«Ο έφηβος» και «Ο νεαρός Τέρλες» τον ώθησαν στην ενδοσκόπηση και τη γραφή, ενώ επανέρχεται στην «Ιστορία ενός αιχμαλώτου» ως πρότυπο γλώσσας και ύφους. Αυτά είναι κάποια από τα βιβλία της ζωής του Κώστα Λογαρά.
Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός
Το πρώτο βιβλίο που θυμάμαι
Χωρίς οικογένεια του Έκτορος Μαλό. Πολλή ευαισθησία αλλά και συνειδητοποίηση της αξίας της οικογένειας.
Το αγαπημένο μου βιβλίο ως παιδί
Ο Γύρος του κόσμου σε 80 ημέρες του Ιούλιου Βερν. Πρώτη φορά ταξίδεψα πέρα απ’ τα όρια της γειτονιάς μου.
Το βιβλίο που σημάδεψε την εφηβεία μου
Ο έφηβος του Ντοστογιέφσκι. Η εξομολογητική διάθεση του ήρωα Αρκάντι με έκανε να στρέψω τα μάτια μου στα μέσα μου σκοτάδια.
Το βιβλίο που επηρέασε τη σκέψη μου
Αδριανού Απομνημονεύματα της Γιουρσενάρ. Η ήπια, βαθιά φωνή του Αδριανού με δίδαξε το μέτρο της αυθεντικότητας.
Το βιβλίο που με έκανε να θέλω να γίνω συγγραφέας
Ο νεαρός Τέρλες του Ρόμπερτ Μούζιλ. Παρότι ελάχιστα κατάλαβα στα 20 χρόνια μου, όμως το βιβλίο αυτό μου έδωσε μια βαθιά αίσθηση των πραγμάτων που με μάγεψε. Ένιωσα την ανάγκη να γράψω πεζό.
Το βιβλίο που ξαναδιαβάζω
Την Ιστορία ενός αιχμαλώτου του Στρατή Δούκα. Καθαρίζω τη γλώσσα μου συχνά στην πηγή της κορυφαίας του γλώσσας και ύφους.
Το βιβλίο που χαρίζω
Μη βασανίζεστε για μικροπράγματα γιατί όλα είναι μικροπράγματα, του Richard Carlson. Αυτό το χιουμοριστικό, εκτονωτικό βιβλιαράκι το έχω κάνει δώρο άπειρες φορές σε αγχωμένους, πανικόβλητους με τις πανελλήνιες εξετάσεις μαθητές μου.
Το βιβλίο που άργησα να ανακαλύψω
Το μαγικό βουνό. 970 σελίδες με ελάχιστη πλοκή, κι όμως παρακαταθήκη των ανθρωπιστικών αξιών και ιδεών του Διαφωτισμού και αφηγηματικές τεχνικές που κρατάνε αδιάπτωτο το ενδιαφέρον.
Το βιβλίο που ντρέπομαι να λέω ότι έχω διαβάσει
Δεν βρίσκω ένα τέτοιο βιβλίο, υπάρχουν όμως βιβλία που πνίγηκα στην ανία τους.
Το βιβλίο που διαβάζω τώρα
Η ιδέα του έθνους στην ελληνική λογοτεχνία: Από το βυζάντιο στη σύγχρονη Ελλάδα του Roderick Beaton. Εξαιρετικά ενδιαφέρον θέμα και γλώσσα απλή.
Ο Κώστας Λογαράς γεννήθηκε στην Πάτρα. Έχει γράψει ποίηση, πεζογραφία, δοκίμιο, θέατρο. Το μυθιστόρημά του Τα πουλιά με το μαύρο κολάρο (2017) τιμήθηκε με το βραβείο The Athens Prize for Literature, ενώ ήταν υποψήφιο για το Βραβείο Πεζογραφίας του περιοδικού Κλεψύδρα (βραχεία λίστα) και για το Βραβείο Public στην κατηγορία Ελληνικό Μυθιστόρημα (στα δέκα επικρατέστερα). Το μυθιστόρημά του Ερημιά στο βλέμμα τους (2008) εντάχθηκε στη βραχεία λίστα του Κρατικού Βραβείου Μυθιστορήματος. Το λιμπρέτο του Σπίτια της μνήμης, σπίτια της σιωπής παρουσιάστηκε σε μουσική-σκηνοθεσία Θάνου Μικρούτσικου (1988). Το θεατρικό του έργο Η τελευταία μάσκα – Fallimento ανέβηκε από τον Θόδωρο Τερζόπουλο και τη θεατρική ομάδα Άττις (2006). Συνεργάστηκε ως αρθρογράφος με τις εφημερίδες Τα Νέα, Το Βήμα και Πελοπόννησος, με το περιοδικό Διαβάζω, με το ηλεκτρονικό περιοδικό Ο Αναγνώστης, με το protagon.gr κ.ά. Είναι μέλος της Εταιρείας Συγγραφέων. Έργα του έχουν μεταφραστεί στα αγγλικά, στα γαλλικά και στα γερμανικά. Τελευταίο του βιβλίο, το μυθιστόρημα Διπλή ζωή (εκδ. Καστανιώτη).
