"Είμαι ζωσμένη ολοτρόγυρα και δεν είναι ο αέρας".
Μετά από μια θυελλώδη νεότητα, η Άντζι έχει αποσυρθεί -σχεδόν οχυρωθεί- σε ένα απομακρυσμένο χωριό του ισπανικού νότου.
Για τους συγχωριανούς της, είναι η τρελή που τριγυρίζει με τα σκυλιά της. Ζει στο μεγάλο παλιό οικογενειακό σπίτι, σε ένα διαρκές σταυροδρόμι δυο εποχών, ανάμεσα στα φαντάσματά της και την ανάμνηση του έρωτα που είχε ζήσει με έναν Άγγλο καλλιτέχνη στο Λονδίνο της Μάργκαρετ Θάτσερ.
Όταν θα βρει, μέσα στα βουνά, το άψυχο σώμα του πιο ισχυρού τσιφλικά της περιοχής, κρεμασμένο σ' ένα δέντρο, θα μπει άθελά της στη δίνη αποκαλύψεων: παλιά οικογενειακά μυστικά γύρω από ένα νήμα θανάτου, αφασία και σιωπή που ενώνει τους πάντες στην περιοχή. Είναι η απομόνωση; Είναι οι καρυδιές που αποπνέουν μια δηλητηριώδη ουσία; Ή μήπως η μελαγχολία των Ούγγρων, που έφτασαν εκεί πριν από αιώνες με τα σεντούκια και τα βιολιά τους; Η Άντζι ξέρει πως, όταν έχεις χάσει τα πάντα, δεν υπάρχει τίποτα να σου αρπάξουν.
Το μυθιστόρημα αυτό, που έχει χαρακτηριστεί σύγχρονο λογοτεχνικό γουέστερν, γεννημένο στο τραχύ τοπίο μιας ξεχασμένης Ισπανίας, είναι μια παράξενη και συγκινητική ιστορία για την ελευθερία και την ικανότητα αντίστασης του ανθρώπινου όντος.
"Ξέρετε πόσο συγκινητικό είναι να βρίσκεις ένα μυθιστόρημα για το οποίο δεν έχεις ακούσει, γραμμένο από μια συγγραφέα που δε γνωρίζεις και του οποίου η ανάγνωση καταφέρνει να σε κρατήσει βυθισμένο στην πολυθρόνα, με τον νου χαμένο στη συναισθηματική του γεωγραφία;" (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Στο μεγάλο παιχνίδι του πεπρωμένου, ο Μίμο Βιταλιάνι έχει τραβήξει τα άσχημα χαρτιά της τράπουλας. Γεννημένος φτωχός, χτυπημένος από νανισμό, μαθητευόμενος δίπλα σ’ έναν μοχθηρό και ατάλαντο γλύπτη, παλεύει να δώσει διέξοδο στο δαιμόνιο της τέχνης που φωλιάζει στα χέρια του.
Όλες, ή σχεδόν όλες, οι νεράιδες έσκυψαν πάνω από τη Βιόλα Ορσίνι. Κόρη αριστοκρατικής οικογένειας, πέρασε την παιδική της ηλικία στον ίσκιο ενός γενοβέζικου παλατιού. Αλλά είναι πολύ φιλόδοξη για ν’ αποδεχτεί τον ρόλο που της προκαθορίζουν. Ο Μίμο και η Βιόλα δε θα έπρεπε να συναντηθούν ποτέ. Ωστόσο, με την πρώτη ματιά αναγνωρίζονται ως «συμπαντικοί δίδυμοι» και ορκίζονται να μην εγκαταλείψει ποτέ ο ένας τον άλλον. Δεν μπορούν ούτε να ζήσουν μαζί ούτε να υπάρχουν πολύ καιρό χωριστά. Δεμένοι με μια δύναμη έλξης ακλόνητη, διασχίζουν εποχές ταραχώδεις, τα χρόνια που η Ιταλία βυθίζεται στον φασισμό. Ο Μίμο παίρνει την εκδίκησή του από τη μοίρα, αλλά τι ωφελεί η δόξα αν πρέπει να χάσει τη Βιόλα; Έχει ζήσει πολλές ζωές. Την τελευταία, ειρηνική και μακρόσυρτη, θα την περάσει κοντά στο αριστούργημά του, την Πιετά Βιταλιάνι, για να την προσέχει. Ποιο είναι άραγε το μυστικό αυτής της παράξενης Πιετά που το Βατικανό φυλάκισε στη Σάκρα ντι Σαν Μικέλε; (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

«Ένα βιβλίο αποκάλυψη, όπως και η Πιετά Βιταλιάνι που βρίσκεται στον πυρήνα του. Η Παναγία που σκαλίζει ο Μίμο φέρει ανάγλυφα τα σημάδια του χρόνου κι ο Χριστός του τα αποτυπώματα των καρφιών. [...] Ένα αριστουργηματικό μυθιστόρημα, σμιλεμένο λέξη προς λέξη». (Le Monde)
«Ο Αντρεά είναι ένας αληθινός δεξιοτέχνης που πειραματίζεται με διαφορετικά είδη μυθοπλασίας κι εξερευνά διαρκώς τα όρια της γραφής, χωρίς να επαναπαύεται ποτέ». (Livres Hebdo)
«Ένα μεγάλο ερωτικό μυθιστόρημα, στο οποίο η μακρά παράδοση του πικαρέσκο συνυφαίνεται με μια κορυφαία ιστορία εκδίκησης, που όμοιό του έχει να γραφτεί από την εποχή του Δουμά». (Le Figaro)

Πέρασε το καλοκαίρι και ήρθε ο μακρύς χειμώνας: οι σκιές σκούραιναν και οι άνεμοι βοούσαν αστραφτερές βροχές χτυπούσαν τις γέφυρες. Πήρα τον δρόμο για την Καλιφόρνια: οδηγώντας, σκεφτόμουν πως η ταχύτητα στον δρόμο δείχνει την ταχύτητα της ανθρώπινης προσδοκίας.
Κάνε αυτό που ξέρεις να κάνεις καλύτερα. Οδήγα.
Το βιβλίο αυτό είναι μια συλλογή κειμένων για την ποιητική της πόλης που γράφτηκαν από το 1988 μέχρι το 2024. Η περιπλάνηση στο Λος Άντζελες, η χαρτογράφησή του, η ψυχογεωγραφία του γίνονται αφορμή για μια αποσπασματική αυτοβιογραφία που περιλαμβάνει ταξιδιωτικές αναμνήσεις, λογοτεχνικές αναφορές, σκέψεις για την πολεοδομία, το ροκ εντ ρολ, την αυτοκίνηση και την ταχύτητα. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Ο Άουγκουστ Στρίντμπεργκ, μακρινός απόγονος του σπουδαίου συγγραφέα, μετακομίζει στο Χουβενέσετ, ένα ήσυχο γραφικό χωριό στην ανεμοδαρμένη δυτική ακτή της Σουηδίας. Έχει αφήσει πίσω του τη Στοκχόλμη και μια προσοδοφόρα καριέρα συμβούλου κεφαλαίων, με σκοπό να πραγματοποιήσει το παλιό του όνειρο: να ανοίξει ένα παλαιοπωλείο στο μέρος όπου παραθέριζε παιδί.
Ο Άουγκουστ φτάνει στο Χουβενέσετ μια βραδιά του Αυγούστου που ξεσπάει μια ισχυρή καταιγίδα· το ίδιο βράδυ η μικρή ειδυλλιακή κοινότητα συνταράσσεται από την είδηση της εξαφάνισης μιας ντόπιας δασκάλας, της Άγκνες Έρικσσον. Η αστυνομία, με την αποφασιστική και συμπονετική Μαρία Μάρτινσσον και τον συνεργάτη της Ρέυ-Ρέυ στην πρώτη γραμμή, την αναζητάει μέρα νύχτα. Καθώς οι μέρες κυλούν, οι ελπίδες να βρεθεί ζωντανή η Άγκνες λιγοστεύουν. Τι της συνέβη; Και γιατί ο Άουγκουστ δεν μπορεί να απαλλαγεί από την άβολη αίσθηση ότι έχει στα χέρια του το κλειδί για την επίλυση του μυστηρίου; (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

«Η Κριστίνα Όλσσον διαπνέεται από αγάπη για τα τοπία της δυτικής ακτής της Σουηδίας. Το Πριν ξεσπάσει η καταιγίδα είναι ένα συναρπαστικό κι αριστουργηματικό μυθιστόρημα μυστηρίου, με εξαιρετικά οικείους χαρακτήρες». (M-Magasin)
«Ένα μυθιστόρημα που ξεχωρίζει για την αριστοτεχνική του πλοκή και τον feelgood χαρακτήρα του, ενώ ταυτόχρονα εστιάζει στην πολυπλοκότητα των ανθρώπινων σχέσεων φέρνοντας στο φως οδυνηρά, καλά κρυμμένα, παλιά μυστικά». (Dagens Nyheter)

Η Αγγελική επιστρέφει! Και μαζί της, όλος ο θίασος του σεξ και της παράνοιας. Ο Κώστας, ο άντρας της, που θεωρεί ότι όλα τα προβλήματά τους θα λυθούν αν κάνουν ένα και δύο και τρία και τέσσερα παιδιά. Ο Νίκος κι ο Σταύρος, τα σατανικά δίδυμα, που πλέον είναι μαθητές της Α΄ Δημοτικού, με αποτέλεσμα ο διευθυντής του σχολείου να έχει το κινητό της δόλιας μάνας τους σε ταχεία κλήση. Τα μέλη της κοριτσοπαρέας ζουν τις δικές τους ερωτικές περιπέτειες - με πρώτη και καλύτερη τη Νατάσα, που έχει καταλήξει ότι οι έμψυχοι εραστές είναι υπερεκτιμημένοι, και το 'χει ρίξει στους άψυχους. Και, φυσικά, ένας καινούριος άγνωστος πολιορκεί την Αγγελική με ανώνυμα μηνύματα και μοιάζει να την παρακολουθεί - κι αν είναι αυτός που υποψιάζεται, μαύρο φίδι που την έφαγε.
Μια σεξοκωμωδία για την καθημερινότητα και την αλήθεια. Γιατί ποτέ δεν είμαστε τόσο αληθινοί όσο όταν είμαστε για γέλια. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Πάντοτε με ενδιέφερε η ιστορία, γιατί μέσα από την πορεία της μπορείς να κατανοήσεις σε βάθος την ανθρώπινη φύση, σε όλες της τις πτυχές και τις εκφάνσεις. Με ενδιαφέρει εξίσου και η επιστήμη, γιατί είναι η «διαχρονική αριστοκρατία», και προφανώς μαζί με τη φιλοσοφία και την τέχνη αποτελούν τις κινητήριες δυνάμεις της ανθρώπινης δημιουργίας. Η ιστορία της Ελλάδας, λοιπόν, λέει ότι οι Έλληνες, πριν από αιώνες, ανοίχτηκαν στον κόσμο και μεγαλούργησαν μέσα από τη ναυτοσύνη. Στα νεότερα δε χρόνια η θάλασσα έπαιξε σημαντικό ρόλο στη μεταπολεμική ανασυγκρότηση της χώρας.
Ήξερα ότι ο κ. Σίμος Π. Παληός εκπροσωπεί επάξια αυτή τη μακραίωνη ναυτική παράδοση, αφού είναι μάλλον ο μόνος που και οι παππούδες του ήταν καπετάνιοι ή και πλοιοκτήτες. Ταυτόχρονα γνώριζα από κοινούς μας γνωστούς, όπως ο δρ Σταμάτης Κριμιζής -κατάγονται και οι δύο από τον Βροντάδο της Χίου-, για τον βαθύ θαυμασμό που τρέφει, πάνω από όλους και από όλα, στην επιστήμη και στους επιστήμονες. Όταν μου πρότεινε να κάνουμε ένα βιβλίο στο οποίο να μιλήσουμε για τη ναυτοσύνη, τους Έλληνες εφοπλιστές και πλοιοκτήτες -με έμφαση στις σημαντικές γνωριμίες τους τις οποίες μπορεί και πρέπει να αξιοποιήσει η Ελλάδα-, καθώς επίσης και για τους σπουδαίους επιστήμονες που διαθέτουμε, ένα ανεκτίμητο ανθρώπινο κεφάλαιο στο οποίο οφείλει να επενδύσει η χώρα, δέχτηκα με μεγάλη χαρά, αλλά και κάποιου είδους περιέργεια, για να είμαι ειλικρινής. Σκέφτηκα ότι ο ίδιος και η ζωή του μπορεί να είναι ένας πολύ ακριβής μεγεθυντικός φακός που μας δείχνει και μας αποσαφηνίζει κάτι ευρύτερο... (Μάκης Προβατάς, από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)