Σε σκηνοθεσία Μάνου Καρατζογιάννη ανέβηκε, στο θέατρο «Σταθμός», το πρωτότυπο, παράλογο και σκοτεινό έργο του ιρλανδού συγγραφέα Enda Walsh «Χάπι» (“Medicine”), που έκανε μεγάλη επιτυχία στο εξωτερικό και τώρα έρχεται σε μετάφραση Αντώνη Γαλέου στην Ελλάδα (έργα του είναι "Η φάρσα της οδού Γουόλγουορθ", το “Μικροπράγματα” κ.ά.). Φωτογραφία: Ελίνα Γιουνανλή

Γράφει ο Νίκος Ξένιος

Για τη μελέτη «Κωμωδίας εγκώμιον - Η σοβαρότητα του γέλιου» του Σάββα Πατσαλίδη που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις University Studio Press, για το «παρεξηγημένο ανά τους αιώνες κωμικό στοιχείο».

Γράφει ο Νίκος Ξένιος

«Pomona» του Άλιστερ ΜακΝτάουαλ στο το θέατρο Πόρτα, «Βόυτσεκ» του Γκεόργκ Μπύχνερ στο θέατρο Πόλη και «Η σπασμένη στάμνα» του Χάινριχ φον Κλάιστ στο Εθνικό Θέατρο: Τρεις καλές παραστάσεις για να περάσουμε θεατρικά στο 2023.  

Γράφει ο Νίκος Ξένιος

Για τις παραστάσεις: «Ποιος σκότωσε τον πατέρα μου» του Εντουάρ Λουί, «Photograph 51» της Άννα Ζίγκλερ και «Πεθαίνω σαν χώρα» του Δημήτρη Δημητριάδη.

Γράφει ο Νίκος Ξένιος

Για το μυθιστόρημα της Ιρένε Σολά [Irene Solà] «Τραγουδώ εγώ και το βουνό χορεύει» (μτφρ. Μαρία Παλαιολόγου, εκδ. Ίκαρος). Στην κεντρική εικόνα, η συγγραφέας.

Γράφει ο Νίκος Ξένιος

Τρεις έξοχες παραστάσεις, οι οποίες θα παρουσιάζονται μέχρι τις αρχές Ιανουαρίου. «Ο θείος Βάνιας» (σκην. Δημήτρη Καραντζά) στο θέατρο Προσκήνιο, «Μια άλλη Θήβα» (σκην. Βαγγέλη Θεοδωρόπουλου) στο Θέατρο του Νέου Κόσμου και «Σεροτονίνη» (σκην. Δημήτρη Αγαρτζίδη, Δέσποινας Αναστάσογλου) στο Bios.

Γράφει ο Νίκος Ξένιος

Για την έκθεση του Δημήτρη Τρίκα στο Δρομοκαΐτειο με τίτλο «Εγκλεισμοί», με διοργανώτρια εταιρεία την ΑΜΚΕ Ρίζες Πολιτισμού, «που απηχεί τον ταξικό χαρακτήρα που είθισται να προσλαμβάνει ακόμη και ο ψυχιατρικός εγκλεισμός».

Γράφει ο Νίκος Ξένιος

Για την παράσταση «Σπιρτόκουτο: The Musical – Πόλεμος σε τέσσερις τοίχους», βασισμένη στην ταινία του Γιάννη Οικονομίδη, σε σκηνοθεσία Γιάννη Νιάρρου, η οποία παρουσιάζεται στη Στέγη έως τις 30 Δεκεμβρίου 2022. 

Γράφει ο Νίκος Ξένιος

Για το συλλογικό μυθιστόρημα «Ηφαίστειο» (πρόλογος – επιμέλεια: Κώστας Β. Κατσουλάρης, εκδ. Ιωλκός).

Γράφει ο Νίκος Ξένιος

Τρεις θεατρικές παραστάσεις προβάλλουν σαφείς πολιτικές τοποθετήσεις, υπερβαίνοντας την τρέχουσα επικαιρότητα. «Solaris», σε σκηνοθεσία Θοδωρή Αμπαζή, «Βασίλισσα χωρίς φτερά», σε σκηνοθεσία Μαρίας Γοργία και «Ελευθερία εις θάνατον» σε σκηνοθεσία Ηλέκτρας Ελληνικιώτη.

Του Νίκου Ξένιου

Για τη συλλογή διηγημάτων της Μαρίας Καλιόρη «Οι καλοί πεζοπόροι» (εκδ. Ιωλκός). Κεντρική εικόνα: Επεξεργασμένη φωτογραφία της Μ.Κ.

Του Νίκου Ξένιου

Για το αυτοβιογραφικό βιβλίο του Γιάννη Πάσχου «Το χρονικό ενός δυσλεκτικού» (εκδ. Περισπωμένη).

Του Νίκου Ξένιου

Δύο παραστάσεις βασισμένες σε απαιτητικούς μονολόγους, με κοινό τόπο την αναγωγή του προσωπικού βιώματος σε συλλογική μνήμη. «Χαρίκλεια Καβάφη»  σε σκηνοθεσία – κείμενο του Κοραή Δαμάτη και «Passport» σε σκηνοθεσία – κείμενο του Μάνου Καρατζογιάννη.

Του Νίκου Ξένιου

Ο θεατής που βγαίνει σοκαρισμένος από την Κεντρική Σκηνή της Στέγης και το «Bros» του Ρόμεο Καστελλούτσι [Romeo Castellucci] δεν έχει την παραμικρή βεβαιότητα: κοινωνικά, πολιτικά, ανθρωπολογικά και –κυρίως– οντολογικά ερωτήματα τον κατακλύζουν.

Του Νίκου Ξένιου

Τέσσερις παραστάσεις που συζητήθηκαν, δίxασαν, σημείωσαν ρεκόρ εισιτηρίων και φλέρταραν με τα όρια ανοχής στον πειραματισμό και στο αναμενόμενο, του εκάστοτε κοινού. Η νεανική «Αντιγόνη» του Τσέζαρις Γκραουζίνις, η συγκλονιστική «Fúria» της Λία Ροντρίγκες, η πειραματική «Κλυταιμνήστρα» των tg STAN, Η απαγγελία των «Ικέτιδων» του Ευριπίδη από τον Δήμο Αβδελιώδη.

Του Νίκου Ξένιου

Ο Ρομέν Γαβράς (Romain Gavras) άνοιξε δια της παρουσίας του το χειμερινό πρόγραμμα της Στέγης Ιδρύματος Ωνάση με προβολή της τρίτης του ταινίας Αthena, που ξεκίνησε -επίσης χθες- να προβάλλεται σε συνδρομητικό κανάλι.

Του Νίκου Ξένιου

Για την ποιητική συλλογή του Γιάννη Κόκκινου «Μαγικό κορίτσι» (εκδ. Σμίλη). Φωτογραφία © Ιωάννα Βουρακίδου.

Του Νίκου Ξένιου

Πέντε βιβλία που αφορούν το δράμα, το θέατρο εν γένει, είτε υπό μορφήν προσωπικού βιώματος είτε σε θεωρητική μορφή (διδακτορική διατριβή), είτε ως μελέτη για τον χορό ως μορφή επιτέλεσης και ως αντικείμενο πολιτιστικής διαχείρισης, κυκλοφορούν και διαφωτίζουν το κοινό που παρακολουθεί τις σκηνικές τέχνες και τις εξελίξεις τους.

Του Νίκου Ξένιου

Παραδοσιακά το ενδιαφέρον του θεατρόφιλου κοινού τον Ιούλιο μεταφέρεται στη μικρή και τη μεγάλη Επίδαυρο. Παρακολουθήσαμε τέσσερις παραστάσεις. Κεντρική εικόνα: Ο Στάθης Σταμουλακάτος «Αίαντας», στην παράσταση του Εθνικού Θεάτρου, σε σκηνοθεσία Αργύρη Ξάφη. Φωτογραφία © Karol Jarek

Του Νίκου Ξένιου

Για την παράσταση «Πέρσες» του Αισχύλου, σε σκηνοθεσία Δημήτρη Καραντζά, η οποία παρουσιάστηκε στο Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου.

Του Νίκου Ξένιου