Πώς μπορούμε να θυμόμαστε περισσότερα και να ξεχνάμε λιγότερα;
Να κερδίζουμε περισσότερα και να γινόμαστε πιο δημιουργικοί αλλάζοντας, απλώς, τόπο διαμονής;
Ή να πακετάρουμε το πορτμπαγκάζ του αυτοκινήτου μας πιο αποτελεσματικά;
Το βιβλίο αυτό είναι μια συνοπτική εισαγωγή στην τέχνη της συντόμευσης. Τα μαθηματικά βρίθουν από τεχνάσματα για να σκεφτόμαστε καλύτερα και, σε αυτόν τον φρέσκο και συναρπαστικό οδηγό, ο μαθηματικός Marcus du Sautoy, αξιοποιώντας πάνω από 2.000 χρόνια ανθρώπινης γνώσης, αποτυπώνει το πάθος του για τις συντομεύσεις. Άλλωστε, αυτές έχουν καταστήσει εφικτό ένα μεγάλο μέρος της ανθρώπινης προόδου, είτε πρόκειται για την κατασκευή των πρώτων πόλεων γύρω από τον Ευφράτη πριν από 5.000 χρόνια, είτε για τη χρήση του απειροστικού λογισμού για τον προσδιορισμό της κλίμακας του σύμπαντος, είτε για τη συγγραφή των σημερινών αλγορίθμων που μας βοηθούν να βρούμε έναν νέο σύντροφο στη ζωή μας.
Εκτός από την εξέταση των πιο χρήσιμων συντομεύσεων στην ιστορία -από τη μέτρηση της περιφέρειας της Γης το 240 π.Χ. μέχρι τα διαγράμματα που απεικονίζουν τον τρόπο λειτουργίας των σύγχρονων GPS-, ο συγγραφέας εξετάζει επίσης πώς μπορούμε να τις αξιοποιήσουμε για να επενδύσουμε τα χρήματά μας αποτελεσματικότερα, να μάθουμε ένα μουσικό όργανο ή να κατακτήσουμε διάφορες τεχνικές μνήμης. Ακόμα, συζητά, μεταξύ άλλων, με τον συγγραφέα Robert MacFarlane, την τσελίστρια Natalie Clein και την ψυχολόγο Suzie Orbach, διερωτώμενος αν οι συντομεύσεις είναι πάντα η καλύτερη ιδέα και, αν ναι, πότε τους είναι χρήσιμες. Την ίδια στιγμή, μέσα από τη χρήση συναρπαστικών γρίφων και αινιγμάτων, μας προσφέρει μια πληθώρα ευφυών στρατηγικών για την αντιμετώπιση πολυάριθμων σύνθετων προβλημάτων της καθημερινής μας ζωής. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Όταν, σε επιστολή που του έστειλε, ο απελεύθερος Ήλιος τού έγραψε ότι τα θέματα της Ρώμης καθιστούν αναγκαία την παρουσία του, ο Νέρωνας του απάντησε από την Ελλάδα: «Αν και αυτή είναι η συμβουλή σου, και η ευχή σου είναι να επιστρέψω γρήγορα, θα έπρεπε μάλλον να με συμβουλεύεις και να εύχεσαι να επιστρέψω αντάξιος του Νέρωνα».

Το βιβλίο αποσκοπεί κυρίως στο να φωτίσει τη δράση ενός Ρωμαίου αυτοκράτορα που η αλληλεπίδρασή του με τον ελλαδικό χώρο υπήρξε έντονη και ιδιαίτερη. Διαβόητος στο ευρύ κοινό ως παράφρων και εμπρηστής της Ρώμης, ο Νέρωνας έχει δημιουργήσει τον δικό του μύθο, που μέχρι σήμερα επιβάλλεται στα ιστορικά γεγονότα και τα επικαλύπτει. Το βιβλίο επανεξετάζει τη σύνδεση του αυτοκράτορα με την Ελλάδα (ρωμαική επαρχία της Αχαίας) και το ταξίδι του εκεί, το οποίο χαρακτηρίστηκε από γεγονότα που σημάδεψαν την ηγεμονία του: Ο Νέρωνας συμμετείχε στους μεγάλους πανελλήνιους αγώνες ως κιθαρωδός, ηθοποιός, αρματηλάτης και κήρυκας. Επίσης, άρπαξε λαμπρά έργα τέχνης, αποπειράθηκε να διανοίξει τον Ισθμό της Κορίνθου και χάρισε την ελευθερία σε ολόκληρη την επαρχία· ενέργειες πρωτόγνωρες, αντιφατικές, που εξάπτουν την περιέργεια ως προς τα κίνητρα και τους σκοπούς τους. Μπορεί άραγε, πέρα από την ιδιαίτερη ψυχοσύνθεση του αυτοκράτορα, η δραστηριότητα του Νέρωνα στην ελληνική περιοδεία του να ενταχθεί σε ένα συνεκτικό πλαίσιο ή τουλάχιστον να ερμηνευτεί λογικά;

Μια ανεξερεύνητη έως τώρα πτυχή της ιστορίας της υπερπόντιας ελληνικής μετανάστευσης των αρχών του 20ού αιώνα αποτελούν οι νέες οικονομικές λειτουργίες που αναπτύχθηκαν σε πόλεις-λιμάνια του ελληνικού κράτους οι οποίες διασυνδέθηκαν απευθείας με τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής και διαχειρίστηκαν την οργάνωση της μεταναστευτικής κινητικότητας έως και τον Μεσοπόλεμο.
Η παρούσα μελέτη εστιάζει σε αυτές τις «μεταναστευτικές πύλες» και στην οικονομία τους. Πρωταγωνιστούν το λιμάνι της Πάτρας, η εταιρεία «Αυστροαμερικάνα», το γραφείο «Γ. Μόρφυ και υιός, Κρωββ & Στίβενς» και τα υπόλοιπα μεταναστευτικά πρακτορεία στην οδό Αγίου Ανδρέου, ο εμπορικός και εργατικός κόσμος της παραλιακής ζώνης, το αμερικανικό προξενείο, οι Έλληνες και οι Ανατολίτες μετανάστες-καταναλωτές, τα κυκλώματα παράνομης διακίνησης μεταναστών, οι οργανωμένες εκδρομές των ελληνο­αμερικανικών συλλόγων του Μεσοπολέμου και ο «πόλεμος των λιμανιών». Η μεταναστευτική οικονομία της Πάτρας διασταυρώνεται με τις εργασίες μεγάλων μεσογειακών και δυτικοευρωπαϊκών συγκοινωνιακών κόμβων και τις δραστηριότητες μικρότερων λιμανιών της Πελοποννήσου, όπως η Καλαμάτα, το Γύθειο και το Κατάκολο· διαπλέκεται κυρίως με τις κρατικές μεταναστευτικές πολιτικές, το ελληνικό εφοπλιστικό κεφάλαιο και τα ανταγωνιστικά συμφέροντα του Πειραιά.
Στις Πύλες η υπερατλαντική μετανάστευση αναδεικνύεται ως μια διαμεσολαβημένη κινητικότητα, μια κερδοφόρα και ταυτόχρονα εύθραυστη οικονομική επιχείρηση με διεθνικό χαρακτήρα και μετασχηματιστική επίδραση σε τοπικό επίπεδο. (Από την παρουσίαση της έκδοσης)

Τι σχέση έχει ένας ατμοκινητήρας με τη θεωρία της σχετικότητας; Τι συνδέει τις ιδανικές μηχανές του Σαντί Καρνό, τον Αινστάιν, το ψυγείο που αγκομαχάει στην κουζίνα μας και μια πυρακτωμένη ράβδο με το τέλος του κόσμου; Γιατί τίποτα δεν μπορεί να φτάσει σε θερμοκρασία χαμηλότερη από τους -273,15°C; Και τι είναι, τέλος πάντων, η εντροπία και πώς είναι δυνατόν να αυξάνεται δίχως σταματημό;
Στο "Ψυγείο του Αϊνστάιν" ο Πωλ Σεν αφηγείται με ιδιαίτερο κέφι την ιστορία της επιστήμης της θερμότητας, ξεκινώντας από τις πρώτες θεωρίες περί «θερμιδικού ρευστού» και φτάνοντας μέχρι τη θεωρία των κβάντων στον κόσμο ενός επιστημονικού κλάδου του οποίου τη σημασία συχνά λησμονούμε, παρότι τις εφαρμογές του τις συναντάμε παντού γύρω μας. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

H δεκαετία του 1960 υπήρξε μια εποχή ριζικών κοινωνικών, πολιτικών και πολιτισμικών μετασχηματισμών σε παγκόσμιο επίπεδο. Εποχή μεστή από γεγονότα και εξελίξεις, από φοιτητικές εξεγέρσεις μέχρι μαζικές απεργίες και νέα πολιτικά οράματα, η λεγόμενη «μακρά δεκαετία» ανέδειξε την ανάγκη για έναν διαφορετικό τρόπο οργάνωσης της κοινωνίας. Η Τουρκία, παρότι συχνά αντιμετωπίζεται ως «περιφερειακή» περίπτωση, δεν αποτέλεσε εξαίρεση σε αυτή την παγκόσμια κινητικότητα. Ο παρών συλλογικός τόμος εντάσσει τη μακρά δεκαετία του 1960 της Τουρκίας στο ευρύτερο διεθνές πλαίσιο, προσφέροντας μια πολύπλευρη ανάλυση των κοινωνικών και πολιτικών ρηγμάτων της εποχής. Τα κείμενα εξετάζουν το φοιτητικό και νεανικό κίνημα, τις ιδεολογικές μετατοπίσεις της Αριστεράς και τη σχέση της με τον στρατό, τον αντι-ιμπεριαλιστικό λόγο και τον κεμαλισμό, τη ριζοσπαστικοποίηση των Κούρδων, τη θέση των εργαζομένων και τις προκλήσεις του γυναικείου κινήματος. Παράλληλα, εστιάζουν στον ρόλο της κουλτούρας -της ποίησης, του κινηματογράφου και της μουσικής- ως φορέα πολιτικής έκφρασης και κοινωνικής κριτικής. Υιοθετώντας μια διεπιστημονική και συγκριτική προσέγγιση, το βιβλίο επιχειρεί να γεφυρώσει το τοπικό με το παγκόσμιο και να καλύψει ένα σημαντικό κενό τόσο στην τουρκική όσο και στη διεθνή βιβλιογραφία για τα long 60s. Ένα έργο αναφοράς για όσους ενδιαφέρονται για την Τουρκία, τις παγκόσμιες εξεγέρσεις του 20ού αιώνα και τις μεταμορφώσεις της κοινωνικής ιστορίας. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Κάθε άνθρωπος έχει μια εικόνα για τον εαυτό του, τους προγόνους του και, ευρύτερα, για τη γενεαλογία του. Η εικόνα αυτή διαμορφώθηκε κατά την ανατροφή του, από τις ιστορίες που αφηγούνταν οι γονείς, οι παππούδες και οι γιαγιάδες του· από τις παραδόσεις, τα ήθη και τα έθιμα με τα οποία εξοικειώθηκε και τα οποία έχει ενδεχομένως υιοθετήσει· αλλά και από την ιστορία που έμαθε στο σχολείο και αλλού για την προέλευση της κοινότητας όπου πιστεύει ότι ανήκει.
Για εμάς τους Έλληνες, η έννοια της εθνικής καταγωγής και η ιδέα της άμεσης συνέχειας από την αρχαία στη σύγχρονη Ελλάδα θεωρούνται συνήθως πολύ σημαντικές. Το μάθημα της Ιστορίας στο σχολείο και οι αντιλήψεις με τις οποίες μεγαλώσαμε συντείνουν σε αυτό. Ωστόσο, σε τι ακριβώς συνίσταται τούτη η συνέχεια; Αφενός, πρόκειται για συνέχεια πολιτισμική, με επίκεντρο την ελληνική γλώσσα. Πρόκειται επίσης για συνέχεια γεωγραφική, καθώς στον χώρο της σύγχρονης Ελλάδας συνέβησαν τα σημαντικότερα ίσως ιστορικά γεγονότα της Αρχαίας Ελλάδας. Πρόσφατα, όμως, στη συζήτηση προστέθηκε και μια άλλη συνέχεια που πολλοί πιστεύουν ότι επιβεβαιώνει οριστικά τη σύνδεση αρχαίων και σύγχρονων Ελλήνων: η συνέχεια μέσω του DNA.
Το βιβλίο αυτό επιχειρεί να αποσαφηνίσει τη σχέση μεταξύ DNA και εθνικής ταυτότητας. Μέσα από μια λεπτομερή εξέταση των σχετικών επιστημονικών μελετών και τη διεπιστημονική ανάλυση του θέματος, έρχεται να ελέγξει κατά πόσο ευσταθούν ισχυρισμοί του τύπου «ελληνικό DNA». Κι ακόμα, να απαντήσει σε ερωτήματα όπως: Τι μπορούν -και τι δεν μπορούν- να μας πουν τα δεδομένα του DNA; Είναι οι γενετικές εθνότητες κάτι υπαρκτό; Μπορεί όντως το DNA να ρίξει φως στην αληθινή καταγωγή μας; Αυτό το βιβλίο έρχεται να αποσαφηνίσει σε όλους μας τι ακριβώς μπορούμε, αλλά και τι δεν μπορούμε, να μάθουμε από το DNA για το ποιοι πράγματι είμαστε. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

O Μανόλης Αναγνωστάκης (1925-2005) είναι εξέχουσα μορφή των νεοελληνικών γραμμάτων. Ποιητής, κριτικός, ανθολόγος, αλλά και συντάκτης κειμένων ιδεολογικής και πολιτισμικής παρέμβασης, σφράγισε με το έργο και την παρουσία του το μεταπολεμικό και μεταπολιτευτικό πνευματικό πεδίο. Εκατό χρόνια μετά τη γέννησή του και είκοσι μετά τον θάνατό του, φαίνεται χρήσιμος πια ένας αναπροσδιορισμός της κριτικής πρόσληψής του, όχι, βέβαια, υπό την έννοια της ριζικής ανατροπής των κριτικών δεδομένων, αλλά υπό το πρίσμα του εμπλουτισμού της κριτικογραφίας και των φιλολογικών προσεγγίσεων του έργου του. Σε αυτό, κυρίως, στοχεύει ο ανά χείρας τόμος, η συγκρότηση του οποίου σχεδιάστηκε ως εξής: Kάθε βιβλίο του Μανόλη Αναγνωστάκη οριοθέτησε μία θεματική περιοχή και σε αυτήν εντάχτηκαν τα σχετικά κριτικά κείμενα που επελέγησαν, με κριτήριο παράθεσης τη χρονολογία της πρώτης δημοσίευσής τους. Ανθολογήθηκαν επίσης κείμενα που αφορούν τον κριτικό ρόλο του Αναγνωστάκη, τα οποία αποτέλεσαν μία ξεχωριστή ενότητα, με το σκεπτικό ότι η κριτική του δραστηριότητα συμπληρώνει και ενίοτε φωτίζει και την ποιητική του παρουσία, ενώ μία ευρεία ενότητα του τόμου απαρτίστηκε από συνολικότερες αποτιμήσεις αλλά και προσεγγίσεις ειδικής στόχευσης της ποίησης του δημιουργού, ώστε να παρουσιαστούν με επάρκεια βασικές όψεις της ποίησης αλλά και της ποιητικής του.
Ο Αναγνωστάκης διαβάστηκε και εξακολουθεί να διαβάζεται. Κινητοποίησε και κινητοποιεί το ενδιαφέρον των κριτικών και των φιλολόγων, ενώ επηρέασε με τον ποιητικό του τρόπο και με τις εκδιπλώσεις της κριτικής σκέψης του αρκετούς ποιητές και κριτικούς, συνομηλίκους του και νεότερους. Κατά τούτο, είναι αδιαμφισβήτητο πως το ίχνος του έργου του χαράχτηκε βαθιά στο νεοελληνικό λογοτεχνικό πεδίο και είναι βέβαιο πως η εμβάθυνση στο συγκεκριμένο έργο καθώς και η περαιτέρω διερεύνηση των πολλαπλών πτυχών του θα απασχολήσουν και στο μέλλον τη φιλολογική έρευνα και κριτική. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Κείμενα γραμμένα στη λατινική, την αρχαία ελληνική και άλλες γλώσσες αποτελούν τα πρωτογενή τεκμήρια για τους ιστορικούς της αρχαιότητας. Συχνά, ωστόσο, παραβλέπεται ο ρόλος της ίδιας της γλώσσας ως πηγής για την κατανόηση του αρχαίου κόσμου. Η γλώσσα διαδραμάτισε κεντρικό ρόλο στη διαμόρφωση κρατικών σχηματισμών και τη διάδοση του χριστιανισμού, την κατασκευή εθνοτικής ταυτότητας, καθώς και στη διαπραγμάτευση της κοινωνικής θέσης και της συμμετοχής σε ομάδες. Επιπλέον, μπορούσε να ενισχύει κοινωνικούς κανόνες και να εξηγεί απαγορεύσεις.
Το παρόν βιβλίο, μοναδικό στο είδος του στην ελληνική βιβλιογραφία, καθώς συνδυάζει με αριστοτεχνικό τρόπο μεθόδους και δεδομένα της φιλολογίας, της επιγραφικής, της ιστορικής γλωσσολογίας και της κοινωνιογλωσσολογίας, προσφέρει μια εύληπτη παρουσίαση των τρόπων με τους οποίους τα γλωσσικά τεκμήρια μπορούν να διαφωτίσουν ζητήματα όπως ο ιμπεριαλισμός, η εθνοτική ταυτότητα, η κοινωνική κινητικότητα, η θρησκεία, το φύλο και η σεξουαλικότητα στον αρχαίο κόσμο, χωρίς να προϋποθέτει εξοικείωση του αναγνώστη με τα αρχαία ελληνικά ή τα λατινικά αλλά ούτε και με τη γλωσσολογική ορολογία. Αναλύονται φαινόμενα όπως η επικράτηση της αρχαίας ελληνικής και της λατινικής έναντι άλλων γλωσσών που ομιλήθηκαν στη Μεσόγειο, οι κοινωνικές σημασίες διαφορετικών μορφών γλωσσικού ύφους, καθώς και η στάση των αρχαίων ομιλητών απέναντι στις γλωσσικές διαφοροποιήσεις.
Μέσα από έγκυρες επιστημονικές απόψεις και τη μελέτη των γλωσσικών τεκμηρίων, αναδύεται η εικόνα ενός αρχαίου κόσμου πολύγλωσσου, πολυεθνικού και πολύχρωμου, ενός κόσμου πολύ πιο ζωντανού και καθημερινού από αυτόν που συνήθως φανταζόμαστε εστιάζοντας μόνον στα υψηλά νοήματα, το περίτεχνο ύφος και την αψεγάδιαστη αισθητική των κειμένων της κλασικής λογοτεχνίας, τόσο της αρχαιοελληνικής όσο και της λατινικής.
Από αυτή την άποψη, το βιβλίο, το οποίο δεν απευθύνεται αποκλειστικά στον ακαδημαϊκό χώρο, αλλά στοχεύει σε ένα ευρύτερο κοινό που ενδιαφέρεται για τον αρχαίο κόσμο, μπορεί να αποτελέσει την αφετηρία για την αναθεώρηση των αντιλήψεών μας σχετικά με τη γλωσσική πραγματικότητα της αρχαιότητας.(Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)