Για το μυθιστόρημα του Χέρμαν Μπροχ [Hermann Broch] «Τα μάγια» (μτφρ. - επιλεγόμενα: Σοφία Αυγερινού, εκδ. Έρμα).

Γράφει ο Φώτης Καραμπεσίνης

Περί κριτικής και των κριτηρίων της ο λόγος. Τι διαφοροποιεί τον κριτικό λογοτεχνίας από τον κάθε άλλο αναγνώστη; Είναι η άποψή του πιο έγκυρη ή σημαντική και γιατί (ή για ποιους); Στην κεντρική εικόνα, ο Ίαν ΜακΚέλλεν στην ταινία του Άναντ Τάκερ «Ο κριτικός». 

Γράφει ο Φώτης Καραμπεσίνης

Για το μυθιστόρημα «Τραβεστί» του Μίρτσεα Καρταρέσκου [Mircea Cărtărescu] (μτφρ. Άντζελα Μπράτσου, εκδ. Καστανιώτη), όπου «ο συγγραφέας χειρίζεται με μαεστρία το εφιαλτικό του υλικό παράγοντας εντυπωσιακή λογοτεχνία που πριν προλάβεις να αντιδράσεις, σ’ έχει τυλίξει στον ιστό της». Στην κεντρική εικόνα, το έργο Victoria του Roey Heifetz, 2016-2017, installation στο Israel Museum, στην Ιερουσαλήμ.

Γράφει ο Φώτης Καραμπεσίνης

Σκέψεις για τη λειτουργία της λογοτεχνίας με αφορμή το πεζογραφικό έργο του Φίλιπ Ροθ. «Θα διαβάζουμε τον Ροθ, επομένως, για όλες του τις αδυναμίες και ίσως εξαιτίας αυτών. Θα απολαμβάνουμε τις εκρηκτικές στιγμές των εσωτερικών του εκλάμψεων και θα τον οικτίρουμε για τις αμφιλεγόμενες εμμονές του που τον κάνουν τόσο ανθρώπινο». 

Γράφει ο Φώτης Καραμπεσίνης

Για το κύκνειο άσμα του Πολ Όστερ [Paul Auster] «Μπαουμγκάρτνερ» (μτφρ. Ιωάννα Ηλιάδη, εκδ. Μεταίχμιο).

Γράφει ο Φώτης Καραμπεσίνης

Για το μυθιστόρημα του Βλαντιμίρ Ναμπόκοφ [Vladimir Nabokov] «Η αληθινή ζωή του Σεμπάστιαν Νάιτ» (μτφρ. Ανδρέας Αποστολίδης, εκδ. Άγρα).

Γράφει ο Φώτης Καραμπεσίνης

Για το μυθιστόρημα του Μισέλ Τουρνιέ [Michel Tournier] «Ο βασιλιάς των ξωτικών» (μτφρ. Λίζυ Τσιριμώκου, εκδ. Στερέωμα).

Γράφει ο Φώτης Καραμπεσίνης

«Πόσο αντικειμενικός μπορείς να είσαι όταν έχεις να επιλέξεις μεταξύ τεράστιου όγκου μετριοτήτων όπου τίποτα δεν ξεχωρίζει τόσο ώστε να στεφθεί με τον κότινο του αριστουργήματος;». 

Γράφει ο Φώτης Καραμπεσίνης

Για το εμβληματικό μυθιστόρημα του Γουίλιαμ Φόκνερ [William Faulkner] «Ο αχός και το πάθος», σε νέα μετάφραση του Αχιλλέα Κυριακίδη, το οποίο κυκλοφορεί στη σειρά «Orbis Literæ» των εκδόσεων Gutenberg.

Γράφει ο Φώτης Καραμπεσίνης

Για το μυθιστόρημα του Αντόνιο Ταμπούκι [Antonio Tabucchi] «Η γραμμή του ορίζοντα» (μτφρ. Ανταίος Χρυσοστομίδης, εκδ. Άγρα). 

Γράφει ο Φώτης Καραμπεσίνης 

Για το βιβλίο του Ντιντιέ Εριμπόν [Didier Eribon] «Η ζωή, τα γηρατειά και ο θάνατος μιας γυναίκας του λαού» (μτφρ. Γιάννης Στεφάνου, εκδ. Νήσος). 

Γράφει ο Φώτης Καραμπεσίνης

Για το μυθιστόρημα της Τζέννυ Έρπενμπεκ [Jenny Erpenbeck] «Kαιρός» (μτφρ. Αλέξανδρος Κυπριώτης, εκδ. Καστανιώτη). Κεντρική εικόνα: © dessau-germany. 

Γράφει ο Φώτης Καραμπεσίνης  

Κανείς δεν έχει το αλάθητο και δεν μπορεί να βγει από τον υποκειμενισμό του. Έχει ενδιαφέρον να διαφωνούμε αν ο «Στόουνερ» του Τζον Γουίλιαμς [John Williams] ή οποιοδήποτε άλλο μυθιστόρημα είναι καλό ή όχι, αλλά ας μην θεωρούμε πως η άποψή μας είναι η μόνη σωστή. Κεντρική εικόνα: ο συγγραφέας Τζον Γουίλιαμς.

Γράφει ο Φώτης Καραμπεσίνης 

Για το μυθιστόρημα της Άλμπα ντε Σέσπεντες [Alba De Cespedes] «Απαγορευμένο τετράδιο» (μτφρ. Σταύρος Παπασταύρου, εκδ. Πατάκη).

Γράφει ο Φώτης Καραμπεσίνης

Για το μυθιστόρημα του Σέρχιο Πιτόλ [Serjio Pitol] «Η τέχνη της φυγής - Τριλογία της μνήμης 1» (μτφρ. Αγγελική  Βασιλάκου, εκδ. Δώμα).

Γράφει ο Φώτης Καραμπεσίνης

Με αφορμή την πρόσφατη δημόσια συζήτηση που προέκυψε έπειτα από (επι)κριτικό κείμενο για τη «Μεγάλη Χίμαιρα» του Μ. Καραγάτση, τίθεται το ερώτημα: «Πόσο θεμιτό και χρήσιμο είναι να κρίνουμε παλιότερα κείμενα, κλασικά ή όχι, σύμφωνα με σημερινές ευαισθησίες ή απόψεις, π.χ. για τη θέση της γυναίκας ή τις έμφυλες ταυτότητες; Μήπως αυτό το εγχείρημα συνιστά έναν κριτικό αναχρονισμό»; Έντεκα σύγχρονοι Έλληνες συγγραφείς επιχειρούν μια απάντηση. 

Επιμέλεια: Κ.Β. Κατσουλάρης

Με αφορμή το βιβλίο του Τ.Σ. Έλιοτ [T.S. Eliot] «Για την ποίηση» (μτφρ. Στέφανος Μπεκατώρος, εκδ. Πατάκη), ακολουθεί μια φανταστική συνέντευξη με τον σπουδαίο ποιητή και κριτικό, με υποθετικές ερωτήσεις μα αληθινές απαντήσεις, βασισμένες στο βιβλίο του.

Γράφει ο Φώτης Καραμπεσίνης

Γίνεται ο δημιουργός να κρατήσει έξω από το φράγμα του ατομικού του δημιουργικού χώρου την ιστορική πλημμυρίδα; Έχει τη δυνατότητα να μην γίνει ένας απλός καταγραφέας παροδικών συμβάντων, αλλά να μετρήσει τις οικείες δυνάμεις μόνος του, μακριά από τις απαιτήσεις των αναγνωστών; 

Γράφει ο Φώτης Καραμπεσίνης 

Για το μυθιστόρημα του Κόμπο Αμπέ [Köbö Abe] «Το πρόσωπο του άλλου» (μτφρ. Στέλιος Παπαλεξανδρόπουλος, εκδ. Άγρα). Κεντρική εικόνα από την κινηματογραφική μεταφορά του βιβλίου (1966).

Γράφει ο Φώτης Καραμπεσίνης

Για το ευσύνοπτο μυθιστόρημα του ουρουγουανού Χουάν Κάρλος Ονέτι [Juan Carlos Onetti] «Το πηγάδι» (μτφρ. Λευτέρης Μακεδόνας, εκδ. Μάγμα). Στην κεντρική εικόνα, λεπτομέρεια από το εξώφυλλο της πορτογαλικής έκδοσης. 

Γράφει ο Φώτης Καραμπεσίνης