Πίσω, στο μακρινό 1456, ο κομήτης του Χάλλευ σκίζει τους ουρανούς της Ευρώπης και οι λαοί πανικοβάλλονται. Η Εκκλησία θορυβείται και ο Ιεροεξεταστής ανατρέχει στα παλιά χειρόγραφα ψάχνοντας την ευκαιρία να περάσει τον φόβο στο ταμείο. Ο Μπερδούγος, ο λιγομίλητος δήμιος με γνώσεις βασανισμού, κυνικό χιούμορ και ενστικτώδη περιφρόνηση για την εξουσία, παίρνει διαταγή να ανηφορίσει στα βουνά και να βρει έναν προφήτη που μιλάει με χρησμούς και αινίγματα, για να μάθει αν ήρθε πράγματι η συντέλεια. Αλλοπαρμένοι προφήτες, φανατικοί ιεροκήρυκες, τρομοκρατημένοι χωρικοί και καλοπροαίρετες μάγισσες μπλέκουν σε μια μεσαιωνική ιστορία για το τέλος του κόσμου που μοιάζει ύποπτα με το σήμερα. Ο Αρκάς στα καλύτερά του μας δίνει μία ακόμη απολαυστική περιπέτεια του Ιεροεξεταστή. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

"Από πού προέρχεται η αγάπη για τις γυναικείες πατούσες; Και το κυριότερο, προς τα πού πηγαίνει; Πέλματα, πατούσες, δάχτυλα, φτέρνες, αστράγαλοι, καμάρες, μύτες των ποδιών, γάμπες, γόνατα, μηροί, άκρα. Είναι οι άνθρωποι που τα αγαπούν στ' αλήθεια άνθρωποι των άκρων; Ακραίοι, των οποίων το πάθος τους αυτό οδηγεί αναπόφευκτα σ' ακρότητες; Μήπως ένα τέτοιο ζήτημα είναι στ' αλήθεια υπερβολικά χαμερπές για να ασχοληθεί κανείς στα σοβαρά μαζί του, όσο χαμερπή είναι και τα πέλματα που βαδίζουν και σέρνονται στη γη;"
Ένα λοξό, λυρικό, ευρηματικό και παιγνιώδες πεζογράφημα για την εμμονή, τον πόθο, το φετίχ, ένας ύμνος στα γυναικεία πόδια. (Από την παρουσίασης το οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Όταν κλείνετε κουκέτα σ’ ένα νυχτερινό τρένο, προσέχετε με ποιους συνταξιδεύετε. Όταν στο κουπέ σας βρίσκουν μια γυναίκα στραγγαλισμένη, θυμηθείτε με ποιους συνταξιδέψατε. Όταν δολοφονούνται όλοι οι συνεπιβάτες σας, φυλαχτείτε. Αν ο δολοφόνος δεν είστε εσείς, έχετε μπλέξει για τα καλά.
Έξι άγνωστοι μεταξύ τους επιβάτες ταξιδεύουν στο ίδιο κουπέ με το νυχτερινό τρένο από τη Μασσαλία για το Παρίσι. Όταν το τρένο φτάνει στο Παρίσι, μια όμορφη νεαρή γυναίκα παραμένει ξαπλωμένη στην κουκέτα της. Δεν είναι στην αγκαλιά του ύπνου, ούτε καν στην αγκαλιά ενός από τους πολλούς εραστές της. Είναι νεκρή. Και οι συνεπιβάτες της εξαφανισμένοι. Το δυσάρεστο έργο της αναζήτησης του δολοφόνου ανατίθεται σε έναν κουρασμένο από το έγκλημα αστυνομικό επιθεωρητή ονόματι Αντουάν Πιερ Εμίλ Γκρατσιανό, με το παρατσούκλι «Γκράτσι». Η αστυνομία αναζητά τους υπόλοιπους επιβάτες του κουπέ, οι οποίοι δολοφονούνται ο ένας μετά τον άλλον... (Από τον εκδότη)

«Αυτό είναι το τρομερό προνόμιο της γενιάς μας και του λαού μου, κανείς ποτέ δεν μπόρεσε καλύτερα από μας να συλλάβει την αγιάτρευτη φύση της αδικίας, που εξαπλώνεται σαν μολυσματική αρρώστια». Η «Ανακωχή», που αποτελεί τη συνέχεια του «Εάν αυτό είναι ο άνθρωπος» (1947), πρωτοεκδόθηκε το 1963 και από πολλούς θεωρείται το αριστούργημα του Πρίμο Λέβι. Αυτό το βιβλίο, ημερολόγιο του ταξιδιού του προς την ελευθερία μετά τον εγκλεισμό του στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Άουσβιτς ΙΙΙ, είναι μια σπαρακτική αυτοβιογραφική κατάθεση, με στοιχεία πικρής σάτιρας παρά το τραγικό του θέμα. Πρόκειται για την εποποιία μιας ανθρωπότητας που προσπαθεί να αναγεννηθεί έχοντας φτάσει στα όρια της φρίκης και της δυστυχίας. Ο Λέβι γράφει την περιπέτεια της επιστροφής του στην Ιταλία, μετά την εκκένωση του Άουσβιτς λόγω της προέλασης των σοβιετικών στρατευμάτων, τον Ιανουάριο του 1945. Στοιβαγμένος μαζί με χιλιάδες άλλους σε βαγόνια εμπορικών τρένων, διέσχισε τα ερείπια της απελευθερωμένης πια Ευρώπης και, μέσω της Ρωσίας, της Ρουμανίας, της Ουγγαρίας και της Αυστρίας, έφτασε, πολλούς μήνες μετά, στο Τορίνο. Μια πολυδαίδαλη διαδρομή, με πολύ διαφορετικούς ανθρώπους, που ήταν επίσης θύματα του ίδιου πολέμου. Το τρίχρονο, ανώνυμο και άφωνο, παιδί που γεννήθηκε στο Άουσβιτς, ο γελαστός Έλληνας που αγόραζε και πουλούσε τα πάντα, ο Μαυριτανός της Βερόνα, που μάζευε κουρέλια και σκουπίδια για την παράλυτη κόρη του που ήλπιζε να ξαναδεί, ο γοητευτικός τσαρλατάνος Τσέζαρε, που ήξερε να τους ξεγελάει όλους, είναι όλοι άνθρωποι που ξεπηδούν από τα υπόγεια της εποχής και παρουσιάζονται με κατανόηση και ανθρωπιά από τον Λέβι. (Από τον εκδότη) «Η Ανακωχή, το βιβλίο της παλιννόστησης, η Οδύσσεια της Ευρώπης ανάμεσα στον πόλεμο και στην ειρήνη... μια πολυτάραχη, πολύχρωμη ιστορία μιας άνοιξης ελευθερίας, στην οποία δεν ελπίζουμε πια». (Ίταλο Καλβίνο)

Ο Λάμπρος Αρνής, ένας άντρας που πλησιάζει τα ογδόντα και ο οποίος, μετά από μια σημαντική πορεία στον χώρο της κριτικής θεάτρου, αποφασίζει να αποσυρθεί σε μικρή κωμόπολη καθώς αισθάνεται πως τόσο η ηλικία του όσο και οι νέες αντιλήψεις περί τέχνης τον αφήνουν στο περιθώριο.
Η Αντρίνα Λεμονή, σύντροφος του Αρνή τα τελευταία δέκα χρόνια, κοντά σαράντα χρόνια νεότερή του, γνωστή ηθοποιός που ένα μεγάλο μέρος της επιτυχημένης καριέρας της οφείλεται στην παρουσία του συντρόφου της στη ζωή της.
Η Σιμπέλ Ομάν, Γαλλοαλγερινή κεραμίστρια και ιδιοκτήτρια ιδιότυπου παραθαλάσσιου μπαρ κάπου σε απόμερη παραλία της Κρήτης, στο παρελθόν ερωμένη του Αρνή.
Ο Πασκάλ Ομάν, ο σαραντάχρονος γιος της Σιμπέλ και διεθνούς φήμης φωτογράφος, που διαθέτει μια περίκλειστη γοητεία, άντρας που αναζητά τρόπους να υποτάξει το ερωτικό πάθος.
Τέσσερα πρόσωπα με παγιωμένο παρελθόν και με τις τρέχουσες σχέσεις τους να καθορίζει η προετοιμασία για το ανέβασμα της Φαίδρας του Ρακίνα.
Ένα στοχαστικό και ψυχογραφικό μυθιστόρημα για το γήρας, τον έρωτα και τις γονεϊκές σχέσεις. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Νοέμβριος 1824. Μπορεί η δολοφονία ενός εικοσιτετράχρονου στρατιωτικού να αλλάξει την πορεία μιας χώρας;
Ενώ η επανάσταση βράζει στον Μοριά, σκοτεινά πάθη, ανομολόγητοι έρωτες και μυστικές διεκδικήσεις καταστρέφουν τα ιδανικά κι οδηγούν σε εμφύλιο πόλεμο που ανατρέπει τα δεδομένα. Η ύπουλη δολοφονία του Πάνου, πρωτότοκου γιου του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη, που προοριζόταν για κυβερνήτης της νέας χώρας, πυροδοτεί την οργή των μικρών ανθρώπων.
Ο πατέρας του παίρνει την κατάσταση στα χέρια του και ψάχνει τον δολοφόνο. Στην πορεία του, θα γυρίσει στο παρελθόν και θα ξαναζήσει τα γεγονότα της επανάστασης με διαφορετικό τρόπο. Ποιος είναι ο δολοφόνος και πόση συμμετοχή έχει η Ευρώπη σε αυτή τη δολοφονία; Γιατί δεν έπρεπε η νέα χώρα να κυβερνηθεί από Έλληνα, και ιδιαίτερα από έναν επαναστάτη; Ποια συμφέροντα διαμόρφωσαν την πορεία της χώρας; Τι ρόλο έχει παίξει ο Μέττερνιχ, ο Ναπολέων, ο τσάρος Αλέξανδρος, ο λόρδος Βύρωνας, αλλά και η Μαίρη Σέλλεϋ, ο Μπετόβεν, η δούκισσα της Πλακεντίας;
Η οδύσσεια της αποκάλυψης του δολοφόνου του Πάνου, μέσα από συνεχείς ανατροπές, θα ρίξει νέο φως στα γεγονότα αλλά και στην ίδια την αντιφατική προσωπικότητα του πατέρα του.
Πώς ένας απλός άνθρωπος φτιαγμένος από συνηθισμένο υλικό, επιθυμίες, όραμα, αμφιβολίες, δράση, έρωτες και οργή, μετατράπηκε σε έναν τέτοιο ήρωα, που οι άνθρωποί του τον πίστεψαν σαν Θεό και η Ευρώπη τον φοβήθηκε σαν διάβολο; (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Ένα ταξίδι μύησης στην ομορφιά της τέχνης και της ζωής.
Μόλις πενήντα δύο εβδο?άδες έχει στη διάθεσή της η δεκάχρονη Μόνα για να ανακαλύψει την ο?ορφιά του κόσ?ου. Αυτό είναι το διάστη?α που της απο?ένει, προτού χάσει, ίσως οριστικά, την όρασή της.
Ο παππούς της, άνθρωπος ?ε βαθιά ?όρφωση και ευαισθησία, την πηγαίνει κάθε Τετάρτη απόγευ?α, ?ετά το σχολείο, να «γνωρίσει » ένα σπουδαίο έργο τέχνης, στο Μουσείο του Λούβρου, στο Μουσείο Ορσέ, καθώς και στο Κέντρο Πο?πιντού, το Μπο?πούρ...
Θαυ?ασ?ός, συγκίνηση, αλλά και κάθε είδους ερωτή?ατα συνοδεύουν αυτή τη ?ύηση της Μόνα στην τέχνη. Μέσα από τη ?ατιά καλλιτεχνών όπως ο Μποττιτσέλλι, ο Βερ?έερ, ο Γκόγια, ο Κουρ?πέ, ο Πικάσσο, αλλά και η Κα?ίγ Κλοντέλ, η Φρίντα Κάλο και η Μαρίνα Α?πρά?οβιτς, η Μόνα ανακαλύπτει τη δύνα?η της τέχνης να εκφράζει και συχνά να προκαλεί έννοιες και συναισθή?ατα, το ταλέντο, την εξέγερση, την α?φιβολία... (Από την έκδοση)

«Ένα παγκόσ?ιο φαινό?ενο». (Livres Hebdo)
«Το βιβλίο που κατέκτησε το διεθνές αναγνωστικό κοινό». (Le Figaro)
«Μια ωδή στην ο?ορφιά και στη σοφία». (Le Parisien)
«Μια συγκινητική αφήγηση για την παιδική ηλικία, την οικογένεια, τη φθορά και ?ια ?αγευτική περιήγηση στα σπουδαιότερα ?ουσεία του Παρισιού». (Bastille)
«Στο βιβλίο αυτό η εντυπωσιακή ευρυ?άθεια του παππού καθορίζει τη σχέση του ?ε την εγγονή του, στο κρίσι?ο πέρασ?α από την παιδική στην εφηβική ηλικία». (Corriere della Sera)
«Ο συγγραφέας αποφεύγει την παγίδα του συναισθη?ατισ?ού χάρη στον δυνατό δεσ?ό της Μόνα ?ε τον παππού της και στην τρυφερή συνενοχή τους, παρασύροντας τον αναγνώστη σε ?ια πρωτότυπη προσέγγιση της ιστορίας της τέχνης». (Lire)