Στο τέλος ενός μικρού λιθόστρωτου δρόμου, τυλιγμένος στην ομίχλη και πλαισιωμένος από άδειες βιτρίνες, υψώνεται ένας μυστηριώδης, λαμπερός παλιός κινηματογράφος, με έναν αινιγματικό τίτλο στη μαρκίζα:
Η δική σου ιστορία. Η Έλι και ο Ντρέικ, ένα ζευγάρι που μόλις έχει αρραβωνιαστεί, τον ανακαλύπτουν τυχαία σε έναν περίπατο στην πόλη τους αργά κάποιο βράδυ.
Το ζευγάρι γρήγορα πρόκειται να διαπιστώσει, προς μεγάλη του έκπληξη, ότι το συγκεκριμένο δεν είναι ένα συνηθισμένο σινεμά: αντί για ταινίες, προβάλλει στην οθόνη -αποκλειστικά για τους δυο τους- άναμνήσεις από τις ζωές τους πριν γνωριστούν, αποκαλύπτοντας μυστικά τα οποία κρατούσαν κρυφά ο ένας από τον άλλον -μυστικά που αρχίζουν να σπέρνουν αμφιβολίες στο ζευγάρι και απειλούν να κλονίσουν τη σχέση τους. Με τον γάμο τους να πλησιάζει, η Έλι και ο Ντρέικ θα αναγκαστούν να απαντήσουν σε ένα κρίσιμο ερώτημα: Είναι αναγκαίο να αγαπάς αυτό που ήταν κάποιος στο παρελθόν, για να αγαπήσεις αυτό που είναι τώρα;
Συνδυάζοντας νοσταλγία, συναίσθημα και μια γερή δόση μυστηρίου, το σινεμά της δεύτερης ευκαιρίας είναι ταυτόχρονα μια μαγευτική απόδραση και μια εις βάθος εξέταση του τρόπου με τον οποίο οι αναμνήσεις μας διαμορφώνουν αυτό που είμαστε. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Σε αυτή την εμβληματική τριλογία από νουβέλες του βραβευμένου με Νόμπελ Λογοτεχνίας Πατρίκ Μοντιανό, ο Γάλλος συγγραφέας ταξιδεύει στον χρόνο ανοίγοντας τους διαδρόμους της μνήμης και εξερευνώντας τα μυστήρια που κρύβονται εκεί. Κάθε νουβέλα της έκδοσης -«Αναστολή ποινής», «Άνθη ερειπίου» και «Συφοριασμένη άνοιξη»- αποτελεί εξαιρετικό δείγμα της πρωτοτυπίας και της γοητείας του, αναδεικνύοντας ταυτόχρονα τη χαρακτηριστική αφηγηματική του φωνή, τη μοναδική του χάρη και τη λιτή, διακριτική ομορφιά της γραφής του.
Παρότι αρχικά δημοσιεύτηκαν ξεχωριστά, οι τρεις νουβέλες συνθέτουν ένα ενιαίο, καθηλωτικό σύνολο, στοιχειωμένο από την ίδια αχνή αίσθηση τόπου και προσώπων. Ο Μοντιανό αντλεί από τις δικές του εμπειρίες, αναμειγνύοντάς τες με πραγματικές ή επινοημένες ιστορίες άλλων, για να δημιουργήσει μια ονειρική αυτοβιογραφία που είναι ταυτόχρονα και βιογραφία ενός τόπου. Παιδιά με απόντες και μυστηριώδεις γονείς, ξεχασμένοι φίλοι, αινιγματικοί ξένοι - όλοι εμφανίζονται σε αυτό το τρίπτυχο ερωτικό τραγούδι για ένα Παρίσι που δεν υπάρχει πια.
Υπό τη σκιά της ζοφερής περιόδου της ναζιστικής κατοχής, οι νουβέλες αποκαλύπτουν τη διαρκή έλξη του Μοντιανό προς το χαμένο, το ασαφές, το ομιχλώδες: τη σύγχυση ενός παιδιού απέναντι στη συμπεριφορά των ενηλίκων, τις συνέπειες μιας τυχαίας συνάντησης, την αναζήτηση ενός χαμένου πατέρα, τον απόηχο μιας μοιραίας σχέσης. Η ανάγνωση αυτής της τριλογίας μάς εισάγει σε έναν κόσμο αβεβαιοτήτων, όπου οι άνθρωποι μοιάζουν να έρχονται αντιμέτωποι με τη μοίρα τους σχεδόν τυχαία. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Ο Σάιμον Λατς είναι ένας επαρχιακός δικηγόρος στην αγροτική Βιρτζίνια. Τα οικονομικά του μετά βίας τον κρατούν όρθιο, ενώ ο γάμος του διαλύεται αργά και αθόρυβα. Όταν, όμως, στο γραφείο του εμφανίζεται
η Έλενορ Μπάρνετ, μια ηλικιωμένη χήρα που ζητά να συντάξει νέα διαθήκη, όλα μοιάζουν να αλλάζουν.
Ο νεκρός σύζυγός της, της άφησε μια σημαντική περιουσία, κάτι που, όπως ισχυρίζεται, γνωρίζει μόνο εκείνη.
Ωστόσο, οι ιστορίες της αρχίζουν να παρουσιάζουν επικίνδυνες ρωγμές. Και, όταν ένα φαινομενικά τυχαίο τροχαίο ατύχημα ανατρέπει τα πάντα, ο Σάιμον βρίσκεται ξαφνικά από την πλευρά που ποτέ δεν φανταζόταν: στο εδώλιο του κατηγορουμένου. Ξέρει ότι είναι αθώος - αλλά ξέρει και ότι όλα τα στοιχεία δείχνουν εκείνον. Και τώρα, αν θέλει να σώσει τη ζωή και την υπόληψή του, έχει μόνο μία επιλογή: να βρει τον πραγματικό δολοφόνο. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Το «Αχ... Μαρία!» είναι η ιστορία μιας Ελλάδας που τραγουδούσε, ερωτευόταν, συγκρουόταν και ονειρευόταν με πάθος. Είναι η δεκαετία του ’80, και οι προβολείς στρέφονται σε μια σκηνή στα Εξάρχεια, εκεί όπου η μουσική συνάντησε τη σάτιρα -που γίνεται τρόπος ζωής- το θέατρο την πολιτική και το γέλιο τη μελαγχολία.
Ο Γιάννης Ζουγανέλης ξεδιπλώνει στον Αντώνη Τουμανίδη το χρονικό ενός θρυλικού καλλιτεχνικού φαινομένου που άφησε ανεξίτηλο αποτύπωμα στη νεότερη ελληνική κουλτούρα. Ανάμεσα σε παραστάσεις, πολιτικές αλλαγές, νυχτερινές συζητήσεις, καπνό από τσιγάρα και μελωδίες, παρελαύνουν πρόσωπα που σημάδεψαν μια ολόκληρη εποχή: ο Νικόλας Άσιμος, ο Σάκης Μπουλάς, ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου, η Ισιδώρα Σιδέρη, η Βάσια Τριφύλλη, ο Κώστας Μπίγαλης, ο Κώστας Τουρνάς και πολλοί ακόμη.
Ένα νοσταλγικό αλλά και βαθιά πολιτικό χρονικό για τη μουσική, το θέατρο, την ελευθερία. Για τους ανθρώπους που τόλμησαν και για όσους τολμούν ακόμα να γελάσουν, να σατιρίσουν και να ονειρευτούν δυνατά. Γιατί, τελικά, το «Αχ» δεν είναι μόνο αναστεναγμός. Είναι μια ολόκληρη εποχή που μέχρι και σήμερα αρνείται να σιωπήσει. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Ένα σπουδαίο πολιτικό θρίλερ, γεμάτο υποβλητικό αισθησιασμό· ένα αριστοτεχνικό ψυχογράφημα.
Τα βαθιά κρυμμένα μυστικά και η σιωπή είναι δεύτερη φύση για τον Μαρτσέλο Κλέριτσι, τον κεντρικό χαρακτήρα του "Κονφορμίστα", ενός από τα πιο πολυδιαβασμένα μυθιστορήματα του Αλμπέρτο Μοράβια, το οποίο ενέπνευσε την ομώνυμη εμβληματική ταινία του Μπερνάρντο Μπερτολούτσι (1970).
Ο Μαρτσέλο είναι ένας αντιπροσωπευτικός ήρωας της εποχής μας: θέλει να αναμειχθεί, να εξομοιωθεί με όλους τους άλλους ανθρώπους, ακριβώς επειδή από παιδί νιώθει διαφορετικός και τρέμει την κριτική τους. Επιχειρώντας μια καταβύθιση στον ψυχισμό αυτού του ήρωα, ο συγγραφέας φιλοτεχνεί τη συναρπαστική βιογραφία ενός άντρα που, σημαδεμένος από τη γονεική παραμέληση, επιζητά με πάθος τη συμμόρφωση και την ενσωμάτωσή του στην κοινωνία, και παράλληλα περιγράφει με οξυδέρκεια την ταραχώδη εικοσαετία του ιταλικού φασισμού.
«... μια λαχτάρα για κανονικότητα· μια θέληση για προσαρμογή σ’ έναν αναγνωρισμένο, γενικό κανόνα· μια επιθυμία να μοιάζει με όλους τους άλλους, από τη στιγμή που το να είναι διαφορετικός σήμαινε να είναι ένοχος». (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Σήμερα τα ξημερώματα, σε εγκαταλελειμμένο νεοκλασικό στην Πλάκα, η αστυνομία και το Τμήμα Ανθρωποκτονιών έγιναν μάρτυρες σε ένα πρωτοφανές για τα δεδομένα της Ελλάδος έγκλημα. Στο κέντρο ενός δωματίου, καθισμένο σε μια ξύλινη κουνιστή καρέκλα, βρέθηκε ανδρικό σώμα αγνώστων στοιχείων, περίπου 35 ετών. Η δεξιά πλευρά του θύματος έφερε βαθιά θερμικά εγκαύματα, ενδεικτικά της έκθεσης σε υψηλή θερμοκρασία. Η αριστερή πλευρά είχε μετατραπεί πλήρως σε κέρινο ομοίωμα.
Απέναντι από το θύμα ήταν τοποθετημένος ένας παλαιού τύπου καθρέφτης, το ραγισμένο γυαλί του οποίου θύμιζε περίτεχνο ιστό αράχνης. Το έγκλημα θεωρείται τελετουργικού χαρακτήρα και παραπέμπει στα εγκλήματα που έλαβαν χώρα πρόσφατα σε Δανία, Γερμανία, Γαλλία και Ιταλία - όλα με αναφορές σε παραμύθια του Άντερσεν. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Ο βασικός ύποπτος για τους φόνους είναι νεκρός εδώ και 150 χρόνια.

Από έναν από τους πιο αναγνωρισμένους καλλιτέχνες της γενιάς του -με δύο υποψηφιότητες για Όσκαρ καλύτερου σεναρίου- ένα νέο καθηλωτικό μυθιστόρημα με ήρωα έναν νεαρό ηθοποιό, ο οποίος κάνει το ντεμπούτο του στο Μπρόντγουεϊ, την ίδια στιγμή που ο γάμος του μοιάζει να καταρρέει. Ιλιγγιώδες, ιδιοφυές, συχνά ξεκαρδιστικό, το Μια λαμπερή αχτίδα από σκοτάδι πραγματεύεται ένα τολμηρό ξεμπρόστιασμα της φήμης και της διασημότητας. Με μια διαπεραστική, κλεφτή και εκ των έσω ματιά στον λαμπερό, σχεδόν μαγικό, κόσμο των παρασκηνίων της θεατρικής σκηνής της Νέας Υόρκης, ξεδιπλώνει με τρόπο αριστοτεχνικό τα λογοτεχνικά χαρίσματα του Hawke.
Ο πρωταγωνιστής, ένας νέος άνδρας καταδικασμένος από τον ίδιο του τον εαυτό σε ένα προσωπικό ατέλειωτο μαρτύριο μετά την κατάρρευση του γάμου του, ένας άνδρας που ελπίζει στην επανένωση, η οποία πιστεύει ότι θα του επιτρέψει να συγχωρήσει τον εαυτό του και να προχωρήσει μπροστά. Τη στιγμή που το αλκοόλ και το σεξ μοιάζουν οι μοναδικοί τρόποι διαχείρισης του προσωπικού του ναυαγίου, μια αχτίδα από φως αρχίζει να λάμπει στο σκοτάδι της ζωής του και το θέατρο γίνεται η σωτηρία του. Κινητήρια δύναμη, η πρόκληση της ερμηνείας του ρόλου του Χότσπερ στην παράσταση Βασιλιάς Ερρίκος Δ' με οδηγό έναν λαμπρό σκηνοθέτη και πρωταγωνιστή έναν από τους καλύτερους Φάλσταφ όλων των εποχών. Σαρωτικό, σκληρό και ειλικρινά διαπεραστικό, ένα μοναδικό μυθιστόρημα για τις προσωπικές ενοχές, την απόλυτη ομορφιά, τη βαθιά πίστη αλλά και τη λυτρωτική δύναμη της τέχνης. (Από την παρουσίαση της έκδοσης)

Μπορεί το ελληνικό καλοκαίρι να γιατρέψει τα μυστικά του παρελθόντος;

Θα μπορούσε η ανακάλυψη ενός οικογενειακού μυστικού να την κάνει να ακολουθήσει την καρδιά της;
Συντετριμμένη από τον θάνατο του αδελφού της, η Κατ έχει βυθιστεί στη θλίψη. Η αγάπη της οικογένειάς της την ανακουφίζει και συνάμα την πνίγει, ωστόσο τα πάντα ανατρέπονται όταν κληρονομεί ένα σπίτι στο Αγκίστρι από έναν μακρινό θείο.
Φτάνοντας στο νησί, μαγεύεται από τα κρυστάλλινα νερά, τα πυκνά πευκοδάση και τον αέρα που είναι φορτωμένος το άρωμα των εσπεριδοειδών. Ανάμεσα στα ασβεστωμένα σπίτια και τους φιλικούς ντόπιους, αρχίζει να νιώθει πως η καρδιά της θεραπεύεται. Το νησί γίνεται σταδιακά η αφορμή να βρει η Κατ το κουράγιο να αναμετρηθεί με την απώλειά της - ίσως ακόμα και να παραδοθεί στη σπίθα ενός ανέλπιστου έρωτα...
Καθώς όμως ανακαλύπτει το παρελθόν της οικογένειάς της, η ηρωίδα έρχεται αντιμέτωπη και με τους δικούς της φόβους: την ανάγκη της να ανήκει κάπου και να συγχωρήσει τον εαυτό της, αλλά και με την πιθανότητα να ανακαλύψει ξανά την ευτυχία, ακόμα και μέσα στις στάχτες μιας ραγισμένης καρδιάς...
Ένα συγκλονιστικό μυθιστόρημα, ιδανικό για τους λάτρεις της Βικτόρια Χίσλοπ, που μας προσκαλεί σε ένα αξέχαστο ταξίδι λύτρωσης, επιστροφής στις ρίζες και της ελπίδας που ανθίζει κάτω από τον ελληνικό ήλιο. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)