Γράφω για το λίγο
για το πολύ
την πλημμύρα
το απίστευτο
το απίθανο
το απροσδόκητο
το αυθαίρετο
το απρόβλεπτο
Γράφω για την αβεβαιότητα των λέξεων
Γράφω για τους φύλακες των οριζόντων που φλέγονται
Γράφω για τη σιωπή των φωτογραφιών μου
Γράφω για... ΝΑ ΜΗΝ ΞΕΧΑΣΩ (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Ποιος ήταν πραγματικά ο Δυτικός Μεσαίωνας; Υπάρχουν όψεις του που ξεφεύγουν από τη γενική αντίληψη που έχουμε οι περισσότεροι για αυτή τη μακρά ιστορική περίοδο, η οποία πολλές φορές έχει χαρακτηριστεί «σκοτεινή»; Κατά τις τελευταίες δεκαετίες οι ιστορικοί, αναψηλαφώντας πολλές και διαφορετικές από τις συνιστώσες που συγκρότησαν τους μεσαιωνικούς χρόνους, έφεραν στην επιφάνεια μια άλλη πλευρά του Μεσαίωνα εκείνη που προοιωνίζεται τους Νεότερους Χρόνους, που αμφισβητεί τις παγιωμένες αντιλήψεις, που βάζει τα θεμέλια για τη νέα πραγματικότητα της Αναγέννησης. Από τους τροβαδούρους που υμνούν τη γυναίκα και τον έρωτα, το ιπποτικό ιδεώδες, τον γυναικείο μυστικισμό και την αλχημεία, μέχρι τον Δάντη, τους φιλοσόφους, τους πρώτους τολμηρούς εξερευνητές και τις μαθηματικές αναζητήσεις στις οποίες βασίζεται η μέτρηση του χρόνου, ο Μεσαίωνας μπορεί να μας εκπλήξει με την πρωτοτυπία της σκέψης του και τις «τομές» που επιτυγχάνει σ' έναν κόσμο που μονάχα επιφανειακά μοιάζει ακίνητος και αμετάβλητος... Ο παρών τόμος έχει στόχο να συστήσει στο ελληνικό κοινό, με τρόπο ζωντανό και κατανοητό, κάποιες από τις πιο ενδιαφέρουσες και ρηξικέλευθες όψεις του Δυτικού Μεσαίωνα.(Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Κύκλοι ανοίγουν, κύκλοι κλείνουν. Οι ιστοριογράφοι στο έργο τους. Ένα γεγονός και ομόκεντροι κύκλοι οι συνέπειες. Προς όλες τις κατευθύνσεις. Φτάνουν στη μεγάλη διάρκεια και χάνονται. Ή σκάνε κύματα στα βράχια και λούζουν αφρούς την πέτρα. Φτάνουν μαντατοφόροι στις αμμουδιές με παφλασμούς, αφηγούνται αθιβολές. Στις όχθες της μνήμης γυρίζουν πίσω, διασταυρώνονται με τα ερχόμενα, φτάνουν πάλι στο κέντρο της αρχής και συνεχίζουν από την άλλη. Πριν και μετά μπερδεύονται, ο χρόνος ο γραμμικός διαχέεται σ' ένα ολικό όνειρο. Την ιστορία. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

...Μα ευτυχώς βυθίστηκες κι εσύ,
στο δικό μου μέσα, στο αλύτρωτο.
Και όλα τελείωσαν.
Φύκια και πόθοι
τροφή για πεινασμένα ψάρια.
Περίσσεψε μόνο ένα αχ
στην όχθη
και ανάμεσα σε τούτες τις γραμμές,
η ανάμνησή σου κι ένα κύμα.
(Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Λόγος ερωτικός, η ποίηση της Λαμπέ κατατίθεται στον παρόντα τόμο έτσι ώστε ο αναγνώστης να γνωρίσει τα μεταφρασμένα σονέτα της μαζί με τα πρωτότυπα. Πρώτα λοιπόν να σταθεί στο κύριο σώμα, να απολαύσει, να κρίνει και να αναρωτηθεί. Είναι λοιπόν τα σονέτα της Γαλλίδας ποιήτριας ικανά να μας συνεγείρουν και σήμερα; Αντί της δικής μου γνώμης, και πριν φτάσουμε στο επίμετρο που ακολουθεί στο δεύτερο μέρος, παραθέτω την άποψη του Παναγιώτη Κανελλόπουλου για την Λουίζα Λαμπέ: Το πολύ νέο στην ποίηση της ωραίας κόρης της Λυών βρίσκεται στην απόλυτη ειλικρίνεια μιας καρδιάς που δεν αρνείται - αντίθετα μάλιστα, το φωνάζει δυνατά - ότι είναι αχώριστα ενωμένη με το κορμί, με τους πόθους του κορμιού. Και το μεγαλύτερο κατόρθωμα είναι ότι η μεγάλη ειλικρίνεια της Λουίζας δεν έχει ούτε ίχνος αδιαντροπιάς. Ο τόνος της είναι υψηλός. Η επιλογή των λέξεων και στροφών λόγου - σε μια ώρα που η γαλλική γλώσσα περνούσε ακόμα από μεγάλη κρίση αναρχίας - είναι αυστηρή και σοφή, και το κάθε σονέτο, παρμένο ως σύνολο και χωρίς ν' απομονωθούν ορισμένες λέξεις ή ορισμένοι στίχοι, γεννάει την εντύπωση ενός σεμνού ανάγλυφου. (Απόσπασμα από την εισαγωγή του Ξάνθου Μαϊντά)

Τέσσερις υποθέσεις αναδύονται από τη δολοφονία που καλείται να διαλευκάνει ο αστυνόμος Παβέρης ένα βροχερό βράδυ στον δρόμο Φάραγγα - Παροικιάς.
Τέσσερις ιστορίες στριφογυρνούν σε δίνη στο κεφάλι του. Μόνο μία είναι παράταιρη· αυτή που κρύβει πίσω της τη λύση.
Ένας, δύο, τρεις φόνοι. Θα προλάβει να αποτρέψει τον τέταρτο; (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

«Η γραφή της Τέσης Παπαβανασίου είναι έντονη, συναρπαστική, πυκνή και ποιητική». (Arne Dahl, συγγραφέας)
«Η ιστορία που κεντάει η Τέση Παπαθανασίου ξετυλίγεται με σασπένς. Στην πραγματικότητα είναι πολλές ιστορίες διαφορετικών ανθρώπων που μπλέκονται μεταξύ τους, και ξεμπλέκονται σιγά σιγά, τόσο οι άνθρωποι όσο κοι οι ιστορίες - όχι χωρίς να χυθεί αίμα». (Μανίνα Ζουμπουλάκη, συγγραφέας-δημοσιογράφος)
«Αγωνιώδες αστυνομικό μυθιστόρημα που θίγει με καίριο τρόπο τα αμαρτήματα του ιατρικού επαγγέλματος». (Χίλντα Παπαδημητρίου, συγγραφέας)