Δώδεκα βιβλία ψυχολογίας, αυτοβοήθειας και αυτογνωσίας διαλεγμένα από τις πρόσφατες εκδόσεις στους πάγκους των βιβλιοπωλείων.
Γράφει ο Σόλωνας Παπαγεωργίου
Αρκετοί θεωρούν πως οι οδηγοί αυτοβοήθειας κι αυτογνωσίας είναι μόδα που θα περάσει. Είναι γεγονός, όμως, πως ανταποκρίνονται στη θέληση του ανθρώπου για ενδοσκόπηση, με στόχο τη βελτίωση των βιοτικών του συνθηκών και των σχέσεών του με το κοινωνικό σύνολο. Ιδού, λοιπόν, δώδεκα τίτλοι που κυκλοφόρησαν πρόσφατα και μας βοηθούν να αλλάξουμε χωρίς να υπόσχονται γρήγορες λύσεις και συνταγές για «μαγικά χάπια».
Καρλ Γκούσταβ Γιουνγκ (μτφρ. Νίκος Βουλαλάς, εκδ. Πεδίο) της Ρουθ Γουίλιαμς
Τι είναι το ασυνείδητο – υπάρχει, άραγε, η συλλογική εκδοχή του; Ποια είναι τα στάδια της ζωής και η δομή του ψυχισμού; Έχει ο νους τελεολογικό χαρακτήρα κι αν ναι, πώς σχετίζεται αυτή η ιδιότητα με τον μηχανισμό των ονείρων;
Το εύληπτο εγχειρίδιο της Γουίλιαμς παρουσιάζει το σύστημα σκέψης του Γιουνγκ, απευθυνόμενο σε νέους κι έμπειρους μελετητές του, αλλά και σε οποιονδήποτε επιθυμεί να αποκτήσει πληρέστερη εικόνα για τον βίο και την πολιτεία του μεγάλου ψυχιάτρου.
Από τις ίδιες εκδόσεις θα βρείτε αντίστοιχους οδηγούς για το έργο των Μοντεσσόρι, Φρόιντ, Λακάν κ.ά.
Να έχεις ή να είσαι; (μτφρ. Ουρανία Τουτουντζή, εκδ. Διόπτρα) του Έριχ Φρομ
Κλασικό έργο του Έριχ Φρομ για τη στροφή της ανθρωπότητας από το «είμαι» στο «έχω».
Πώς φτάσαμε από τα «άφησε όλα όσα έχεις» και «απελευθερώσου από όλα τα δεσμά» της Παλαιάς Διαθήκης στη σύγχρονη καταναλωτική κουλτούρα; Γιατί ματαιώθηκε η Υπόσχεση της Συνεχόμενης Προόδου και πώς μπορεί να σωθεί η σύγχρονη κοινωνία; Αν μπορεί να σωθεί…
Το μεταμορφωτικό ταξίδι της θεραπείας IFS (μτφρ. Χρήστος Μπαρουξής, εκδ. Διόπτρα) των Ρίτσαρντ Σβαρτς και Μάρθα Σουίζι
Στο δοκίμιο των ψυχαναλυτών Σβαρτς και Σουίζι αναλύεται η θεραπεία Εσωτερικών Οικογενειακών Συστημάτων, που αναπτύχθηκε από τον Σβαρτς και προτείνει πως ο άνθρωπος αποτελείται από διάφορες υποπροσωπικότητες, τμήματα που σχετίζονται με τους ρόλους και τα βάρη που αναλαμβάνει και που συχνά συγκρούονται μεταξύ τους, ενώ γίνεται να συνεργαστούν αποτελεσματικά.
Με μεθόδους κι εργαλεία που υπάγονται στη συστημική ψυχοθεραπεία -που εστιάζει στα σύνολα στα οποία εντάσσεται το ψυχαναλυόμενο υποκείμενο, όπως, φερειπείν, την οικογένειά του-, η συγκεκριμένη έκδοση συνομιλεί δημιουργικά με τον αναγνώστη, συχνά αναπαριστώντας διαλόγους ασθενών με τον θεραπευτή τους.
Εσύ είσαι το placebo (μτφρ. Χρήστος Καψάλης, εκδ. Key Books) του Τζο Ντισπένζα
Τα placebo και η επίδρασή τους στον οργανισμό αφορούν σε μια αμφιλεγόμενη πλευρά των επιστημών υγείας.
Σε αυτό το πλαίσιο, επιχειρώντας να παρουσιάσει μια αρκετά τεκμηριωμένη εκδοχή της αυτοθεραπείας κι αξιοποιώντας στοιχεία από πραγματικές υποθέσεις κι έρευνες της νευροεπιστήμης, ο ερευνητής Τζο Ντισπένζα αναπτύσσει ένα κείμενο για τον τρόπο που οι σκέψεις επηρεάζουν το σώμα, εκκινώντας από μια προσωπική του εμπειρία: την ανάκαμψη από ένα σοβαρό ατύχημα με την εφαρμογή τεχνικών διαλογισμού.
Πρωτοποριακή μέθοδος ή σύστημα που βασίζεται στην υπερβολική πίστη στη δράση των εικονικών φαρμάκων και της ενέργειας; Κάθε ενδιαφερόμενος μπορεί να κρίνει μόνος του, διαβάζοντας το βιβλίο.
Διαβάστε εδώ την αναλυτική κριτική του Διονύση Μαρίνου στην Book Press.
Time boxing (μτφρ. Κωνσταντίνα Γεωργούλια, εκδ. Μίνωας) του Μαρκ Ζάο-Σάντερς
Ξεφεύγοντας από το πλαίσιο της αυτογνωσίας και κινούμενο προς τον τομέα της στρατηγικής, ο Ζάο-Σάντερς φιλοδοξεί να μάθει στον αναγνώστη πώς να σκέφτεται «μέσα στο κουτί» - όχι στερεοτυπικά, αλλά οργανώνοντας τη σκέψη του αυτομάτως σε χρονοδιαγράμματα και το κυριότερο, εστιάζοντας σε έναν στόχο τη φορά.
Ο συγγραφέας έχει σχεδιάσει ακόμα και τη δομή του βιβλίου του βασισμένος σ’ αυτή την ιδέα, παραθέτοντας στην αρχή κάθε κεφαλαίου τον αριθμό των λέξεών του και τον χρόνο που απαιτείται για την ανάγνωσή του.
Σκέψου ξανά (μτφρ. Πέτρος Γεωργίου, εκδ. Πατάκη) του Άνταμ Γκραντ
Γεμάτο με ενοχλητικές αλήθειες, ζωντανές ιστορίες, όπως αυτή του Ντάρυλ, ενός μαύρου μουσικού που κάποτε κατάφερε να μεταπείσει τον Υψηλό Κύκλωπα της Κου Κλουξ Κλαν, αλλά και διαγράμματα που παρουσιάζουν ευρήματα ερευνών, το Σκέψου ξανά του Άνταμ Γκραντ αφαιρεί τις παρωπίδες του αναγνώστη και κατ’ επέκταση, όσων θα συνδιαλλαγούν μαζί του στο μέλλον, διδάσκοντας την τέχνη του να έχεις πάντα δίκιο όταν επιχειρηματολογείς και πάντα άδικο όταν ακούς τον συνομιλητή σου.
Συμπτώσεις δεν υπάρχουν (μτφρ. Θεοδώρα Δαρβίρη, εκδ. Πατάκη) του Μπόρχα Βιλασέκα
«Όσα δοκίμια κι αν επιχειρήσουμε να γράψουμε και όσα συνέδρια και αν οργανώσουμε, η πραγματική πνευματικότητα δεν μπορεί να μπει σε θεωρητικά καλούπια, να μεταδοθεί ή να δηλωθεί» αναφέρει ο Βιλασέκα. Γι’ αυτό κιόλας ανοίγει το κείμενό του με τη φράση «αυτό το βιβλίο είναι μια απάτη» - επισημαίνει δε πως αυτό που θα επιχειρήσει να εξηγήσει είναι εξίσου δύσκολο με την περιγραφή ενός χρώματος σε κάποιον τυφλό.
Ο συγγραφέας επιχειρηματολογεί υπέρ μιας κοσμικής πνευματικότητας, την οποία διαχωρίζει από τη θρησκευτικότητα, όπως αυτή καλλιεργείται από τις επίσημες θρησκείες, και μιλά για τον μυστικισμό, την κόλαση ως ψυχολογική μεταφορά, τον Ιησού ως επαναστάτη φιλόσοφο, τον διαλογισμό και τον θάνατο, πάντα με στοχαστική διάθεση.
Υπερεπικοινωνιακοί - Τα μυστικά της επιτυχημένης επικοινωνίας (μτφρ. Γιώργος Μπαρουξής, εκδ. Ψυχογιός) του Τσαρλς Ντούιγκ
Η επικοινωνία δημιουργεί τις γέφυρες που φέρνουν κοντά τους ανθρώπους. Ο εγκέφαλός μας έχει εξελιχθεί ώστε να την επιδιώκει, όση αμηχανία κι αν αισθανόμαστε κατά την έναρξη μιας συζήτησης.
Τα υπερεπικοινωνιακά άτομα, κατά τον συγγραφέα, είναι όσα επιτυγχάνουν να μοιράζονται γόνιμα τις σκέψεις τους, ακόμα κι όταν θίγουν τα πιο λεπτά ζητήματα. Ο Ντούιγκ, ερευνητής δημοσιογράφος με μεγάλη πείρα, αναδεικνύει τη δύναμη της ομιλίας με πρωτότυπο τρόπο, μέσα από αναφορές σε επιτυχημένες σειρές της ποπ κουλτούρας, ιστορίες στρατολόγησης κατασκόπων από τη CIA, τεχνάσματα στα οποία καταφεύγουν οι ένορκοι για να καθορίσουν τις ετυμηγορίες και διάφορα ακόμα περιστατικά που ενισχύουν το συμπέρασμά του: η σύνδεση με τους άλλους είναι το σημαντικότερο πράγμα στη ζωή.
Η νοοτροπία του μεγαλείου (μτφρ. Άλκηστις Κελεσίδη, εκδ. Πεδίο) του Λιούις Χόουζ
Κείμενο γραμμένο από τον Λιούις Χόουζ, πρώην επαγγελματία ποδοσφαιριστή, που ανοίγει με μια αναφορά στη δυσκολότερη περίοδο της ζωής του συγγραφέα, όταν αναγκάστηκε να νοσηλευτεί ύστερα από ένα επώδυνο σπάσιμο του καρπού, την ίδια εποχή που ο πατέρας του υπέστη εγκεφαλικό.
Ο Χόουζ κατάφερε να ανακάμψει – όση σοφία απέκτησε από αυτή την εμπειρία προσπαθεί να μας τη μεταδώσει, παραδίδοντας ένα βιβλίο στρατηγικής με πρακτικές μεθόδους για την επίτευξη στόχων.
Γνώρισε τον εαυτό σου (μτφρ. Σοφία Ανδρεοπούλου, εκδ. Πεδίο) της Νικόλ ΛεΠέρα
Οδηγός αυτοθεραπείας από την ολιστική ψυχολόγο Νικόλ ΛεΠέρα, με τίτλο που παραπέμπει τους διαβασμένους αυτομάτως στα δελφικά παραγγέλματα. Με εργαλεία την προσεκτική παρατήρηση και τον αναστοχασμό, το βιβλίο υπόσχεται ν’ αποτελέσει ένα «ταξίδι που θα αλλάξει τη ζωή» του αναγνώστη.
Το περικείμενο περιλαμβάνει αρκετό κενό χώρο για να αναπτύξει τις σκέψεις του ο «θεραπευόμενος», ως μιας μέρος ενός ανοιχτού διαλόγου με τη συγγραφέα.
Ερμηνεύοντας τους ανθρώπους (μτφρ. Δέσποινα Αλεξανδρή, εκδ. Παπαδόπουλος) της Καμίλα Πανγκ
Δεν υπάρχουν στεγανά μεταξύ των επιστημών – οι θετικές επηρεάζουν τις ανθρωπιστικές κι αντιστρόφως. Στην Ιστορία της λογοτεχνίας θα εντοπίσουμε ρεύματα που έχουν διαμορφωθεί από την πρωτοπόρο σκέψη και τις μεθόδους του Καρόλου Δαρβίνου, του Αϊνστάιν, των οικολόγων επιστημόνων πιο προσφάτως, κλπ.
Όσον αφορά στο συγκεκριμένο βιβλίο, η Καμίλα Πανγκ, διδάκτωρ Βιοχημείας και μεταδιδακτορική ερευνήτρια με ειδίκευση στη μεταφραστική βιοπληροφορική, διαγνωσμένη επίσης με Διαταραχή Αυτιστικού Φάσματος, συνθέτει ένα ιδιαίτερο μείγμα, αξιοποιώντας τις γνώσεις που έχει αποκομίσει από τη σταδιοδρομία της για να συνθέσει έναν «οδηγό» για τη ζωή.
Κάνοντας αναφορές στις πρωτεΐνες, στις ιδιότητες του φωτός και στους αλγορίθμους, η Πανγκ μιλά κατ’ επέκταση και κυριότερα για την ομαδική εργασία, τον φόβο που βιώνουμε στη ζωή μας και τους τρόπους με τους οποίους μπορούμε να κατακτήσουμε τους στόχους μας.
Αυτό είναι! (εκδ. Key Books) του Διονύση Μπουγά
Το βιβλίο του Μπουγά επιδιώκει να στρέψει το βλέμμα του αναγνώστη προς το μέλλον, αφήνοντας πίσω το παρελθόν, να του εξηγήσει τη μεγάλη σημασία του να είσαι «παίκτης» παρά «θεατής» και γενικώς, να τον πείσει να κάνει ό,τι περνά από το χέρι του για να βελτιώσει τη ζωή του, καθιστώντας τον υπεύθυνο για τον εαυτό και τις πράξεις του σ’ έναν κόσμο που αλλάζει με μεγαλύτερη ταχύτητα απ’ ό,τι οι άνθρωποι.
«Ξέρω ότι ακούγεται περίεργο να το λέει ένας ψυχολόγος, αλλά αυτό το βιβλίο το έγραψα κυρίως μέσα από τον ρόλο μου ως πατέρα, μπας και αποφύγει κάποιες συνεδρίες σε ψυχολόγους η κόρη μου. Αν μπορούσα να της αφήσω μια μόνο συμβουλή, θα ήταν: κοίτα μπροστά, το παρελθόν έχει ήδη κάνει τη δουλειά του – μην του δίνεις και bonus ώρες», αναφέρει ο συγγραφέας στη συνέντευξή του στην Book Press.
