Κατά την παραμονή της σε μια ευρωπαϊκή πόλη σημαδεμένη από τη βία του B' Παγκόσμιου πολέμου, σε μια πόλη με δριμείς χειμώνες, η συγγραφέας αναμετριέται με μια άλλη τραγωδία, που καθόρισε την πορεία της οικογένειάς της: τον θάνατο της μεγάλης της αδερφής, η οποία εγκατέλειψε τον κόσμο μόλις δύο ώρες μετά τη γέννησή της. Σε μια αφήγηση αυτοβιογραφική και θραυσματική, στιλπνή και σπαρακτική, που αναδύεται μέσα από λευκές εικόνες -τα σπάργανα που έγιναν σάβανο, το μητρικό γάλα που το μωρό δεν πρόλαβε να πιει, μια χούφτα λέξεις στο χαρτί-, η νομπελίστρια συγγραφέας ζωντανεύει τη μνήμη μιας αδερφής την οποία δεν πρόλαβε ποτέ να γνωρίσει, μετουσιώνοντας έτσι, απέριττα και ποιητικά, ένα θέμα βαθιά προσωπικό σε υψηλή λογοτεχνία. «Μεγάλωσα μέσα σ’ αυτή την ιστορία» γράφει η ίδια. Το Λευκό είναι ένας λυρικός αναστοχασμός πάνω στο πένθος, αλλά και στις αντοχές της ανθρώπινης ψυχής, στην αέναη προσπάθεια να πλάσουμε νέα ζωή από τις στάχτες της καταστροφής. Η έκδοση συμπληρώνεται από την όμορφη διάλεξη που έδωσε η Χαν Γκανγκ στο πλαίσιο της βράβευσής της με το Νόμπελ Λογοτεχνίας. (Από τον εκδότη)

Ο Έτγκαρ Κέρετ διερευνά τις πιο μικρές και ασήμαντες αλληλεπιδράσεις της ζωής με τρόπους ασυνήθιστους και βαθυστόχαστους. Οι χαρακτήρες του ταλαιπωρούνται από αναγνωρίσιμες αγωνίες στις διαπροσωπικές σχέσεις και στους χώρους εργασίας τους. Υπάρχουν σε έναν κόσμο όπου μπορεί μεν η σύγχρονη τεχνολογία να εξελίσσεται με εντυπωσιακούς ρυθμούς, αλλά προσκρούουν διαρκώς πάνω στα ανθρώπινα πάθη, στην κοινοτοπία του κακού, στη βαρβαρότητα. Η σύντροφος ενός από τους ήρωες είναι διαγωνιζόμενη σε ριάλιτι από ένα παράλληλο σύμπαν. Κάποιος άλλος διαπιστώνει ότι ο αστεροειδής που πλήρωσε για να ονομαστεί προς τιμήν της γυναίκας του πρόκειται να συγκρουστεί με τη Γη. Και μια ηλικιωμένη χήρα πείθει ένα πρόγραμμα τεχνητής νοημοσύνης να αυτοκτονήσει. Αυτά τα διηγήματα εξεικονίζουν την τωρινή στιγμή στον χρόνο: την αβεβαιότητα και την ευθραυστότητα -γεμάτη παρεξηγήσεις και προβλήματα στην επικοινωνία- καθώς αναζητούμε τους λόγους αλλά και τη δύναμη να βρούμε την ελπίδα. Οι συγκεκριμένες ιστορίες, ζοφερά αστείες και διαπεραστικά ουσιαστικές, αποκαλύπτουν τις άβολες αλήθειες και τις σκοτεινές ρωγμές των κοινωνιών μας. Το ύφος του Ισραηλινού συγγραφέα είναι προσιτό και λιτό, τρυφερό και συγκινητικό, ολόδικό του, μοναδικό. (Από τον εκδότη)

Ονειρεύομαι
πως θα έχω το εξαίσιο προνόμιο
να πεθάνω όρθιος, γυμνός και καθαρμένος,
σκαλίζοντας χώματα,
σμιλεύοντας λέξεις,
πλάθοντας όνειρα,
σπέρνοντας τους σπόρους της αλήθειας,
της ομορφιάς,
του δίκιου
και της ανθρωποσύνης.


Ονειρεύομαι να φύγω
ταμπουρωμένος στα οδοφράγματα,
ανιχνεύοντας τα μονοπάτια του μέλλοντος.

Ονειρεύτηκα
πως εξακολουθώ να ονειρεύομαι.
(Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Η πτώση του Διαδικτύου δεν είναι παρά ζήτημα χρόνου. Το Ίντερνετ θα καταρρεύσει και θα ζήσουμε κύματα πανικού. Ακούγεται σαν ένα είδος Αποκάλυψης; Κι όμως, δεν είναι...

Στο βιβλίο αυτό η Εστέρ Πανιάγουα περιγράφει το χάος που θα μπορούσε να επιφέρει ένα μεγάλο «μπλακάουτ» στο Ίντερνετ, σε συνάρτηση με το πόσο εξαρτημένοι είμαστε από αυτό. Αποκαλύπτει ποιοι είναι οι θεματοφύλακες του Διαδικτύου και μας ανοίγει την πόρτα στη σκοτεινότερη πλευρά του κυβερνοχώρου, εξετάζοντας τις διάφορες μορφές εγκληματικότητας αλλά και εθισμού που ελλοχεύουν σε αυτόν. Μας μαθαίνει ποιος μετέτρεψε τα αυγά με μπέικον στο κατεξοχήν αμερικανικό πρωινό και τι σχέση έχει αυτό με τη χειραγώγηση. Ανιχνεύει την online παραπληροφόρηση, την πόλωση και τον εμπρηστικό, μισαλλόδοξο λόγο. Αναλύει πώς αυτοματοποιήθηκαν τόσο οι κοινωνικές διακρίσεις, η λογοκρισία και η εν γένει καταπίεση. Μας φανερώνει, τελικά, την κρυφή λειτουργία μιας ψηφιακής τυραννίας που ούτε καν ο Τζορτζ Όργουελ και o Άλντους Χάξλει δεν φαντάστηκαν σε όλες τις εκφάνσεις της. Το Error 404 δεν είναι μια δυστοπία. Είναι μια πλήρως τεκμηριωμένη πραγματεία που στόχο έχει να μας αφυπνίσει πριν να είναι πολύ αργά. Στις σελίδες αυτές εκτίθενται όλα τα σημαντικά και επίκαιρα ζητήματα που αφορούν το Ίντερνετ, με μια κριτική και, συγχρόνως, εστιασμένη στις λύσεις ματιά, καθώς, όπως υποστηρίζει η συγγραφέας, ακόμα έχουμε λόγους να ελπίζουμε. (Από την παρουσίαση στο οπισθόρυλλο του βιβλίου)

ΣΤΟ ΜΠΑΝΙΟ

Καυτό το κορμί μου
έπεφτε στο νερό.
Κι εγώ ακίνητη
να εξατμίζομαι.
Κι εγώ ακίνητη
να εξαγνίζομαι.
Να καίγομαι
και να μην προσπαθώ
ν' ανοίξω τη βρύση
με το κρύο νερό.

Επιμένω να υπομένω.
[Από την έκδοση]

Ο Μιχαήλ Θ. Ρασσιάς είναι ο τελευταίος συνεργάτης του νομπελίστα John F. Nash, του διασημότερου ίσως μαθηματικού στον κόσμο, γνωστού και από τη χολιγουντιανή ταινία "A Beautiful Mind" (Ένας υπέροχος άνθρωπος) - του επιστήμονα που από λύτης των δυσκολότερων προβλημάτων και δημιουργός θεωριών σχεδόν καταστράφηκε όταν βυθίστηκε στη δίνη της σχιζοφρένειας.
Ξεπερνώντας ως εκ θαύματος την ασθένειά του, ο Nash αναστήθηκε στο επιστημονικό στερέωμα με αποκορύφωμα την απονομή του Βραβείου Νόμπελ το 1994. Μετά την πρώτη γνωριμία του Μ. Θ. Ρασσιά με τον J. Nash τον Σεπτέμβριο του 2014, αναπτύχθηκε ανάμεσά τους μια ιδιαίτερη χημεία που κατέληξε σε στενή φιλία και συνεργασία.
Το βιβλίο αποτελεί το χρονικό της καθημερινής επαφής τους στο γραφείο του Nash, στην πανεπιστημιακή βιβλιοθήκη και στα υπέροχα πάρκα του Πρίνστον. Οι πολύωρες και απολαυστικές συζητήσεις τους ρίχνουν φως σε άγνωστες πτυχές της πολυτάραχης διαδρομής και της προσωπικότητας του "Υπέροχου ανθρώπου". (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Πώς ανέχεστε τόσα χρόνια ο ένας τον άλλο; Πώς καταδέχεσαι να ζεις μέσα σε αυτό το σώμα; Τι μισείς περισσότερο και τι λιγότερο στον εαυτό σου; Πότε χρειάστηκε να δοκιμαστεί ακραία η υπομονή σου; Πόσο να αντέξει κανείς μόνος;
Άνθρωποι-νησιά σπαρμένοι στις θάλασσες του κόσμου μέσα σε παράλληλες ιστορίες που τους υποχρεώνουν να κρύβουν μυστικά, να εμπλέκονται σε εγκλήματα και να πληρώνουν το τίμημα για τα λάθη και τα πάθη τους. Γυναίκες μόνες μέσα σε οικογένειες που δεν πίστεψαν, δοσμένες σε περιστασιακούς έρωτες, εξαρτημένες από τοξικούς συντρόφους, μάνες, κόρες και αδερφές που αλλάζουν τη μοίρα τους με κάθε κόστος. Άντρες εραστές, σύζυγοι, σύντροφοι και φίλοι, δραπέτες όλοι από ένα παρόν-φυλακή. Μικρά παιδιά, έφηβοι και ηλικιωμένοι που συναντώνται και χάνονται μέσα σε διαψεύσεις, ανατροπές και εξιλεώσεις. Από την Αμερική και την Ευρώπη ως την Ασία και την Αφρική, από Χριστούγεννα σε καλοκαίρια κι από γιορτές σε πένθη, τους ενώνουν ακρότητες, τραύματα και εγκλεισμοί.
Και μόνο η τρυφερότητα μπορεί να τους κάνει να αποδεχτούν κατά βάθος μια πραγματικότητα που τους υποδέχεται χωρίς να τους κρίνει. Μια πραγματικότητα που να μπορούν να την αντέχουν. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Ο Τόνιο Ασπιλκουέτα μοιράζει τις μέρες του ανάμεσα στη δουλειά, στο σπίτι και στο ακαταμάχητο πάθος του: στην κρεολική μουσική.
Η απρόσμενη πρόσκληση να πάει να ακούσει έναν άγνωστο κιθαρίστα, τον Λάλο Μολφίνο, του αλλάζει τη ζωή. Ο αινιγματικός και εξαιρετικά ταλαντούχος καλλιτέχνης επιβεβαιώνει αυτό που ο Τόνιο ήδη διαισθανόταν: Η δική του αγάπη για την περουβιανή παραδοσιακή μουσική οφείλεται σε κάτι περισσότερο από την απλή τέρψη που προσφέρει. Σε ένα Περού κατακερματισμένο και ισοπεδωμένο από τη βία του Φωτεινού Μονοπατιού, θα μπορούσαν άραγε οι βαθύρριζες λαϊκές μελωδίες να προκαλέσουν μια κοινωνική επανάσταση, να ανατρέψουν τις προκαταλήψεις και να ενώσουν τη χώρα σε μια αγκαλιά συμπερίληψης και αδελφοσύνης; Είναι πολύ πιθανό η δεξιοτεχνία του Λάλο Μολφίνο να συνδέεται με όλα αυτά, οπότε ο Τόνιο αποφασίζει να ταξιδέψει στον τόπο καταγωγής του μουσικού, να διερευνήσει την ιστορία του, την οικογένεια και τους έρωτές του, να μάθει πώς έγινε κιθαρίστας. Ο Τόνιο σκοπεύει, επίσης, να γράψει ένα βιβλίο. Το τελευταίο, συγκινητικό μυθιστόρημα που δημοσίευσε ο μεγάλος νομπελίστας συγγραφέας, ένα κύκνειο άσμα εμποτισμένο με την αναζήτηση της ουτοπίας. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Στην Αβάνα, στις αρχές του 1989, μιας σημαδιακής χρονιάς, ένα επίμονο τηλεφώνημα ξυπνάει τον μεθυσμένο Μάριο Κόντε, έναν σκεπτικιστή και απογοητευμένο υπολοχαγό της αστυνομίας. Ο Γέρος, ο διοικητής του στα Κεντρικά, του αναθέτει μια μυστηριώδη και επείγουσα υπόθεση: ο Ραφαέλ Μορίν, διευθυντής μιας κρατικής επιχείρησης με βαθμό υφυπουργού, αγνοείται. Τέτοια πράγματα δεν συμβαίνουν στην Κούβα... Πλην όμως, η κατάσταση περιπλέκεται όταν ο Κόντε διαπιστώνει ότι ο εξαφανισμένος είναι παλιός γνωστός του, συγκεκριμένα συμμαθητής του, ένας τύπος που ανέκαθεν υπάκουε στους καθιερωμένους κανόνες και ξεχώριζε με την αυτοπειθαρχία και την ευφυΐα του. Ο Κόντε δεν θα αργήσει να βυθιστεί σε μια αναζήτηση, καθώς σταδιακά ανακαλύπτει σκιές στο φαινομενικά τέλειο παρελθόν πάνω στο οποίο είχε στηρίξει τη λαμπρή του καριέρα το συγκεκριμένο στέλεχος, ενώ ταυτόχρονα έρχεται και ο ίδιος αντιμέτωπος με οδυνηρές αναμνήσεις και πληγές που νόμιζε πως είχαν κλείσει για πάντα. Αυτό είναι το πρώτο μυθιστόρημα με πρωταγωνιστή τον Μάριο Κόντε, από δω ξεκίνησαν όλα, η συνύπαρξη του Λεονάρδο Παδούρα με έναν πολύπλευρο, αντιφατικό, συναρπαστικό ήρωα, που μοιάζει και δεν μοιάζει στον λογοτεχνικό του δημιουργό. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)