Από τις ιστορίες του Βερν στον «Κάιν» του Σαραμάγκου και από τα μυθιστορήματα του Καζαντζάκη στη «Μεταμόρφωση» του Κάφκα, αυτά είναι κάποια από τα βιβλία της ζωής του Πάνου Δημάκη.
Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός
Το πρώτο βιβλίο που θυμάμαι
Ήταν ένα παραμύθι. Πρέπει να ήμουν πέντε χρονών και είχε έναν κάβουρα ως πρωταγωνιστή. Ήταν η αφορμή να μάθω να διαβάζω τους φθόγγους «τσ» και «τζ», γιατί για κάποιον περίεργο λόγο θυμάμαι να βάζω τη μητέρα μου να μου τους εξηγήσει.
Το αγαπημένο μου βιβλίο ως παιδί
Θα έλεγα ότι είναι κάποιο του Ιουλίου Βερν. Πριν αρχίσω τα πραγματικά ταξίδια, μυήθηκα στα φανταστικά ταξίδια του Βερν. Από τα 28 βιβλία του που έχω διαβάσει, θα ξεχώριζα το Ταξίδι στο κέντρο της Γης και τον Μιχαήλ Στρογκώφ.
Το βιβλίο που σημάδεψε την εφηβεία μου
Πολλά με σημάδεψαν εκείνη την εποχή. Ίσως θα ξεχώριζα τον Ζητιάνο του Καρκαβίτσα, γιατί μ’ έβαλε στον παλαιό κόσμο της επαρχίας, με τις δοξασίες, τις πεπλανημένες ηθικές και τη σοφία ή την ανοησία του απλού κόσμου, στοιχεία που τότε δεν γνώριζα ότι θα χρησιμοποιούσα μετέπειτα ως συγγραφέας.
Το βιβλίο που επηρέασε τη σκέψη μου
Ό,τι έχει γράψει ο Βιζυηνός, ό,τι έχει πει ο Επίκουρος, ό,τι έχει «τραγουδήσει» ο Σαίξπηρ στις τραγωδίες του.
Το βιβλίο που με έκανε να θέλω να γίνω συγγραφέας
Από την πρώτη φορά που διάβασα Καζαντζάκη, συνειδητοποίησα ότι μιλάει στην ψυχή μου. Αυτό που με επηρέασε περισσότερο ήταν το Ο Χριστός ξανασταυρώνεται, το διαχρονικά αγαπημένο μου. Όταν μάλιστα το επιμελήθηκα για τις εκδόσεις Καζαντζάκη πριν από κάποια χρόνια, έπλεα σε πελάγη ευτυχίας που ανέπνεα κάθε λέξη του.
Το βιβλίο που ξαναδιαβάζω
Διαβάζω ξανά και ξανά (ακόμα και σε άλλες γλώσσες) τον αιρετικό Κάιν του Ζοζέ Σαραμάγκου. Μια άλλη εκδοχή της βιβλικής ιστορίας, διασκεδαστικά «βλάσφημη» αλλά και τόσο αληθινή.
Το βιβλίο που χαρίζω
Ο Επικίνδυνος οίκτος του Στέφαν Τσβάιχ. Από τα αγαπημένα μου βιβλία και πιο επιδραστικά επάνω στη γραφή μου. Το απόλυτο ψυχογράφημα μιας ξεφτισμένης εποχής και μια ελεγεία πάνω στις διαβρωτικές συνέπειες της άκρατης συμπόνιας.
Το βιβλίο που άργησα να ανακαλύψω
Θα ανέφερα τη Μεταμόρφωση του Κάφκα, που αξιώθηκα να τη διαβάσω πριν από πέντε χρόνια περίπου. Μου άνοιξε νέους δρόμους, όπως και η Μύτη του Γκόγκολ, με μια τόσο σύγχρονη γραφή που δεν συνάδει τόσο με την εποχή που γράφτηκε, πριν από σχεδόν διακόσια χρόνια.
Το βιβλίο που ντρέπομαι να λέω ότι έχω διαβάσει
Όλο και κάτι θα έχω διαβάσει που δεν άξιζε ή που ήταν μια ένοχη απόλαυση. Αλλά, σε τελική ανάλυση, απ’ όλα τα πράγματα κάτι κερδίζουμε, έστω και τη γνώση να μην επαναλάβουμε το ίδιο «λάθος».
Το βιβλίο που διαβάζω τώρα
Οι θεοί διψούν του Ανατόλ Φρανς. Σπάζει κόκαλα καταδεικνύοντας πόσο οι επαναστάσεις ξεκινούν ιδεαλιστικές και ενίοτε καταλήγουν χειρότερες από τα καθεστώτα που επιδιώκουν να καταλύσουν. Επίσης, μόλις τελείωσα τον Βάλτο του Μίκα Βάλταρι, που με συνεπήρε.
Λίγα λόγια για τον Πάνο Δημάκη
Ο Πάνος Δημάκης μεγάλωσε στο Άστρος Αρκαδίας και ζει στην Αθήνα, όπου σπούδασε Αγγλική Φιλολογία. Δούλεψε για 18 μήνες ως μεταφραστής στην Οργανωτική Επιτροπή των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004 στην Αθήνα. Έχει μεταφράσει τα έργα του Νίκου Καζαντζάκη Ο Καπετάν Μιχάλης και Ο ανήφορος στα αγγλικά, καθώς και αφηγήματα και θεατρικά έργα από τα αγγλικά και τα ιταλικά. Εμφανίζεται στην εκπομπή γνώσεων του Mega Channel The Chase ως το Γεράκι.
Είναι δημιουργός του podcast «Χίλιες και μία λέξεις» για την ελληνική γλώσσα και την ετυμολογία. Μιλάει 8 γλώσσες. Πραγματοποιεί σεμινάρια και εκπαιδεύσεις για τη μνήμη και τη γνώση σε πανεπιστήμια, εταιρικά event και συνέδρια.
Έχει γράψει τα εξής βιβλία: το λεξικό Το βερβενιώτικο ιδίωμα, το αγγλικό ετυμολογικό λεξικό Etymolexicon, τα βιβλία ετυμολογίας Χίλιες και μία λέξεις και Χίλιες και δύο λέξεις και τα μυθιστορήματα Το ποτάμι των χιλίων τυφλών, Δεκαεπτά κλωστές (το οποίο μεταφέρθηκε στη μικρή οθόνη σε σκηνοθεσία Σωτήρη Τσαφούλια) Ποσειδών και Ο ήλιος στα μάτια των λιονταριών (εκδ. Διόπτρα).
