Εθνικό Βραβείο Ισπανικών Γραμμάτων στον Ενρίκε Βίλα-Μάτας

Tο Εθνικό Βραβείο Ισπανικών Γραμμάτων είναι το ανώτατο βραβείο που απονέμεται από το υπουργείο Πολιτισμού της Ισπανίας για το σύνολο της λογοτεχνικής πορείας ενός συγγραφέα. Η κριτική επιτροπή ξεχώρισε τη μπορχιανική παράδοση, την πρωτοτυπία και το μεταμυθοπλαστικό πνεύμα του Θερβάντες» που διατρέχουν τη γραφή του.

Από τις εκδόσεις Ίκαρος κυκλοφορούν τα μυθιστορήματά του Μοντεβιδέο και Στο Κάσελ δεν υπάρχει λογική σε μετάφραση Νάννας Παπανικολάου και τα δύο.

Το νέο του βιβλίο, «Ο Κανών του σκοτεινού θαλάμου», θα κυκλοφορήσει το 2027 επίσης μετάφραση Νάννας Παπανικολάου, από τον Ίκαρο. 

• Διαβάστε επίσης: «Μοντεβιδέο» του Ενρίκε Βίλα-Μάτας (κριτική) – Ψυχαναλυτικός ειρμός και έντονο σασπένς

Παλιότερα έχουν κυκλοφορήσει άλλα βιβλία του από τις εκδόσεις Καστανιώτη, όπως το Η νόσος του Μοντάνο, σε μετάφραση Γεωργίας Ζακοπούλου. 

Λίγα λόγια για τον Ενρίκε Βίλα-Μάτας

Ο Ενρίκε Βίλα-Μάτας (Enrique Vila-Matas, Βαρκελώνη, 1948) έχει να επιδείξει ένα μεγάλο σε όγκο και σπουδαίο σε αξία λογοτεχνικό έργο, που τον έχει αναδείξει ως έναν από τους κορυφαίους Ευρωπαίους συγγραφείς της γενιάς του.

Σπούδασε νομικά και δημοσιογραφία στην πατρίδα του και το 1968 άρχισε να γράφει κριτική κινηματογράφου στο περιοδικό «Fotogramas». Το 1970 γύρισε δύο ταινίες μικρού μήκους και την επόμενη χρονιά υπηρέτησε τη στρατιωτική του θητεία στην αφρικανική πόλη Μελίγια, αυτόνομη περιοχή της Ισπανίας. Εκεί, καθηλωμένος σε μια αποθήκη στρατιωτικού υλικού, άρχισε να γράφει το πρώτο του μυθιστόρημα, «Μujer en el espejo contemplando el paisaje» με εντελώς αντισυμβατική γραφή (σχεδόν χωρίς καθόλου σημεία στίξης).

Γυρίζοντας στη Βαρκελώνη, συνεργάστηκε ως κριτικός κινηματογράφου με τα περιοδικά «Bocaccio» και «Destino». Μεταξύ του 1974 και του 1976 έζησε στο Παρίσι, σ’ ένα διαμέρισμα που νοίκιασε από τη Μαργκερίτ Ντυράς. Η κριτική και το κοινό τον πρόσεξαν με το πέμπτο του μυθιστόρημα, «Historia abreviada de la literature portatil» («Σύντομη ιστορία της φορητής λογοτεχνίας», 1985).

Στην Ελλάδα κυκλοφόρησαν από τα δεκαετία του 2000 ορισμένα από τα σημαντικότερα βιβλία του: «Το κάθετο ταξίδι» (2000), το οποίο τιμήθηκε με το Διεθνές Βραβείο Μυθιστορήματος Ρόμουλο Γκαλιέγος, το πιο έγκυρο βραβείο της Λατινικής Αμερικής, «Μπάρτλεμπυ και Σία» (2001), «Η νόσος του Μοντάνο» (2002), που έχει βραβευθεί με το βραβείο Heralde, το Εθνικό Βραβείο Κριτικής και το Prix Medicis Etranger, «Το Παρίσι δεν τελειώνει ποτέ» (2003), «Δόκτωρ Πασαβέντο» (2005) και «Δουβλινιάδα» (2010), ενώ οι μεταφράσεις του σημαντικού έργου του συνεχίζονται.