Αργυρώ Μαντόγλου: «Σε όποιον έχω χαρίσει τον Τυφλό δολοφόνο της Άτγουντ θυμάται να με ευχαριστήσει»

Το πρώτο βιβλίο που θυμάμαι

Ένα βιβλίο με αινίγματα. Περνούσα ώρες προσπαθώντας να λύσω τους γρίφους. Θυμάμαι και τον τίτλο: Θα το βρεις, μάθε κι αυτό. Ήταν πολύ διασκεδαστικό αλλά κι εγώ τότε ήμουν πολύ μικρή.  Ήταν κάτι σαν παιχνίδι.

Το αγαπημένο μου βιβλίο ως παιδί

Το βιβλίο που έχει καταγραφεί στη μνήμη μου είναι: Οι περιπέτειες του Τομ Σόγιερ του Μαρκ Τουέιν. Θυμάμαι ακόμα τον ατίθασο ήρωα που αποφεύγει το σχολείο, εξερευνά άγνωστα τοπία με τους φίλους του και μπλέκει σε περιπέτειες.

Το βιβλίο που σημάδεψε την εφηβεία μου

Το δεύτερο φύλο της Σιμόν ντε Μποβουάρ. Το διάβαζε η μεγάλη μου αδελφή και  το έπαιρνα κι εγώ στα κλεφτά. Ήταν μια αποκάλυψη.

Το βιβλίο που επηρέασε τη σκέψη μου

Το Πέρα από το καλό και το κακό του Φρέντερικ Νίτσε. Στα φιλοσοφικά κείμενα του Νίτσε υπήρχε λυρισμός και ποίηση. Αυτός ο συνδυασμός της σκέψης με τον μεταφορικό λόγο με γοήτευσε και θαρρώ ότι για μεγάλο διάστημα αυτό υπήρξε το ζητούμενο και στα δικά μου κείμενα.

Το βιβλίο που με έκανε να θέλω να γίνω συγγραφέας

Το Καλημέρα μεσάνυχτα της Τζιν Ρυς, βιβλίο που είχα την τύχη να μεταφράσω κάποιες δεκαετίες αργότερα. Ο «συναισθηματικός» μοντερνισμός της Ρυς με ενέπνευσε να αποτολμήσω τη γραφή που πρώτου μου πεζογραφήματος.

Το βιβλίο που ξαναδιαβάζω

Τα κύματα της Βιρτζίνια Γουλφ. Ένα αινιγματικό μυθιστόρημα που διαβάζω σε κάθε δεκαετία της ζωής μου και επηρεάζει με έναν ανεξήγητο τρόπο τον ρυθμό της γραφής μου.

Το βιβλίο που χαρίζω

Ο τυφλός δολοφόνος της Μάργκαρετ Άτγουντ.  Σε όποιον το έχω χαρίσει θυμάται να με ευχαριστήσει και να το σχολιάσει. Ένα σύγχρονο κλασικό μυθιστόρημα.

Το βιβλίο που άργησα να ανακαλύψω

Χένρι Τζέιμς, Wings of a dove. Ένα αριστούργημα που παραμένει αμετάφραστο στη γλώσσα μας.

Το βιβλίο που ντρέπομαι να λέω ότι έχω διαβάσει

Δεν ντρέπομαι για κανένα βιβλίο που έχω διαβάσει. Έχω διαβάσει κάποια μπεστ σέλερ  από περιέργεια, να δω τι ήταν αυτό που είχε συνεπάρει τους αναγνώστες. Διάβασα Κοέλιο και Νταν Μπράουν αλλά δεν κατάφερα να ολοκληρώσω την ανάγνωση αυτών των βιβλίων. 

Το βιβλίο που διαβάζω τώρα

Καρτεσιανή σονάτα του Γουίλιαμ Γκας. Ένα βιβλίο που αποζημιώνει τον αναγνώστη.

Λίγα λόγια για τη συγγραφέα

Η Αργυρώ Μαντόγλου ζει στην Αθήνα και διδάσκει δημιουργική γραφή στην Ελλάδα και τη Βρετανία. Σπούδασε Αγγλική λογοτεχνία, Φιλοσοφία και Κριτική θεωρία. Άρθρα, κριτικές και θεωρητικά κείμενά της έχουν δημοσιευθεί στον ημερήσιο, περιοδικό και ηλεκτρονικό τύπο, ενώ ασχολείται επαγγελματικά με τη μετάφραση και τη διδασκαλία της λογοτεχνίας. Έχει μεταφράσει έργα σπουδαίων συγγραφέων όπως των: Τζορτζ Έλιοτ, Βιρτζίνια Γουλφ, Χένρι Τζέιμς, Τζέιν Όστεν, Έμιλι και Σαρλότ Μπροντέ, Καζούο Ισιγκούρο, Χαρούκι Μουρακάμι (για τη μετάφραση του έργου του Ο Κάφκα στην ακτή έλαβε το Βραβείο Βιβλίου Public). Έχει εκδώσει επτά μυθιστορήματα, μία συλλογή διηγημάτων, δύο βιβλία με νουβέλες και δύο ποιητικές συλλογές, ενώ πολλά από τα πεζά της έχουν περιληφθεί στις βραχείες λίστες για τα βραβεία των περιοδικών Διαβάζω, Ο Αναγνώστης και (δε)κατα. Τελευταίο της βιβλίο η νουβέλα Ένας δικός της δρόμος – Τρεις ιστορίες σε άλλο χρόνο (εκδ. Καστανιώτη).