alt

Προδημοσίευση ενός διηγήματος από τη συλλογή διηγημάτων της Λουκίας Δέρβη, Αλλού, στο πουθενά, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μελάνι τις επόμενες μέρες.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Τράνζιτ

Τα τελευταία χρόνια στόλιζε το σπίτι της για τα Χριστούγεννα ανήμερα της Αγίας Αικατερίνης. Ψεύτικο έλατο, στολίδια χρυσαφιά και κόκκινα, φιόγκοι, μπάλες και πέρλες άσπρες σαν βροχή. Στη βάση του έλατου έβαζε μια φάτνη, τους Μάγους και τον Ιησού, πήγαινε και κούρνιαζε η γάτα της στο μπαμπάκι που είχε η Ανθούλα για χιόνι.

Ήταν δέκα χρόνια που 'χε χάσει τον αδελφό της, νέο παλικάρι, από καρκίνο. Σαράντα εκείνος, τριάντα η Ανθούλα, το 1998, αξέχαστη χρονιά. Δούλευαν κι οι δύο σε εργοστάσιο φαρμάκων.

Ορφανά ήταν, ο ένας για τον άλλο, δεμένοι όσο δεν πάει, ο κόσμος τούς έκανε ζευγάρι, ακόμη και στην πολυκατοικία τούς λοξοκοιτούσαν. Μπορεί να μένανε μαζί, αλλά δικαιώματα ποτέ δεν είχαν δώσει, συνεπείς σε λογαριασμούς, φασαρίες τίποτα, δεν μιλούσαν για πολιτικά. Μόνο μια φορά ο μακαρίτης κάτι ψέλλισε στον διαχειριστή ότι ξέρει από προσφυγιά, «οι γονείς μας από τον Πόντο ήταν, καλοί άνθρωποι, φύγανε νωρίς». Έκτοτε τους αποκαλούσαν «οι Πόντιοι» και από το 1998 κι έπειτα «η καημένη η Πόντια» λέγανε όταν αναφέρονταν στην Ανθούλα. Γυναίκα μεστωμένη ήταν, πάντα μόνη σαν την άδικη κατάρα, χωρίς επισκέψεις, μ' ένα άδειο βλέμμα και περπάτημα βαρύ, μαζεμένη κι απεριποίητη, τι να έκαναν, τη λυπούνταν.

Εκείνη την παραμονή Χριστουγέννων έκανε ζέστη σαν να 'ταν Σεπτέμβρης μήνας. Μέχρι που άκουσε στο ραδιόφωνο πως κάποιοι κάνανε μπάνιο στη θάλασσα και άθελά της ζήλεψε. Γύρισε από το εργοστάσιο φορτωμένη άμμο και τροφή για τη γάτα, δώρα για τα βαφτιστήρια της, τη μόνη επικοινωνία που είχε με τον έξω κόσμο. Και τότε τον αντίκρισε· κοιμόταν στην είσοδο της πολυκατοικίας κι έμεινε να τον παρατηρεί ώρα πολλή καθώς δεν είχε ξαναδεί άστεγο. Ήταν ψηλός, αδύνατος και φαινόταν νέος, κουλουριασμένος πάνω σ' ένα μπουφάν, με λιωμένα παπούτσια. Τον λυπήθηκε. Έβγαλε και του άφησε δέκα ευρώ. Αυτός δεν σάλεψε.
Την επομένη –ανήμερα Χριστουγέννων– τον βρήκε πάλι εκεί. Πιάστηκε η καρδιά της. Θυμήθηκε τον αδελφό της, είπε «για την ψυχούλα του» και ξύπνησε τον ξένο να του δώσει ένα πιάτο φαΐ.

Φάγανε αμίλητοι. Πού και πού σκόρπιες ματιές, εκείνη κοίταζε το μουσάκι κάτω απ' τα χείλη του, εκείνος το κρυμμένο ντεκολτέ της. Αμήχανη η Ανθούλα, νόμιζε ότι κοίταζε τον χρυσό σταυρό της και κάθε τόσο τον έπιανε νευρικά.

Δεν ήξερε ελληνικά. «Κurdistan» της έλεγε συνέχεια και εκείνη τού έδειχνε με νοήματα να φάει. Του άνοιξε ολόθερμα την πόρτα, σαν να 'χε μουσαφίρη κανονικό μέρα που 'ταν. Ο ξένος έκανε το μπάνιο του με ζεστό νερό, πλύθηκε, συνήλθε και βγήκε άλλος άνθρωπος.
«Name Murat» της είπε
«Ανθούλα» απάντησε εκείνη στρώνοντας το γιορτινό τραπέζι.
Φάγανε αμίλητοι. Πού και πού σκόρπιες ματιές, εκείνη κοίταζε το μουσάκι κάτω απ' τα χείλη του, εκείνος το κρυμμένο ντεκολτέ της. Αμήχανη η Ανθούλα, νόμιζε ότι κοίταζε τον χρυσό σταυρό της και κάθε τόσο τον έπιανε νευρικά.
«Thank you» της έλεγε συνέχεια και κατάπινε μεγάλες μπουκιές απ' το ψημένο κοτόπουλο.
Έπρεπε να χωρίσουν. Να πάει ο ξένος να κοιμηθεί κάτω, εκείνη στο δωμάτιό της, όπως ήταν το πρέπον. Μάζεψε το τραπέζι για να παρατείνει την ώρα του χωρισμού. Δεν ήξερε ποιον λυπόταν. Τα φευγάτα χρόνια της, τη μοναξιά της ή εκείνον. Ήρθε πίσω της στην κουζίνα και της χάιδεψε τα μαλλιά στοργικά.
«You good, you beautiful. I love you» της ψιθύρισε στ' αυτί.
Η ψυχή της φτερούγισε. Την έπιασε απαλά από τη μέση. Την πήγε στο μονό κρεβάτι της. Κάνανε έρωτα τρυφερά, σαν μικρά παιδιά. Το πρωί της είπε: «I go to sister, Berlin. You come» και της έγραψε το τηλέφωνο της αδελφής του.
Έφυγε.

Έκανε μέρες να συνέλθει η Ανθούλα. Σαν όνειρο της φάνηκε αυτό το ζευγάρωμα. Σαράντα χρονών γυναίκα, δύο άντρες είχαν χαϊδέψει το κορμί της κι ένας ο ξένος, τρεις. Πήγε στον καθρέφτη· φαίνονταν οι μαύρες σακούλες στα μάτια της, τα σκασμένα χείλη της, οι άσπρες τρίχες στα μαλλιά. Αλλά τα μάτια της ήταν γαλήνια, βαθιά, ικανοποιημένα. Για πρώτη φορά χαμογέλασε στο είδωλό της.

altΣτο εργοστάσιο πετούσε. Μέχρι κι ο προϊστάμενος το πρόσεξε. «Ανθούλα, σήμερα έχεις πάρει φωτιά». Ντράπηκε εκείνη, μα πιο πολύ γιατί της άρεσε κρυφά ο προϊστάμενος –παντρεμένος άνθρωπος– και της φάνηκε σαν να τον απάτησε με άλλον. Χασκογέλασε. «Είναι τα γιορτινά στολίδια», του απάντησε, «μου φτιάχνουν τη διάθεση».

Το βράδυ δεν βρήκε τον ξένο.
Γύρισε στο καθημερινό της πρόγραμμα σαν να μην είχε συμβεί τίποτα. Κάτι είχε αλλάξει όμως. Δεν ήταν η ίδια. Σαν πιο δυνατή ένιωθε, σαν το σμίξιμο με τον ξένο να 'σπασε την ασχήμια της ζωής της, να την έκανε πιο πολύχρωμη, πιο ωραία: μια κανονική ζωή.
Αλλά της έλειπε.

Μετά από δύο βδομάδες πήρε το θάρρος και τηλεφώνησε στο νούμερο που της είχε δώσει. Απάντησε μια γυναικεία φωνή, δροσερή και γλυκιά. Ο Μουράτ δεν ήταν εκεί. Να ξανατηλεφωνούσε την άλλη βδομάδα. Πριν κλείσει, η γυναίκα τη ρώτησε πόσων χρόνων ήταν, μεγάλη ακουγόταν. Μα ο Μουράτ ήταν μόνο είκοσι, να μην ξανατηλεφωνούσε, ντροπής πράγματα. Κατέβασε το ακουστικό σοκαρισμένη. Το βράδυ δεν κοιμήθηκε. «Ίσα με γιος μου» μονολογούσε.

Ο προϊστάμενος τη μάλωσε. «Πού έχεις το μυαλό σου τελευταία, Ανθούλα;» Και ξαφνικά το πήρε απόφαση. Σαν όλα με τον ξένο να 'γιναν για να της δώσει θάρρος γι' αυτή την κουβέντα. «Εσένα σκέφτομαι, κύριε Τάκη» του 'πε.
Πήγε μαζί του σ' ένα φτηνό ξενοδοχείο. Πολλά λόγια, περιττά. Σκεφτόταν τον ξένο.
«Η επιδερμίδα σου είναι σαν μωρού παιδιού» της είπε.
Δεν απάντησε. Το ήξερε, μόνο για την επιδερμίδα της είχε να καυχιέται. Μέσα της όμως, κρυφά. «Τη γυναίκα μου την αγαπάω, μη νομίζεις. Είναι που σε ήθελα τόσα χρόνια. Από τότε που σε γνώρισα. Αναρωτιόμουν πώς να είσαι, τη μυρωδιά σου, πώς σπαρταράς στο κρεβάτι»
Ήθελε να του πει για τον ξένο. Να καμαρώσει. Μόνο του 'πε «Κύριε Τάκη, μη μάθει τίποτα η γυναίκα σας» και πλύθηκε μετά καλά καλά να φύγει η αμαρτία.
Η Θάλεια απ' τη δουλειά το κατάλαβε. Της έβαλε λόγια. Δεν είχε, λέει, ο προϊστάμενος αφήσει θηλυκή γάτα στο εργοστάσιο.
Πριν χωρίσουν ολότελα με τον Τάκη, τρεις βδομάδες μετά, την έκανε μόνιμη στο εργοστάσιο.
Τον ξένο δεν τον ξανάδε. Ούτε τον ξαναπήρε τηλέφωνο. Τον ξέχασε.

Ακολουθήστε την bookpress.gr στο Google News και διαβάστε πρώτοι τα θέματα που σας ενδιαφέρουν.


ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

«Συμπληγάδες αξιών» του Μηνά Στραβοπόδη (προδημοσίευση)

«Συμπληγάδες αξιών» του Μηνά Στραβοπόδη (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα του Μηνά Στραβοπόδη «Συμπληγάδες αξιών» το οποίο κυκλοφορεί στις 21 Ιουνίου από τις εκδόσεις Αρμός.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Ναι, το ξέρω! Δεν έπρεπε να σκοτώσω. Μα έπρεπε να σκοτώσω. Ξέρω, δεν είνα...

«Χάλκινο δάκρυ φτερωτό» της Ειρήνης Ευφραιμίδη (προδημοσίευση)

«Χάλκινο δάκρυ φτερωτό» της Ειρήνης Ευφραιμίδη (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα της Ειρήνης Ευφραιμίδη «Χάλκινο δάκρυ φτερωτό» το οποίο κυκλοφορεί στις 10 Ιουνίου από τις εκδόσεις Παπαδόπουλος.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

«Αυτό τελειώνει εδώ. Άλλο δεν θα πάρεις από μας». Το υποσχέ...

«Η φωνή στα χέρια της» της Ντορίνας Παπαλιού (προδημοσίευση)

«Η φωνή στα χέρια της» της Ντορίνας Παπαλιού (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το νέο μυθιστόρημα της Ντορίνας Παπαλιού «Η φωνή στα χέρια της» το οποίο κυκλοφορεί στις 17 Ιουνίου από τις εκδόσεις Ίκαρος. Στο τέλος της ανάρτησης η playlist του βιβλίου, από την Ντορίνα Παπαλιού.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

...

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ

«Το ταγκαλάκι» – μια θεατροποιημένη παράσταση για τον Ντίνο Χριστιανόπουλο

«Το ταγκαλάκι» – μια θεατροποιημένη παράσταση για τον Ντίνο Χριστιανόπουλο

Θεατροποιημένη παράσταση για τον Ντίνο Χριστιανόπουλο που παίχτηκε πρόσφατα στη Θεσσαλονίκη, στο πλαίσιο του EuroPride 2024.

Γράφει ο Παναγιώτης Γούτας

Τον Σεπτέμβριο του 2013 ο σκηνοθέτης και δημοσιογράφος Αντώνης Μποσκοΐτης πήγε...

«Κουλτούρα της ακύρωσης» και πατριαρχία στη λογοτεχνία – σκέψεις με αφορμή τη Μεγάλη Χίμαιρα του Μ. Καραγάτση

«Κουλτούρα της ακύρωσης» και πατριαρχία στη λογοτεχνία – σκέψεις με αφορμή τη Μεγάλη Χίμαιρα του Μ. Καραγάτση

Σκέψεις για την Κουλτούρα της ακύρωσης (cancel culture) και την πατριαρχία στη λογοτεχνία, με αφορμή την έντονη συζήτηση για τον σεξισμό στη «Μεγάλη Χίμαιρα» του Μ. Καραγάτση. 

...

Ο Καραγάτσης, η Γραμμή του Ορίζοντος και η αναγκαία κριτική

Ο Καραγάτσης, η Γραμμή του Ορίζοντος και η αναγκαία κριτική

Σκέψεις με αφορμή την έντονη συζήτηση που προκάλεσαν πρόσφατα οι νέες αναγνώσεις δύο πολυδιαβασμένων βιβλίων της νεοελληνικής πεζογραφίας, ενός παλιότερου, της «Μεγάλης Χίμαιρας» του Μ. Καραγάτση, κι ενός νεότερου, της «Γραμμής του ορίζοντος», του Χρήστου Βακαλόπουλου. Και τα δύο κυκλοφορούν από τις εκδόσεις της Εστ...

ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

«Οι σκληροί δεν διαβάζουν ποίηση» του Αλέξις Ραβέλο (προδημοσίευση)

«Οι σκληροί δεν διαβάζουν ποίηση» του Αλέξις Ραβέλο (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το αστυνομικό μυθιστόρημα του Αλέξις Ραβέλο [Alexis Ravelo] «Οι σκληροί δεν διαβάζουν ποίηση» (μτφρ. Κρίτων Ηλιόπουλος), το οποίο θα κυκλοφορήσει στις 25 Ιουνίου από τις εκδόσεις Τόπος.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

2ο ΚΕΦΑΛΑΙΟ

...
«Η άλλη κόρη», της Ανί Ερνό (προδημοσίευση)

«Η άλλη κόρη», της Ανί Ερνό (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα της Ανί Ενρό [Annie Ernaux] «Η άλλη κόρη» (μτφρ. Ρίτα Κολαΐτη), το οποίο θα κυκλοφορήσει στις 25 Ιουνίου από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Η σειρά των δύο αφηγήσεων, η δική μου και η δ...

«Συμπληγάδες αξιών» του Μηνά Στραβοπόδη (προδημοσίευση)

«Συμπληγάδες αξιών» του Μηνά Στραβοπόδη (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα του Μηνά Στραβοπόδη «Συμπληγάδες αξιών» το οποίο κυκλοφορεί στις 21 Ιουνίου από τις εκδόσεις Αρμός.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Ναι, το ξέρω! Δεν έπρεπε να σκοτώσω. Μα έπρεπε να σκοτώσω. Ξέρω, δεν είνα...

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Η ελληνική κουίρ λογοτεχνία ήταν πάντα εδώ

Η ελληνική κουίρ λογοτεχνία ήταν πάντα εδώ

10 βιβλία + 1 διήγημα τα οποία διερευνούν την παρουσία του κουίρ στην ελληνική πεζογραφία.

Γράφει ο Κώστας Αγοραστός

Ανεξάρτητα από το πόσο απαγορευμένο θέμα αποτελούσε, από το πόσο θα σκανδάλιζε τους αναγνώστες, από το πόσοι εκδότες θα αρνούνταν να το...

Τι κάνουμε με τους πρόσφυγες; 5+1 βιβλία για το ζήτημα των προσφύγων και της ένταξής τους στη χώρα μας

Τι κάνουμε με τους πρόσφυγες; 5+1 βιβλία για το ζήτημα των προσφύγων και της ένταξής τους στη χώρα μας

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Προσφύγων (20 Ιουνίου) επιλέγουμε έξι βιβλία που εξετάζουν το προσφυγικό ζήτημα με νηφάλιο και ουσιαστικό τρόπο.

Γράφει ο Διονύσης Μαρίνος

«Αν κάνω ένα βήμα θα βρεθώ αλλού» λέει ένας ήρωας της ...

Αδικημένη κουίρ λογοτεχνία: 8 βιβλία που δεν διαβάστηκαν όσο τους αξίζει

Αδικημένη κουίρ λογοτεχνία: 8 βιβλία που δεν διαβάστηκαν όσο τους αξίζει

Υπάρχουν βιβλία που τυχαίνει να συμπίπτουν με πολυαναμενόμενες εκδόσεις, δεν μπαίνουν στο οπτικό πεδίο του κοινού ή πολλές φορές μένουν στη σκιά πολύ δημοφιλών τίτλων με παρόμοια θεματική. Το ίδιο συμβαίνει και με τα κουίρ βιβλία. Κάποια ακούγονται και διαβάζονται περισσότερο από άλλα. Σήμερα, λοιπόν, ημέρα εορτασμο...

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

Newsletter

Θέλω να λαμβάνω το newsletter σας
ΕΓΓΡΑΦΗ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΟΥ ΜΗΝΑ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ

15 Δεκεμβρίου 2023 ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Τα 100 καλύτερα λογοτεχνικά βιβλία του 2023

Mυθιστορήματα, νουβέλες, διηγήματα, ποιήματα: Επιλογή 100 βιβλίων, ελληνικών και μεταφρασμένων, από τη βιβλιοπαραγωγή του 2023. Επιλογή: Συντακτική ομάδα της Book

ΦΑΚΕΛΟΙ