
20 αστυνομικά βιβλία που κυκλοφόρησαν πρόσφατα, ελληνικά και μεταφρασμένα, συν το γνωστό μας Κάσκο του Σέργιου Γκάκα, που είναι επανέκδοση. Για ένα καλοκαίρι γεμάτο μυστήριο και ανατριχίλες, αλλά και με κοινωνικό προβληματισμό.
Γράφει η Χίλντα Παπαδημητρίου
Είκοσι αστυνομικά βιβλία και θρίλερ, ελληνικά και μεταφρασμένα, που κυκλοφόρησαν πρόσφατα, συν το γνωστό κι αγαπημένο Κάσκο του Σέργιου Γκάκα, που είναι επανέκδοση. Από τον Ζορζ Σιμενόν, τον Τζον Γκρίσαμ και την Αγκάθα Κρίστι, στον Δημήτρη Σίμο, την Ευτυχία Γιαννάκη και τον Γρηγόρη Αζαριάδη, μεταξύ άλλων.
ΜΕΤΑΦΡΑΣΜΕΝΑ
George Simenon, Η υπόθεση Σαιν-Φιάκρ (μτφρ. Αργυρώ Μακαρώφ, εκδ. Άγρα)
Γραμμένο το 1932, το μυθιστόρημα αυτό είναι ό,τι πιο κοντά στον Προυστ θα περίμενε κανείς από τον Σιμενόν. Με αφορμή την προειδοποίηση για την εκτέλεση μιας δολοφονίας, ο επιθεωρητής Μαιγκρέ επιστρέφει στη γενέτειρά του και στις αναμνήσεις της παιδικής του ηλικίας. Κλείνοντας το μάτι στη βρετανική κλασική σχολή του αστυνομικού που ήταν στο απόγειό της εκείνη την περίοδο, ο Σιμενόν βάζει τον Μαιγκρέ στη θέση του απλού παρατηρητή της διαλεύκανσης ενός φόνου, ενός παρατηρητή που με αθώο παιδικό βλέμμα παρατηρεί τους ενηλίκους να συνωμοτούν και να στήνουν σκευωρίες.
Πολύτιμο συμπλήρωμα των βιβλίων με ήρωα τον Μαιγκρέ, καθώς μας αποκαλύπτει λεπτομέρειες για την προέλευση και την καταγωγή του, και την εξέλιξη της γαλλικής κοινωνίας την εποχή του Μεσοπολέμου.
Μικ Χέρον, Ψόφιοι κοριοί (μτφρ. Αντώνης Καλοκύρης, εκδ. Αίολος)
Η ομάδα των Κουτσάλογων παραμένει απενεργοποιημένη στην Οικία Σλάου, μέχρι τον αιφνίδιο θάνατο ενός παλαίμαχου κατασκόπου μέσα στο τρένο. Ο γκρινιάρης και ξινός Τζάκσον Λαμπ υποψιάζεται ότι ο θάνατος του παλιού πράκτορα δεν οφείλεται σε ανακοπή και αρχίζει να σκαλίζει περισσότερο την ιστορία. Τα υπόλοιπα μέλη της ομάδας θα μπουν αργότερα στο παιχνίδι, δίνοντάς μας την ευκαιρία να παρατηρήσουμε τις αλλαγές στις σχέσεις και τις ισορροπίες τους.
Τα διάφορα φαινομενικά ασύνδετα περιστατικά και στοιχεία δημιουργούν σταδιακά την εικόνα της ιστορίας, που η αρχή της βρίσκεται στο απώτατο παρελθόν. Ο άξιος επίγονος του Τζον Λε Καρέ μας εκπλήσσει ξανά με την ανάλυση των χαρακτήρων και το λεπτό, φλεγματικό χιούμορ του.
Ρόμπερτ Θόρογκουντ, Ο θάνατος έρχεται στο Μάρλοου (μτφρ. Τιτίνα Σπερελάκη, εκδ. Πατάκη)
Ο Βρετανός σεναριογράφος και συγγραφέας Robert Thorogood είναι βαθιά επηρεασμένος από την Άγκαθα Κρίστι, κατά δήλωσή του. Και μάλιστα από το υποείδος που καλλιέργησε η Μεγάλη Κυρία, στο οποίο τον ρόλο των ιδιωτικών ερευνητών αναλαμβάνουν οι ηλικιωμένες κυρίες. Εν προκειμένω, τρεις: η Τζούντιθ, η Σούζι και η Μπεκς. Έχοντας εξιχνιάσει ήδη τρεις φόνους στη Λέσχη των Φόνων του Μάρλοου (ίδια μεταφράστρια, στον ίδιο εκδότη), οι κυρίες θεωρούνται σημαντικές προσωπικότητες της μικρής κοινωνίας του Μάρλοου, στις όχθες του Τάμεση. Όταν τις καλούν στο πάρτι ενός πλούσιου και διάσημου συμπολίτη τους, και ο εν λόγω κύριος βρίσκεται νεκρός, καταπλακωμένος από ένα βαρύ έπιπλο, σ’ ένα κλειδωμένο δωμάτιο, οι διορατικές κυρίες θα προσπαθήσουν να εξιχνιάσουν τον φόνο.
Χαρακτηριστικό δείγμα του cozy αστυνομικού είδους, το βιβλίο διαβάζεται ευχάριστα, καθώς χρησιμοποιεί όλες τις συμβάσεις του cozy με χιούμορ και σπιρτάδα.
Λεονάρδο Παδούρα, Τέλειο παρελθόν (μτφρ. Κώστας Αθανασίου, εκδ. Καστανιώτη)
Βρισκόμαστε στο 1989, στην Κούβα, και ο υπολοχαγός-ερευνητής Μάριο Κόντε φορτώνεται την εξιχνίαση της εξαφάνιση του Ραφαήλ Μορίν Ροδρίγκες, ανώτατου στελέχους του υπουργείου Βιομηχανίας. Μπορεί η εξαφάνισή του να σχετίζεται με τις σημαντικές εμπορικές διαπραγματεύσεις που διεξάγει, έχει πέσει θύμα απαγωγής ή το έσκασε με μια βάρκα για τη Φλόριντα, έχοντας υπεξαιρέσει τα χρήματα που διαχειρίζεται; Καθώς ο εξαφανισμένος τυχαίνει να είναι παλιός συμμαθητής του Κόντε, ο υπολοχαγός θα βρεθεί στη δίνη πολλών αναμνήσεων και συναισθημάτων, αφού υπήρξε ερωτευμένος με τη σύζυγο του Ροδρίγκες.
Χάρη στον διεξοδικό και εμπεριστατωμένο πρόλογο του έμπειρου μεταφραστή Κώστα Αθανασίου, εστιάζουμε στην ουσία της υπόθεσης που είναι η εξέλιξη της κουβανέζικης κοινωνίας και οι ανισότητες που υπήρχαν ήδη, πριν την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης που προκάλεσε σοβαρούς τριγμούς στη χώρα.
Εδώ έχουμε την πρώτη περιπέτεια του Μάριο Κόντε, που συμπληρώνει την εικόνα που έχουμε σχηματίσει για τον Κουβανό αστυνομικό. Χάρη στον διεξοδικό και εμπεριστατωμένο πρόλογο του έμπειρου μεταφραστή Κώστα Αθανασίου, εστιάζουμε στην ουσία της υπόθεσης που είναι η εξέλιξη της κουβανέζικης κοινωνίας και οι ανισότητες που υπήρχαν ήδη, πριν την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης που προκάλεσε σοβαρούς τριγμούς στη χώρα. Όπως παρατηρεί ένας αναγνώστης στο goodreads, ο Μάριο Κόντε μοιάζει γνήσιος απόγονος του επιθεωρητή Μάρτιν Μπεκ, των Σουηδών Σγεβάαλ και Βαλέε. Φαίνεται ότι όλοι οι απογοητευμένοι αστυνομικοί μοιάζουν κατά βάθος.
Michèle Pedinielli, Μποκανέρα (μτφρ. Γιάννης Καυκιάς, εκδ. Πόλις)
Η Τζιούλια Μποκανέρα είναι ιδιωτική ερευνήτρια κορσικανικής καταγωγής, ζει στη Νίκαια και συγκατοικεί μ’ έναν γκέι γκαλερίστα. Τα πάντα στην ίδια, στο περιβάλλον και τους φίλους της είναι αντισυμβατικά, κυρίως όμως η ματιά της πάνω στην πόλη και τους ανθρώπους της. Όταν αναλαμβάνει να εξιχνιάσει τη δολοφονία ενός πλούσιου Ιταλού επιχειρηματία και φιλότεχνου, διαισθάνεται ότι ο στραγγαλισμός δεν έχει ομοφοβικά ή σεξουαλικά κίνητρα. Η διαίσθησή της επιβεβαιώνεται όταν δολοφονείται με τον ίδιο τρόπο ακριβώς ο σύντροφος του Ιταλού, ένας νεαρός υδραυλικός. Γρήγορα βρίσκεται και εκείνη στο στόχαστρο των δολοφόνων σε μια υπόθεση όπου τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται εκ πρώτης όψεως.
Έξοχη περιγραφή της Νίκαιας πίσω από το τουριστικό παραπέτασμα, με διαρκείς αναφορές στο παρελθόν που η συγγραφέας έχει βιώσει και προσπαθεί να διασώσει.
Η πρώτη αυτή περιπέτεια της Μποκανέρα είναι ένα σύγχρονο αστυνομικό μυθιστόρημα που περιγράφει το έγκλημα και τα θύματά του με ανθρωπιά, καθώς η ηρωίδα του αναζητάει τους αυτουργούς χωρίς φυλετικές ή πολιτισμικές παρωπίδες, αλλά με αμιγώς πολιτική στάση. Έξοχη περιγραφή της Νίκαιας πίσω από το τουριστικό παραπέτασμα, με διαρκείς αναφορές στο παρελθόν που η συγγραφέας έχει βιώσει και προσπαθεί να διασώσει. Μια αληθινή ηρωίδα, με σάρκα και οστά, που δεν αναπαράγει τα στερεότυπα του αστυνομικού είδους.
Derek Raymond, Απρίλης φονιάς (μτφρ. Όλγα Καρυώτη, εκδ. Έρμα)
Το δεύτερο μυθιστόρημα του Derek Raymond από τα επονομαζόμενα Factory Novels ξεκινάει με τις γνωστές ανατριχιαστικές περιγραφές του συγγραφέα: το πτώμα ενός δολοφονημένου άντρα βρίσκεται κομμένο και διανεμημένο σε πέντε πλαστικές σακούλες. Ο ανώνυμος αστυνομικός του Τμήματος Ανεξιχνίαστων Θανάτων αντιλαμβάνεται ότι ο φόνος δεν είναι έργο κάποιου κατά συρροή δολοφόνου, αλλά ενός επαγγελματία που αφαίρεσε τα δόντια και το αίμα του νεκρού για να μην αναγνωρίζεται. Με τη μαεστρία που τον διέκρινε, ο συγγραφέας διευρύνει την υπόθεση, στην οποία εμπλέκονται «βετεράνοι απόστρατοι, πληρωμένοι δολοφόνοι, μπράβοι της νύχτας, μυστικοί πράκτορες και διεφθαρμένοι κρατικοί αξιωματούχοι». Η πιο τρομακτική και διεισδυτική ανάλυση του θατσερισμού και των επιπτώσεών του στη βρετανική κοινωνία από τον «Νονό του Βρετανικού Νουάρ».
Arne Dahl, Jonas Moström, Ο δημιουργός (μτφρ. Γρηγόρης Ν. Κονδύλης, εκδ. Μεταίχμιο)
Ο Τομ Μποργ είναι ένας συγγραφέας που αντιμετωπίζει writer’s block. Προσπαθώντας να βρει στοιχεία για το βιβλίο που γράφει, γίνεται μάρτυρας ενός φόνου σ’ ένα κλαμπ της Στοκχόλμης. Καθώς ο φόνος αυτός μοιάζει πολύ με αυτόν που περιγράφει στο βιβλίο του, ο Μποργ θεωρείται ύποπτος από την αστυνομία και τη σκληρή αστυνόμο Ολίβια Γουλφ.
Στο πρώτο μέρος της νέας σειράς True Fiction, ο δημοφιλής Arne Dahl συνεργάζεται με έναν ακόμα επιτυχημένο Σουηδό συγγραφέα, τον Jonas Mostrom. Το βιβλίο θα μπορούσε να χαρακτηριστεί sci-fi thriller, και στην αφήγηση εμπλέκονται αποσπάσματα από τα σενάρια της τηλεοπτικής σειράς του Μποργ. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχουν οι χαρακτήρες των γυναικών αστυνομικών, της Ολίβια και της Νασρίν, με τις αντιφάσεις και τα μυστικά τους.
Nicci French, Δεν θα τελειώσει έτσι (μτφρ. Κίκα Κραμβουσάνου, εκδ. Διόπτρα)
Το συγγραφικό δίδυμο των Nicci French έγραψε ένα ακόμα συναρπαστικό ψυχολογικό θρίλερ, στο οποίο εμφανίζεται για δεύτερη φορά η οξυδερκής αστυνόμος Μοντ Ο’Κόνορ. Η ιστορία ξεκινάει με την αυτοκτονία μιας νεαρής κοπέλας της Κίρα, σε κάτι που συμφωνούν όλοι εκτός της Νάνσι Νορθ – η οποία όμως έχει βγει πρόσφατα από νοσηλεία σε ψυχιατρική κλινική μετά από νευρικό κλονισμό. Οι συγγραφείς περιγράφουν με λεπτότητα την αγωνία της γυναίκας που ξέρει ότι δεν τρελαίνεται, αλλά δεν την πιστεύει κανείς. Παρότι περιέχει όλα τα κλισέ του είδους, το Δεν θα τελειώσει έτσι διαβάζεται με αγωνία μέχρι την τελευταία σελίδα.
Freida McFadden, Η καμαριέρα σε βλέπει (μτφρ. Κίκα Κραμβουσάνου, εκδ. Διόπτρα)
Η Βοστονέζα Freida McFadden είναι το νέο μεγάλο όνομα στο εξαιρετικά δημοφιλές είδος του ψυχολογικού θρίλερ. Ούσα γιατρός ειδικευμένη στις εγκεφαλικές βλάβες, γνωρίζει πολύ περισσότερα και πιο ενδιαφέροντα πράγματα από τον μέσο αναγνώστη, και τις γνώσεις αυτές τις επενδύει ατα ευπώλητα βιβλία της. To Η καμαριέρα σε βλέπει είναι η τρίτη συνέχεια της ιστορίας της Μίλι, μιας νεαρής κοπέλας που λόγω του παρελθόντος της στη φυλακή, δυσκολεύεται να βρει αξιοπρεπή δουλειά. Τώρα πια, έντεκα χρόνια από τα περιστατικά του πρώτου βιβλίου η Μίλι έχει σύζυγο, δύο παιδιά και δικό της σπίτι σε μια καλή γειτονιά του Λονγκ Άιλαντ. Αλλά… τι τρέχει με τους γείτονες; Ποια γειτόνισσα εποφθαλμιά τον άντρα της, και πώς πρέπει να αντιδράσει η Μίλι;
Πολλές ανατροπές, αναξιόπιστοι αφηγητές, ένας υφέρπων μισογυνισμός που δεν κρύβεται καθόλου. Τα βιβλία της McFadden βρίσκονται στο μεταίχμιο του ψυχολογικού θρίλερ με τη ροζ λογοτεχνία.
John Grisham, Φαντάσματα του Καμίνο (μτφρ. Γιώργος Μπαρουξής, εκδ. Ελληνικά Γράμματα)
Ο μπεστσελερίστας John Grisham είναι κυρίως γνωστός για τα δικαστικά θρίλερ του, πολλά από τα οποία έχουν γίνει ταινίες (Η Φίρμα, ο Πελάτης, η Ετυμηγορία, κλπ). Η τριλογία του νησιού Καμίνο, όμως, ξεφεύγει απ’ αυτό τον κανόνα και ασχολείται με την κλοπή παλιών, σπάνιων βιβλίων, έναν ιδιοσυγκρασιακό βιβλιοπώλη και στα Φαντάσματα του Καμίνο μ’ ένα νησάκι κοντά στις ακτές της Βόρειας Φλόριντας, όπου πριν τρεις αιώνες είχαν καταφύγει μαύροι σκλάβοι.
Δίπλα της έχει τη συγγραφέα Μέρσερ Μαν, η οποία πρωταγωνιστεί σε όλη την τριλογία του Καμίνο.
Το Σκοτεινό νησί, όπως ονομάζεται, έχει τη φήμη ότι είναι καταραμένο, και όταν μια κατασκευαστική εταιρεία θέλει να το μετατρέψει σε θέρετρο με καζίνο, η τελευταία κάτοικος του νησιού, η Λάβλι Τζάκσον, θα ξεκινήσει έναν τιτάνιο δικαστικό αγώνα για να το σώσει. Δίπλα της έχει τη συγγραφέα Μέρσερ Μαν, η οποία πρωταγωνιστεί σε όλη την τριλογία του Καμίνο. Χωρίς να είναι απαραίτητο, είναι χρήσιμο να διαβάσει κανείς τα δύο πρώτα μέρη της τριλογίας (Το νησί Καμίνο και οι Άνεμοι του Καμίνο, του ίδιου μεταφραστή στις ίδιες εκδόσεις), για να κατατοπιστεί για τα πρόσωπα και τις μεταξύ τους σχέσεις.
John Connolly, Τα όργανα του σκότους (μτφρ. Χριστίνα Ριζοπούλου, εκδ. Bell)
Ο Ιρλανδός John Connolly, ο πιο Αμερικανός από τους Ευρωπαίους συγγραφείς αστυνομικής λογοτεχνίας, έχει επηρεαστεί από τους κλασικούς του είδους: Ρος ΜακΝτόναλντ, Τζέιμς Λη Μπερκ, Εντ ΜακΜπέιν. Κάποιοι κριτικοί όμως θεωρούν τον συγγραφέα ως την απάντηση της Ιρλανδίας στον Στίβεν Κινγκ, καθώς στα περισσότερα βιβλία του υπάρχει μια παράλληλη υπόθεση με κάπως μεταφυσική χροιά. Ο ήρωάς του, ο ιδιωτικός ντετέκτιβ Τσάρλι Πάρκερ, είναι ο τυπικός αντιήρωας που αναλαμβάνει τις πιο μπλεγμένες υποθέσεις, τους αθώους που οι πάντες θεωρούν ένοχους. Στο τελευταίο του αυτό βιβλίο, προσπαθεί να βοηθήσει μια κοπέλα που κατηγορείται για την απαγωγή και τον πιθανό φόνο του δίχρονου γιου της. Τα κρυμμένα οικογενειακά μυστικά θα τον οδηγήσουν σ’ ένα μυστηριώδες παλιό σπίτι στα δάση του Μέιν, όπου ο τρόμος θα φτάσει σε πρωτοφανή επίπεδα.
Αληθινός σπεσιαλίστας του είδους που πατάει με το ένα πόδι στο αμερικανικό γκοθ και με το άλλο στην πιο κλασική αστυνομική δομή, ο John Connolly έγραψε ένα ογκώδες βιβλίο χωρίς κοιλιές κι επαναλήψεις.
Agatha Christie, Ηρακλής Πουαρό – Η πλήρης συλλογή διηγημάτων (μτφρ. Χρήστος Καψάλης, Χρήστος Μπαρουξής, Γιώργος-Ίκαρος Μπαμπασάκης, Θεοδώρα Δαρβίρη, Χρύσα Μπανιά, Έλλη Συλογίδου, εκδ. Ψυχογιός)
Οι εκδόσεις Ψυχογιός συγκέντρωσαν σ’ έναν τόμο όλα τα διηγήματα της Άγκαθα Κρίστι, με ήρωα τον Ηρακλή Πουαρό. Κάτι που δεν είναι εύκολο αν σκεφτεί κανείς ότι η Μεγάλη Κυρία, όταν της ζητούσε οικονομική βοήθεια κάποιος συγγενής ή φίλος, έγραφε ένα διήγημα και του το χάριζε, ώστε να έχει τα δικαιώματα εφ’ όρου ζωής. Ο Πουαρό έσπασε την παράδοση των Αγγλοσαξόνων ιδιωτικών ερευνητών, καθώς ήταν Βέλγος και είχε περίεργη εμφάνιση (αυγοειδές κεφάλι και αψεγάδιαστο μαύρο μουστάκι), και πάθος με την τάξη και την ορθολογιστική σκέψη, και υπερβολική πίστη στην ιδιοφυΐα του. Άγριες δολοφονίες, δηλητηριάσεις, απαγωγές και κλοπές, όλες οι υποθέσεις εξιχνιάζονται με τη συνηθισμένη άνεση του Πουαρό.
Agatha Christie, Μις Μαρπλ – H πλήρης συλλογή διηγημάτων (μτφρ. Χρύσα Μπανιά, εκδ. Ψυχογιός)
Επηρεασμένη από τη γιαγιά της και παρατηρώντας τις κυρίες στο περιβάλλον της, η Άγκαθα Κρίστι εγκαινίασε ένα νέο υποείδος στο κλασικό whodunit, αυτό στο οποίο ηλικιωμένες γυναίκες (αυτές που κανείς δεν προσέχει) εξιχνιάζουν τα εγκλήματα που διαπράττονται σε ειδυλλιακά χωριουδάκια. Το spinster crime novel βασίζεται κυρίως την ψυχολογική ανάλυση των χαρακτήρων.
Καθώς οι γυναίκες είχαν αποκτήσει δικαίωμα ψήφου (χάρη στο κίνημα των Σουφραζετών), αλλά και λόγω του γεγονότος ότι πολλές είχαν μείνει χήρες ή ανύπαντρες μετά τον φονικό Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, οι νέες αλλά και μεγαλύτερες κυρίες είχαν βγει από τα σπίτια τους και συμμετείχαν για πρώτη φορά ενεργά στη δημόσια ζωή.
Στην εν λόγω συλλογή, βρίσκουμε συγκεντρωμένα είκοσι διηγήματα με ηρωίδα την αρχετυπική κουτσομπόλα γεροντοκόρη, μις Μαρπλ – την οποία, λέγεται ότι, η Άγκαθα Κρίστι προτιμούσε από τον νάρκισσο Πουαρό.

ΕΛΛΗΝΙΚΑ
Γρηγόρης Αζαριάδης, Καμιά προσευχή για τους πεθαμένους (εκδ. Bell)
Στα πρώτα μετεμφυλιακά χρόνια διαδραματίζεται το καινούργιο hardboiled βιβλίο του συγγραφέα, με αρκετά και καλά χωνεμένα στοιχεία από την εποποιία των γουέστερν. Ή τουλάχιστον, το πρώτο μέρος του, το οποίο αφηγείται μια αποτυχημένη ληστεία σ’ ένα φανταστικό ορεινό χωριό. Το δεύτερο μέρος εκτυλίσσεται το 1986, αλλά δένει λογικά και μυθοπλαστικά με το πρώτο. Η αστυνομική πλοκή πατάει γερά στα δύο χρονολογικά σημεία, και οι ήρωες των δύο κομματιών είναι ρεαλιστικοί και συγκροτημένοι.
Ο Αζαριάδης έχει χωνέψει δημιουργικά τους κλασικούς του αμερικανικού hardboiled και του γαλλικού neopolar, και έχει δημιουργήσει μια δική του σχολή στο ελληνικό αστυνομικό μυθιστόρημα.
Ευτυχία Γιαννάκη, Υπέροχος πόλεμος (εκδ. Ίκαρος)
Στο κλειστοφοβικό περιβάλλον του παραθαλάσσιου οικισμού της Κινέτας, ανάμεσα στα τερατώδη διυλιστήρια, διαδραματίζεται το καινούργιο μυθιστόρημα της Ευτυχίας Γιαννάκη. Για πρώτη φορά, τον ρόλο του αφηγητή αναλαμβάνει μια γυναίκα, η δημοσιογράφος Ελεωνόρα, η οποία γίνεται σχεδόν αυτόπτης μάρτυρας της θανατηφόρας πτώσης ενός μουσικού, στο σπίτι της στιχουργού που έχει αναλάβει να γράψει τη βιογραφία της. Η δημοσιογράφος αποδεικνύεται αναξιόπιστη μάρτυρας, όπως συμβαίνει συχνά στα ψυχολογικά θρίλερ, αλλά ευτυχώς υπάρχει ο αστυνόμος Χάρης Κόκκινος που θα ξεμπλέξει το κουβάρι της υπόθεσης. Και για πρώτη φορά, απ’ όσο ξέρουμε εμείς ως αναγνώστες, ο αστυνόμος θα ερωτευτεί αληθινά τη δημοσιογράφο. Και επειδή ο έρωτας είναι ένας «υπέροχος πόλεμος», θα απαλλαγεί από τα οδυνηρά βαρίδια του παρελθόντος του. Εμείς, οι αναγνώστες, θα μείνουμε με το ερώτημα: για πόσο διάστημα; Και θα ανυπομονούμε για την επόμενη περιπέτεια του Χάρη Κόκκινου.
Αντώνης Γκόλτσος, Το πορτραίτο της γυναίκας που έλειπε (εκδ. Κυφάντα)
Η τρίτη περιπέτεια του Αλκιβιάδη Πικρού, του ήρωα του Αντώνη Γκόλτσου που είναι «μόνιμα χαμένος στις φυτείες του καπνού και στις θάλασσες του καφέ», ξετυλίγεται με άξονα μια υπόθεση αρχαιοκαπηλίας. Όλα ξεκινούν από την καταγγελία της εξαφάνισης μιας μυστηριώδους γυναίκας, της Ιουλίας Γραικού. Την καταγγελία κάνουν οι τέσσερις συνεταίροι της σε μια περίεργη Ανώνυμη Εταιρεία, με το ακόμα πιο περίεργο όνομα f0,95. Οι τέσσερις άνδρες, με τη σύμφωνη γνώμη του Διοικητή της Αστυνομίας, αναθέτουν την υπόθεση στο Αλκιβιάδη Πικρό, ο οποίος έχει το ταλέντο να διαβάζει τα πράγματα ανάποδα και να σκέφτεται τελείως αντισυμβατικά. Στο πλευρό του έχει τη Ζουλού, την πιο σέξι εκδοχή του δόκτορα Γουότσον που μπορεί να φανταστεί κανείς. Όταν η θυρωρός της πολυκατοικίας της Γραικού βρίσκεται νεκρή, η υπόθεση μπλέκει ακόμα πιο πολύ. Ο Άλκης και η Ζουλού θα φτάσουν μέχρι το Παρίσι, αλλά η εξαφανισμένη Γραικού μοιάζει ανύπαρκτη.
Στο γεμάτο ειρωνεία και λεπτό χιούμορ σύμπαν του Πικρού, όλα θα εξιχνιαστούν στο τέλος, αφού ο συγγραφέας θα μας οδηγήσει ως τότε σε απίθανες ατραπούς και αδιέξοδα.
Άννα Δάρδα-Ιορδανίδου, Τρανσαλόνικα (εκδ. Καστανιώτη)
Νουάρ νουβέλα, γραμμένη σαν κέντημα, προσεκτικά και με δεξιοτεχνία, ακολουθεί την πορεία μιας ομάδας ανθρώπων στη Θεσσαλονίκη, αναλύοντας σταδιακά τις μεταξύ τους σχέσεις. Παλιές ιστορίες έρωτα και προδοσίας στην πόλη που κουβαλάει τα οδυνηρά μυστικά της εδώ και πολλές δεκαετίες. Ποια σχέση έχει η δολοφονία της Μαρίκας της μοδίστρας από χούλιγκαν με τα αξιοσέβαστα μέλη της Ψυχαναλυτικής Εταιρείας, η ευφυής κι ευαίσθητη Εσθήρ Καπόν με τα ξεκαθαρίσματα στις συμμορίες των τοπικών νονών;
Σε μόλις 126 σελίδες, η συγγραφέας κατασκευάζει ένα ρεαλιστικό και αληθοφανές σύμπαν στη Θεσσαλονίκη, «ένα άγριο παραμύθι για μεγάλους».
Ιερώνυμος Λύκαρης, Ω, τι μέρες κι αυτές! (εκδ. Καστανιώτη)
Όπως όλα τα αστυνομικά βιβλία του Λύκαρη, έτσι και το τελευταίο έχει αμιγώς πολιτική ματιά, και στην πλοκή αλλά και στο περιβάλλον που διαδραματίζεται η ιστορία του. Δύο φόνοι που διαπράττονται στην Αθήνα το 2012 και το 2014, τις μέρες της επίσκεψης της τότε καγκελαρίου της Γερμανίας Άνγκελα Μέρκελ, μοιάζουν εκ πρώτης όψεως άσχετοι μεταξύ τους. Τι σχέση μπορεί να έχει ένας κυβερνητικός βουλευτής με τον υπαρχηγό ενός δικτύου διακίνησης κοκαΐνης και γιατί ο δεύτερος δολοφονείται αμέσως μετά τη συνάντησή του με τον πρώτο; Ρητορική ερώτηση, φυσικά, καθώς η καθημερινή εξέλιξη της πολιτικής κατάστασης στη χώρα μας έχει τόσο πολλά στοιχεία από τη δράση της Μαφίας και της Κόζα Νόστρα, που τίποτα πια δεν μας φαίνεται απίθανο.
Οι αστυνομικοί του Λύκαρη είναι συμπαθητικά sui generis, και ξεφεύγουν από τα πολυχρησιμοποιημένα κλισέ του είδους.
Γιάννης Μόσχος, Αμνοί και λέοντες (εκδ. Τόπος)
Μια ιστορία για τα κατάλοιπα των ληστρικών ομάδων που δρούσαν στην ελληνική ενδοχώρα ως την εποχή του Μεσοπολέμου περίπου. Τα άγρια τοπία των Αγράφων, οι «κυνηγοί κεφαλών» που παρέδιδαν τους πρώην συντρόφους τους για να λάβουν αμνηστία, μια άγρια περιπέτεια που βαδίζει στην παράδοση του ληστρικού είδους, του τόσο ξεχασμένου.
Ο Μόσχος περνάει με ευκολία από το ιστορικό αστυνομικό στους «Βασιλείες των Ορέων», στα τσελιγκάτα των Σαρακατσάνων, τα οποία περιγράφει μετά γνώσεως. Αληθινά πρωτότυπο και ρηξικέλευθο βιβλίο, ορίζει μια νέα -ίσως;- τάση στο ελληνικό αστυνομικό είδος.
Δημήτρης Σίμος, Κανονικά παιδιά (εκδ. Μεταίχμιο)
Το καινούργιο βιβλίο του Δημήτρη Σίμου είναι ακόμα πιο σκοτεινό από τα προηγούμενα τέσσερα με ήρωα τον αστυνόμο Καπετάνο. Από την αρχή της σειράς, η επιλογή της Εύβοιας που είναι και δεν είναι νησί, η θάλασσα που μουσκεύει και σαπίζει τα πάντα, έδιναν έναν αμιγώς νουάρ τόνο στις περιπέτειες του Καπετάνου. Κι εδώ ο ήρωάς μας θα βρεθεί μπλεγμένος σε παλιά οικογενειακά μυστικά που κακοφορμίζουν και δηλητηριάζουν ένοχους και αθώους. Τα παιδιά ως αιώνια θύματα ενδοοικογενειακής βίας και καταστολής. Οι νεκρές γυναίκες, που είναι τα μόνιμα θύματα μιας παράλογης ιεραρχικής κοινωνικής δομής. Και τα βασανισμένα κοριτσάκια που αναπαράγουν τη θυσία της Ιφιγένειας στο διηνεκές.
Στιβαρό αστυνομικό, μελαγχολικό και γκρίζο, όπως είναι συνήθως η αληθινή ζωή.
+ 1 επανέκδοση
Σέργιος Γκάκας, Κάσκο (εκδ. Καστανιώτη)
Κυκλοφορεί ξανά το πρώτο μυθιστόρημα του Σέργιου Γκάκα, του συγγραφέα που, μαζί με τον Πέτρο Μάρκαρη, δημιούργησαν το δεύτερο κύμα της ελληνικής αστυνομικής λογοτεχνίας (θεωρώντας ότι το πρώτο κύμα ορίζεται από τον Γιάννη Μαρή). Σαφώς επηρεασμένος από το hardboiled, το μετέφερε στα καθ’ ημάς με άψογο τρόπο κι έξοχη γλώσσα, εστιάζοντας στις αρχές της νέας χιλιετίας. Ο ήρωάς του, ο δικηγόρος Πιερτζοβάνι, είναι αρχετυπικά νουάρ, με όλη τη βαρύτητα του όρου. Και θα δεχτεί την επίσκεψη μιας φοβισμένης κυρίας με πράσινα μάτια, όπως πρέπει σε κάθε κλασικό αστυνομικό βιβλίο από το Γεράκι της Μάλτας και μετά.
Όπως γράφει στον πρόλογο ο συγγραφέας και σκηνοθέτης Ανδρέας Αποστολίδης, ο Γκάκας αγαπούσε πολύ τον Αμερικανό Τζέιμς Κράμλεϊ, κάτι που φαίνεται σε διαρκείς διακειμενικές αναφορές που απαντώνται στο βιβλίο. Οι διακειμενικές αναφορές είναι αμέτρητες, κάτι που μαρτυρά τον πλούτο των γνώσεων του Γκάκα: μουσική και σινεμά, αστυνομικά μυθιστορήματα και περιπετειώδη κόμικς, όλα ενσωματώνοντας άψογα στην πλοκή, φτιάχνοντας ένα μοναδικό καμβά που είναι καθαρά δικός του.
Είναι κρίμα που η επανέκδοση οφείλεται εν μέρει και στον πρόωρο θάνατο του Σέργιου Γκάκα, ο πρόλογος και το επίμετρο του Αποστολίδη ρίχνουν φως σε άγνωστες πτυχές του τρόπου σκέψης του συγγραφέα. Θα ευχηθώ να δούμε συγκεντρωμένα σε έναν τόμο τα δεκαπέντε διηγήματα του Γκάκα, που βρίσκονται σε διάφορες συλλογές αστυνομικής λογοτεχνίας και όχι μόνο.
* Η ΧΙΛΝΤΑ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ είναι συγγραφέας και μεταφράστρια. Το νέο της αστυνομικό μυθιστόρημα «Κομπολόι στο χώμα» αναμένεται το φθινόπωρο από τις εκδ. Μεταίχμιο.














































