Για περισσότερο από δύο χιλιάδες χρόνια, ο στωικισμός μας έχει οπλίσει με ένα σύστημα άμυνας απέναντι στις δυσκολίες. Γι' αυτό, άλλωστε, είναι πιο επίκαιρος από ποτέ. Ωστόσο, βρισκόμαστε αντιμέτωποι με ένα δύσκολο ερώτημα: Είναι αλήθεια ότι δεν πρέπει να νοιαζόμαστε για τη δουλειά μας, τα αγαπημένα μας πρόσωπα ή τη ζωή μας; Οι αρχαίοι Στωικοί θα απαντούσαν θετικά.
Στο δοκίμιο αυτό, ο φιλόσοφος Massimo Pigliucci μας παρουσιάζει έναν ανανεωμένο στωικισμό που αντανακλά τη σύγχρονη επιστήμη και τις κοινωνικές ευαισθησίες της εποχής μας. Ο συγγραφέας αποδέχεται τους δεσμούς στοργής που μας δίνουν χαρά, την ικανοποίηση από την εκπλήρωση ενός στόχου, καθώς και τη θλίψη που προκαλεί η απώλεια. Ο στωικισμός δεν ταυτίζεται με την κατάκτηση της αδιαφορίας, αλλά της αντοχής απέναντι στον πόνο και της μετρημένης απόλαυσης, μεταμορφώνεται δηλαδή σε μια φιλοσοφική διδαχή που μας επιτρέπει να ζούμε καλύτερα. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Τον Οκτώβριο και τον Νοέμβριο του 2022, ο Χουάν Γκαμπριέλ Βάσκες προσκλήθηκε να δώσει διαλέξεις στην έγκριτη Έδρα Συγκριτικής Ευρωπαϊκής Λογοτεχνίας Weidenfeld του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης, η οποία, κατά το παρελθόν, είχε φιλοξενήσει τους Μάριο Βάργας Γιόσα, Τζορτζ Στάινερ, Ουμπέρτο Έκο, Χαβιέρ Θέρκας και Άλι Σμιθ. Στις τέσσερις παρουσιάσεις, που συγκεντρώθηκαν σ’ αυτό το βιβλίο, ο Βάσκες διερευνά το αν η λογοτεχνική μυθοπλασία αποτελεί έναν τρόπο κατανόησης της ζωής που δεν συναντάται σε κανένα άλλο γνωστικό ή δημιουργικό πεδίο· το αν η λογοτεχνία μπορεί να μεταφράσει, να ερμηνεύσει και, συνεπώς, να φωτίσει τον κόσμο· το αν έχει τη μοναδική ικανότητα να διασαφηνίζει την πολυπλοκότητα της ανθρώπινης εμπειρίας -το μυστήριο κάθε ζωής, τη σύνδεσή μας με το παρελθόν, την τεταμένη σχέση μας με την πολιτική- και να μετατρέπει αυτή την ερμηνεία σε γνώση.

Δοκίμια που μας ζητούν να επαναπροσδιορίσουμε τον ρόλο της μυθοπλασίας, την κατανόηση των μηχανισμών της και τους λόγους για τους οποίους είναι πιο απαραίτητη από ποτέ, και, παράλληλα, αποδεικνύουν το μεγάλο πνευματικό ανάστημα και τη μαεστρία του πολυβραβευμένου συγγραφέα. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Ο ΕΙΚΟΣΑΧΡΟΝΟΣ Ντανιέλε ξυπνά τρομαγμένος σε έναν νοσοκομειακό θάλαμο περιτριγυρισμένος από αγνώστους. Σιγά σιγά, οι αναμνήσεις της προηγούμενης νύχτας επιστρέφουν στο μυαλό του. Μια έκρηξη βίας, που παραλίγο να τραυματίσει ανεπανόρθωτα τον ίδιο και την οικογένειά του, τον έχει οδηγήσει σε μία εβδομάδα ακούσιας νοσηλείας στην ψυχιατρική πτέρυγα ενός νοσοκομείου.

ΜΕ ΚΑΘΗΛΩΤΙΚΟ ρεαλισμό και εκπληκτική συναισθηματική δύναμη, αντλώντας από τη δική του εμπειρία με την ψυχική ασθένεια, ο Mencarelli καταγράφει την παραμονή του Ντανιέλε στο νοσοκομείο, καθώς παλεύει με το προσωπικό του σκοτάδι.
ΣΥΝΟΔΟΙΠΟΡΟΙ στο ταξίδι του οι υπόλοιποι ασθενείς του θαλάμου, λυγισμένοι κι εκείνοι από το αβάσταχτο της ζωής.
Μια σπαρακτική και αλησμόνητη ιστορία, που αμφισβητεί την αντίληψή μας περί κανονικότητας και εξυμνεί τη σωτήρια δύναμη της αλληλεγγύης και της ενσυναίσθησης.
Στο μυθιστόρημα βασίστηκε η ομότιτλη σειρά του Netflix. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

ΒΡΑΒΕΙΟ Strega Giovani 2020

Μετά το παγκόσμιο best seller "Επιστροφή στην πατρίδα", η Yaa Gyasi διερευνά τα όρια της επιστήμης, τα θεμέλια της πίστης και τη δύναμη της αγάπης, μέσα από ένα πολυεπίπεδο μυθιστόρημα.
Η ΓΚΙΦΤΙ σπουδάζει Νευροεπιστήμες στην Ιατρική Σχολή του Στάνφορντ μελετώντας τα νευρωνικά κυκλώματα της κατάθλιψης και του εθισμού. Ο αδερφός της, ένας προικισμένος αθλητής γυμνασίου, πέθανε από υπερβολική δόση ηρωίνης μετά από έναν τραυματισμό που τον άφησε εθισμένο στα οπιοειδή.
Η ΚΑΤΑΘΛΙΠΤΙΚΗ μητέρα της είναι πλέον κλινήρης. Η Γκίφτι είναι αποφασισμένη να αντιμετωπίσει μέσω της επιστήμης τον πόνο που βλέπει βλέπει παντού γύρω της. Το πάθος της για την επούλωση των τραυμάτων της την οδηγεί στα άδυτα της επιστήμης, μα δεν την αποτρέπει να αποζητά την παιδική της πίστη στον Θεό.
Ένα βαθύτατα συγκινητικό πορτρέτο μιας οικογένειας μεταναστών από τη Γκάνα που δίνει τη δική της μάχη με την κατάθλιψη και τον εθισμό. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Παιδιά, γονείς, αλεπούδες, σπουργίτια, χωράφια, άγιοι.
Δώδεκα διηγήματα, καρποί μιας κερασιάς που ανθίζει κάτω απ' το νερό. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Η στοχαστική, έξοχα δομημένη ιστορία μιας γυναίκας που μετά από μια ξαφνική τραγωδία βρίσκεται στο στόχαστρο μιας ολόκληρης κοινωνίας και τα απροσδόκητα μονοπάτια που πρέπει να ακολουθήσει αναζητώντας λύτρωση.
Η ΙΜ ΧΕ-ΣΟΥ είναι μια επιτυχημένη θεραπεύτρια που εμφανίζεται τακτικά σε μια δημοφιλή τηλεοπτική εκπομπή. Όταν κάνει ένα αρνητικό σχόλιο για ένα δημόσιο πρόσωπο που αργότερα αυτοκτονεί, απολύεται από τη δουλειά της, χάνει τους φίλους της ενώ ο γάμος της αρχίζει να καταρρέει.
ΜΙΑ ΜΕΡΑ συναντά απρόσμενα τη Σε-Ι, ένα εννιάχρονο κορίτσι που προσπαθεί να ταΐσει μια αδέσποτη γάτα. Οι γάτες του δρόμου που φαίνεται να βρίσκονται παντού απολαμβάνουν τη φροντίδα μιας ακόμα γυναίκας και την οργή όλων των υπόλοιπων κατοίκων. Όπως η Ιμ Χε-Σου και η Σε-Ι, έτσι και εκείνες υπομένουν διάφορες επιθέσεις και οι πληγές τους επουλώνονται αργά.
Η ΙΜ ΧΕ-ΣΟΥ, που δεν είχε ποτέ φιλοζωικές ευαισθησίες, μήτε αδυναμία στα παιδιά, βρίσκεται πια συνδεδεμένη με κάτι πιο μεγάλο και βαθύ από εκείνη.
Ένα γοητευτικό μυθιστόρημα για το εύθραυστο της δημόσιας εικόνας και το πολύτιμο της ανθρώπινης αλληλεγγύης. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Μια από τις βασικές αποστολές ενός πρέσβη είναι η προβολή της χώρας του στο εξωτερικό. Και αυτό γίνεται με πολλούς τρόπους και σε διάφορους τομείς, όπως τον πολιτικό ή τον εμπορικό, ανάλογα και με τη σχετική ισχύ της κάθε χώρας. Πίστευα όμως πάντα ότι η σημαντικότερη προσφορά των Ελλήνων στον κόσμο είναι τα πολιτιστικά επιτεύγματά τους στην αρχαία, στη μεσαιωνική και στη νεότερη εποχή, με ίχνη που συνάντησα όπου κι αν ταξίδεψα. Αισθάνθηκα, λοιπόν, συχνά την ανάγκη να οργανώσω εκδηλώσεις, να μιλήσω και να γράψω για να προβάλω τα θέματα αυτά, που σε κάθε περίπτωση με ενδιέφεραν ιδιαίτερα.
Το βιβλίο είναι μια συλλογή κειμένων που προέκυψαν ως επί το πλείστον από αυτή την προσπάθεια κατά τις θητείες μου στο εξωτερικό αλλά και στην Προεδρία της Δημοκρατίας. Προέκυψαν, επίσης, από την ενασχόλησή μου με θέματα που με απασχολούσαν ως συγγραφέα. Μερικά είχαν ήδη δημοσιευτεί και χρειάστηκαν επιπλέον επεξεργασία ώστε να πάρουν μορφή δοκιμίου και να υπάρχει ομοιογένεια στο βιβλίο.
Τα κείμενα θα μπορούσαν να χωριστούν σε τέσσερις ενότητες. Αρχικά παρουσιάζονται αυτά που αφορούν την αδιάσπαστη συνέχεια της ελληνικής γλώσσας, ιδίως ως συστατικού στοιχείου της εθνικής μας ταυτότητας. Ακολουθούν αυτά για τους σύγχρονους Έλληνες ποιητές, με το δοκίμιο για τον Διονύσιο Σολωμό να ανήκει και στις δύο ενότητες. Στη συνέχεια, υπάρχουν τέσσερα δοκίμια για την αισθητική προσέγγιση της έμπνευσης και της συνάφειας των έργων τέχνης με τον χρόνο και την ελευθερία. Το τελευταίο από αυτά, «"Ο βασιλιάς της Ασίνης". Από τον Τρωικό, στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο», μας οδηγεί στην τέταρτη ενότητα, η οποία επικεντρώνεται σε ζητήματα όπου συναντώνται η Ιστορία με τη λογοτεχνία.
Σε όλα τα γραπτά μου, λογοτεχνικά ή υπηρεσιακά, προσπαθώ πάντα να μιλώ απλά. Να αποφεύγω την επιτήδευση. Να καθιστώ κατανοητά τα πιο σύνθετα ζητήματα, πολιτικά ή λογοτεχνικά. Το ίδιο έκανα και στα δοκίμια που ακολουθούν.
Ευχαριστώ θερμά την Κατερίνα Καρύδη και τις εκδόσεις Ίκαρος που με εμπιστεύτηκαν για το εγχείρημα αυτό, τον εξαιρετικό φιλόλογο Νίκο Καγκελάρη για τη βοήθειά του στην επεξεργασία των δοκιμίων και την ικανότατη Μαρία Συμεωνίδου για τη γλωσσική επιμέλεια και τις διορθώσεις των κειμένων. (Από τον πρόλογο της έκδοσης)

«Η μεγάλη πυρά είναι αυτή που μου δίνει ζωή και με κατατρώει όταν παίζω βιολί και όταν γράφω» (Leonor de Recondo)

1699 Βενετία. Η Ιλάρια Τατζανότε γεννιέται σε μια οικογένεια εμπόρων υφασμάτων. Η πόλη έχει χάσει την πολιτική της δύναμη, αλλά διατηρεί τα μεγαλοπρεπή παλάτια της, τα πολυάριθμα θέατρα, το μαγικό καρναβάλι. Είναι η χρυσή εποχή της τέχνης και της μουσικής, και ιδιαίτερα του βιολιού.
ΣΕ ΗΛΙΚΙΑ λίγων εβδομάδων, με την ελπίδα μιας καλύτερης ζωής, η μητέρα της την αφήνει σ' ένα ίδρυμα διάσημο για τη μουσική του διδασκαλία και τις θεικές του συναυλίες. Εκεί η Ιλάρια μαθαίνει βιολί και γίνεται αντιγραφέας του μαέστρου Αντόνιο Βιβάλντι, ενώ παράλληλα ανακαλύπτει τη δύναμη της φιλίας. Στη μικρή αυτή καλλιτεχνική φυλακή τη βρίσκει πρώτη φορά ο έρωτας στα δεκαπέντε της χρόνια, γκρεμίζοντας τα τείχη που μέχρι τότε την προστάτευαν αλλά και την έκρυβαν απ' τον κόσμο.
Μια παθιασμένη ιστορία για την αναζήτηση της αγάπης σε κάθε μορφή και τα μεγαλειώδη συναισθήματα που προκαλεί η μουσική, με φόντο μια μυθική μπαρόκ Βενετία. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)