Όλοι, κάποια στιγμή, έχουμε νιώσει σφίξιμο στο στομάχι ή «ανησυχία» στη γύρω περιοχή πριν από μια καθοριστικής σημασίας συνάντηση ή μια σοβαρή εγχείρηση. Το βιβλίο αυτό εισάγει μια νέα, επαναστατική ματιά στον τρόπο με τον οποίο ο εγκέφαλος, η γαστρεντερική οδός και τα τρισεκατομμύρια μικροοργανισμών που διαβιούν μέσα σ' αυτήν επικοινωνούν μεταξύ τους. Ειδικότερα, επικεντρώνεται στον ρόλο που διαδραματίζουν τούτες οι συνδέσεις στη διατήρηση της ισορροπίας και, περαιτέρω, της υγείας του εγκεφάλου και της γαστρεντερικής οδού. Επιπλέον, αναλύει με κάθε λεπτομέρεια το πώς επιβαρύνονται αυτά τα δύο οργανικά συστήματα όταν η συνομιλία τους διαταράσσεται, κάτι που μπορεί να οδηγήσει σε νευρολογικά σύνδρομα, τροφικές και πεπτικές διαταραχές, παχυσαρκία, κατάθλιψη, άγχος, διάφορες αλλεργίες και σωματική κόπωση.
Συνδυάζοντας νευροεπιστημονικές έρευνες και ποικίλα δεδομένα αιχμής, με τις τελευταίες ανακαλύψεις για το ανθρώπινο μικροβίωμα -το οικοσύστημα των μικροοργανισμών που ζουν μέσα μας- ο δρ Emeran Mayer, διευθυντής στο Κέντρο Νευροβιολογίας του Στρες και στο Ερευνητικό Κέντρο Πεπτικών Νόσων του Πανεπιστημιακού Κολεγίου του Λος Άντζελες (UCLA), προτείνει απλούς τρόπους για να κατανοήσουμε, να αποκαταστήσουμε και να βελτιστοποιήσουμε την επικοινωνία του εγκεφάλου με τη γαστρεντερική μας οδό, εξασφαλίζοντας καλύτερη υγεία για τον οργανισμό μας. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Tο πρώτο επίση?α και θεσ?ικά οργανω?ένο εκπαιδευτικό ίδρυ?α της Ρωσίας ιδρύθηκε το 1685 από δύο Έλληνες ιερο?ονάχους, τον Ιωαννίκιο και τον Σωφρόνιο Λειχούδη. Όπως πολλοί σύγχρονοί τους Έλληνες του 17ου αιώνα, οι Κεφαλονίτες αδελφοί Λειχούδη έλαβαν εν ?έρει την παιδεία τους σε κολέγια της ?εταναγεννησιακής Ιταλίας, τα οποία αντέγραφαν σε ?εγάλο βαθ?ό το πρόγρα??α σπουδών των αντίστοιχων κολεγίων των Ιησουιτών. Όταν τα δυο αδέλφια ίδρυσαν ?ια σχολή στη Μόσχα, γνωστή ως Σλαβογραικολατινική Ακαδη?ία, ακολούθησαν το πρότυπο των ιησουιτικών κολεγίων ως προς τα δο?ικά χαρακτηριστικά, τις παιδαγωγικές ?εθόδους και το πρόγρα??α σπουδών τους.
Στο ανά χείρας βιβλίο, ο Νικόλαος Α. Χρυσίδης ?ελετά τον αντίκτυπο της Ακαδη?ίας των αδελφών Λειχούδη στη ρωσική εκπαιδευτική πρακτική, εντάσσοντάς την στο πλαίσιο των ελληνορωσικών πολιτισ?ικών σχέσεων και των κλι?ακού?ενων επαφών ανά?εσα στη Ρωσία και τη Δυτική Ευρώπη τον 17ο αιώνα. Ο συγγραφέας καταδεικνύει ότι οι ελληνικές εκπαιδευτικές και πολιτιστικές επιρροές στη Ρωσία κατά το δεύτερο ?ισό του 17ου αιώνα είχαν δυτικό χαρακτήρα, αν και παρέ?ειναν Ορθόδοξες ως προς το δόγ?α. Καταδεικνύει επίσης ότι οι ρωσικές και ελληνικές εκπαιδευτικές πρωτοβουλίες εντάσσονταν στο ευρύτερο ευρωπαϊκό πρότυπο των ιησουιτικών εκπαιδευτικών δραστηριοτήτων οι οποίες επηρέασαν τα ρω?αιοκαθολικά και τα ανατολικορθόδοξα εκπαιδευτικά ιδρύ?ατα και τις επιλογές τους σχετικά ?ε τα προγρά??ατα σπουδών. Πρόκειται για ενδελεχή ?ελέτη της λειτουργίας της Σλαβογραικολατινικής Ακαδη?ίας και βασίζεται σε πρωτογενείς πηγές στη ρωσική, τη σλαβονική, την ελληνική και τη λατινική γλώσσα. Απευθύνεται σε ερευνητές της πρώι?ης νεότερης ρωσικής και ελληνικής ιστορίας, της διανοητικής ιστορίας και της ιστορίας της επιστή?ης της πρώι?ης νεότερης Ευρώπης, της ιησουιτικής εκπαίδευσης, καθώς και της ιστορίας και του πολιτισ?ού της Ορθόδοξης Ανατολής. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Oι Τρωάδες του Ευριπίδη παραστάθηκαν το 415 π.Χ., μεσούντος του Πελοποννησιακού πολέμου - λίγο μετά τα γεγονότα στη Μήλο και λίγους μήνες πριν από την εκστρατεία στη Σικελία. Τα δραματικά γεγονότα εκτυλίσσονται στα ερείπια της Τροίας αμέσως μετά την πτώση της πόλης στους Έλληνες. Στο επίκεντρο βρίσκονται οι γυναίκες των Τρώων (η άλλοτε βασίλισσα Εκάβη, η Κασσάνδρα, η Ανδρομάχη με τον μικρό γιο της Αστυάνακτα, η Ελένη κατηγορούμενη ενώπιον του Μενελάου). Το έργο καταλήγει με την αναχώρηση των Ελλήνων και την πυρπόληση της Τροίας.
Στον παρόντα τόμο περιλαμβάνονται 23 μελετήματα στα οποία καλύπτονται σφαιρικά όλες οι πλευρές της τραγωδίας: τα ερμηνευτικά προβλήματα γύρω από τον χαρακτήρα και το νόημα του έργου, η λογοτεχνική παράδοση του θέματος, η σχέση με τα υπόλοιπα έργα της τριλογίας, ζητήματα όπως η λειτουργία του χρόνου και των συναισθημάτων, οι συνέπειες του πολέμου και το θρηνητικό στοιχείο, ο ρόλος σημαντικών προσώπων του έργου (Κασσάνδρα, Ελένη) και, τέλος, τα σκηνικά ζητήματα που συνδέονται με την παράσταση. Εξετάζονται επίσης οι νεοελληνικές μεταφράσεις, καθώς επίσης σημαντικές όψεις της πρόσληψης των Τρωάδων αναφορικά με την εικονογραφία στην αρχαιότητα, το νεότερο δράμα, σημαντικές σύγχρονες θεατρικές παραστάσεις, τον κινηματογράφο, τον χορό και τα κόμικς.
Ο τόμος απευθύνεται τόσο στους μελετητές όσο και στους εκπαιδευτικούς, στους φοιτητές αλλά επίσης στο ευρύτερο κοινό που επιθυμεί να κατανοήσει σε βάθος τις Τρωάδες. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Στόχος του βιβλίου είναι να συμπληρώσει το μεγάλο ερευνητικό κενό της εξέλιξης του δραματολογίου του ελληνικού θεάτρου σκιών κατά τη μεσοπολεμική περίοδο του 20ού αιώνα. Στο διάστημα αυτό σημειώθηκε έκρηξη δημιουργίας νέων παραστάσεων οδηγώντας μια προφορική τέχνη στα όρια μεταξύ παράδοσης και νεοτερισμού. Επιχειρείται μια συνολική διερεύνηση των τυπικών μοντέλων της πλοκής των παραδοσιακών έργων του ελληνικού θεάτρου σκιών, αντλώντας εργαλεία από τη μεθοδολογική προσέγγιση της επιστήμης της προφορικής λογοτεχνίας. Παρά την έμφαση στους κώδικες της προφορικής δημιουργίας, η μελέτη δεν παραγνωρίζει τις αποκλίσεις που επέφεραν στα παραδοσιακά μοντέλα δημιουργίας η αναγκαιότητα του αυτοσχεδιασμού, η μορφή του δραματοποιημένου πρωτογενούς υλικού, οι λόγιες αξιώσεις κάποιων μορφωμένων καραγκιοζοπαιχτών και ο δημιουργικός καλλιτεχνικός οίστρος τους. Για την ολοκλήρωση της έρευνας μελετήθηκαν εκατοντάδες κείμενα και καταγραφές έργων του Καραγκιόζη, αποθησαυρίστηκαν χιλιάδες παραστάσεις σε ηλεκτρονικά αρχεία και συγκεντρώθηκε μεγάλος όγκος βιβλιογραφίας. Εντούτοις, οδηγός για τις παραστάσεις του Μεσοπολέμου αποτελεί το δραματολόγιο των καραγκιοζοπαιχτών στην πόλη της Πάτρας με βάση τις ευρεθείσες καταγραφές σε εφημερίδες αυτής της πόλης. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Πώς μπορούμε να θυμόμαστε περισσότερα και να ξεχνάμε λιγότερα;
Να κερδίζουμε περισσότερα και να γινόμαστε πιο δημιουργικοί αλλάζοντας, απλώς, τόπο διαμονής;
Ή να πακετάρουμε το πορτμπαγκάζ του αυτοκινήτου μας πιο αποτελεσματικά;
Το βιβλίο αυτό είναι μια συνοπτική εισαγωγή στην τέχνη της συντόμευσης. Τα μαθηματικά βρίθουν από τεχνάσματα για να σκεφτόμαστε καλύτερα και, σε αυτόν τον φρέσκο και συναρπαστικό οδηγό, ο μαθηματικός Marcus du Sautoy, αξιοποιώντας πάνω από 2.000 χρόνια ανθρώπινης γνώσης, αποτυπώνει το πάθος του για τις συντομεύσεις. Άλλωστε, αυτές έχουν καταστήσει εφικτό ένα μεγάλο μέρος της ανθρώπινης προόδου, είτε πρόκειται για την κατασκευή των πρώτων πόλεων γύρω από τον Ευφράτη πριν από 5.000 χρόνια, είτε για τη χρήση του απειροστικού λογισμού για τον προσδιορισμό της κλίμακας του σύμπαντος, είτε για τη συγγραφή των σημερινών αλγορίθμων που μας βοηθούν να βρούμε έναν νέο σύντροφο στη ζωή μας.
Εκτός από την εξέταση των πιο χρήσιμων συντομεύσεων στην ιστορία -από τη μέτρηση της περιφέρειας της Γης το 240 π.Χ. μέχρι τα διαγράμματα που απεικονίζουν τον τρόπο λειτουργίας των σύγχρονων GPS-, ο συγγραφέας εξετάζει επίσης πώς μπορούμε να τις αξιοποιήσουμε για να επενδύσουμε τα χρήματά μας αποτελεσματικότερα, να μάθουμε ένα μουσικό όργανο ή να κατακτήσουμε διάφορες τεχνικές μνήμης. Ακόμα, συζητά, μεταξύ άλλων, με τον συγγραφέα Robert MacFarlane, την τσελίστρια Natalie Clein και την ψυχολόγο Suzie Orbach, διερωτώμενος αν οι συντομεύσεις είναι πάντα η καλύτερη ιδέα και, αν ναι, πότε τους είναι χρήσιμες. Την ίδια στιγμή, μέσα από τη χρήση συναρπαστικών γρίφων και αινιγμάτων, μας προσφέρει μια πληθώρα ευφυών στρατηγικών για την αντιμετώπιση πολυάριθμων σύνθετων προβλημάτων της καθημερινής μας ζωής. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Όταν, σε επιστολή που του έστειλε, ο απελεύθερος Ήλιος τού έγραψε ότι τα θέματα της Ρώμης καθιστούν αναγκαία την παρουσία του, ο Νέρωνας του απάντησε από την Ελλάδα: «Αν και αυτή είναι η συμβουλή σου, και η ευχή σου είναι να επιστρέψω γρήγορα, θα έπρεπε μάλλον να με συμβουλεύεις και να εύχεσαι να επιστρέψω αντάξιος του Νέρωνα».

Το βιβλίο αποσκοπεί κυρίως στο να φωτίσει τη δράση ενός Ρωμαίου αυτοκράτορα που η αλληλεπίδρασή του με τον ελλαδικό χώρο υπήρξε έντονη και ιδιαίτερη. Διαβόητος στο ευρύ κοινό ως παράφρων και εμπρηστής της Ρώμης, ο Νέρωνας έχει δημιουργήσει τον δικό του μύθο, που μέχρι σήμερα επιβάλλεται στα ιστορικά γεγονότα και τα επικαλύπτει. Το βιβλίο επανεξετάζει τη σύνδεση του αυτοκράτορα με την Ελλάδα (ρωμαική επαρχία της Αχαίας) και το ταξίδι του εκεί, το οποίο χαρακτηρίστηκε από γεγονότα που σημάδεψαν την ηγεμονία του: Ο Νέρωνας συμμετείχε στους μεγάλους πανελλήνιους αγώνες ως κιθαρωδός, ηθοποιός, αρματηλάτης και κήρυκας. Επίσης, άρπαξε λαμπρά έργα τέχνης, αποπειράθηκε να διανοίξει τον Ισθμό της Κορίνθου και χάρισε την ελευθερία σε ολόκληρη την επαρχία· ενέργειες πρωτόγνωρες, αντιφατικές, που εξάπτουν την περιέργεια ως προς τα κίνητρα και τους σκοπούς τους. Μπορεί άραγε, πέρα από την ιδιαίτερη ψυχοσύνθεση του αυτοκράτορα, η δραστηριότητα του Νέρωνα στην ελληνική περιοδεία του να ενταχθεί σε ένα συνεκτικό πλαίσιο ή τουλάχιστον να ερμηνευτεί λογικά;

Μια ανεξερεύνητη έως τώρα πτυχή της ιστορίας της υπερπόντιας ελληνικής μετανάστευσης των αρχών του 20ού αιώνα αποτελούν οι νέες οικονομικές λειτουργίες που αναπτύχθηκαν σε πόλεις-λιμάνια του ελληνικού κράτους οι οποίες διασυνδέθηκαν απευθείας με τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής και διαχειρίστηκαν την οργάνωση της μεταναστευτικής κινητικότητας έως και τον Μεσοπόλεμο.
Η παρούσα μελέτη εστιάζει σε αυτές τις «μεταναστευτικές πύλες» και στην οικονομία τους. Πρωταγωνιστούν το λιμάνι της Πάτρας, η εταιρεία «Αυστροαμερικάνα», το γραφείο «Γ. Μόρφυ και υιός, Κρωββ & Στίβενς» και τα υπόλοιπα μεταναστευτικά πρακτορεία στην οδό Αγίου Ανδρέου, ο εμπορικός και εργατικός κόσμος της παραλιακής ζώνης, το αμερικανικό προξενείο, οι Έλληνες και οι Ανατολίτες μετανάστες-καταναλωτές, τα κυκλώματα παράνομης διακίνησης μεταναστών, οι οργανωμένες εκδρομές των ελληνο­αμερικανικών συλλόγων του Μεσοπολέμου και ο «πόλεμος των λιμανιών». Η μεταναστευτική οικονομία της Πάτρας διασταυρώνεται με τις εργασίες μεγάλων μεσογειακών και δυτικοευρωπαϊκών συγκοινωνιακών κόμβων και τις δραστηριότητες μικρότερων λιμανιών της Πελοποννήσου, όπως η Καλαμάτα, το Γύθειο και το Κατάκολο· διαπλέκεται κυρίως με τις κρατικές μεταναστευτικές πολιτικές, το ελληνικό εφοπλιστικό κεφάλαιο και τα ανταγωνιστικά συμφέροντα του Πειραιά.
Στις Πύλες η υπερατλαντική μετανάστευση αναδεικνύεται ως μια διαμεσολαβημένη κινητικότητα, μια κερδοφόρα και ταυτόχρονα εύθραυστη οικονομική επιχείρηση με διεθνικό χαρακτήρα και μετασχηματιστική επίδραση σε τοπικό επίπεδο. (Από την παρουσίαση της έκδοσης)

Τι σχέση έχει ένας ατμοκινητήρας με τη θεωρία της σχετικότητας; Τι συνδέει τις ιδανικές μηχανές του Σαντί Καρνό, τον Αινστάιν, το ψυγείο που αγκομαχάει στην κουζίνα μας και μια πυρακτωμένη ράβδο με το τέλος του κόσμου; Γιατί τίποτα δεν μπορεί να φτάσει σε θερμοκρασία χαμηλότερη από τους -273,15°C; Και τι είναι, τέλος πάντων, η εντροπία και πώς είναι δυνατόν να αυξάνεται δίχως σταματημό;
Στο "Ψυγείο του Αϊνστάιν" ο Πωλ Σεν αφηγείται με ιδιαίτερο κέφι την ιστορία της επιστήμης της θερμότητας, ξεκινώντας από τις πρώτες θεωρίες περί «θερμιδικού ρευστού» και φτάνοντας μέχρι τη θεωρία των κβάντων στον κόσμο ενός επιστημονικού κλάδου του οποίου τη σημασία συχνά λησμονούμε, παρότι τις εφαρμογές του τις συναντάμε παντού γύρω μας. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

H δεκαετία του 1960 υπήρξε μια εποχή ριζικών κοινωνικών, πολιτικών και πολιτισμικών μετασχηματισμών σε παγκόσμιο επίπεδο. Εποχή μεστή από γεγονότα και εξελίξεις, από φοιτητικές εξεγέρσεις μέχρι μαζικές απεργίες και νέα πολιτικά οράματα, η λεγόμενη «μακρά δεκαετία» ανέδειξε την ανάγκη για έναν διαφορετικό τρόπο οργάνωσης της κοινωνίας. Η Τουρκία, παρότι συχνά αντιμετωπίζεται ως «περιφερειακή» περίπτωση, δεν αποτέλεσε εξαίρεση σε αυτή την παγκόσμια κινητικότητα. Ο παρών συλλογικός τόμος εντάσσει τη μακρά δεκαετία του 1960 της Τουρκίας στο ευρύτερο διεθνές πλαίσιο, προσφέροντας μια πολύπλευρη ανάλυση των κοινωνικών και πολιτικών ρηγμάτων της εποχής. Τα κείμενα εξετάζουν το φοιτητικό και νεανικό κίνημα, τις ιδεολογικές μετατοπίσεις της Αριστεράς και τη σχέση της με τον στρατό, τον αντι-ιμπεριαλιστικό λόγο και τον κεμαλισμό, τη ριζοσπαστικοποίηση των Κούρδων, τη θέση των εργαζομένων και τις προκλήσεις του γυναικείου κινήματος. Παράλληλα, εστιάζουν στον ρόλο της κουλτούρας -της ποίησης, του κινηματογράφου και της μουσικής- ως φορέα πολιτικής έκφρασης και κοινωνικής κριτικής. Υιοθετώντας μια διεπιστημονική και συγκριτική προσέγγιση, το βιβλίο επιχειρεί να γεφυρώσει το τοπικό με το παγκόσμιο και να καλύψει ένα σημαντικό κενό τόσο στην τουρκική όσο και στη διεθνή βιβλιογραφία για τα long 60s. Ένα έργο αναφοράς για όσους ενδιαφέρονται για την Τουρκία, τις παγκόσμιες εξεγέρσεις του 20ού αιώνα και τις μεταμορφώσεις της κοινωνικής ιστορίας. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Κάθε άνθρωπος έχει μια εικόνα για τον εαυτό του, τους προγόνους του και, ευρύτερα, για τη γενεαλογία του. Η εικόνα αυτή διαμορφώθηκε κατά την ανατροφή του, από τις ιστορίες που αφηγούνταν οι γονείς, οι παππούδες και οι γιαγιάδες του· από τις παραδόσεις, τα ήθη και τα έθιμα με τα οποία εξοικειώθηκε και τα οποία έχει ενδεχομένως υιοθετήσει· αλλά και από την ιστορία που έμαθε στο σχολείο και αλλού για την προέλευση της κοινότητας όπου πιστεύει ότι ανήκει.
Για εμάς τους Έλληνες, η έννοια της εθνικής καταγωγής και η ιδέα της άμεσης συνέχειας από την αρχαία στη σύγχρονη Ελλάδα θεωρούνται συνήθως πολύ σημαντικές. Το μάθημα της Ιστορίας στο σχολείο και οι αντιλήψεις με τις οποίες μεγαλώσαμε συντείνουν σε αυτό. Ωστόσο, σε τι ακριβώς συνίσταται τούτη η συνέχεια; Αφενός, πρόκειται για συνέχεια πολιτισμική, με επίκεντρο την ελληνική γλώσσα. Πρόκειται επίσης για συνέχεια γεωγραφική, καθώς στον χώρο της σύγχρονης Ελλάδας συνέβησαν τα σημαντικότερα ίσως ιστορικά γεγονότα της Αρχαίας Ελλάδας. Πρόσφατα, όμως, στη συζήτηση προστέθηκε και μια άλλη συνέχεια που πολλοί πιστεύουν ότι επιβεβαιώνει οριστικά τη σύνδεση αρχαίων και σύγχρονων Ελλήνων: η συνέχεια μέσω του DNA.
Το βιβλίο αυτό επιχειρεί να αποσαφηνίσει τη σχέση μεταξύ DNA και εθνικής ταυτότητας. Μέσα από μια λεπτομερή εξέταση των σχετικών επιστημονικών μελετών και τη διεπιστημονική ανάλυση του θέματος, έρχεται να ελέγξει κατά πόσο ευσταθούν ισχυρισμοί του τύπου «ελληνικό DNA». Κι ακόμα, να απαντήσει σε ερωτήματα όπως: Τι μπορούν -και τι δεν μπορούν- να μας πουν τα δεδομένα του DNA; Είναι οι γενετικές εθνότητες κάτι υπαρκτό; Μπορεί όντως το DNA να ρίξει φως στην αληθινή καταγωγή μας; Αυτό το βιβλίο έρχεται να αποσαφηνίσει σε όλους μας τι ακριβώς μπορούμε, αλλά και τι δεν μπορούμε, να μάθουμε από το DNA για το ποιοι πράγματι είμαστε. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

O Μανόλης Αναγνωστάκης (1925-2005) είναι εξέχουσα μορφή των νεοελληνικών γραμμάτων. Ποιητής, κριτικός, ανθολόγος, αλλά και συντάκτης κειμένων ιδεολογικής και πολιτισμικής παρέμβασης, σφράγισε με το έργο και την παρουσία του το μεταπολεμικό και μεταπολιτευτικό πνευματικό πεδίο. Εκατό χρόνια μετά τη γέννησή του και είκοσι μετά τον θάνατό του, φαίνεται χρήσιμος πια ένας αναπροσδιορισμός της κριτικής πρόσληψής του, όχι, βέβαια, υπό την έννοια της ριζικής ανατροπής των κριτικών δεδομένων, αλλά υπό το πρίσμα του εμπλουτισμού της κριτικογραφίας και των φιλολογικών προσεγγίσεων του έργου του. Σε αυτό, κυρίως, στοχεύει ο ανά χείρας τόμος, η συγκρότηση του οποίου σχεδιάστηκε ως εξής: Kάθε βιβλίο του Μανόλη Αναγνωστάκη οριοθέτησε μία θεματική περιοχή και σε αυτήν εντάχτηκαν τα σχετικά κριτικά κείμενα που επελέγησαν, με κριτήριο παράθεσης τη χρονολογία της πρώτης δημοσίευσής τους. Ανθολογήθηκαν επίσης κείμενα που αφορούν τον κριτικό ρόλο του Αναγνωστάκη, τα οποία αποτέλεσαν μία ξεχωριστή ενότητα, με το σκεπτικό ότι η κριτική του δραστηριότητα συμπληρώνει και ενίοτε φωτίζει και την ποιητική του παρουσία, ενώ μία ευρεία ενότητα του τόμου απαρτίστηκε από συνολικότερες αποτιμήσεις αλλά και προσεγγίσεις ειδικής στόχευσης της ποίησης του δημιουργού, ώστε να παρουσιαστούν με επάρκεια βασικές όψεις της ποίησης αλλά και της ποιητικής του.
Ο Αναγνωστάκης διαβάστηκε και εξακολουθεί να διαβάζεται. Κινητοποίησε και κινητοποιεί το ενδιαφέρον των κριτικών και των φιλολόγων, ενώ επηρέασε με τον ποιητικό του τρόπο και με τις εκδιπλώσεις της κριτικής σκέψης του αρκετούς ποιητές και κριτικούς, συνομηλίκους του και νεότερους. Κατά τούτο, είναι αδιαμφισβήτητο πως το ίχνος του έργου του χαράχτηκε βαθιά στο νεοελληνικό λογοτεχνικό πεδίο και είναι βέβαιο πως η εμβάθυνση στο συγκεκριμένο έργο καθώς και η περαιτέρω διερεύνηση των πολλαπλών πτυχών του θα απασχολήσουν και στο μέλλον τη φιλολογική έρευνα και κριτική. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)