Από την «Τριλογία της Νέας Υόρκης» στην «Τριλογία της Κοπεγχάγης» και από τον «Στόουνερ» στη «Μοναδική ιστορία», αυτά είναι κάποια από τα βιβλία της ζωής του Νίκου Ιατρού.
Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός
Το πρώτο βιβλίο που θυμάμαι
Ένα βιβλίο με σκληρό εξώφυλλο και τίτλο Διαλεχτά παραμύθια από όλο τον κόσμο. Θυμάμαι κυρίως τη διαδικασία επιλογής του παραμυθιού που θα διαβάζαμε κάθε βράδυ, πριν τον ύπνο, και ας το είχα ακούσει δεκάδες φορές.
Το αγαπημένο μου βιβλίο ως παιδί
Μια επιστημονική εγκυκλοπαίδεια της Time Life με μεγάλες έγχρωμες φωτογραφίες που συνδυαζόταν με ιστορίες στα γόνατα του παππού, αντί για ανάγνωση παραμυθιών. Ένας υπέροχος κόσμος που με μάγευε ως παιδί, αλλά ποτέ δεν επέλεξα ή δεν κατάφερα να προσεγγίσω στην ενήλικη ζωή μου.
Το βιβλίο που σημάδεψε την εφηβεία μου
Το υπόγειο ρεύμα, Άλμπερτ Μαλτς, εκδ. Σύγχρονη Εποχή. Συνδεδεμένο με τις σκέψεις ενός εφήβου για μια άλλη Αμερική από αυτή που έβλεπε στην τηλεόραση και έναν κόσμο που πίστευε ότι μπορεί να αλλάξει.
Το βιβλίο που επηρέασε τη σκέψη μου
Η Μοναδική Ιστορία, Julian Barnes, εκδ. Μεταίχμιο. Δεν ξέρω πόσο επηρέασε τη σκέψη ή τις επιλογές μου, σίγουρα αιτιολόγησε ή δικαιολόγησε κάποιες από αυτές.
Το βιβλίο που με έκανε να θέλω να γίνω συγγραφέας
Η τριλογία της Κοπεγχάγης της Tove Ditlevsen, εκδ. Πατάκη. Για την ακρίβεια ήταν το βιβλίο που με ώθησε να καταργήσω τα φίλτρα στη γραφή μου, να γράφω πιο ελέυθερα και με έμαθε να επιστρέφω γρήγορα στην πραγματικότητα, όταν πίστευα ότι έγραφα κάτι πραγματικά καλό.
Το βιβλίο που ξαναδιαβάζω
Paul Auster, Η τριλογία της Νέας Υόρκης, εκδ. Μεταίχμιο. Με είχε μαγέψει από την πρώτη ανάγνωση η ιδέα ότι οι άνθρωποι μπορούν να χαθούν μέσα στην ίδια τους την πόλη.
Το βιβλίο που χαρίζω
Ο Στόουνερ, John Williams, εκδ. Gutenberg. Το χαρίζω ίσως γιατί θέλω η ανάγνωσή του να προκαλέσει και σε άλλους αναγνώστες την ίδια έκπληξη που προκάλεσε και σε εμένα, όταν το διάβασα πρώτη φορά.
Το βιβλίο που άργησα να ανακαλύψω
Φραντς Κάφκα, Η μεταμόρφωση, εκδ. Πατάκη. Γιατί πάντα πίστευα ότι το είχα διαβάσει, αλλά τελικά άργησα να το ανακαλύψω.
Το βιβλίο που ντρέπομαι να λέω ότι έχω διαβάσει
Ένα από τα Βίπερ Νόρα (προσπάθησα να θυμηθώ τίτλο, αλλά ήταν αδύνατον) που έκλεψα από το ράφι μιας συμμαθήτριάς μου, στην προσπάθεια μου να καταλάβω τον λόγο που για μια μεγάλη περίοδο αποτελούσε το βασικό της καλοκαιρινό (και όχι μόνο) ανάγνωσμα.
Το βιβλίο που διαβάζω τώρα
Σπάνιο να σου τύχει καλός άνθρωπος, Φλάννερυ Ο'Κόννορ, εκδ. Αντίποδες. Μου αρέσει ο ιδιαίτερος τρόπος που συνομιλεί με το κακό και την βία. Ο τρόπος που χρησιμοποιεί τη φυγή ως λύση που τελικά ακροβατεί ανάμεσα στη λύτρωση και την καταδίκη.
Λίγα λόγια για τον συγγραφέα
Ο Νίκος Ιατρού γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη, ζει στην Κερατέα Αττικής και εργάζεται στην εκπαίδευση. Διηγήματά του έχουν δημοσιευθεί στα λογοτεχνικά περιοδικά Books’ Journal και Φρέαρ και έχουν συμπεριληφθεί στον συλλογικό τόμο Υπό το φως του Κ. Π. Καβάφη (Πατάκης, 2016). Έχει γράψει τις νουβέλες Σκόνη στο πρόσωπο (Ιωλκός, 2018), που συμπεριλήφθηκε στη βραχεία λίστα των Βραβείων Βιβλίου Public 2018 για πρωτοεμφανιζόμενο συγγραφέα, και Αποσύνδεση (Ιωλκός, 2023), που συμπεριλήφθηκε στη βραχεία λίστα των Βραβείων της Εταιρείας Λογοτεχνών Θεσσαλονίκης. Το τελευταίο του βιβλίο, η νουβέλα, Αυτό έκανες πάντα κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ίκαρος.
