hamlet-685b

Το υπέρτατο δράμα αυτοακύρωσης του παγκόσμιου ρεπερτορίου σκηνοθετεί με υποδειγματική ευαισθησία και σοβαρότητα ο Γιάννης Χουβαρδάς, σε μετάφραση Διονύση Καψάλη, σε μια άρτια παραγωγή της Στέγης Γραμμάτων και Τεχνών.

Του Νίκου Ξένιου

«Αν υπάρχει ευαισθησία στα μάτια του καταδύτη, δηλαδή του ηθοποιού, τότε, όταν ξαναβγεί από το βυθό στο φως, θα μιλήσει για τους θησαυρούς που ανακάλυψε σε εκείνους που τον περιμένουν στην ακροθαλασσιά, στους θεατές. Τα πάντα είναι ζήτημα ευαισθησίας. Την ώρα της παράστασης αόρατα νήματα πρέπει να ενώνουν την ευαισθησία του ηθοποιού με εκείνη του θεατή».

Γιάννης Χουβαρδάς

«Βαρέως φέρει τον θάνατον του πατρός του και τον γάμον της μητρός του» ο σαιξπηρικός Άμλετ στο ομώνυμο αριστούργημα, που είναι εμπνευσμένο από τη θρυλούμενη δολοφονία του διαδόχου της Γιουτλάνδης Χόρβεντιλ από τον αδελφό του και θίγει κορυφαία για όλες τις εποχές οντολογικά ζητήματα: το απόλυτο αυτό δράμα της μόνωσης και της καχυποψίας καθιερώνει αρχετυπικούς θεατρικούς χαρακτήρες, που υπενθυμίζουν τη ρευστότητα της ηθικής και την αποσάθρωση των ιδεωδών των ισχυρών, την ικανότητα της γλώσσας να «τσακίζει κόκκαλα» και την παντοδυναμία του θεατρικού λόγου στην προσπάθεια του δυτικού ανθρώπου να ερμηνεύσει τα αναπάντητα υπαρξιακά του ερωτήματα καθώς περιεργάζεται το πρόσφατα ξεθαμμένο κρανίο ενός γελωτοποιού.

Παραμονεύοντας στον σφραγισμένο Οίκο της Ελσινόρης

Επιτυχημένη είναι η απόδοση των δύο φωνών που συγκρούονται στον ψυχισμό του κεντρικού χαρακτήρα, ενταγμένη σε μια παγερή σκηνική άποψη του θεατρικού σύμπαντος κατασκευασμένη έτσι ώστε να εκθέτει, να αποκαλύπτει και να δυναμιτίζει, στρέφοντας τα μέσα έξω. Η απονέκρωση των αξιών της φιλίας και του έρωτα, του ανδρισμού και της συζυγικής πίστης, της αδελφικής και της υϊκής στοργής, αποδίδεται άψογα με τη σχηματικότητα της σκηνοθεσίας του Χουβαρδά, που διενεργεί μια σύγχρονη εγγραφή των συγκρουσιακών αυτών καταστάσεων. Η μονομαχία με ξίφη ακολουθεί μιαν «οριζόντια μεταφορά», συνοψιζόμενη σε μια μιμική απολύτως αρμόζουσα προς το κλίμα της συγκεκριμένης παράστασης, ομοίως δε μια σειρά από σκηνικά ευρήματα εντάσσεται σε αρμονικό σύνολο, μετακινώντας ελεύθερα τη δράση σε πολλά μέρη, που στο κείμενο του Σαίξπηρ υποδεικνύονται μέσα από τις ατάκες των ηθοποιών.

hamlet-gertrudi-mesaΤα σκηνικά της Εύας Μανιδάκη, και τα κοστούμια της Ιωάννας Τσάμη (από τα οποία εντυπωσίασαν το εσκεμμένα άχαρο και δύσχρηστο κοστούμι της Οφηλίας και η «τραβεστί», δίδυμη αμφίεση του ηθοποιού στο «θέατρο μέσα στο θέατρο») υποστηρίζουν το κλίμα ηθικής έκπτωσης μιας βασιλικής οικογένειας που σταδιακά υποσκάπτει τον οίκο της με την αιμομιξία, την ίντριγκα και την προδοσία. Χρόνος και χώρος πρέπει να μπορούν να μεταβληθούν με ταχύτητα: ένα τυπικό ξύλινο δανέζικο σπίτι, σύμβολο εγκλεισμού, μεταμορφώνεται σε αυτοσχέδια αναγεννησιακή σκηνή "Globe" με καταπακτές και κρυψώνες, πολυμορφική και μετατρέψιμη, που διαλύεται, επανασυντίθεται και περιστρέφεται, ενώ παράλληλα πόρτες ανοίγουν και κλείνουν, κουρτίνες από διαφανές πλαστικό περικλείουν τα πρόσωπα και κατατεμαχίζουν τη σκηνή, ποικιλία διόδων ανοίγεται και ένα τηλέφωνο τοίχου καλεί διαρκώς, συνδέοντας σε ανοικτή γραμμή ακρόασης τα τεκταινόμενα «εντός» και «εκτός» του βασιλικού οίκου, «εντός» και «εκτός» της λογικής, «εντός» και «εκτός» της συνείδησης του Άμλετ. O μεγάλος ποιητής, που ανακάλυπτε το θέατρο μαζί με τη ζωή, δεν μπορεί παρά να αποδοθεί με αυτόν τον πληθωρικό και ευφορικό τρόπο, ώστε να προκαλέσει τη φρίκη στη συνείδηση του θεατή.

«Για μιαν ιδέα, για μόνον τ΄ όνειρο απ΄ το πάθος»

Ο Σαίξπηρ είχε πει ότι «όλος ο κόσμος είναι μια σκηνή, και όλοι, άνδρες και γυναίκες, απλοί ηθοποιοί».

Ο Σαίξπηρ είχε πει ότι «όλος ο κόσμος είναι μια σκηνή, και όλοι, άνδρες και γυναίκες, απλοί ηθοποιοί». Και ο Σάββας Πατσαλίδης προσέθεσε, παραφράζοντας, το σαιξπηρικό απόφθεγμα: «όλος ο κόσμος τώρα είναι ένα κείμενο και όλοι, άνδρες και γυναίκες, απλοί αναγνώστες-καταναλωτές». Που σημαίνει ότι η παγκοσμιότητα του Σαίξπηρ είναι σύμπτωμα και της παγκοσμιότητας της γλώσσας στην οποία γράφει. Τίθεται, λοιπόν, διαρκώς επί σκηνής το ζήτημα της διαχρονικότητας και της οικουμενικότητας του «Άμλετ», ενός έργου όπου, με εξαίρεση τους Ρόζενκραντζ και Γκίλντενστερν, οι χαρακτήρες διατηρούν τα κλασικά τους ονόματα. Όπως έγραψε ο Χάρολντ Μπλουμ, «ο Άμλετ στους μονολόγους μας διδάσκει πώς είναι το να μιλάς στον εαυτό σου και όχι πώς να μιλάς στους άλλους». Και ο Άμλετ αυτοϋπονομεύεται διαρκώς, όπως στον μονόλογο της Β΄ Πράξης (σκηνή 2), όπου καταριέται τη δειλία που τον διακρίνει : «Κι εγώ, ο χαζός/και λασποκαμωμένος μάγκας, {...} Είμαι δειλός {...} Ντροπή μου!» Γι'αυτό κι επιχειρεί, «με την παράσταση θηλιά, να πιάσει τη συνείδηση του βασιλιά». Το ότι πρόκειται για «διανοούμενο ήρωα» δεν συνεπάγεται απαραιτήτως και κάποιες μοντερνιστικές εκβλαστήσεις στην απόδοση του λόγου του.

Η υπαινικτικά αμβλυμμένη, συκοφαντική γλώσσα που απευθύνει ο Άμλετ στους δίδυμους αυτούς χαρακτήρες δεν αποδίδεται από τη μετάφραση. Το «καλοί μου φίλοι» που επιστρατεύει ο Άμλετ για να σαρκάσει τον ρόλο τους ως κατασκόπων του Κλαύδιου δεν μεταφέρει επιτυχώς στη Νεοελληνική την αμφίσημη έκφραση: "excellent good friends". Ευτυχώς η μετάπτωση από τον ενικό στον πληθυντικό μεγαλοπρεπείας διατηρείται και είναι λειτουργική. Όμως η μετάφραση αυτή αναμειγνύει τα ιδιώματα, υπονομεύοντας κυρίως τις μεγάλες «φιλοσοφικές» τιράντες, ένα εμφανώς τρωτό σημείο της παράστασης.

Ενώ η Οφηλία πλέει με λυμένα τα μαλλιά

hamlet-opheliaΗ ερωτική συνάφεια του Άμλετ με την Οφηλία προσλαμβάνει σεξουαλική διάσταση στη σκηνοθεσία του Χουβαρδά, πράγμα που ταιριάζει με το ύφος της μετάφρασης, ενώ λιγότερο ταιριάζει το ύφος της μετάφρασης στον «κομμό» της Οφηλίας, εκεί όπου η άτυχη ηρωίδα μοιράζει στον καθένα το βότανο που του αντιστοιχεί, λίγο πριν αφεθεί στο ρεύμα του θανάτου. Για παράδειγμα, στη μετάφραση του Γιώργου Χειμωνά, η «βοτανολογία» θανάτου στην οποία επιδίδεται η Οφηλία είναι πολύ πιο μαγευτική, αν και λιγότερο αληθοφανής και σαφώς λιγότερο θεατρική . Πραγματολογικά σχόλια στη μετάφραση θα μπορούσαν να γίνουν πολλά, βασισμένα στην ακουστική εντύπωση που μας άφησαν κάποιες φράσεις αναγεννησιακής προέλευσης που -όμως- αποδόθηκαν με σύγχρονο ύφος: χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι οι όροι «τιμιότητα» και «ομορφιά», που αποπειρώνται την απόδοση αλληγορικής χροιάς στον διάλογο Άμλετ-Οφηλίας, προσγειώνοντας δυσάρεστα το ποιητικό κείμενο σε πεζό ρυθμό. Όσο για την υπαρξιστική απόδοση του «να ζει κανείς ή να μην ζει» σε: «Να είσαι; Να μην είσαι;», θα λέγαμε πως εγκαινιάζει νέου τύπου ερμηνευτικά αινίγματα και αξιοποιείται ευφυώς σε μια σειρά από λογοπαίγνια που θα διαμειφθούν στη σκηνή της εκταφής του Γιόρικ.

Gesta Danorum: οι ερμηνείες

hamlet-poloniosΈξοχες οι ερμηνείες του Γιώργου Γάλλου (Κλαύδιος/ Φάντασμα πατέρα Άμλετ) και του Νίκου Χατζόπουλου (Πολώνιος/ιερέας), που νοερά διατηρούν επαφή με το σαιξπηρικό κλίμα εκφωνώντας ένα σύγχρονο κείμενο, ενώ με χιούμορ αυτοϋποσκάπτονται, περνώντας δεξιοτεχνικά από τον έναν ρόλο στον άλλον. Η Αμαλία Μουτούση (Γερτρούδη) επιτυγχάνει μια αξιοπρόσεκτη σκηνική παρουσία «βαμπ», ενώ ο Χρήστος Λούλης (Άμλετ) εγγράφεται στους αξιόλογους ηθοποιούς μας, δουλεύοντας καταλεπτώς τον απαιτητικό πρωταγωνιστικό του ρόλο, τελειοποιώντας την κίνησή του και περνώντας με δεξιοτεχνία στο στάδιο της «φιλοσοφικής τρέλας».

Η έκπληξη της παράστασης είναι η σπαρακτική Άλκηστις Πουλοπούλου στον ρόλο μιας μεταμοντέρνας Οφηλίας η οποία, έχοντας να διαχειριστεί την αιχμή ανάμεσα στη ρομαντική ευαισθησία του κειμενικού χαρακτήρα και τη σαρκική προσέγγιση του σκηνοθέτη, τραγουδά τον επιτάφιο θρήνο της στην υπέροχη μουσική του Δημοσθένη Γρίβα, φτάνοντας σε συγκινησιακή κορύφωση. Ο Νικόλας Παπαγιάννης, γοητευτικός και με αιλουροειδείς κινήσεις, καθιερώνει οριστικά το στιλ του, «ζωγραφίζοντας» τους τέσσερεις ετερόκλητους χαρακτήρες που υποδύεται (Μάρκελλος/Φόρτινμπρας/Ηθοποιός/Ναύτης).

Ο Ορφέας Αυγουστίδης (Γκίλντενστερν/Νεκροθάφτης) κινείται άνετα στην γκροτέσκα εκδοχή του Χουβαρδά, ενώ ο Χάρης Φραγκούλης (Ρόζενκραντζ) επιδεικνύει μεγάλο υποκριτικό ταλέντο συμπληρώνοντας το κυρίαρχο αυτό δίδυμο jokers, που ενσαρκώνει σκηνοθετικές επιλογές αντλημένες από την Commedia dell'Arte. Ο Γιώργος Γλάστρας (Βερνάρδος / Ρεϋνάλδος / Ηθοποιός / Αξιωματικός /Όσρικ) και ο Γιώργος Τζαβάρας (Βόλντεμαντ / Ηθοποιός / Αξιωματικός / Άγγλος Πρέσβης) εμφανίζονται με καλά δουλεμένους ρόλους, που τους υποστηρίζουν με το παραπάνω. Απλώς επαρκής ο Θάνος Τοκάκης στον ρόλο του Λαέρτη και αμήχανος ο Κώστας Βασαρδάνης στον ρόλο του Οράτιου.

hamlet-afissaΆμλετ 
Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών (14 Ιανουαρίου - 01 Φεβρουαρίου) 

 

 

 

 

 

Μετάφραση: Διονύσης Καψάλης
Σκηνοθεσία: Γιάννης Χουβαρδάς
Σκηνικά: Εύα Μανιδάκη
Μουσική: Δημοσθένης Γρίβας
Κοστούμια: Ιωάννα Τσάμη
Φωτισμοί: Λευτέρης Παυλόπουλος
Βοηθός σκηνοθέτη: Νατάσα Τριανταφύλλη
Β΄ βοηθός σκηνοθέτη: Ασπασία-Μαρία Αλεξίου
Βοηθός σκηνογράφου: Θάλεια Μέλισσα
Βοηθός ενδυματολόγου: Όλγα Πανοπούλου
Εκτέλεση παραγωγής: Ρένα Ανδρεαδάκη
Παραγωγή: Στέγη Γραμμάτων & Τεχνών
 
Ερμηνεύουν:
Ορφέας Αυγουστίδης (Γκίλντενστερν / Νεκροθάφτης)
Κώστας Βασαρδάνης (Οράτιος)
Γιώργος Γάλλος (Κλαύδιος / Φάντασμα)
Γιώργος Γλάστρας (Βερνάρδος / Ρεϋνάλδος / Ηθοποιός / Αξιωματικός / Όσρικ)
Χρήστος Λούλης (Άμλετ)
Αμαλία Μουτούση (Γερτρούδη)
Νικόλας Παπαγιάννης (Μάρκελλος / Φόρτινμπρας / Ηθοποιός / Ναύτης)
Άλκηστις Πουλοπούλου (Οφηλία)
Γιώργος Τζαβάρας (Βόλντεμαντ / Ηθοποιός / Αξιωματικός / Άγγλος Πρέσβης)
Θάνος Τοκάκης (Λαέρτης)
Χάρης Φραγκούλης (Ρόζενκραντς / Νεκροθάφτης)
Νίκος Χατζόπουλος (Πολώνιος / Ιερέας) 

Ακολουθήστε την bookpress.gr στο Google News και διαβάστε πρώτοι τα θέματα που σας ενδιαφέρουν.


ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

«Μελάνι» του Δημήτρη Παπαϊωάννου στο Μέγαρο Μουσικής: Από τον νεοκλασικισμό στο νεομπαρόκ

«Μελάνι» του Δημήτρη Παπαϊωάννου στο Μέγαρο Μουσικής: Από τον νεοκλασικισμό στο νεομπαρόκ

Για την παράσταση «INK» του Δημήτρη Παπαϊωάννου, η οποία παρουσιάστηκε στο Μέγαρο Μουσικής. Φωτογραφίες: Julian Mommert

Γράφει ο Νίκος Ξένιος

Παραμένοντας σταθερά ένας ύψιστης αισθητικής créateur/auteur σκηνικών γεγονό...

«ELENIT» του Ευριπίδη Λασκαρίδη στη Στέγη – Ένα σύμπαν με δεινόσαυρους, ανεμογεννήτριες και λαμαρίνες

«ELENIT» του Ευριπίδη Λασκαρίδη στη Στέγη – Ένα σύμπαν με δεινόσαυρους, ανεμογεννήτριες και λαμαρίνες

Το ανατρεπτικό έργο του καταξιωμένου Ευριπίδη Λασκαρίδη παρουσιάζεται για δεύτερη φορά στην Κεντρική Σκηνή της Στέγης, από τις 16 έως τις 19 Φεβρουαρίου 2023. Φωτογραφίες: Julian Mommert.

Επιμέλεια: Book Press

16 – ...

«Στη μοναξιά των κάμπων με βαμβάκι» του Μπερνάρ-Μαρί Κολτές, με τον Τζον Μάλκοβιτς στη Στέγη

«Στη μοναξιά των κάμπων με βαμβάκι» του Μπερνάρ-Μαρί Κολτές, με τον Τζον Μάλκοβιτς στη Στέγη

Ο υποψήφιος για Όσκαρ Τζον Μάλκοβιτς και η πολυβραβευμένη Λιθουανή ηθοποιός Ινγκεμπόργκα Νταπκουνάιτε δίνουν ρεσιτάλ ερμηνείας σε ένα από τα πιο μυστηριώδη έργα του σύγχρονου ρεπερτορίου, στην Κεντρική Σκηνή της Στέγης, από τις 9 έως τις 12 Φεβρουαρίου 2023. Φωτογραφίες: Māris Morkāns

...

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ

Σοκ στον χώρο του βιβλίου: Πέθανε ο Γενικός Διευθυντής και «ψυχή» της Εθνικής Βιβλιοθήκης, Φίλιππος Τσιμπόγλου

Σοκ στον χώρο του βιβλίου: Πέθανε ο Γενικός Διευθυντής και «ψυχή» της Εθνικής Βιβλιοθήκης, Φίλιππος Τσιμπόγλου

Ο Φίλιππος Τσιμπόγλου, Γενικός Διευθυντής της Εθνικής Βιβλιοθήκης, έφυγε ξαφνικά από τη ζωή σήμερα το πρωί σε ηλικία 66 χρονών.

Επιμέλεια: Book Press

Η ανακοίνωση της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Ελλάδος

...
Ο Μάριο Ντεζιάτι, συγγραφέας του μυθιστορήματος «Ασυμβίβαστοι» που τιμήθηκε με το βραβείο Strega 2022, έρχεται στην Αθήνα

Ο Μάριο Ντεζιάτι, συγγραφέας του μυθιστορήματος «Ασυμβίβαστοι» που τιμήθηκε με το βραβείο Strega 2022, έρχεται στην Αθήνα

Ο βραβευμένος συγγραφέας Μάριο Ντεζιάτι θα παρουσιάσει το βιβλίο του στις 9 Φεβρουαρίου 2023, στο Ιταλικό Μορφωτικό Ινστιτούτο Αθηνών.

Επιμέλεια: Book Press

O Mario Desiati, συγγραφέας του μυθιστορήματος Ασυμβίβαστοι (πρωτ. τίτλος Spatriat...

Πέθανε ο πολυβραβευμένος συγγραφέας Αλέξις Ραβέλο – Μεγάλη απώλεια για την ισπανική λογοτεχνία

Πέθανε ο πολυβραβευμένος συγγραφέας Αλέξις Ραβέλο – Μεγάλη απώλεια για την ισπανική λογοτεχνία

Πέθανε το πρωί της Δευτέρας 30 Ιανουαρίου 2023 από καρδιακή προσβολή σε ηλικία 51 ετών ο Ισπανός πολυβραβευμένος συγγραφέας Αλέξις Ραβέλο [Alexis Ravelo] ο οποίος κατείχε εξέχουσα θέση στη σύγχρονη ισπανική λογοτεχνία, έχοντας γράψει πολλά και επιτυχημένα αστυνομικά και όχι μόνο μυθιστορήματα. Μέσα στο 2023, οι εκδό...

ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

«Ο Βασίλης –ψευδώνυμο Γιάννης– στην αριστερά (1971 - 2008)» του Θόδωρου Σούμα (προδημοσίευση)

«Ο Βασίλης –ψευδώνυμο Γιάννης– στην αριστερά (1971 - 2008)» του Θόδωρου Σούμα (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το πεζογράφημα - πολιτική μαρτυρία του Θόδωρου Σούμα, «Ο Βασίλης –ψευδώνυμο Γιάννης– στην αριστερά (1971 - 2008)» το οποίο θα κυκλοφορήσει την ερχόμενη εβδομάδα από τις εκδόσεις Επίκεντρο.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

...
«Τις μέρες που λιγόστευε το φως» του Όιγκεν Ρούγκε (προδημοσίευση)

«Τις μέρες που λιγόστευε το φως» του Όιγκεν Ρούγκε (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα του Όιγκεν Ρούγκε [Eugen Ruge] «Τις μέρες που λιγόστευε το φως» (μτφρ. Τεό Βότσος), το οποίο θα κυκλοφορήσει την ερχόμενη εβδομάδα από τις εκδόσεις Κλειδάριθμος.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

1 ΟΚΤΩΒΡΙ...

«Ιστορίες από ένα περασμένο μέλλον» του Μιχάλη Μακρόπουλου (προδημοσίευση)

«Ιστορίες από ένα περασμένο μέλλον» του Μιχάλη Μακρόπουλου (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από τη συλλογή διηγημάτων του Μιχάλη Μακρόπουλου «Ιστορίες από ένα περασμένο μέλλον», που θα κυκλοφορήσει στις 19 Δεκεμβρίου από τις εκδόσεις Κίχλη.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Γιανγκσὶ-ντιέναο (τρεῖς σκηνὲς)  ...

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

7 μυθιστορήματα από όλον τον κόσμο για τους φίλους του φανταστικού

7 μυθιστορήματα από όλον τον κόσμο για τους φίλους του φανταστικού

Πρώτος μήνας του νέου έτους και πριν δούμε τι θα φέρει η φετινή πραγματικότητα ας επιτρέψουμε στον εαυτό μας ένα φανταστικό λογοτεχνικό ταξίδι. Οι εκδόσεις Βακχικόν προτείνουν επτά μυθιστορήματα για τους φίλους του φανταστικού. Γιατί η φαντασία σε πάει παντού...

Επιμέλεια: Book Press

...
Γουίλιαμ Χ. Γκας: «Τα δώδεκα σημαντικότερα βιβλία που διάβασα στη ζωή μου»

Γουίλιαμ Χ. Γκας: «Τα δώδεκα σημαντικότερα βιβλία που διάβασα στη ζωή μου»

Στο βιβλίο του με τίτλο «The William H. Gass Reader», ο Αμερικανός πεζογράφος William H. Gass επέλεξε τα δώδεκα βιβλία που διαμόρφωσαν τη λογοτεχνική ματιά του. Μια λίστα που, όπως σημειώνει και ο ίδιος στην εισαγωγή του, δεν περιλαμβάνει απαραιτήτως τα «δώδεκα καλύτερα βιβλία» που έχει διαβάσει, καθώς «κάθε σπουδαί...

Τα 100 καλύτερα μυθιστορήματα στην αγγλόφωνη πεζογραφία σύμφωνα με τον Γκάρντιαν

Τα 100 καλύτερα μυθιστορήματα στην αγγλόφωνη πεζογραφία σύμφωνα με τον Γκάρντιαν

Ο κριτικός λογοτεχνίας της βρετανικής εφημερίδας, Guardian, Robert McCrum επέλεξε τα 100 καλύτερα λογοτεχνικά βιβλία γραμμένα στα αγγλικά. Στη λίστα του εντοπίζουμε έργα που θεωρούνται πλέον κλασικά, από συγγραφείς όπως οι Ντίκενς, Μέλβιλ, κ.ά., καθώς και μυθιστορήματα από τους ΝτεΛίλο, Ισιγκούρο, Ροθ, Κουτσί, κ.ά. ...

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

Newsletter

Θέλω να λαμβάνω το newsletter σας
ΕΓΓΡΑΦΗ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΟΥ ΜΗΝΑ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ

13 Δεκεμβρίου 2022 ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Τα 100 καλύτερα λογοτεχνικά βιβλία του 2022

Έφτασε η στιγμή και φέτος για την καθιερωμένη εδώ και χρόνια επιλογή των εκατό από τα καλύτερα βιβλία λογοτεχνίας της χρονιάς που φτάνει σε λίγες μέρες στο τέλος της. Ε

ΦΑΚΕΛΟΙ