Πρόσωπα από το χώρο του θεάτρου, του σινεμά, της μουσικής, των εικαστικών, πρόσωπα που μας είναι οικεία και άλλα που θα θέλαμε να γνωρίσουμε καλύτερα, μας αποκαλύπτουν το δικό τους αναγνωστικό προφίλ, τη μύχια σχέση τους με το βιβλίο και την ανάγνωση.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Για την παράσταση Κέικ, σε κείμενο Βαγγέλη Χατζηγιαννίδη και σκηνοθεσία Πέτρου Φιλιππίδη, που παρουσιάζεται ξανά στο Εθνικό Θέατρο.

Του Νίκου Ξένιου

Φέτος το Εθνικό παρουσιάζει ξανά το Κέικ του Βαγγέλη Χατζηγιαννίδη, σε σκηνοθεσία Πέτρου Φιλιππίδη. Πρόκειται για ανάπτυξη μιας ιδέας που γεννήθηκε το 2010, στο πλαίσιο του 24-hour Festival.

Για την παράσταση Κρέμα & Μαρέγκα του Christoph Marthaler, σε κείμενα του Eugène Labiche, που παρουσιάστηκε στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών.

Της Εύας Στάμου

Από τις 13 ως τις 15 Φεβρουαρίου η Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών φιλοξένησε την παράσταση Κρέμα & Μαρέγκα του Ελβετού σκηνοθέτη Christoph Marthaler.

Πρόσωπα από το χώρο του θεάτρου, του σινεμά, της μουσικής, των εικαστικών, πρόσωπα που μας είναι οικεία και άλλα που θα θέλαμε να γνωρίσουμε καλύτερα, μας αποκαλύπτουν το δικό τους αναγνωστικό προφίλ, τη μύχια σχέση τους με το βιβλίο και την ανάγνωση.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Ο σκηνοθέτης Φίλιππος Τσίτος απαντά σε 25 κλασικές ή αναπάντεχες βιβλιοφιλικές ερωτήσεις.

Για την παράσταση Κανελόριζα της Σμαρώς Πλατιώτη από το kontakt^ensemble σε συνεργασία με τους SourLiBooM, που ανεβαίνει στο Μπενσουσάν Χαν, στη Θεσσαλονίκη, από τις 28 Φεβρουαρίου μέχρι τις 15 Μαρτίου.

Επιμέλεια: Απόστολος Σκλάβος

Η Κανελόριζα είναι ένα σκηνικό πρότζεκτ που συνδυάζει το σωματικό θέατρο, σύγχρονα ποιητικά κείμενα και το παραδοσιακό τραγούδι. Ταξιδεύει σε εικόνες και καταστάσεις του παρελθόντος, πραγματεύεται τη Μνήμη, τον Έρωτα και τον Αποχωρισμό μέσα από το πρίσμα του σύγχρονου - σε απόλυτη συνδιαλλαγή, ωστόσο, με τον παραδοσιακό "καμβά". 

Για τις πρόσφατες συναυλίες με συμφωνίες του Μπραμς της Φιλαρμονικής ορχήστρας της Βιέννης στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών.

Της Χρύσας Στρογγύλη

Για το 2ο Φεστιβάλ νέων χορογράφων που έλαβε χώρα στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών από τις 14 μέχρι και τις 17 Φεβρουαρίου.

Του Νίκου Ξένιου

Τέσσερις ανερχόμενοι Έλληνες χορογράφοι, με διακριτό στιλ και υπολογίσιμη πορεία στο σύγχρονο χορό, παρουσίασαν τις δουλειές τους στη Μικρή Σκηνή της Στέγης Γραμμάτων και Τεχνών.

Νέες εκδόσεις ελληνικής και μεταφρασμένης πεζογραφίας, ποίησης και δοκιμίων είναι έτοιμες να διεκδικήσουν τον ελεύθερο χρόνο μας και να μας χαρίσουν στιγμές αναγνωστικής απόλαυσης. Συγκεντρώσαμε και σας παρουσιάζουμε εδώ ορισμένα από τα πιο ενδιαφέροντα βιβλία που πρόκειται να κυκλοφορήσουν το επόμενο διάστημα.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Ο Δημήτρης Σκύλλας (Dimitrios Skyllas) είναι συνθέτης σύγχρονης κλασσικής μουσικής και πιανίστας σύγχρονων έργων με έδρα το Λονδίνο. Έργα του έχουν παρουσιαστεί στο Λονδίνο, τη Σκωτία, τη Νέα Υόρκη και την Αθήνα σε χώρους όπως το Μέγαρο Μουσικής και το Ωδείο Αθηνών, ενώ ταυτόχρονα συνεργάζεται με το Kyklos Ensemble (Athens) έχοντας την τιμή να είναι από τους πρώτους τους συνθέτες in residence. Το 2005 σπούδασε Εκτέλεση πιάνου και Μουσικολογία στο Kingston University, London και αποφοίτησε με διάκριση για το τελικό του ρεσιτάλ πάνω σε σύγχρονα έργα για πιάνο. To 2009, σπούδασε σύνθεση σύγχρονης μουσικής στο πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου με την υποτροφία Bucher-Fraser, κοντά στον συνθέτη Nigel Osborne. 

Του Paul Keene*

Για την παράσταση Το νησί των σκλάβων του Μαριβώ σε σκηνοθεσία Μαριάννας Κάλμπαρη, στο Θέατρο Τέχνης.

Του Νίκου Ξένιου

Γραμμένη από ιταλούς ηθοποιούς, η μονόπρακτη κωμωδία του Μαριβώ «Το νησί των σκλάβων» παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στο Παρίσι το 1725 και προκάλεσε τον θαυμασμό του Μπωμαρσαί. Το έργο, που περιλάμβανε έντεκα σκηνές, ήταν μια κοινωνική σάτιρα με ηθικοπλαστικά στοιχεία που επιστράτευε τη μορφή σάτιρας της Commedia dell’ Arte (lazzi [1]) για να μεταφέρει το κοινό σε μιαν ουτοπία: κύρια χαρακτηριστικά αυτού του επινοημένου νησιού -που ήταν θέματα επίκαιρα στις αρχές του 18ου αιώνα, λόγω της δημοσίευσης του Ροβινσώνα και του Γκιούλιβερ- ήταν η αλλοτρίωση της ανθρώπινης υπόστασης από την εξουσία και η απογύμνωση των τάξεων από το περίβλημα των κοινωνικών τους ρόλων. Το έργο ανεβαίνει στο υπόγειο του Θεάτρου Τέχνης σε μετάφραση και σκηνοθεσία Μαριάννας Κάλμπαρη.

Πρόσωπα από το χώρο του θεάτρου, του σινεμά, της μουσικής, των εικαστικών, πρόσωπα που μας είναι οικεία και άλλα που θα θέλαμε να γνωρίσουμε καλύτερα, μας αποκαλύπτουν το δικό τους αναγνωστικό προφίλ, τη μύχια σχέση τους με το βιβλίο και την ανάγνωση. 

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Ο Σταμάτης Κραουνάκης απαντά σε 25 κλασικές ή αναπάντεχες βιβλιοφιλικές ερωτήσεις. 

Για την παράσταση Ματωμένος Γάμος του Φ. Γκ. Λόρκα, σε σκηνοθεσία Γιάννη Κακλέα, που ανεβαίνει στο θέατρο Αποθήκη.

Του Πέτρου Πολυμένη

Η σκηνοθεσία ενός θεατρικού έργου είναι και μία ερμηνεία του. Ο σκηνοθέτης επιλέγει σε ποιες όψεις του κειμένου θα δώσει έμφαση και πώς θα τις τοποθετήσει στο χρόνο, πώς θα αναδείξει ή θα ιεραρχήσει τα διλήμματα, αλλά και τις συνθήκες –τις ανθρώπινες καταστάσεις– που τα προκαλούν. Το θεατρικό έργο ως κείμενο (νεκρό, κατά Μπλανσό) ξαναζωντανεύει από τον εκάστοτε αναγνώστη. Παρόλα αυτά μέσα στις λέξεις δεν παύει να υπάρχει μια εγκατεστημένη βούληση (παρά το «θάνατο» του συγγραφέα) που το σμιλεύει και το διαφοροποιεί. Σε ένα κλασικό δε θεατρικό έργο αυτή η εγκατεστημένη βούληση είναι ακόμα πιο αισθητή. Τι περιθώρια μπορεί να αφήσει σε ένα σκηνοθετικό όραμα, σε μια ιδιαίτερη ματιά, όταν οι λέξεις είναι ήδη εκεί, με βαρύτητα μεγάλη; Σίγουρα περιθώρια υπάρχουν. Σχετικό παράδειγμα στα καθ’ ημάς, πριν από χρόνια, η σκηνοθεσία του Λευτέρη Βογιατζή στον «Μισάνθρωπο» του Μολιέρου, στην οποία ένα προσωπικό σκηνοθετικό όραμα, μια ερμηνεία, βρήκε χώρο μέσα από τις λέξεις μιας έμμετρης μετάφρασης, κατά τρόπο που συχνά ο θεατής είχε την εντύπωση ότι ψάχτηκε κάθε λέξη των επί σκηνής προσώπων∙ γιατί οι λέξεις είναι στη θέση που είναι, και τι σημαίνουν.

Για την παράσταση Η γυναίκα απ' τα παλιά, του Ρόλαντ Σίμελπφενιχ, σε σκηνοθεσία Έλενας Καρακούλη, που ανεβαίνει στο θέατρο Πορεία.

Του Νίκου Ξένιου

Μια νέα γενεά συγγραφέων έχει αναδειχθεί κατά την τελευταία δεκαετία στη γερμανική θεατρική παραγωγή, ανάμεσα στους οποίους ο Ρόλαντ Σίμελπφένιχ, που ξεκίνησε την καριέρα του το 1966 ως σκηνοθέτης στο Μόναχο και από τότε έχει γράψει δεκαέξι έργα, ενώ συνεργάστηκε συστηματικά με τη Schaubühne του Βερολίνου και με πολλά άλλα σημαντικά θέατρα της Ευρώπης. Η αντισυμβατική χρήση της δραματικής φόρμας, η τολμηρή ανάμειξη κωμικού και δραματικού στοιχείου, η επένδυση διαχρονικών ζητημάτων με σύγχρονο μανδύα και η αιφνιδιαστική ανάδυση κάποιου βαθύτερου, «σκοτεινού» στοιχείου είναι τα κύρια χαρακτηριστικά του έργου «Η γυναίκα απ' τα παλιά» που ανεβαίνει στην Αθήνα από την ομάδα «Kammerspiel» στο θέατρο Πορεία, σε μετάφραση και σκηνοθεσία Έλενας Καρακούλη.

Το έργο του Ρόλαντ Σίμελπφενιχ από την ομάδα Kammerspiel, σε σκηνοθεσία Έλενας Καρακούλη, στο Θέατρο Πορεία.

Επιμ. Απόστολος Σκλάβος

«Πριν από εικοσιτέσσερα χρόνια ήμουν ο μεγάλος σου έρωτας, μου ορκίστηκες τότε ότι θα μ' αγαπάς για πάντα. Είμαι εδώ τώρα για να σου θυμίσω αυτή την υπόσχεση.»

Πρόσωπα από το χώρο του θεάτρου, του σινεμά, της μουσικής, των εικαστικών, πρόσωπα που μας είναι οικεία και άλλα που θα θέλαμε να γνωρίσουμε καλύτερα, μας αποκαλύπτουν το δικό τους αναγνωστικό προφίλ, τη μύχια σχέση τους με το βιβλίο και την ανάγνωση. 

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Η Όλια Λαζαρίδου εγκαινιάζει τη νέα μας στήλη Πρόσωπα της ανάγνωσης απαντώντας σε 25 κλασικές ή αναπάντεχες βιβλιοφιλικές ερωτήσεις. 

Για την παράσταση Θείος Βάνιας, του Αντόν Τσέχωφ, σε σκηνοθεσία Λίλλυς Μελεμέ, που ανεβαίνει στο θέατρο Χορν.

Του Νίκου Ξένιου

Τον «Θείο Βάνια» του Τσέχωφ σκηνοθετεί η Λίλλυ Μελεμέ στο Θέατρο Χορν, με τον Γιάννη Φέρτη, τον Στέλιο Μάινα, την Αλεξία Καλτσίκη, την Έρση Μαλικένζου και τη Μαρίνα Ψάλτη στους κύριους ρόλους, σε μετάφραση της Χρύσας Προκοπάκη. Ο Γιάννης Βόγλης, η Μελίνα Βαμβακά και ο Χάρης Χαραλάμπους ολοκληρώνουν τον θίασο, σε μια παράσταση που τηρεί στάση ακαδημαϊκής ψυχρότητας έναντι του κειμένου.

Για την παράσταση Manifesto 2083, σε σκηνοθεσία της Μαρίλλης Μαστραντώνη, η οποία ανεβαίνει στο Θέατρο Σημείο μέχρι και τις 31 Μαρτίου.

Του Νίκου Ξένιου

Πριν από τις δολοφονικές του επιθέσεις στο Όσλο της Νορβηγίας, στις 22 Ιουλίου 2011, ο Άντρες Μπρέιβικ έγραψε και δημοσίευσε στο Διαδίκτυο ένα κείμενο με τίτλο «Μανιφέστο 2083 – Μια Ευρωπαϊκή Διακήρυξη Ανεξαρτησίας». Έξι ώρες πριν από τις επιθέσεις είχε ποστάρει ένα βίντεο στο YouTube, όπου προέτρεπε τους συντηρητικούς να «αγκαλιάσουν το μαρτύριό του», συνοδευόμενο από κινούμενα σχέδια όπου το Ισλάμ εξεικονιζόταν ως Δούρειος Ίππος που απειλεί να εκπορθήσει την Ευρώπη. Το έγγραφο περιλάμβανε 1518 σελίδες που απεστάλησαν σε 1003 διευθύνσεις πριν την έκρηξη της βόμβας στο Όσλο: η εισαγωγή του τιτλοφορούταν «πολιτισμικός μαρξισμός» και στηλίτευε κείμενα πολιτικής ορθότητας, ενώ αντικαθιστούσε τον όρο «αριστερός» με τον όρο «πολιτισμικός μαρξιστής» και τον όρο «μαύρος» με τον όρο «Άραβας».

Της Πόπης-Άννας Εξαρχάκου

Το επιστημονικό περιοδικό Ηώς κυκλοφορεί από το 2005, δημοσιεύοντας, μετά από κρίση, πρωτότυπες ερευνητικές εργασίες και έχει ως στόχο να προβάλλει επιστημονικά και εκπαιδευτικά θέματα ιδιαιτέρου ενδιαφέροντος σε ένα ευρύ φάσμα επιλογών. Από το Κέντρο Έρευνας Επιστήμης και Εκπαίδευσης (Κ.Ε.ΕΠ.ΕΚ.) μόλις κυκλοφόρησε το δεύτερο (2ο)τεύχος του τρίτου (3ου) τόμου του περιοδικού αυτού που είναι αφιερωμένο σε θέματα νεοελληνικής, καθώς και παιδικής και εφηβικής λογοτεχνίας. Ο τόμος αποτελείται από δύο διακριτά μέρη: Στο πρώτο δημοσιεύονται μελέτες που αφορούν ζητήματα, πρόσωπα ή κείμενα της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας του 19ου και 20ού αι. ενώ στο δεύτερο μελέτες που αφορούν τη Λογοτεχνία για Παιδιά και Εφήβους. 

Η Βρετανίδα ιστορικός, πανεπιστημιακός και συγγραφέας Joanna Bourke έρχεται στη Στέγη για μια συζήτηση για την ιστορική, την κοινωνική και την ψυχολογική διάσταση του πόνου.

Επιμ. Απόστολος Σκλάβος

Πώς συζητάμε για τον πόνο και πόσο έχει αλλάξει ιστορικά ο τρόπος αναφοράς σε αυτόν; Πόσο δύσκολο είναι να περιγράψουμε τον πόνο και τι μπορεί να σημαίνει η εξωτερίκευση του πόνου για την ψυχολογική ισορροπία ενός ανθρώπου; Ποια είναι η δημόσια παρουσία του πόνου σε μια κοινωνία που βρίσκεται σε διακινδύνευση και σε κρίση; Πώς αντιμετωπίζουν την αναφορά στον πόνο διαφορετικά επιστημονικά αντικείμενα, όπως η ιατρική, η βιολογία, η ιστορία, η κοινωνική ανθρωπολογία και η ιστορία της τέχνης; Τι μπορεί να μας δείξει η συζήτηση μεταξύ τους;

Επιμ. Απόστολος Σκλάβος

Το ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΣΧΕΔΙΟ στην προσπάθεια να υποστηρίξει την πρωτογενή δημιουργία και την διάδραση των τεχνών μεταξύ τους προσεγγίζει τον χώρο της λογοτεχνίας. Τρεις σημαντικοί συγγραφείς, καλούνται να γράψουν πρωτότυπα έργα με έμπνευση τη μουσική. Οι Γιώργος Κοροπούλης, Μιχάλης Γκανάς και Δημήτρης Καλοκύρης θα διαβάσουν οι ίδιοι τα έργα τους στη μικρή σκηνή της Στέγης Γραμμάτων και Τεχνών στις 5 Φεβρουαρίου, 4 Μαρτίου και 22 Μαϊου 2015 αντίστοιχα.

Για την παράσταση Ένας άνθρωπος για όλες τις εποχές, σε σκηνοθεσία Βαγγέλη Θεοδωρόπουλου, που παρουσιάζεται στην Κεντρική Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου.

Του Πέτρου Πολυμένη

Ο βασιλιάς της Αγγλίας Ερρίκος ο Η’ ήρθε σε αντιπαράθεση με τον Πάπα, ζητώντας  του -κατ’ εξαίρεση των ισχυόντων κανόνων-  να ακυρώσει το γάμο του με την Αικατερίνη της Αραγωνίας, ώστε να παντρευτεί την Άννα Μπολέιν, με την προσδοκία ότι εκείνη θα του χάριζε τον άρρενα διάδοχο του θρόνου. Ο Πάπας αρνήθηκε, με συνέπεια την απόσχιση της εκκλησίας της Αγγλίας από το Βατικανό το 1533 και την ίδρυση της  Αγγλικανικής Εκκλησίας, της οποίας τον επίσκοπο θα διόριζε πλέον ο εκάστοτε Άγγλος βασιλιάς.

Ανακοίνωση της Εταιρείας Συγγραφέων για τον ποιητή και ιδρυτικό μέλος της. 

Για την παράσταση της Άννας Κοκκίνου Εγώ ο Θουκυδίδης, ένας Αθηναίος, που παρουσιάζεται στο θέατρο Σφενδόνη.

Του Νίκου Ξένιου

Ποιος να κρατήσει μπορεί / Τη γύρη των ανθών / Όταν άνοιξη φυσά / Τα μαλλιά ποιος μπορεί ν' αρπάξει / Όταν φυτρώνουν πράσινα / Και την καρδιά / Ποιος μπορεί να σταματήσει / Όταν φουσκώνει πρωτοτάξιδα καράβια / Έτσι γλιστράνε / Μες στα δάχτυλα και χάνονται / Τα θαύματά μας / Κι όσοι δεν έχουν / τόπο για ν' αφήσουνε το σώμα τους / Το γυρίζουν εκεί / Όθε το πήρανε / Καταμεσής του απείρου.
Γιώργος Μπρουνιάς («Άκληροι»)

Σε δραματουργική συνεργασία με τον Νίκο Φλέσσα, η Άννα Κοκκίνου διαμόρφωσε την αφηγηματική σύνθεση «Εγώ ο Θουκυδίδης ένας Αθηναίος», που παρουσιάζεται στο θέατρο «Σφενδόνη», επιχειρώντας μια διασύνδεση με τη σύγχρονη ελληνική κι ευρωπαϊκή πραγματικότητα. Ο Πελοποννησιακός πόλεμος, «κτήμα ες αεί» της παγκόσμιας ιστοριογραφίας και πρωτόλειο επιστημονικής προσέγγισης των συγκρούσεων των πόλεων-κρατών, μια μικρογραφία της παγκόσμιας πολιτικής σκηνής, σε εκτενές θεατρικό αναλόγιο που εντάσσεται σε μεταμοντέρνα αισθητική.

Το υπέρτατο δράμα αυτοακύρωσης του παγκόσμιου ρεπερτορίου σκηνοθετεί με υποδειγματική ευαισθησία και σοβαρότητα ο Γιάννης Χουβαρδάς, σε μετάφραση Διονύση Καψάλη, σε μια άρτια παραγωγή της Στέγης Γραμμάτων και Τεχνών.

Του Νίκου Ξένιου

«Αν υπάρχει ευαισθησία στα μάτια του καταδύτη, δηλαδή του ηθοποιού, τότε, όταν ξαναβγεί από το βυθό στο φως, θα μιλήσει για τους θησαυρούς που ανακάλυψε σε εκείνους που τον περιμένουν στην ακροθαλασσιά, στους θεατές. Τα πάντα είναι ζήτημα ευαισθησίας. Την ώρα της παράστασης αόρατα νήματα πρέπει να ενώνουν την ευαισθησία του ηθοποιού με εκείνη του θεατή».

Γιάννης Χουβαρδάς

Μια συζήτηση με τη Μαρίλλη Μαστραντώνη, σκηνοθέτιδα της παράστασης Manifesto 2083, η οποία ανεβαίνει στο θέατρο Σημείο από τις 19 Ιανουαρίου. Το έργο είναι εμπνευσμένο από την προσωπικότητα του Anders Breivik και την τραγωδία της Ουτόγια.

Του Κώστα Αγοραστού

Ο Σαίξπηρ στη Στέγη μέσα από τη σύγχρονη ματιά του Γιάννη Χουβαρδά. Κρυμμένα μυστικά και δολοπλοκίες, μοναξιά και αλύτρωτες επιθυμίες στο πιο διεφθαρμένο βασίλειο. 

Επιμ. Απόστολος Σκλάβος

Για την παράσταση Patricia Highsmith - Εισαγωγή στο σασπένς του Παναγιώτη Χριστόπουλου, σε σκηνοθεσία Ιωσήφ Βαρδάκη.

Του Νίκου Ξένιου

Μια μυθιστορηματικής δομής βιογραφία δίνει έναυσμα στη συγγραφή ενός θεατρικού έργου, με θέμα τη διδασκαλία της λογοτεχνικής γραφής δια στόματος Πατρίτσια Χάισμιθ. Στη διάρκεια ενός σεμιναρίου δημιουργικής γραφής ο χαρακτήρας της μεγάλης συγγραφέως διδάσκει πώς σκηνοθετεί κανείς τους ήρωες σε ένα μυθιστόρημα: πώς παράγει το σασπένς, την ατμόσφαιρα, την πλοκή. «Σκοτεινό ψυχολογικό πορτραίτο, πολυεπίπεδο θρίλερ, ξεκαρδιστική κωμωδία» χαρακτηρίζει ο Ιωσήφ Βαρδάκης το έργο Patricia Highsmith - Εισαγωγή στο σασπένς του Παναγιώτη Χριστόπουλου, που σκηνοθετεί φέτος στο θέατρο «104» της οδού Ευμολπιδών, στον Κεραμεικό, κάθε Δευτέρα και Τρίτη, με πρωταγωνίστρια τη Ρούλα Πατεράκη. Στους ρόλους των τριών μαθητών της Πατρίτσια Χάισμιθ η Μαρκέλλα Γιαννάτου, ο Ευθύμης Γεωργόπουλος και ο Νίκος Μαυράκης.

Ο δάσκαλος και συγγραφέας Γιώργος Στόγιας είδε τρεις παραστάσεις για παιδιά που παίζονται αυτό το διάστημα σε αθηναϊκές θεατρικές σκηνές και έγραψε τις εντυπώσεις του. 

Του Γιώργου Στόγια

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Στην Κεντρική Σκηνή του Θεάτρου Σημείο [Χαριλάου Τρικούπη 4 (πίσω από το Πάντειο)] θα ανεβεί από 19 Ιανουαρίου η περφόρμανς «Manifesto 2083» με τον Δημήτρη Αλεξανδρή, σε δραματουργία Christian Lollike και απόδοση-σκηνοθεσία Μαρίλλης Μαστραντώνη.

Συνέντευξη με τον Ρουμάνο συγγραφέα και ποιητή Ματέι Βισνιέκ. 

Της Χρυσοξένης Προκοπάκη

«Η γραφή είναι ζωτικής σημασίας για μένα. Είναι ένας τρόπος να φωτίζω το δρόμο μου σ' αυτόν τον κόσμο. Η λογοτεχνία μάς βοηθάει να γνωρίσουμε το μυστήριο της ανθρώπινης ψυχής με έναν τρόπο πιο βαθύ και πιο κατηγορηματικό από οποιονδήποτε άλλο πνευματικό τρόπο». Ματέι Βισνιέκ. Ο Ρουμάνος ποιητής και συγγραφέας του οποίου τα θεατρικά έργα μεταφράστηκαν σε τριάντα γλώσσες.

Για την παράσταση σύγχρονου χορού Καρυοθραύστης του Κωνσταντίνου Ρήγου στο ΡΕΞ.

Του Νίκου Ξένιου

«Μου αρέσουν τα έργα που με το πέρασμα του χρόνου έγιναν μέρος της ιστορίας του χορού», λέει ο Κωνσταντίνος Ρήγος σε συνέντευξή του για τον «Καρυοθραύστη» του χοροθεάτρου ΟΚΤΑΝΑ, που έκλεισε χθες μια σειρά έξι παραστάσεων στο θέατρο ΡΕΞ, ολοκληρώνοντας μια τριλογία μπαλέτων του Τσαϊκόφσκι με προηγούμενα την Ωραία Κοιμωμένη και τη Μνήμη των κύκνων. Με σύγχρονη, ποπ αισθητική και αφαιρετικά σκηνικά, η ειρωνική παράσταση του Ρήγου απομυθοποιεί το παραμύθι της μικρής Κλάρας που ζει το όνειρο των Χριστουγέννων κάτω από το χριστουγεννιάτικο δέντρο. 

Για την παράσταση της Καμεράτας με έργα γαλλικής μπαρόκ θρησκευτικής μουσικής, στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών.

Της Χρύσας Στρογγύλη