Η άφιξη ενός μυστηριώδους ξένου, χωρίς μνήμη και παρελθόν, ανατρέπει τις εύθραυστες ισορροπίες ενός ορεινού χωριού και δημιουργεί ρωγμές στα μυστικά των κατοίκων.
Γύρω του θα συγκεντρωθούν πρόσωπα σημαδεμένα από ανεκπλήρωτα όνειρα, ενοχές, απώλειες και φόβους. Είναι άνθρωποι που έμαθαν να επιβιώνουν περισσότερο απ' όσο έμαθαν να ζουν, και να αντέχουν περισσότερο απ' όσο έμαθαν να ελπίζουν. Στην πορεία θα αρχίσουν να ανακαλύπτουν ξανά τον εαυτό τους. Γιατί η ψυχή, ακόμη κι όταν λυγίζει, διατηρεί μια ακατανίκητη τάση προς το φως.
Ο ίδιος Ξένος είναι ένα κοινωνικό-ψυχολογικό μυθιστόρημα που διερευνά τις έννοιες της μνήμης, της ταυτότητας και της προσωπικής μεταμόρφωσης. Με ευαισθησία αναδεικνύει την ικανότητα του ανθρώπου να μετατρέπει το τραύμα σε γνώση. Μια ιστορία για τη βαθιά ανάγκη να ανήκουμε κάπου, αλλά και για το δύσκολο ταξίδι της αυτογνωσίας.
Γιατί, τελικά, το παρελθόν αλλάζει τη στιγμή που παύει να ορίζει το μέλλον μας. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Τι σημαίνει να είσαι γυναίκα σε μια κοινωνία που έχει γράψει τους κανόνες χωρίς εσένα;
Στο σπιτικό των Χέλμερ, όλα μοιάζουν ιδανικά. Είναι Χριστούγεννα, ο Τόρβαλντ μόλις πήρε προαγωγή και η Νόρα, το «καρδερινάκι» του, στροβιλίζεται ανάμεσα σε στολίδια και δώρα. Όμως, πίσω από την προσεκτικά συντηρημένη βιτρίνα της αστικής ευτυχίας, κρύβεται ένα θανάσιμο μυστικό από το παρελθόν.
Όταν βγει στο φως, τίποτα δεν θα είναι ίδιο πια.
Το «Κουκλόσπιτο» του Henrik Ibsen είναι μέχρι και σήμερα ένα από τα πιο αιχμηρά θεατρικά έργα όλων των εποχών, μια διαρκής υπερνθύμιση ότι η ισότητα δεν είναι δεδομένη. Μέσα από τον μεγεθυντικό φακό του παρακολουθούμε μια ραγδαία πτώση από την αυταπάτη στην ωμή πραγματικότητα. Πρόκειται για μία ιστορία για τη στιγμή που συνειδητοποιεί κανείς ότι ο μεγαλύτερος εχθρός της ελευθερίας του δεν είναι οι άλλοι, αλλά ο ρόλος που δέχτηκε να παίξει. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Ποιος ήταν πραγματικά ο άντρας που λύγιζε τα σίδερα με γυμνά χέρια;
Από το μικρό νησί της Κούταλης στην Προποντίδα, ένας φτωχός ναύτης ξεκινά ένα απίστευτο ταξίδι. Κυνηγημένος από τη μοίρα, μεταμορφώνεται στον ανίκητο αθλητή που κατακτά τα μεγάλα λιμάνια του κόσμου. Από τις παλαίστρες της Γαλλίας και τις αρένες ταυρομαχιών της Λατινικής Αμερικής, μέχρι τα ρινγκ των Ηνωμένων Πολιτειών, παλεύει με άγρια θηρία, κανόνια εκπυρσοκροτούν στηριγμένα στην πλάτη του και αποθεώνεται από χιλιάδες θεατές. Όμως, πίσω από τους θριάμβους και τη μυθική αντοχή, κρύβεται μια ευαίσθητη ελληνική ψυχή.
Η μελέτη του Κώστα Μίχου, στηριγμένη σε αξιόπιστες πηγές, ξετυλίγει το νήμα της ζωής του Κουταλιανού και παρασέρνει τον αναγνώστη σε ένα επικό ταξίδι στα τέλη του 19ου αιώνα. Μέσα από τις σελίδες του βιβλίου αναδεικνύεται μια ζωή γεμάτη θυελλώδεις έρωτες, περιπέτειες, αλλά και μια συνεχή, βαθιά νοσταλγία για την πατρίδα. Και κάπου εκεί κρύβεται και η μεγαλύτερη αλήθεια για τον Παναή Κουταλιανό: Το μυστικό της δύναμής του δεν βρισκόταν στους μυς, αλλά στην ατσαλένια του θέληση. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Η αλληγορική ερμηνεία του συγγραφέα του Παπύρου, του αρχαιότερου σωζόμενου ελληνικού βιβλίου, ενός ορφικού ύμνου, προορισμένου για τις τελετουργίες των μυστών, προσφέρει ένα κείμενο με θέμα την κοσμογονία. Το κείμενο αυτό είναι επηρεασμένο από την Ιωνική προσωκρατική σκέψη, στηριγμένη στον ορθό λόγο του επιστημονικού στοχασμού. Ο λόγος αυτός βρίσκεται μέσα στο πνεύμα του πρώτου ευρωπαϊκού ορθολογισμού. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Ύστερα από το βιβλίο «Στης Δερόπολης τον κάμπο» ο Θωμάς Στεργιόπουλος βάζει στα χέρια του αναγνώστη ένα νέο έργο για τις μικρές πατρίδες των Ελλήνων πέρα απ' τα σύνορα: ένα βιβλίο για τον Βούρκο και τα Ριζά.
Εκτεθειμένα σε κινδύνους, τα Καμποχώρια, κατέφευγαν στα Ριζά όχι μόνο σε χαλασμούς και επιδρομές, αλλά και για να μάθουν τα παιδιά τους γράμματα. Τα βουνίσια χωριά ήταν δασκαλοχώρια. Μέσα στη βαρυχειμωνιά και τα βράχια, όπου το θεριό της πείνας φοβέριζε τον τόπο, οι Ριζιώτες κατηφόριζαν με τα αλογομούλαρα για τον Βούρκο και επέστρεφαν φορτωμένοι καλαμπόκια και ρύζια. Αυτή η αλληλεγγύη κρατούσε όρθιο και ενωμένο τον τόπο.
Μετά το 1990 ακολούθησε η φυγή, το άδειασμα των χωριών από ζωή. Και ένα κλίμα ανασφάλειας, εγκατάλειψης που σε γεμίζει φόβο και απαισιοδοξία. Αισθάνεσαι τον αργό θάνατο του τόπου.
Σε αυτή τη δοκιμασία που περνάει η ελληνική μειονότητα, το ανά χείρας βιβλίο, καρπός πολύχρονου μόχθου και αναζητήσεων, ψάχνει για μηνύματα αντίστασης και κρατήματα ζωής. Έτσι όπως διασώζονται στους θρύλους, στην ιστορία και στην τέχνη του λόγου. (Απόσπασμα από τον πρόλογο του βιβλίου)