Για το μυθιστόρημα της Ελένης Στελλάτου «Καιρός των κρυστάλλων» (εκδ. Πόλις).

Γράφει η Αγγελική Σπηλιοπούλου

Για το μυθιστόρημα του Γκεόργκι Γκοσποντίνοφ (Georgi Gospodinov) «Ο κηπουρός και ο θάνατος» (μτφρ. Αλεξάνδρα Ιωαννίδου, εκδ. Ίκαρος). Εικόνα: Ο πίνακας «Ο κήπος του θανάτου» του Ούγκο Σίμπεργκ.

Γράφει η Αγγελική Σπηλιοπούλου

Για το μυθιστόρημα του Ζαν Ζακ Ρουσσώ (Jean-Jacques Rousseau) «Ιουλία ή Η νέα Ελοΐζα» (μτφρ. Έφη Κορομηλά, εκδ. Gutenberg). Εικόνα: Από έκδοση του βιβλίου του 1852.

Γράφει η Αγγελική Σπηλιοπούλου 

Για το μυθιστόρημα της Ίντα Τουρπέινεν (Iida Turpeinen) «Έμβια όντα» (μτφρ. Βίκυ Αλυσσανδράκη, εκδ. Ίκαρος).
Πηγή φωτογραφίας: https://www.sttinfo.fi/

Γράφει η Αγγελική Σπηλιοπούλου 

Πολλές γυναίκες συγγραφείς από τον 19ο αιώνα μέχρι σήμερα επιλέγουν να γράφουν με ανδρικά ψευδώνυμα. Πώς αυτή η κίνηση συνδέεται με τις πατριαρχικές προκαταλήψεις για το φύλο; Είναι ορθή η επανακυκλοφορία παλαιότερων έργων με τη χρήση του πραγματικού ονόματος της συγγραφέα, όπως συνέβη με την εκστρατεία «Reclaim her name»; Κάποιες σκέψεις... Εικόνα: Η Ζορζ Σαντ, φωτογραφημένη από τον Φελίξ Ναντάρ (1864).

Γράφει η Αγγελική Σπηλιοπούλου

Για το μυθιστόρημα της Αν Μπροντέ (Anne Brontë) «Η ένοικος του Γουάιλντφελ Χολ» (μτφρ. Σοφία Αυγερινού, εκδ. Loggia). Εικόνα: Η Τσάρλι Μέρφι ως Αν Μπροντέ στη σειρά «To Walk Invisible» του BBC. 

Γράφει η Αγγελική Σπηλιοπούλου 

Για το μυθιστόρημα του Ρόμπερτ Πεν Γουόρεν (Robert Penn Warren) «Ένας τόπος για να επιστρέφεις» (μτφρ. Αθηνά Δημητριάδου, εκδ. Πόλις).

Γράφει η Αγγελική Σπηλιοπούλου

«Θέλω να είμαι για πάντα ελεύθερη να αντιφάσκω με τον εαυτό μου. Αλλά νομίζω ότι ίσως αντιφάσκω περισσότερο στην ποίηση και στη γραφή, παρά στη ζωή. Άρα, για άλλη μια φορά, η ποίηση είναι το πεδίο της ελευθερίας μου» είπε η Φιλίπα Λεάλ (Filipa Leal), που βρέθηκε στην Αθήνα για τη συμμετοχή της στο Φεστιβάλ ΛΕΑ 2025. 

Συνέντευξη στην Αγγελική Σπηλιοπούλου