανακαθρεφτίζομαι.

Του Κωνσταντίνου Καπετανάκη *

Εδώ είμαι ασφαλής. Αραδιασμένα αυτοκινητάκια και αφίσες στους τοίχους, κουρτίνες με καραβάκια, μικρό γραφείο και μεγάλη σάκα, αθλητικά παπούτσια δίπλα στην πόρτα. Το φως από το πλαστικό φεγγάρι πάνω στο κομοδίνο καλύπτει το δωμάτιο με μια αχλή οικεία, η μυρωδιά από το μικρό σώμα που στριφογυρίζει στο κρεβάτι με ηρεμεί. Όποτε χάνομαι σε άλλες αυτήν ανακαλώ, και τις ξεχνάω όλες. Μυρίζω το πουκάμισό μου, δεν υπάρχει πια άρωμα άλλων, δεν έχω τη γεύση τους, δεν θυμάμαι τίποτα.

Ο Γιώργος Στόγιας επιστρέφει με δέκα νέες αυτοτελείς ιστορίες για παιδιά, κάθε δεύτερη Κυριακή στην Book Press. 

Προδημοσίευση από το μυθιστόρημα της Ρέας Γαλανάκη Η Άκρα Ταπείνωση, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Καστανιώτη τις επόμενες μέρες.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Προδημοσίευση από το αυτοβιογραφικό αφήγημα του Paul Auster Η επινόηση της μοναξιάς που θα κυκλοφορήσει τη Δευτέρα, 20 Απριλίου από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.

Επιμ. Λεωνίδας Καλούσης

Του Δημήτρη Αγανίδη *

Ήταν Δευτέρα πρωί, περασμένες εννιά και αντί να βρίσκεται πίσω από τον σιδερένιο φράχτη του εργοταξίου, περιπλανιόταν στα δρομάκια του Κολωνακίου, μέχρι που στάθηκε μπροστά στην καγκελωτή πόρτα μιας πολυκατοικίας. Τσέκαρε ξανά το νούμερο και βεβαιώθηκε μόνο όταν βρήκε το όνομα στο κουδούνι. Δίστασε όμως την τελευταία στιγμή. Παρατήρησε τους διερχόμενους κατοίκους της περιοχής. Οι περισσότεροι ήταν καλοστεκούμενοι μεσήλικες με κοσμοπολίτικο αέρα. Ξαφνικά αισθάνθηκε εντελώς παρίας, γεγονός που έκανε τους ενδοιασμούς και τις αμφιβολίες του να θεριέψουν ακόμα περισσότερο. 

Προδημοσίευση από το μυθιστόρημα του Rafael Chirbes Στην άκρη του γκρεμού (μτφρ. Βασιλική Κνήτου), που κυκλοφορεί προσεχώς από τις εκδόσεις Κέδρος.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Ο Γιώργος Στόγιας επιστρέφει με δέκα νέες αυτοτελείς ιστορίες για παιδιά, κάθε δεύτερη Κυριακή στην Book Press. Αυτή την εβδομάδα, κατ' εξαίρεση, σήμερα, Μεγάλη Πέμπτη. 

Προδημοσίευση από τη συλλογή διηγημάτων του Φοίβου Πιομπίνου Επίσκεψη σε μια έκθεση και άλλα διηγήματα, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Κίχλη τις επόμενες μέρες.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Προδημοσίευση από τη νουβέλα του Gaito Gazdanow, Το φάντασμα του Αλεξάντρ Βολφ, σε μετάφραση της Ελένης Μπακοπούλου και επίμετρο του Χρήστου Αστερίου, που κυκλοφορεί τις επόμενες μέρες από τις εκδόσεις Αντίποδες.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Προδημοσίευση από τη συλλογή διηγημάτων της Λένας Κιτσοπούλου Το μάτι του ψαριού, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μεταίχμιο τη Δευτέρα 6 Απριλίου.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Του Μάνου Μπονάνου *

Έχουν περάσει μέρες από όταν άρχισες να περπατάς. Τα πόδια σου περιέργως δεν πονάνε, το στομάχι σου δεν διαμαρτύρεται. Όταν διψάς, ακουμπάς τα γόνατα στην άμμο, εκεί που σκάει το κύμα, και φέρνεις με τις χούφτες σου αλμυρό νερό στα χείλη, και ξεδιψάς. Δεν θυμάσαι πού πας. Δεν νιώθεις τίποτα, παρά μόνο νοσταλγία για κάτι που δεν ξέρεις όταν το φως της μέρας λιγοστεύει και οι σκιές των δέντρων γέρνουν στην ανατολή. 

Προδημοσίευση από το βιβλίο του Αχιλλέα Κυριακίδη Σημειώσεις γιὰ μιὰ ἰδιωτικὴ θεωρία τῆς λογοτεχνίας, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Κίχλη τις επόμενες μέρες.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Ο Γιώργος Στόγιας επιστρέφει με δέκα νέες αυτοτελείς ιστορίες για παιδιά, κάθε δεύτερη Κυριακή στην Book Press. 

Προδημοσίευση από τη συλλογή διηγημάτων του Πέτρου Κουτσιαμπασάκου Δρόμοι, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πατάκη στις 30 Μαρτίου.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Της Πασχαλιάς Μιτσκίδου *

Πετάχτηκε αλαφιασμένος, τον είχε πάρει ο ύπνος στον καναπέ, τρεις παρά, έξω ο θόρυβος του δρόμου είχε κοπάσει, η τηλεόραση ανοιχτή χωρίς ήχο. Στο μαύρο πλαίσιο μια βάρκα παράδερνε στα κύματα με ένα τσούρμο ανθρώπους στοιβαγμένους, κορμιά που πάλευαν με άλλα κορμιά προσπαθώντας να διεκδικήσουν τον ελάχιστο χώρο που τους αναλογούσε. Η κάμερα ζούμαρε στο πρόσωπο ενός ταλαιπωρημένου άντρα, θα ήταν δεν θα ήταν είκοσι πέντε χρονών. Ενώ τα βλέφαρά του βάραιναν, το βλέμμα του διασταυρώθηκε μέσα από την οθόνη με το αγριεμένο βλέμμα του άντρα. Ήταν η τελευταία εικόνα που πήρε μαζί του καθώς βυθιζόταν και πάλι στον ύπνο. Στα όνειρά του ήρθε ξανά να τον στοιχειώσει εκείνο το βλέμμα, σαν θεόρατο μάτι στον ουρανό, καθώς ο ίδιος τώρα θαλασσοδερνόταν σ' ένα σκαρί καρυδότσουφλο με γλιστερά τοιχώματα. Η αντίστασή του στα κύματα δεν κράτησε πολύ και σα να παρακολουθούσε από ένα θεωρείο κάπου ψηλά είδε τον εαυτό του να καταποντίζεται στα μαύρα νερά. Δοκίμασε να φωνάξει, αλλά η φωνή του δεν έβγαινε.

Ο Γιώργος Στόγιας επιστρέφει με δέκα νέες αυτοτελείς ιστορίες για παιδιά, κάθε δεύτερη Κυριακή στην Book Press. 

Προδημοσίευση από τη συλλογή διηγημάτων του Κώστα Κατσουλάρη Νυχτερινό ρεύμα, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πόλις. 

Επιμ. Κώστας Αγοραστός

Της Μαρίας Ε. Δόγια *

Η μητέρα με ντύνει, μου φοράει το καλό φόρεμα, τα μαύρα λουστρίνια και μου χτενίζει τα μαλλιά. Πηγαίνουμε στο πατρικό της σπίτι. Στο σπίτι μένει η γιαγιά. Όταν μας βλέπει από το παράθυρο να σπρώχνουμε την πόρτα της αυλής, η γιαγιά τρέχει να μας καλωσορίσει. Η γιαγιά μένει σε ένα χωριό των Τρικάλων που το λένε Πυργετό. Το σπίτι έχει μια μικρή αυλή με μουριές και βασιλικούς πλατύφυλλους και είναι κοντά σε ένα παντοπωλείο που πηγαίνουμε με τη γιαγιά για να μου πάρει καραμέλες «κόκος». Τη γιαγιά μου τη λένε Νίκη και μιλάει και μια άλλη γλώσσα που δεν την καταλαβαίνω. Τη γλώσσα αυτή την ξέρει και η μητέρα. Κάθονται στο μικρό σαλονάκι κι εγώ χαζεύω τις παλιές φωτογραφίες στη σερβάντα μπροστά από το σερβίτσιο του καφέ και τα πιατάκια του γλυκού. Πρόσωπα που παρήλθαν μαζί με το χρόνο φοράνε κοστούμια και φορέματα μιας άλλης εποχής.

Προδημοσίευση από το μυθιστόρημα Σκιές στον Νείλο του Edward Whittemore που θα κυκλοφορήσει από τις εκδόσεις Γκοβόστη στις 16 Μαρτίου. 

Επιμ. Λεωνίδας Καλούσης

Μια χειροβομβίδα εξ Αυστραλίας

Ένα ξάστερο βράδυ του 1942, η έκρηξη μιας χειροβομβίδας σε κάποια φτωχογειτονιά του Καΐρου, άφησε στον τόπο έναν άνδρα.
Έσκασε ξαφνικά, θρυμματίζοντας τον καθρέφτη ενός μισοσκότεινου φτωχικού αραβικού μπαρ, ενός γυμνού δωματίου όπου πήγαιναν εργάτες για να πιουν αράκ μέχρι τελικής πτώσης. Βγήκε φτερουγίζοντας μέσα από τη λερή κουρτίνα που χώριζε το μπαρ από το σοκάκι, ελευθερωμένη από μια παρέα Αυστραλών στρατιωτών που μπεκρόπιναν, καβγάδιζαν και πανηγύριζαν το ζωτικής σημασίας γεγονός πως κατάφεραν να επιζήσουν από την ολέθρια μάχη της Κρήτης.

Της Ελένης Στελλάτου*

Τους κοιτάω στα μάτια έναν έναν. Μάλιστα. Τους κοιτάω και με κοιτάνε κι αυτοί. Παράξενο πράμα, από δω που κάθομαι μου φαίνονται αλλιώς κι όμως τους ξέρω καλά. Τους θυμάμαι από τα παλιά χρόνια. Μερικοί με κοιτάνε χωρίς να κουνιούνται καθόλου. Άλλοι γέρνουν το κεφάλι πότε από τη μια μεριά πότε από την άλλη ή κουνάνε το κεφάλι πάνω κάτω, σαν να συμφωνούν. Ή να σκέφτονται. Τεντώνω το πόδι μου και το μαζεύω. 

Δημοσίευση ενός αποσπάσματος από το βιβλίο του Νίκου Δήμου Καπιταλισμού εγκώμιον και άλλες σάτιρες που κυκλοφόρησε αυτές τις μέρες από τις εκδόσεις Πατάκη. 

Επιμ. Λεωνίδας Καλούσης

Το σπίτι της κυρίας Κατερίνας το ήξερα. Ήταν το παράγωνο κτίσμα με τον κήπο απέναντι από το σχολείο. Αδύνατον να μην το παρατηρούσες. Μία γωνία του έλειπε για να είναι τετράγωνο όπως όλα. Ki αυτή η γωνία η λειψή ήταν αρκετή για να του δίνει σχήμα αφύσικο, αταίριαστο με τ' άλλα. 

Της Φωτεινής Τέντη

Ο Γιώργος Στόγιας, αφού διάβασε εκατοντάδες παιδικά βιβλία στις κόρες του και τους μαθητές του, έκατσε να γράψει το δικό του. Ένα βιβλίο για παιδιά που να είναι όπως ακριβώς θα το ήθελε, ως πατέρας, δάσκαλος και αναγνώστης λογοτεχνίας.

Ο Γιώργος Στόγιας, αφού διάβασε εκατοντάδες παιδικά βιβλία στις κόρες του και τους μαθητές του, έκατσε να γράψει το δικό του. Ένα βιβλίο για παιδιά που να είναι όπως ακριβώς θα το ήθελε, ως πατέρας, δάσκαλος και αναγνώστης λογοτεχνίας.

«Σιγά σιγά επιβάλλεται να αγγίξουμε τις πληγές μας. Να τα πούμε όλα και να τα πούμε τώρα και να μην αφήσουμε τίποτε...» Γ. Ιωάννου

Του Χρήστου Τσαγκάρη*

Στεκόμουν στη στάση έξω από το εργοστάσιο του Κεράνη στα Καμίνια. Περνούσαν δύο μηχανάκια της ομάδας ΔΕΛΤΑ, όταν ένιωσα ένα χέρι να με τραβά – λες και ήθελε να καλυφθεί. Κάπως έτσι γνώρισα τον Αμπντούλ - Χακίμ, τον κάτοικο του εγκαταλελειμμένου πια εργοστασίου. Πρέπει να πλησίαζε τα εξήντα αλλά φαινόταν πρόωρα γερασμένος. 

 Προδημοσίευση από το μυθιστόρημα «Δώσε μου λίγη ζωή», του Paolo di Paolo, σε μετάφραση Ανταίου Χρυσοστομίδη, που κυκλοφορεί τις επόμενες μέρες από τις εκδόσεις Ίκαρος.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Ο Γιώργος Στόγιας, αφού διάβασε εκατοντάδες παιδικά βιβλία στις κόρες του και τους μαθητές του, έκατσε να γράψει το δικό του. Ένα βιβλίο για παιδιά που να είναι όπως ακριβώς θα το ήθελε, ως πατέρας, δάσκαλος και αναγνώστης λογοτεχνίας.