Για τον αμφιλεγόμενο βιογράφο των πλούσιων και διάσημων, Ντέιβιντ Χέιμαν που πέθανε τον Μάιο του 2012 σε ηλικία 67 ετών, στη Νέα Υόρκη. 

Της Ιωάννας Καρατζαφέρη 

«Με διάβασες! Χάρισέ με!, Δώστε ένα βιβλίο, σώστε μια βιβλιοθήκη».

Ο κόσμος που επισκέφθηκε την 35η Γιορτή Βιβλίου στο Πεδίον του Άρεως μέχρι τις 20 Μαΐου ανταποκρίθηκε στο κάλεσμα που απηύθυνε για δεύτερη χρονιά ο Σύλλογος Εκδοτών Βιβλίου Αθηνών. Πάνω από 10.000 βιβλία συγκεντρώθηκαν με σκοπό να ενισχυθούν βιβλιοθήκες ανά την Ελλάδα. 

Books and Booze

Ανοιξιάτικη Γιορτή Βιβλίου στο Booze Cooperativa.

Στον γνωστό πολυχώρο του κέντρου της Αθήνας και το Étage Littéraire, έναν χώρο αποκλειστικά αφιερωμένο στο βιβλίο, ξεκίνησε την Δευτέρα 21 Μαΐου και θα διαρκέσει μέχρι την Τετάρτη 30 Μαΐου δεκαήμερο ανοιξιάτικο φεστιβάλ βιβλίου.

Της Ιωάννας Καρατζαφέρη 

Της Αρχοντούλας Διαβάτη

Μέσα στην πρωινή λιακάδα του Μαΐου, μπροστά στο άγαλμα του Βενιζέλου, η συγκέντρωση διαμαρτυρίας ξεδιπλωνόταν αργά αργά, χρωματιστή. Φυλλάδια για τους περαστικούς, μερικές ομάδες με τους εκπροσώπους τους και τα πανό τους και δυο γυναίκες κι ένα αγόρι από ένα ζωντανό πανό ο καθένας τους -«SOS, μεταδίδεται και με προφυλακτικό, μολύνει τους πάντες»- μια τολμηρή καταγγελία από το κοινωνικό ιατρείο αλληλεγγύης της πρόσφατης κυβερνητικής πρακτικής -παραβίαση του ιατρικού απορρήτου- οροθετική ιερόδουλη – δημοσιοποίηση στοιχείων από την Ελληνική Αστυνομία και λοιπά.

122 εκδότες, χιλιάδες βιβλία, 24 παράλληλες εκδηλώσεις και μία κάλπη θα βρίσκονται από την Παρασκευή 4 Μαΐου έως την Κυριακή 20 Μαΐου στο Πεδίον του Άρεως.

Είκοσι έξι (26) Έλληνες γελοιογράφοι παρουσιάζουν έκθεση πολιτικής γελοιογραφίας με τίτλο «Οι γελοιογράφοι bookάρουν» και θέμα την κρίση σε Ελλάδα και Ευρώπη, στην φετινή 35η Γιορτή Βιβλίου, στο Πεδίο του Άρεως.

Της Αρχοντούλας Διαβάτη

Στο Πανόραμα. H αίθουσα του Δημαρχείου μεγάλη, το κτήριο καινούργιο –έξω από την πόλη, καρέκλες πλαστικές και ως προμετωπίδα πίσω από το τραπέζι και το βάζο με τα τριαντάφυλλα– η αρχαιοελληνική ρήση: ΑΛΩΤΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΚΑΙ ΠΟΝΩ ΑΠΑΝTΑ, του Μενάνδρου προσπαθούσε όπως όπως να εμπνεύσει αισθήματα, οράματα και πρακτικές. 

Πενήντα χρόνια, πέντε δεκαετίες, μισός αιώνας, όπως και να ορίσει κανείς το χρόνο που πέρασε, το ερώτημα είναι πώς τον διασχίσαμε, τι κρατήσαμε από αυτόν και τι δώσαμε. Τι εξοικονομήσαμε και τι σπαταλήσαμε. 

Της Ιωάννας Καρατζαφέρη 

Της Αρχοντούλας Διαβάτη

Ορίστε οι βιολέτες μαραμένες και τα αυγά κατακόκκινα ακόμα στην πιατέλα – χωρίς να εννοούν τίποτα ιδιαίτερο, μόνο ένα σκηνικό χαράς ήταν, να παραπέμπει σε άλλες Πασχαλιές με τσουρέκια, φρικασέ και μαγειρίτσα, λιακάδες, μοσχοβολιές γλυσίνας, ύμνους και προσδοκία. 

Για το γράψιμο και τι χρωστάει σ' αυτό.

Της Ιωάννας Καρατζαφέρη 

Της Αρχοντούλας Διαβάτη

To ατύχημα είχε τη σημειολογία του. Καθώς γυρνούσα σπίτι χειμωνιάτικο απόγευμα, ευχαριστημένη από τον εαυτό μου -δε θυμάμαι για ποιο ακριβώς λόγο– λίγα μέτρα μπροστά μου ένα ζευγαράκι φιλιόταν με τα μάτια κλειστά.

Αν και ο (ηγεμονικός) εθνικισμός του 20ου αιώνα όπλισε ιδεολογικά ορισμένα αυταρχικά και ολοκληρωτικά καθεστώτα, τα οποία άσκησαν εγκληματική πολιτική, οι απαρχές του είναι περισσότερο αντιηγεμονικές-απελευθερωτικές, παρά καταπιεστικές. Κατά τον 18ο αιώνα, όπως ο πολιτικός φιλελευθερισμός επεδίωκε κράτος δικαίου, κοινοβούλια και νόμους για να περιορίσουν και να ελέγξουν την αυθαίρετη εξουσία του μονάρχη με απώτερο στόχο τη δημοκρατία, έτσι και ο εθνικισμός αντιπαρέθετε το Έθνος ως νόμιμο πολιτικό υποκείμενο απέναντι στην απολυταρχική εξουσία.

Γράφει ο Πάρις Κωνσταντινίδης

Τα ετήσια βραβεία του ανακοίνωσε ο Κύκλος Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου. Τα βραβεία απονεμήθηκαν σε εκδήλωση που διοργανώθηκε στο Ινστιτούτο Θερβάντες στις 2 Απριλίου, Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου και ημερομηνία γέννησης του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν.

Της Αρχοντούλας Διαβάτη

Στους τέταρτους Χαιρετισμούς μια Παρασκευή μπήκε σε μια εκκλησία, εκείνη των παιδικών της χρόνων. Ήθελε να θυμηθεί το μοσχοβόλημα των δέντρων, τη δροσερή νύχτα, τα νιάτα των κοριτσιών και την μυρωδιά των κεριών.

Της Ιωάννας Καρατζαφέρη

Έχουν επικρατήσει στον πληθυντικό αριθμό. Αγνοώ αν αυτό είναι συνυφασμένο με τα Πάθη του Χριστού, που αναφέρονται την Μεγάλη Εβδομάδα, πριν το Πάσχα. Οι περισσότεροι άνθρωποι τα έχουν όλο το χρόνο, όλη τους τη ζωή. 

Της Βίκυς Βασιλάτου

Από μικρή είχα μια τρέλα -στα όρια της ψύχωσης- για τον χορό. Και δεν εννοώ ότι έτρεχα από παράσταση σε παράσταση μα από πιρουέτα σε πιρουέτα. Έχοντας λοιπόν υπηρετήσει τον κλασικό χορό και ματώσει τα πόδια μου επί σχεδόν 15 χρόνια, είμαι αυστηρή κριτής όσον αφορά σ’ αυτό το πλοκάμι της τέχνης. Και οφείλω να ομολογήσω ότι σπάνια παρακολουθώ παραστάσεις, γιατί αντί να απολαύσω αυτό που βλέπω, καταπιάνομαι με λεπτομέρειες όπως αν τέντωσε σωστά ή όχι το πόδι του ο χορευτής, αν στέκεται σωστά ή όχι επί σκηνής, αν έχασε ή όχι κάποιο βήμα, αν κατάφερε να συγχρονιστεί με την υπόλοιπη ομάδα. Με άλλα λόγια, σπάνια χαλαρώνω.

Της Ιωάννας Καρατζαφέρη

Αθήνα: 29 Μαρτίου – 3 Απριλίου | Θεσσαλονίκη: 2 – 8 Απριλίου

Με αφορμή τη συμπλήρωση 200 χρόνων από τη γέννηση του Κάρολου Ντίκενς (1812-1870) το Βρετανικό Συμβούλιο διοργανώνει πολλές εκδηλώσεις στη Βρετάνια και σε περισσότερες από 50 χώρες σε όλο τον κόσμο για τον εορτασμό αυτής της επετείου στο πλαίσιο του προγράμματος Ντίκενς 2012 (http://www.dickens2012.org) 

Μείζον γεγονός η έκδοση των απάντων του Αριστοτέλη. 

Του Σωτήρη Βανδώρου

Της Ιωάννας Καρατζαφέρη

Λέγε με Ισμαήλ ή Λέγε με Ισμαέλ, ανάλογα με την ανάγνωση, σε ποια γλώσσα ήταν η τυπωμένη σελίδα, που η αμφιβολία μ’ έκανε να προστρέχω σε διάφορα λεξικά, για να βρω την σωστή προφορά του φωνήεντος, ε, e. 

Της Αρχοντούλας Διαβάτη

Λιακάδα, αεράκι και ψύχρα. Μεσημέρι. Στο γυάλινο κουβούκλιο-εκδοτήριο, τυλιγμένο ασφυκτικά στο συρματόπλεγμα άσπρο σε φόντο γαλάζιο και μαύρο -η αφίσα του φετινού φεστιβάλ, πολλαπλασιασμένη στους τοίχους της πόλης- μια ουρά ανθρώπινης αμεριμνησίας μακραίνει κατά πίσω μέχρι την πλατεία Αριστοτέλους.

Η παράσταση παρουσιάζεται στη Γερμανική Σχολή Αθηνών, σε σκηνοθεσία  Έλενας  Καρακούλη.

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα ευτυχισµένο βασίλειο. Όµως τα χρόνια πέρασαν και ο βασιλιάς πέθανε. Τότε την εξουσία ανέλαβε ο γιος του, ο οποίος φρόντιζε µόνο για την καλοπέρασή του και αδιαφορούσε για το λαό του, µε αποτέλεσµα η χώρα να βυθιστεί στην εξαθλίωση. Έρχεται η φτώχεια, θριαµβεύει η αδικία, και ο σώζων εαυτόν σωθήτω. Ώσπου τη δράση αποφασίζει να αναλάβει ο νεαρός πρίγκιπας δίνοντας µια µεγάλη µάχη... 

Της Ιωάννας Καρατζαφέρη

Κρατάω στα χέρια μου, για πολλοστή φορά, ένα χοντρό βιβλίο, 390 σελίδων, μεγάλου σχήματος, με χοντρά χαρτονένια εξώφυλλα. Είναι ένα από εκείνα τα βιβλία που δεν τα παίρνεις στην παραλία ή στο κρεβάτι για να σε πάρει ο ύπνος διαβάζοντας, γιατί αν πέσει στο πρόσωπό σου θα σπάσει τη μύτη σου, και δεν το κουβαλάς στο μετρό, γιατί θα προσπεράσεις τη στάση όπου έπρεπε να κατέβεις. 

Ογδόντα δύο χρόνια μετά το πρώτο της ανέβασμα, τον Μάρτιο του 1930 στη Λειψία, η όπερα των Κουρτ Βάιλ-Μπέρτολντ Μπρεχτ «Η άνοδος και η πτώση της πόλης του Μαχαγκόνυ» που παρουσιάζεται στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών είναι σήμερα εξαιρετικά επίκαιρη.

Της Έλενας Χουζούρη

Συνεχίζεται κάθε μέρα, 16:00-20:00, μέχρι και το Σάββατο 10 Μαρτίου στο Ίδρυμα Μιχάλη Κακογιάννη η δωρεάν προβολή σινεφίλ ταινιών που ακολουθείται από ομιλία διαφορετικού, κάθε φορά, εισηγητή και ελεύθερη συζήτηση.

Της Ιωάννας Καρατζαφέρη

Της Αρχοντούλας Διαβάτη

Παίζαμε σπιτάκια με την Πασχαλιά.Τσικλιντάν, έτσι άρχιζε το παιχνίδι. Επίσκεψη η μια στο νοερό σπίτι της άλλης. Πλύσιμο, μαγείρεμα, παιδιά, ένας άντρας απών αλλά υπονοούμενος.

Της Αρχοντούλας Διαβάτη

Μια λαμπερή χειμωνιάτικη μέρα ήταν. Όχι μόνο κρύο αλλά είχε κι έναν παγερό αέρα που ερχόταν κι έφευγε σαν υπενθύμιση για όποιον δεν κατάλαβε: χειμώνας, μέσα Φεβρουαρίου. Ντυμένη γερά -μπουφάν, κασκόλ και σκούφο- βγήκε να περπατήσει μετά από καιρό στο ανάχωμα, πάνω απ’ την τάφρο.