«Ιστορία του Στρατιώτη» του Σαρλ-Φερντινάν Ραμύ (προδημοσίευση)

ΑΦΗΓΗΤΗΣ
Πότε για την ανατολή και πότε προς τη δύση
πηγαίνει ο στρατιώτης, περπατάει καιρό τώρα
κοιτώντας μπροστά, μα πού πηγαίνει;
Ποτάμια περνά, γεφύρια διασχίζει,
ούτε ο ίδιος γνωρίζει,
τίποτα δεν απόμεινε από όσα πλούτη αντίκρισε
σε εκείνο το βιβλίο που το άφησε πίσω του.
Κρατάει τη σιωπή του, τσιμουδιά σε κανέναν!
Τώρα είναι όπως παλιά,
με το σακίδιο στον ώμο μαζί
και στο πουθενά, για το εκεί,
ο εαυτός του δεν είναι εκείνος ο ίδιος,
αδιαφορεί για όσα άφησε,
γυρνά την πλάτη και στον τόπο του τον ίδιο!
Μα συνεχίζει να περπατά χωρίς σταματημό…
Να, αντικρίζει έναν άλλον τόπο τώρα,
και κοντοστέκεται σε ένα πανδοχείο
όπου ένα ποτήρι κρασί τού έρχεται να πιει.
Και παραγγέλνει…
Μα πώς; Δεν υπάρχει ποτήρι γι’ αυτόν;
Κι αρχίζει να κοιτά απ’ τα παράθυρα…
Ανάμεσα απ’ τις γρίλιες με τις καλοβαλμένες λευκές
κουρτίνες –
και τα παραθυρόφυλλα αρχίζουν να τρέμουν.

Κι ύστερα κόσμος πολύς έρχεται από την αγορά
απέναντι…
Ένα τύμπανο ακούγεται να χτυπά για την κόρη του
βασιλιά,
γιατί κάποια αρρώστια έχει…
Με το τύμπανο να σημαίνει πως όποιος τη γιάνει
γυναίκα του θα την έχει.
Και τότε, όπως κοιτάζει, ένας άγνωστος άντρας
έρχεται και του λέει:

ΔΙΑΒΟΛΟΣ
Ιωσήφ, καλημέρα, δεν γνωριζόμαστε
μα ήμουν κι εγώ στρατιώτης!
Γι’ αυτό σε θεωρώ συνάδελφο!
Κι όταν σε είδα να έρχεσαι, σκέφτηκα:
Θα του μιλήσω, δεν φαίνεται και πολύ ευτυχής.
Μήπως είναι ευκαιρία;
Ξέρεις, η πριγκιποπούλα ασθενεί,
μήπως μπορέσεις να τη θεραπεύσεις…
Δεν ξέρεις ποτέ, μπορεί να γίνει δικιά σου,
μιας που είσαι ελεύθερος, εργένης, κι εγώ οικογενειάρχης!
Δεν κοστίζει τίποτα να δοκιμάσεις.
Θα πεις «είμαι στρατιωτικός ιατρός».
Αυτό θα πεις.
Δοκίμασε, αξίζει!
Γιατί όχι;

ΣΤΡΑΤΙΩΤΗΣ
Ευχαριστώ για την πληροφορία! Πηγαίνω!

ΑΦΗΓΗΤΗΣ
Κι ο στρατιώτης μας φεύγει μονομιάς
και στην πύλη του παλατιού πηγαίνει.
Οι φύλακες τον ρωτούν:
Για πού το έβαλες εσύ;
Στον Βασιλιά σας, απαντά
κι ακούστηκαν δυνατά τα τύμπανα κι οι σάλπιγγες.
Τον ρωτάνε: Είσαι ιατρός;
Ναι, ακριβώς, απαντά καταφατικά.
Πρέπει να γνωρίζεις πως παρουσιάστηκαν πολλοί
ιατροί,
μα του κάκου.
Τίποτα δεν μπόρεσαν. Ψευτογιατροί!
Εγώ όμως έχω τον τρόπο μου
απαντά με σιγουριά.
Λοιπόν, αφού το λες με τέτοια σιγουριά,
θα σε αφήσω να τη δεις!
Όλα καλά, σκέφτεται,
εκείνος ο συνάδελφος δίκιο είχε.
Ας δοκιμάσω!
Τέτοια ευκαιρία να τη χάσω;

Λίγα λόγια για το βιβλίο

Ένας στρατιώτης δίνει το βιολί του στον διάβολο, µε αντάλλαγµα την υπόσχεση για πλούτη. Θα καταφέρει να βρει την ευτυχία που αποζητά και ποιο θα είναι το τίµηµά της; Με υπόθεση εµπνευσµένη από τον Φάουστ του Γκαίτε, ο Charles Ferdinand Ramuz συνθέτει ένα διαχρονικό έργο για τον πειρασµό και για το πώς η βαθιά επιθυµία του καθενός µπορεί να τον χειραγωγήσει. 

Λίγα λόγια για τον συγγραφέα

Ο Charles Ferdinand Ramuz (1878-1947) ήταν Ελβετός συγγραφέας και ποιητής. Έγραψε και δηµοσίευσε µεγάλο αριθµό έργων, στα οποία διαφαίνεται µια έντονη φιλοσοφική αλλά και ποιητική διάθεση. Για πολλούς θεωρείται ένας από τους σηµαντικότερους αν όχι ο σηµαντικότερος εκπροσώπους της γαλλόφωνης ελβετικής λογοτεχνίας του 20ού αιώνα. 

Λίγα λόγια για τον μεταφραστή

Ο Χριστόφορος Χριστοφής γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια. Μεγάλωσε στην Αθήνα και σπούδασε θέατρο και κινηματογράφο στο Παρίσι. Έχει να παρουσιάσει ένα αξιόλογο έργο ως σκηνοθέτης κινηματογραφικών ταινιών ενώ παράλληλα έχει σκηνοθετήσει όπερα και θέατρο. Ο ίδιος είναι συγγραφέας των περισσότερων έργων που έχει σκηνοθετήσει και τα οποία έχουν εκδοθεί.