Στις 2 Ιουλίου του 2022, μια ένοπλη ληστεία στη Γενεύη προκάλεσε πάταγο και μονοπώλησε την επικαιρότητα. Το βιβλίο αυτό αφηγείται την ιστορία της.
Ένα τέλειο ζευγάρι, η Σοφί και ο Αρπάντ Μπράουν, ζει ειδυλλιακά σε μια πολυτελή έπαυλη από γυαλί, σ’ ένα από τα πλουσιότερα προάστια της πόλης, μέσα στα δάση. Εκείνη είναι δικηγόρος κι εκείνος εργάζεται για μεγάλη ιδιωτική τράπεζα. Πολύ σύντομα, όμως, κι ενώ τα τεσσαρακοστά γενέθλια της Σοφί πλησιάζουν, τα πράγματα θ' αρχίσουν ν’ αλλάζουν. Η Καρίν και ο Γκρεγκ είναι γείτονες και φίλοι του ζεύγους Μπράουν. Η Καρίν δουλεύει σε μπουτίκ ρούχων και ο Γκρεγκ είναι αστυνομικός με πολύ καλή φήμη. Η Σοφί όμως του γίνεται έμμονη ιδέα κι αρχίζει να την παρακολουθεί ακόμη και στις πιο ιδιωτικές της στιγμές. Ταυτόχρονα, ένας μυστηριώδης τύπος περιτριγυρίζει το σπίτι των Μπράουν. Κάποιος που ετοιμάζεται να προσφέρει στη Σοφί ένα δώρο για τα γενέθλιά της που θα τη συγκλονίσει. Κάποιος που γνωρίζει από παλιά τους Μπράουν και τα μυστικά τους. Πώς όλα αυτά τα πρόσωπα συνδέονται με μια ληστεία που θα γίνει σ’ ένα από τα μεγαλύτερα κοσμηματοπωλεία της Γενεύης;

«Ένα θρίλερ με διαβολική τεχνική!» (La Τribune de Geneve)
«Θα μπορούσε να πει κανείς πως η έκφραση page turner εφευρέθηκε για τον Ζοέλ Ντικέρ!» (Telerama)

ΑΠΟ ΤΟΝ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ ΤΟΥ «23 ΑΛHΘΕΙΕΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΜΑΣ ΛΕΝΕ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟ».

«Πιστεύω ότι είναι ζωτικής σημασίας να κατανοούμε όλοι τουλάχιστον μερικές αρχές των οικονομικών θεωριών, έτσι ώστε να μην υπερασπιζόμαστε απλώς τα δικά μας συμφέροντα αλλά κυρίως να καταστήσουμε την κοινωνία μας ένα καλύτερο μέρος για να ζούμε εμείς και οι επόμενες γενιές. Θεωρείτε ότι οι ιδέες και οι πολιτικές των κυβερνήσεών σας είναι σύμφωνες με όλα όσα πιστεύετε πως είναι τα πιο σημαντικά για όλους εμάς; Θεωρείτε ότι τα φορολογικά βάρη κατανέμονται δίκαια ανάμεσα στις μεγαλύτερες εταιρείες του κόσμου, από τη μια, και στους απλούς εργάτες, από την άλλη; Θεωρείτε ότι γίνεται ό,τι είναι δυνατό για να έχουν όλα τα παιδιά την ευκαιρία πετύχουν στη ζωή τους; Δε νομίζω.» Ha-Joon Chang

Στα παγκόσμια οικονομικά, εδώ και δεκαετίες κυριαρχεί μία μόνο φιλοσοφία, αυτή της ελεύθερης αγοράς. Μια κυριαρχία άνοστη και ανθυγιεινή, σαν το φαγητό στη Βρετανία της δεκαετίας του ’80, όπως το βίωσε ο Ha-Joon Chang, συνηθισμένος σε μια κουζίνα πολύχρωμη και πολυσυλλεκτική, αυτή της πατρίδας του, της Νότιας Κορέας.
Στο βιβλίο αυτό ο διάσημος πια οικονομολόγος κάνει τις απαιτητικές οικονομικές αναλύσεις πιο εύγευστες, σερβίροντάς τες με ιστορίες για φαγητά από όλον τον κόσμο. Για τον Chang, η σοκολάτα προκαλεί μόνιμο εθισμό, αλλά πιο συναρπαστικές είναι οι διεισδυτικές αναλύσεις του για τις μεταβιομηχανικές οικονομίες της γνώσης, ενώ όταν ο Chang μιλά για την μπάμια που δίνει έντονη γεύση στη σούπα των νότιων Πολιτείων των ΗΠΑ, μιλά επίσης για την μπερδεμένη σχέση του καπιταλισμού με την ελευθερία και την έλλειψη ελευθερίας. Εξηγώντας τα πάντα, από την εργασία φροντίδας, που η συνεισφορά της δεν αναγνωρίζεται, μέχρι την παραπλανητική φρασεολογία των υποστηρικτών της ελεύθερης αγοράς, ενώ παράλληλα μαγειρεύει διάφορα πιάτα ποικίλων γαστρονομικών παραδόσεων από όλον τον κόσμο, ο Chang σερβίρει ένα πλούσιο και εύπεπτο γεύμα τολμηρών ιδεών. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Το νέο βιβλίο του Σταύρου Λυγερού «Οι αθέατες όψεις του πολέμου στην Ουκρανία» εκδίδεται πριν τερματιστεί ο πόλεμος, αλλά μετά την έναρξη των διαπραγματεύσεων για μία συνθήκη ειρήνης. Η ζυγαριά στα πεδία των μαχών, άλλωστε, έχει γείρει. Το φινάλε λείπει, αλλά οι βασικές συνιστώσες του πολέμου αναλύονται διεξοδικά στο ανά χείρας βιβλίο. Ο τίτλος δεν είναι παραπλανητικός. Ακόμα και οι προσεκτικοί αναγνώστες της ειδησεογραφίας αγνοούν πολλά κρίσιμα -για την κατανόηση του πολέμου- γεγονότα που έμειναν στο σκοτάδι ή πέρασαν στα "ψιλά" και τα οποία αποκαλύπτονται στο βιβλίο.
Στόχος του έμπειρου πολιτικού αναλυτή και συγγραφέα είναι να δώσει μία σφαιρική εικόνα και ανάλυση ενός πολέμου που μπορούσε και έπρεπε να είχε αποφευχθεί. Η πολυαίμακτη σύρραξη είναι τοπική, αλλά ο -με την ευρύτερη έννοια- πόλεμος είναι παγκόσμιος. Το ίδιο και οι συνέπειές του. Εξού και ο ιδιότυπος υπότιτλος: Η γεωπολιτική - Οι μάχες - Η προπαγάνδα - Η γεωοικονομία - Η διπλωματία Τραμπ - Ο ρόλος της Ευρώπης - Κίνα και BRICS+.
Το βιβλίο είναι διαρθρωμένο σε πέντε ενότητες: Η πρώτη με τίτλο "Τα πριν της εισβολής". Η δεύτερη με τίτλο "Πόλεμος και διπλωματία επί προεδρίας Μπάιντεν". Η τρίτη με τίτλο "Η ιδεολογική πτυχή του πολέμου" εστιάζει στον πόλεμο της προπαγάνδας και στον διαφορετικό τρόπο που η Ρωσία βλέπει πλέον τον εαυτό της. Η τέταρτη με τίτλο "Η γεωοικονομία του πολέμου" ασχολείται με τον οικονομικό πόλεμο και ειδικά με την ενεργειακή πτυχή του. Τέλος, η πέμπτη με τίτλο "Πόλεμος και διπλωματία επί προεδρίας Τραμπ" εστιάζει στη στροφή της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και στη διπλωματική δυναμική που αυτή πυροδότησε για τον τερματισμό του πολέμου. (Από τον εκδότη)

Ως είδος, βρισκόμαστε στην καλύτερή μας στιγμή. Ζούμε περισσότερο από τους προγόνους μας και είμαστε πιο υγιείς από ποτέ. Όλη η γνώση του κόσμου όπως και κάθε μορφή ψυχαγωγίας είναι στη διάθεσή μας με ένα μόνο «κλικ». Γιατί λοιπόν η ψυχική μας υγεία δοκιμάζεται τόσο πολύ;
Στην «Κοινωνία της ευτυχίας» ο Σουηδός ψυχίατρος Άντερς Χάνσεν προτείνει έναν νέο, ριζοσπαστικό τρόπο σκέψης σχετικά με την ευτυχία, συνδυάζοντας την έρευνα αιχμής στον τομέα της Νευροεπιστήμης με καθημερινές ιστορίες απλών ανθρώπων, που βρέθηκαν αντιμέτωποι με την κατάθλιψη σε κάποια φάση της ζωής τους.
Μέσα από προσεκτικά επιλεγμένες εφαρμόσιμες στρατηγικές και πρακτικά βήματα για τη διαχείριση του καθημερινού άγχους, της κατάθλιψης και της μοναξιάς, ο Χάνσεν μάς προσφέρει τα εφόδια κι έναν πολύτιμο οδηγό για να ξεκινήσουμε το προσωπικό μας ταξίδι σε μια αληθινά ευτυχισμένη ζωή στο χάος της σύγχρονης πραγματικότητας. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

«Αναλύει με οξυδέρκεια σε βάθος όλα όσα μας ταλαιπωρούν σήμερα». (Publishers Weekly)
«Μια συναρπαστική εξερεύνηση του πώς ο «πρωτόγονος» εγκέφαλός μας δε μας βοηθά να αντεπεξέλθουμε στις απαιτήσεις του σύγχρονου τρόπου ζωής. Εξετάζοντας την κατάθλιψη και το άγχος μέσα από τον φακό της εξέλιξης, μπορούμε να κατανοήσουμε την ολοένα αυξανόμενη απόγνωση του σύγχρονου ανθρώπου και να αναλάβουμε δράση. Ένα απαραίτητο εγχειρίδιο για όσους θέλουν να κατανοήσουν τον ανθρώπινο εγκέφαλο». (Anna Lembke, ψυχίατρος, συγγραφέας του Η γενιά της ντοπαμίνης)
«Ο Χάνσεν είναι ασυναγώνιστος τόσο στην ανάλυση των διαφορετικών μορφών της ανθρώπινης κατάστασης όσο και στην εξεύρεση τρόπων διαχείρισής τους». (Aftonbladet)
«Ένα βιβλίο που διαβάζεται απνευστί χάρη στη βαθιά παιδαγωγική προσέγγιση του Χάνσεν, τη γλωσσική του αμεσότητα, τα εύστοχα, πραγματικά και συχνά απολαυστικά παραδείγματα». (Goteborgs-Posten)

Τα χρόνια είναι πολλά: 1949-1990.
Δυο οικογένειες διασχίζουν τον χρόνο.
Ένας διορθωτής, η γυναίκα του, ένας αλφαμίτης.
Πώς ένας σκαπανέας γίνεται συγγραφέας και γιατί η κοπέλα του ανήκει σε άλλον.
Τουρκία-Ελλάς 2-1 στη Λεωφόρο.
Μία παράσταση Αριστοφάνη στη Μακρόνησο.
Διάλεξη του Άγγελου Σικελιανού.
Πώς μια κατοχική Μπερέττα καταλήγει σ’ ένα πάρτι με τριπάκια.
Τυπογραφεία, σπίτια, δρόμοι.
Μην προσπαθείτε να καταλάβετε.
Ο χρόνος είναι ένα παιχνιδάκι.
Κι η Αθήνα παντού. (Μένης Κουμανταρέας, από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

«Η δημιουργία μιας οικογενειακής σάγκα σε συνδυασμό με την αφήγηση σαράντα χρόνων περιπετειών που σφράγισαν τον πρόσφατο νεοελληνικό βίο». (Ελισάβετ Κοτζιά)

«Τέσσερις δεκαετίες, μια ολόκληρη εποχή όπου όλα αλλάζουν θεαματικά, όπου όλα κρίνονται και συγκρίνονται, με ήρωες ανθρώπους οικείους και ανεκτικούς, με νέους εξαρτημένους και εξοργισμένους». (Χρίστος Παπαγεωργίου)

Κρατικό Βραβείο Μυθιστορήματος 2022

"Έβρεξε πολύ ο Θεός φέτος και αν δεν έβρεχε πολύ δεν θα κατέβαιναν τα ποτάμια, δεν θα ποτίζονταν τα δέντρα, δεν θα φύτρωναν τα λουλούδια, δεν θα γεμίζανε τα πηγάδια, δεν θα πλημμύριζαν οι δρόμοι, δεν θα ξεχείλιζαν τα φρεάτια του μεταλλείου, δεν θα ανέβαιναν πάνω τα νερά, δεν θα κουβαλούσαν σκοινιά, ξύλα και σαπισμένες λαμαρίνες, δεν θα κουβαλούσαν παλιά ρούχα, δεν θα έφερναν στην επιφάνεια τούβλα και μπάζα, δεν θα έσπρωχνε πάνω το νερό πεθαμένες γάτες και σκοτωμένες γυναίκες..."
Τον Απρίλιο του 2019, μετά από παρατεταμένες βροχές στην άνυδρη Κύπρο, ανακαλύπτεται το πτώμα μιας εργάτριας από τις Φιλιππίνες. Αρχίζει τότε ένα φρικτό κουβάρι να ξετυλίγεται, που θα οδηγήσει στα επτά θύματα του πρώτου κατά συρροήν δολοφόνου της χώρας, πέντε μετανάστριες και δύο παιδιά. Οι σοροί θα βρεθούν σε διάφορες περιοχές, ανάμεσα στις οποίες και η Κόκκινη Λίμνη, ο κρατήρας του μεταλλείου της Κοκκινοπεζούλας, όπου στο παρελθόν άφησαν την τελευταία τους πνοή δεκάδες μεταλλωρύχοι χτυπημένοι από πνευμονοκονίαση. Μια γυναίκα, που έχασε νέα τον άντρα της στο φονικό μεταλλείο, αφηγείται σήμερα, με αφορμή τη σταδιακή ανεύρεση των δολοφονημένων γυναικών, τη δική της σκληρή ζωή. Δίπλα της ηχεί η αρχαία φωνή του τόπου, μύθοι και δοξασίες που ξεκινούν από τα ομηρικά έπη και καταλήγουν στην κεφαλή του Τσάτσγουερθ, ό,τι απέμεινε από ένα χάλκινο άγαλμα του Απόλλωνα, που στοιχειώνει τη ζωή και τα όνειρα των ανθρώπων ακόμη και τώρα. Μια ιστορία ανάμεσα στο παρελθόν και στο μέλλον: οι Εγγλέζοι αποικιοκράτες, οι μετανάστες, ο Δράκος του Νερού, ένας τόπος που ανακαλύπτει συνεχώς, ζωντανά και πνιγμένα, μυστικά. (Από τον εκδότη)

Ο Άρτσυ γεννιέται μια χειμωνιάτικη νύχτα, μαζί με τα πέντε αδέλφια του· ο σύντροφος της μάνας τους σκοτώθηκε κι εκείνη αναγκάζεται να μεγαλώσει μόνη τα μικρά κουνάβια της.
Εδώ τα ζώα μιλούν, χρησιμοποιούν πιάτα, μαχαιροπίρουνα, τραπέζια, κρεβάτια, ανάβουν φωτιές, ο κόσμος τους είναι σκληρός και αδίστακτος, όπως εξάλλου και η φύση, ο αγώνας τους είναι αγώνας επιβίωσης. Υποκινούνται από την ανάγκη και το ένστικτο, ο ισχυρότερος κυριαρχεί και ο χαμένος πρέπει να τα βγάλει πέρα όπως μπορεί. Η μάνα, βλέποντας ότι ο Άρτσυ είναι αδύναμος, τον ανταλλάσσει για μιάμιση κότα. Το νέο του αφεντικό ονομάζεται Σόλομον κι είναι μια γριά αλεπού, που ζει με τα μυστικά της στην κορυφή ενός λόφου.
Ο Σόλομον δεν είναι σαν τα άλλα ζώα. Ξέρει να διαβάζει, να γράφει και, κυρίως, να σκέφτεται. Σύντομα, ο Άρτσυ από σκλάβος γίνεται μαθητής του. Ο Σόλομον θα του διδάξει γραφή και ανάγνωση, θα τον μυήσει στο μυστήριο του θανάτου και της ύπαρξης του Θεού. Η πολύτιμη παρακαταθήκη του θα συνοδεύει τον Άρτσυ καθώς εξερευνά το δάσος και έρχεται αντιμέτωπος με τη σκληρή όψη της ζωής και τον αρχέγονο νόμο περί επικράτησης του ισχυρού. Είναι όμως η γνώση αυτή θησαυρός ή κατάρα;
Με τις Ηλίθιες προθέσεις μου ο Τζαννόνι ακροβατεί μεταξύ περιπέτειας και φιλοσοφίας και στήνει μια συναρπαστική αλληγορία για την ανθρώπινη φύση, για την επιβίωση και τη δύναμη της επιθυμίας, αλλά και για την ύπαρξη πέρα από την ανθρώπινη διάσταση. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

«Σε αυτή τη συναρπαστική, σύγχρονη εκδοχή του Ανέμου στις ιτιές, ο Τζαννόνι αφήνει πίσω του την υπαρξιακή του Εδέμ και περνάει στην αντεπίθεση». (Publishers Weekly)
«Υπάρχουν πολλοί τρόποι για να διαφημίσεις ένα υπέροχο βιβλίο. Αλλά μόνο ένας ταιριάζει στις Ηλίθιες προθέσεις μου· να πεις: Διαβάστε το! Διαβάστε το οπωσδήποτε!» (Μάρκο Μισσιρόλι)

Το βιβλίο "Οι ηλίθιες προθέσεις μου", τιμήθηκε το 2022 με τα βραβεία: Premio Campiello, Premio Salerno Letteratura, Premio Moncalieri, Premio Bagutta και Premio Severino Cesari, ενώ συμπεριλήφθηκε στη λίστα με τα καλύτερα βιβλία του 2023 του περιοδικού The New Yorker.