Από τη συγγραφέα του υποψήφιου για International Booker "Η μοναχοκόρη", που μεταφράστηκε σε είκοσι γλώσσες και αγαπήθηκε από χιλιάδες αναγνώστες παγκοσμίως.
ΟΙ ΠΕΡΙΠΛΑΝΩΜΕΝΟΙ ήρωες αυτών των οκτώ διηγημάτων αναγκάζονται να βγουν εκτός πορείας και να εισέλθουν σε άγνωστα και παράξενα εδάφη· σαν άλμπατρος που έχασαν τον προσανατολισμό τους.
ΕΝΑ ΚΟΡΙΤΣΙ συναντά έπειτα από χρόνια τον αποξενωμένο -για μυστηριώδεις λόγους- άρρωστο θείο της. Μια σκοτεινή δύναμη απειλεί μια οικογένεια που εν μέσω Covid καταφεύγει στην εξοχή. Ένα ζευγάρι κατοικεί σ' έναν τρομακτικό κόσμο όπου είναι καλύτερο να κοιμάσαι. Ένας άντρας προσπαθεί να διασκεδάσει την έγγαμη πλήξη του ξεκινώντας ένα επικίνδυνο χρονικό πείραμα. Ένας αποτυχημένος ηθοποιός μετακομίζει στο σπίτι ενός διάσημου πλέον συμμαθητή του ελπίζοντας σε μια αλλαγή της τύχης.
Ένα αλλόκοτο και σκοτεινό λογοτεχνικό σύμπαν, όπου οι ήρωες έρχονται αντιμέτωποι με τους φόβους και τα όριά τους σε μια προσπάθεια να ξαναβρούν τον δρόμο τους. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Μετά τη γέννα, η Άννα μοιάζει χαμένη. Μετακομίζει με την οικογένειά της στην ανοίκεια, χιονισμένη Στοκχόλμη. Κατακλυσμένη από το πρωτόγνωρο άγχος της μητρότητας, καταβροχθίζει εμμονικά ειδήσεις και κάνει online αγορές που δεν μπορεί να αντέξει οικονομικά. Για να μη βυθιστεί βαθύτερα στην κατάθλιψη, εξαναγκάζει τον εαυτό της να διαβάζει και να γράφει προσπαθώντας να ισορροπήσει ανάμεσα στον ρόλο της μητέρας και εκείνο της συγγραφέα.
Ένα τρομερά θαρραλέο έργο για τη θεμελιώδη εμπειρία της γέννας, που συνδυάζει με τρόπο μοναδικό πρόζα, δοκίμιο, ποίηση, απομνημονεύματα και επιστολές για να εξερευνήσει την εύθραυστη και πολύπλοκη σχέση μεταξύ ατομικότητας και οικογένειας· μεταξύ μητρότητας και δημιουργίας. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Το Νοέμβριο του 2022, μια γυναίκα δέχεται ένα τηλεφώνημα από την αστυνομία. Ένα πτώμα βρέθηκε στην παραλία της Χάβρης, της πόλης όπου μεγάλωσε. Στην τσέπη του θύματος, ένα εισιτήριο κινηματογράφου έχει γραμμένο το τηλέφωνό της. Ποιος ήταν αυτός ο άντρας και πώς συνδεόταν μαζί της;
Οι επίμονες ερωτήσεις των αστυνομικών δίνουν αφορμή για μια αγωνιώδη αναζήτηση στα στενά της πόλης που άφησε πίσω, μα και στους διαδρόμους της ίδιας της μνήμης της. Κατά τη διάρκεια μίας και μόνο μέρας, η γυναίκα αυτή θα περιπλανηθεί σε μία Χάβρη τριγυρισμένη από ξεχασμένα πρόσωπα και αλλοτινές σκιές καθώς τα κύματα του λιμανιού μοιάζουν να χορεύουν στο ρυθμό των αναμνήσεων. Τι απέμεινε όρθιο μετά από είκοσι χρόνια απουσίας;
Ένα αριστοτεχνικό ψυχολογικό θρίλερ που θυμίζει ταινία του Χίτσκοκ σε σενάριο Βιρτζίνιας Γουλφ. Μια προσωπική αστική οδύσσεια που διερευνά το πώς χτίζουμε συνεχώς τον εαυτό μας πάνω σε ερείπια και πώς μαθαίνουμε να προχωράμε με τα φαντάσματα του παρελθόντος. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

ΣΠΕΤΣΩΝ 142

Αφήστε με στην Κυψέλη,
στην παλινδρόμηση των γεροντικών της κηλίδων
έτσι καθώς περπατούν σαν αυτοκίνητα
απ’ τη μιαν άκρη του πάρκου στην άλλη
ψάχνοντας ποιος ξέρει τι είδους φοροαπαλλαγές
στους κωδικούς των φακέλων.
Για να μη χαλάτε τη ζαχαρένια σας
αφήστε μου τα poste restante,
τη μεσοβασιλεία των συστημένων, τα δικόγραφα
που γράφονται στο γόνατο με το μανόν της δακτυλογράφου
που τα καταχώρισε να έχει περάσει στο μελάνι τους.
Αφήστε μου την πρωτοκόλληση στα υποκαταστήματα του ΙΚΑ,
τον ΣΔΟΕ που πίνει στο ποτήρι του σαν να ήταν σόδα με πάγο
τα κενά στη νομοθεσία των ημιυπαίθριων χώρων
πού μόνο με τη χωροταξία των χορταριασμένων τάφων
μπορεί να συγκριθεί.
Αφήστε με σε οποιοδήποτε Δέλτα του Φαλήρου ή του Νείλου,
στον ραδιοφάρο του Ελληνικού
με το ένα μάτι στις δεντροστοιχίες του ΠΙΚΠΑ
και το άλλο στους γυψαδόρους
πού περνάνε το πρώτο χέρι αστάρι στο Πανόραμα της Βούλας.
Αφήστε με ένα βήμα πιο πίσω,
στις σωληνώσεις του πεπιεσμένου αέρα, στα φρένα του ασανσέρ
να συλλαβίζω σε καρμπόν τα ονόματα στα κουδούνια των ενοίκων
ακριβώς όπως το φως του δημοτικού διαμερίσματος
σκανάρει την πιθανή ημερομηνία του θανάτου τους.
[Από την έκδοση]

Η τελευταία συλλογή του εκλιπόντος ποιητή Χάρη Μεγαλυνού, ενός από τους σημαντικότερους εκπροσώπους της γενιάς του.

Το τέλος της Κατοχής το 1944 βρίσκει την Ελλάδα βαθιά πληγωμένη. Η μαύρη αγορά, ο πληθωρισμός και οι ελλείψεις σε είδη πρώτης ανάγκης εξακολουθούν να ταλαιπωρούν καθημερινά τους Έλληνες. Ταυτόχρονα, η χώρα είναι βαθιά διχασμένη πολιτικά. Τον Δεκέμβριο του 1944, ενώ η Θεσσαλονίκη βρίσκεται υπό τον έλεγχο του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ, στην Αθήνα ξεσπούν ένοπλες συγκρούσεις μεταξύ του ΕΛΑΣ και των κυβερνητικών δυνάμεων που υποστηρίζονται από τους Βρετανούς. Η ανασυγκρότηση του κράτους, το πολιτειακό ζήτημα, η τιμωρία των δωσίλογων, η στράτευση με την αριστερά ή με τη φιλοκυβερνητική πλευρά θα αποτελέσουν ένα εκρηκτικό πλαίσιο για το μέλλον της χώρας. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Ένα δύσκολο μα απαραίτητο ανάγνωσμα, βασισμένο στις αληθινές ιστορίες τριών γυναικών που έπεσαν θύματα της βίας των συντρόφων τους. Από τις τρεις επέζησε μονάχα μία: η ίδια η συγγραφέας. Ισορροπώντας ανάμεσα στο θάρρος και την ταπεινότητα, η Appanah εξετάζει εξονυχιστικά το αβάσταχτο αίνιγμα της γυναικοκτονίας, όταν τη θέση του έρωτα παίρνει το πιο βαθύ σκοτάδι. Ένα συγκινητικό μα και θεραπευτικό μυθιστόρημα που δίνει φωνή σε όσες γυναίκες έχασαν βίαια τη δική τους. Μια συγκλονιστική λογοτεχνική μαρτυρία που αποδεικνύει πως ο κύκλος της βίας δεν είναι μόνο ιδιωτική τραγωδία, αλλά μια συλλογική αποτυχία. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ


βρήκε φρικτό θάνατο

θα ταφεί δημοσία δαπάνη

θα παραστούν επίσημοι και ανεπίσημοι

η μάνα της

(και οι λέξεις έχουν μάνες)

θα κλαίει γοερά

τονίζοντας, παρατονίζοντας

ο θόλος θα γεμίσει τόνους

ανέμελοι θα κολυμπούν

πάνω από το κεφάλι μας

να τους καταπίνουμε αμάσητους

ν' αρθρώσουμε έτσι

την αδικοχαμένη λέξη

Ποιητική σύνθεση, σε θραύσματα. Μια πραγματική διαδρομή στην πόλη αποκτά μη γραμμικές διαστάσεις, συνδέοντας την κίνηση με τη σκέψη, και το προσωπικό βίωμα με το συλλογικό. Το "Πυροτεχνήματα κάτω από τον ήλιο", ποιήματα της πεζογράφου Μαρίας Α. Ιωάννου, επιχειρεί να ιχνογραφήσει τις αφώτιστες και μετέωρες εκείνες στιγμές που ορίζουν τι μπορεί να σημαίνει άνθρωπος, γυναίκα, σώμα, χώρα, χρόνος, σε έναν κόσμο παράξενα οικείο που μοιάζει να μην ανήκει πουθενά.

Η νέα ποιητική συλλογή της βραβευμένης ποιήτριας και πεζογράφου. (Από τον εκδότη)