Αμάντα Μιχαλοπούλου: «Η Κασσάνδρα και ο λύκος της Μαργαρίτας Καραπάνου, το αιώνιο παραμύθι μου»

Το πρώτο βιβλίο που θυμάμαι

Η Λιλίκα και ο Κωστάκης στην εξοχή. Ηταν μια σειρά εικονογραφημένων παιδικών βιβλίων που έδειχναν αυτά τα δύο πανέμορφα παιδιά σε μια τελειοθηρική φαντασμαγορική εικονοπλασία – δεν λερώνονταν, δεν τσαλακώνονταν, ακόμη και το σκυλάκι τους γελούσε.

Το αγαπημένο μου βιβλίο ως παιδί

Το καπλάνι της βιτρίνας της Άλκης Ζέη. Η αφήγηση ήταν τόσο ρεαλιστική που μέσα στην απλοϊκή παιδική μου σκέψη συμπέρανα πως η Μυρτώ και η Μέλια υπάρχουν και πως –σε ένα παράλληλο σύμπαν– ζούμε όλοι στο 1936.

Το βιβλίο που σημάδεψε την εφηβεία μου

Η ποίηση του Τίτου Πατρίκιου. Στη δευτέρα γυμνασίου η φιλόλογος μας είχε καλέσει σε μια ομιλία του και μετά πήραμε όλες τη συγκεντρωτική έκδοση από το Θεμέλιο. Ισως το πιο πυκνοϋπογραμμισμένο βιβλίο της ζωής μου – μαζί με τα Αποσπάσματα ερωτικού λόγου του Ρολάν Μπαρτ. Ακολούθησε ο πλανήτης Ελύτης. Με ιδιαίτερη στάση στο Ημερολόγιο ενός αθέατου Απριλίου. Και ο πλανήτης Μαρία Λαϊνά.

Το βιβλίο που επηρέασε τη σκέψη μου

Ολα τα βιβλία της Κλαρίσε Λισπέκτορ και της Αν Κάρσον. Ο Μπόρχες. Συγγραφείς όπως η Κάρμε Ριέρα ή η Ίλζε Άιχινγκερ που έχουν αλλάξει τη λογοτεχνία και δεν τις συζητάμε σήμερα. Δοκιμιογράφοι όπως η Olivia Laing, που γράφουν δοκίμια με όρους μυθοπλασίας (και τύφλα να έχει ο Μπενχαμίν Λαμπατούτ).

Το βιβλίο που με έκανε να θέλω να γίνω συγγραφέας

Αν μια νύχτα του χειμώνα ενας ταξιδιώτης του Ίταλο Καλβίνο. Το διάβασα ως φοιτήτρια και θυμάμαι πως ένιωσα ένα μούδιασμα στα μέλη και στην καρδιά – αυτό που τόσο ωραία περιγράφει ο Τζον Ουίλλιαμς όταν ο Στόουνερ του διαβάζει για πρώτη φορά ένα σονέτο του Σαίξπηρ. Είχα την τρομερή παρόρμηση να παρέμβω στο βιβλίο, να κάτσω να γράψω το επόμενο κεφάλαιο. Ο Καλβίνο μού έμαθε ότι το γράψιμο δεν είναι  γραμμική αδιατάρακτη δραστηριότητα, μπορεί να γίνει και ριζοσπαστικό παιχνίδι. Το ίδιο μάθημα μου έδωσε και ο Λώρενς Στερν με το Η Ζωή και οι απόψεις του Τρίστραμ Σάντυ, κυρίου από σόι.

Το βιβλίο που ξαναδιαβάζω

Η Κασσάνδρα και ο λύκος της Μαργαρίτας Καραπάνου, το αιώνιο παραμύθι μου. Το Sister Outsider της Audre Lorde. Η ποίηση του Charles Simic και της Τζένης Μαστοράκη.

Το βιβλίο που χαρίζω

Τον Θλιβερό τίγρη της Neige Sinno. Θέλω να το διαβάσουν όλοι οι φίλοι μου για να συζητήσουμε μετά πώς ακριβώς το κάνει αυτό η Sinno, πώς γίνεται να αλλάζεις τη ροή της λογοτεχνίας το 2025.

Το βιβλίο που άργησα να ανακαλύψω

Το Πόλεμος και Πόλεμος του Κρασναχορκάι. Δεν ξέρω γιατί πίστευα πως δεν είναι για μένα. Τα τελευταία χρόνια επίσης ανακάλυψα και αγάπησα με πάθος συγγραφείς που άργησαν να μεταφραστούν στα Eλληνικά όπως η Τόβε Ντιτλέουσεν, η Φλερ Γιέγκυ, η Λουσία Μπερλίν και η Πάουλα Φοξ.

Το βιβλίο που ντρέπομαι να λέω ότι έχω διαβάσει

Δεν ντρέπομαι ποτέ για την ανάγνωση. Ούτε όταν διαβάζω τις παρενέργειες των φαρμάκων. Ολα –μα όλα– είναι αφήγηση.

Το βιβλίο που διαβάζω τώρα

Διαβάζω πολλά βιβλία μαζί. Αυτή τη στιγμή το Lili pleure, (πρώτο μυθιστόρημα της Helene Bessette), τα ποιήματα της Moira Egan, τις Παιδικές Ασθένειες της Χριστίνας Ντούση. Ανοιγοκλείνω τον Αχό και το Πάθος του Φώκνερ στη νέα μετάφραση του Αχιλλέα Κυριακίδη. Κάτω από αυτούς τους τόμους –αμετακίνητοι– για τις δύσκολες ώρες ο Μάρκος Αυρήλιος και η Βισουάβα Σιμπόρσκα. 

Λίγα λόγια για τη συγγραφέα

Η Αμάντα Μιχαλοπούλου έχει τιμηθεί με το Βραβείο Διηγήματος του περιοδικού Ρεύματα για το «Έξω η ζωή είναι πολύχρωμη» (1993), το Βραβείο Μυθιστορήματος του περιοδικού «Διαβάζω» για το Γιάντες (1996), το Βραβείο Διεθνούς Λογοτεχνίας του Αμερικανικού Ομοσπονδιακού Ιδρύματος Τεχνών και το καταλανικό Liberis Liber για το Θα ήθελα (2005), το Βραβείο Διηγήματος του Ιδρύματος Πέτρου Χάρη της Ακαδημίας Αθηνών για τη Λαμπερή μέρα (2012). Τα μυθιστορήματά της Γιατί σκότωσα την καλύτερή μου φίλη και Η γυναίκα του Θεού έφτασαν στη βραχεία λίστα του Βραβείου ALTA στις ΗΠΑ. Έργα της έχουν μεταφραστεί σε περισσότερες από είκοσι γλώσσες. Τον Ιούλιο του 2021 το θεατρικό της Η Φαίδρα καίγεται ανέβηκε στη Μικρή Επίδαυρο. Ζει στην Αθήνα και διδάσκει δημιουργική γραφή. Τελευταίο της βιβλίο το μυθιστόρημα Το μακρύ ταξίδι της μιας μέσα στην άλλη (εκδ. Πατάκη).