Μπόουλντερ, EVA BALTASAR

Έπειτα από επαγγελματικές απογοητεύσεις και προσωπικές διαψεύσεις, η μοναχική ηρωίδα της Εύα Μπαλταζάρ βρίσκει δουλειά ως μαγείρισσα σε εμπορικό πλοίο. Ο συγκεκριμένος τρόπος ζωής την κάνει ευτυχισμένη: απολαμβάνει την ελευθερία του ταξιδιού στον ωκεανό χωρίς να λογοδοτεί σε κανέναν, αναζητώντας ενίοτε κάποια ερωμένη στα διάφορα λιμάνια. Μέχρι που ερωτεύεται τη Σάμσα, μια γεωλόγο που θα της χαρίσει το προσωνύμιο Μπόουλντερ, από τους μοναχικούς βράχους που στέκουν σιωπηλά καταμεσής της θάλασσας αέναα εκτεθειμένοι στα στοιχεία της φύσης.
Όταν παρουσιάζεται μια εξαιρετική επαγγελματική ευκαιρία για τη Σάμσα στο Ρέικιαβικ, η Μπόουλντερ ξεμπαρκάρει για να την ακολουθήσει. Ύστερα από δέκα χρόνια ανέφελης, πλην συμβατικής, συμβίωσης, η Σάμσα αποφασίζει να αποκτήσουν παιδί με τη μέθοδο της υποβοηθούμενης αναπαραγωγής. Η Μπόουλντερ συναινεί απρόθυμα και βιώνει δύσκολα την εμπειρία της μητρότητας, που επιπλέον την αποξενώνει ερωτικά από τη γυναίκα που αγάπησε. Καλείται εν τέλει να αποφασίσει τι έχει μεγαλύτερη αξία γι’ αυτήν: η λαχτάρα της για ελευθερία ή μια αγάπη που θα τη φυλακίσει στις συμβάσεις της οικογενειακής ζωής; (Από τον εκδότη)

«Η Μπαλταζάρ διαθέτει μια πανίσχυρη και πρωτότυπη λογοτεχνική φωνή. Θα ήθελα να μεταφέρω το βιβλίο αυτό στη μεγάλη οθόνη». (Πέδρο Αλμοδόβαρ)
«Ένα εκρηκτικό μείγμα αισθήσεων, αμφιβολιών και προσδοκιών. Ένας λογοτεχνικός θησαυρός». (Le Monde)
«Αυτό το συμπαγές και βαθιά συναισθηματικό μυθιστόρημα αντλεί τη δύναμή του από τον τρόπο που υπονομεύει τις παραδοσιακές αντιλήψεις περί μητρικού ενστίκτου και επαναπροσδιορίζει τη γονεϊκότητα σε ένα λεσβιακό πλαίσιο». (Publishers Weekly)
«Η Μπαλταζάρ γράφει μια σύγχρονη ιστορία αγάπης -πανανθρώπινη, κουίρ- και ταυτόχρονα στοχάζεται για το νόημα δύο πανάρχαιων λέξεων: ερωμένη και μητέρα. Ένα μυθιστόρημα που υμνεί την επιθυμία για μοναχικότητα την ίδια στιγμή που εξαίρει την ομορφιά του να ανήκεις σε μια οικογένεια». (Kirkus)
«Η ανεπιτήδευτη και συνάμα αισθησιακή ιστορία μιας ανυπότακτης γυναίκας που αναρωτιέται πώς μπορεί να διαχειριστεί την ελευθερία της». (The New Yorker)
«Μέσα από τη δεξιοτεχνική γραφή της, η συγγραφέας καταφέρνει επιδέξια να αναγάγει την ιδέα της ερωτικής και συντροφικής σχέσης δύο ανθρώπων σε δύναμη της φύσης, με την πρωταγωνίστριά της να πασχίζει να συμβιβάσει την επιθυμία για συντροφικότητα με την επιθυμία για ανεξαρτησία». (TLS)
«Μια επιδέξια συγγραφέας. Μια Καταλανή Ντόροθι Πάρκερ. Ειρωνική και αδυσώπητη». (La Repubblica)