[...] Ο Κυβερνήτης ήταν από κείνους που πίστευαν ότι οι σκέψεις κινούν τον κόσμο και όχι τα συναισθήματα. Τα συναισθήματα, όσο ωραία κι αν είναι, έλεγε εκείνος, σβήνουν πολύ γρήγορα. Οι σκέψεις είναι εκείνες που γεννούν ιδέες, πάθος, παράτολμα και μεγαλόπνοα οράματα που αντέχουν στον χρόνο.
«Αυτό το τείχος θα λυτρώσει την Κουπόλα από κάθε κακό που προέρχεται από τους ανθρώπους της παλαιάς πόλης! Να προστατέψουμε αυτό το τείχος και όλους τους ναούς της σύγχρονης εποχής. Να προστατεύσουμε την Κουπόλα, αυτό τον ναό της εξέλιξης. Της προόδου. Της ευημερίας. Να μην επιτρέψουμε στους αχάριστους να βεβηλώσουν τους σημερινούς ναούς, όπως οι βάρβαροι βεβήλωναν τους χθεσινούς ναούς!»
Αυτές τις λέξεις ο Κυβερνήτης τις είπε με βαθιά, παράξενη φωνή σαν να προερχόταν από έναν άλλο κόσμο... (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)





















