Για την παράσταση «Ο γλάρος» του Άντον Τσέχοφ (Anton Chekhov), σε σκηνοθεσία της Ζωής Ξανθοπούλου, στο Θέατρο «Θησείον». © Kiki Papadopoulou

Γράφει ο Νίκος Ξένιος

Για τις «Βάκχες» του Ευριπίδη, σε σκηνοθεσία του Βούλγαρου Γιάβορ Γκάρντεφ, με τους Tiger Lillies, στην Επίδαυρο. Μιαν ιδιότυπη μουσική παράσταση, τη δραματουργική επεξεργασία της οποίας έκανε ο Γκάρντεφ σε συνεργασία με την Ιωάννα Ρεμεδιάκη. 

Γράφει ο Νίκος Ξένιος

Για το θεατρικό έργο του Σάκη Σερέφα «Νέκυια 20kg», στο Μικρό Θέατρο της Μονής Λαζαριστών, στη Θεσσαλονίκη, σε σκηνοθεσία της Ανδρομάχης Χρυσομάλη.

Γράφει ο Παναγιώτης Γούτας

Άλλη μια χρονιά με πολλές παραστασεις στις αθηναϊκές θεατρικές σκηνές και στα Φεστιβάλ. Ξεχωρίσαμε κάποιες από τις αρτιότερες παραστάσεις, καθώς και τις 35 καλύτερες ερμηνείες.

Γράφει ο Νίκος Ξένιος

Για την παράσταση του Ντέιβιντ Μάμετ (David Mamet) «Αμερικάνικος Βούβαλος», σε σκηνοθεσία Γιάννη Μπέζου, στο θέατρο «Σημείο». 

Γράφει ο Νίκος Ξένιος

Για την παράσταση «Στην εξοχή» του Μάρτιν Κριμπ (Martin Crimp), σε σκηνοθεσία της Αικατερίνης Παπαγεωργίου, στο θέατρο «Αποθήκη».

Γράφει ο Νίκος Ξένιος

Για την παράσταση «Παρελθόν» (“Le Passé”) του Ζιλιέν Γκοσλέν [Julien Gosselin], σύνθεση πέντε κειμένων του Λεονίντ Αντρέγιεφ, στην κεντρική αίθουσα της Στέγης Ιδρύματος Ωνάση. 

Γράφει ο Νίκος Ξένιος

Για την εξπρεσιονιστική μαύρη κωμωδία «Nomsferartu», σε σκηνοθεσία Johnny O, στο Θέατρο 104, μια διασκευασμένη εκδοχή της περίφημης ταινίας Nosferatu του Μουρνάου.

Γράφει ο Νίκος Ξένιος

Το πρώτο μέρος ενός κειμένου που εξετάζει τις ποικίλες προσεγγίσεις του Σοφοκλή κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού που μόλις τελείωσε, σε σημαντικό βαθμό «επηρεασμένες από τους ευρύτερους προβληματισμούς περί του κοινωνικού φύλου και περί της αλαζονείας της εξουσίας». Κριτικές για τις παραστάσεις «Αντιγόνη» του Θέμη Μουμουλίδη και «Ηλέκτρα» του Δημήτρη Τάρλοου.

Γράφει ο Νίκος Ξένιος

Για την παράσταση «Ο όρκος της Ευρώπης / Le Serment d' Europe», του Ουαζντί Μουαουάντ (Wajdi Mouawad), με τη Ζιλιέτ Μπινός, που παρουσιάστηκε σε παγκόσμια πρεμιέρα στην Επίδαυρο, την Παρασκευή 1 Αυγούστου. Φωτογραφίες: Πάτροκλος Σκαφίδας

Γράφει ο Νίκος Ξένιος

Η θρυλική πολιτική σάτιρα «Δάφνες και πικροδάφνες» των Κεχαΐδη/Χαβιαρά, σε σκηνοθεσία Μάνου Καρατζογιάννη, από το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ Καλαμάτας.

Γράφει ο Νίκος Ξένιος

Για την παράσταση «ζ, η, θ, Ο Ξένος», που βασίζεται σε τρεις ραψωδίες της «Οδύσσειας», σε σκηνοθεσία του Μιχαήλ Μαρμαρινού, στην Επίδαυρο.

Γράφει ο Νίκος Ξένιος

Στο Μουσείο Μπενάκη, στην οδό Πειραιώς 138, ο Νίκος Ξένιος συμμετείχε σε ένα πρωτόγνωρο είδος «κοινοβουλίου» («Parliament») που οργάνωσε ο χορογράφος και εικαστικός Michael Kliën (AT/US, 1973).

Γράφει ο Νίκος Ξένιος

Η κριτική του Νίκου Ξένιου για την παράσταση της «Αντιγόνης» του Ούλριχ Ράσε, άνοιξε μια ευρύτερη συζήτηση με τον Δημήτρη Δημητριάδη για την προσέγγιση των κλασικών κειμένων από σύγχρονους σκηνοθέτες. Πόσα δικαιώματα πάνω στο κείμενο έχει ο σκηνοθέτης; Ποια είναι τα όρια της καλλιτεχνικής έκφρασης; Αυτά και παρόμοια ερωτήματα τίθενται σε έναν ζωντανό διάλογο που, καθώς φαίνεται, θα έχει συνέχεια. 

Επιμέλεια: Κώστας Ι. Αγοραστός

Για την παράσταση «Καραγκιόζης Mad Max» των Σπύρου Αγγελόπουλου & Αντώνη Τσιοτσιόπουλου, στην Πειραιώς 260 στο πλαίσιο του φετινού Φεστιβάλ Αθηνών & Επιδαύρου.  

Γράφει ο Νίκος Ξένιος

«Βικτόρ ή τα παιδιά στην εξουσία» του Ροζέ Βιτράκ, σε σκηνοθεσία Κώστα Παπακωνσταντίνου με τον Μάνο Καρατζογιάννη στον πρωταγωνιστικό ρόλο, στο θέατρο «Σταθμός».

Γράφει ο Νίκος Ξένιος

Για την παράσταση «New Order» του Σέρτζι Πομπερμάγιερ, σε σκηνοθεσία Δημήτρη Καρατζιά που ανεβαίνει στο θέατρο Εν Αθήναις. 

Γράφει ο Νίκος Ξένιος

Για την παράσταση «Εμένα οι μικρές ιστορίες με νοιάζουν, Ναπολέων!» του Κωνσταντίνου Μάρκελλου, που ανεβαίνει στο θέατρο «Εν Αθήναις». 

Γράφει ο Νίκος Ξένιος 

Για το ανέβασμα του έργου «Το τέλος του παιχνιδιού» του Σάμιουελ Μπέκετ, σε σκηνοθεσία Θωμά Θάνου, στο θέατρο 104.

Γράφει ο Νίκος Ξένιος

Για την πάράσταση «Νεκρές ψυχές» του Νικολάι Γκόγκολ, σε σκηνοθεσία Σοφίας Καραγιάννη, στο θέατρο «Θησείον», μεταξύ άλλων, «ένα μάθημα περί της εύπιστης φύσης της ανθρώπινης κοινότητας: πόσες παγίδες κρύβει η αποδοχή ενός αγνώστου για τον οποίο κατ’ουσίαν δεν γνωρίζουμε τίποτε!»

Γράφει ο Νίκος Ξένιος