Η Αμερικανίδα πεζογράφος Κάρσον ΜακΚάλερς [Carson McCullers] είναι μία από τις σημαντικότερες εκπροσώπους του λογοτεχνικού «southern gothic». Τα μυθιστορήματά της εκτυλίσσονται στον αμερικανικό Νότο και παρουσιάζουν μοναχικούς, εκκεντρικούς χαρακτήρες που πασχίζουν να συνυπάρξουν με τους υπόλοιπους ανθρώπους.
Επιμέλεια: Σόλωνας Παπαγεωργίου
Στην ανολοκλήρωτη αυτοβιογραφία της με τίτλο Illumination and night glare, η ΜακΚάλερς μιλά για τη συγγραφική επιτυχία που γνώρισε σε νεαρή ηλικία, για την ταραχώδη σχέση της με τον σύζυγό της και επίδοξο συγγραφέα Reeves McCullers, καθώς και για το συγγραφικό της εργαστήρι, για τον τρόπο που συνθέτει τις μυθοπλαστικές ιστορίες της.
Πέρα από όλα τα άλλα, η ΜακΚάλερς αποκαλύπτει δέκα βιβλία που τη σημάδεψαν και τη διαμόρφωσαν ως συγγραφέα. Στην κορυφή της λίστας βρίσκονται μυθιστορήματα από τους Ρώσους πεζογράφους Λέοντα Τολστόι και Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι. Ακολουθούν έργα Ευρωπαίων μοντερνιστών, έργα Αμερικανών συγγραφέων, καθώς και η αυτοβιογραφία της Ισιδώρας Ντάνκαν, της αποκαλούμενης «μητέρας του σύγχρονου χορού».
Τα βιβλία της Κάρσον ΜακΚάλερς κυκλοφορούν στη γλώσσα μας από τις εκδόσεις Διόπτρα. Προσφάτως μεταφράστηκαν δυο σημαντικά μυθιστορήματα της, τα Η παράνυφος και Ρολόι χωρίς δείκτες, από την Έφη Τσιρώνη και τον Μιχάλη Μακρόπουλο αντίστοιχα.
Πόλεμος και ειρήνη (εκδ. Πατάκη, μτφρ. Φώντας Κονδύλης), του Λέοντα Τολστόι
«Ο Τολστόι θεωρείται σχεδόν από όλους ως ο σπουδαιότερος μυθιστοριογράφος που έζησε ποτέ, κάτι που πιστεύω και εγώ. Από το πρώτο, όμορφο βιβλίο του για τον πόλεμο και για τη Σεβαστούπολη, και καθ' όλη τη διάρκεια της μακράς και ιδιαίτερα παραγωγικής ζωής του, διέπρεψε ως συγγραφέας… Έχει ενδιαφέρον να μελετήσει κανείς τους σπόρους του που αναπτύσσονται σε ιστορίες, την πηγή έμπνευσης για την κάθε ιστορία του. Έγραψε την Άννα Καρένινα αφού άκουσε για μια γυναίκα που πήδηξε στις ράγες ενός τρένου και σκοτώθηκε. Το [Πόλεμος και Ειρήνη], ένα ιστορικό μυθιστόρημα, είναι ένα έργο μεγαλειώδες, ο Τολστόι πρέπει να είχε μεγάλη έμπνευση σε καθημερινή βάση καθώς το έγραφε. Ήταν σχολαστικός όπως ο Προυστ καθώς περιέγραφε ρεαλιστικά το κλίμα και τις συνήθειες μιας ολόκληρης εποχής, και όπως ο Προυστ, δημιούργησε ένα μυθιστόρημα επικών διαστάσεων».
Ο ηλίθιος (εκδ. Γκοβόστη, μτφρ. Άρης Αλεξάνδρου), του Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι
«Ο επόμενος συγγραφέας που διαμόρφωσε περισσότερο τις αναγνωστικές μου προτιμήσεις είναι ο Ντοστογιέφσκι - ο Τολστόι, βεβαίως, βρίσκεται στην κορυφή… Ο αναγνώστης παρασύρεται καθώς διαβάζει τη μία εξαιρετική σκηνή μετά από την άλλη. Η σκηνή που η Ναστάζια ανάβει φωτιά για να κάψει τα χαρτονομίσματα μπροστά στον Γκάνια θα μπορούσε να είναι βγαλμένη από κάποια ιστορία του περιοδικού True Story, όμως, τα συναισθήματα που μας γεννά την κάνουν να φαντάζει αληθινή».
Ντάνκαν: Η ζωή μου (εκδ. Νεφέλη, μτφρ. Άννα Σικελιανού), της Ισιδώρας Ντάνκαν
«Όταν ήμουν δεκατεσσάρων ετών, ο μεγάλος έρωτας της ζωής μου, που επηρέασε τη συμπεριφορά μου προς ολόκληρη την οικογένειά μου, ήταν η Ισιδώρα Ντάνκαν. Δεν διάβασα απλώς την αυτοβιογραφία της, μα άρχισα να την κηρύττω σαν Ευαγγέλιο. Ο πατέρας μου, όπως και η μητέρα μου, πίστευε πως ένα παιδί πρέπει να διαβάζει βιβλία χωρίς περιορισμούς, κι έμεινε έκπληκτος με το κήρυγμα περί «ελεύθερου έρωτα» που έκανα σε κάθε μέλος της οικογένειάς μας, αλλά και σε οποιονδήποτε προθυμοποιούταν να με ακούσει. Ένας αδιάκριτος γείτονας επέκρινε τους γονείς μου που με άφησαν να μάθω σε τόσο μικρή ηλικία για την Ισιδώρα Ντάνκαν και για την ερωτική ζωή της».
Δουβλινέζοι (εκδ. Ηριδανός, μτφρ. Μαντώ Αραβαντινού), του Τζέιμς Τζόις
«Αυτή την εβδομάδα διάβασα τους Δουβλινέζους. Είναι πραγματικά αξιοθαύμαστο το ότι ένας ποιητικός σπασμός γεννήθηκε από τους βρώμικους δρόμους του Δουβλίνου της τότε εποχής. Κάθε χρόνο συνηθίζω να διαβάζω Το πορτρέτο του καλλιτέχνη σε νεαρά ηλικία… Όταν σκέφτομαι καλλιτέχνες που δυσκολεύονται να τα βγάλουν πέρα, έρχεται στο μυαλό μου η εικόνα του Τζέιμς Τζόις. Δυσκολευόταν απίστευτα να βγάλει τα προς το ζην και να συντηρήσει την οικογένειά του. Οι Δουβλινέζοι είναι ένα έργο που λογοκρίθηκε και κάηκε, ο Οδυσσέας λογοκρίθηκε και διακινήθηκε παράνομα σε όλο τον κόσμο, και φυσικά ο Τζόις δεν εισέπραξε χρήματα εξαιτίας όλου αυτού. Κέρδισε μόνο τη φήμη, την αναγνώριση του μεγαλείου του πνεύματός του».
Τρυφερή είναι η νύχτα (εκδ. Ηριδανός, μτφρ. Μίνα Ζωγράφου), του Φ. Σκοτ Φιτζέραλντ
«Ακόμα ένας ελάσσων συγγραφέας που μου είναι αγαπητός. Ο Σκοτ Φιτζέραλντ χρωστά πολλά στον λογοτεχνικό ατζέντη του. Η γυναίκα του ήταν τρελή, συνεχώς μπαινόβγαινε σε ψυχιατρικά ιδρύματα. Ο Σκοτ ήταν υπερβολικός, αξιαγάπητος, παιχνιδιάρης και ταυτοχρόνως, δύσκολος χαρακτήρας. Το ταλέντο του άνθισε και έγραψε το Τρυφερή είναι η νύχτα, παρόλο που βρισκόταν σε άσχημη ψυχολογική κατάσταση».
Το θηρίο στη ζούγκλα (εκδ. Άγρα, μτφρ. Παλμύρα Ισμιρίδου), του Χένρι Τζέιμς
«Είναι μια ζοφερή, χιονισμένη μέρα του Ιανουαρίου, πίνω συνεχώς ζεστό τσάι και διαβάζω το βιβλίο του Χένρι Τζέιμς. Δεν είχα συνειδητοποιήσει πόσο καλός ήταν. Ο αναγνώστης προθυμοποιείται να διαβάσει πολλές σελίδες με ασάφειες προκειμένου να φτάσει στις ανατρεπτικές και εξαίσιες γραμμές που του επιφυλάσσουν σχεδόν απροσδόκητες αποκαλύψεις. Μέχρι σήμερα, δεν είχα συνειδητοποιήσει πόσο έντονα έχει επηρεάσει τους σύγχρονους ποιητές - τον Έλιοτ, τον Ώντεν, κλπ».
Πέρα από την Αφρική (εκδ. Μεταίχμιο, μτφρ. Έφη Φρυδά), της Κάρεν Μπλίξεν (Ίσακ Ντίνεσεν)
«Ξεκίνησα να διαβάζω το Πέρα από την Αφρική ενώ βρισκόμουν στο αυτοκίνητο και συνέχισα να το διαβάζω μέχρι τη δύση του ηλίου. Δεν έχω γοητευτεί περισσότερο στη ζωή μου. Μετά από τόσα χρόνια, έχοντας διαβάσει πολλές φορές το βιβλίο, εξακολουθώ να αισθάνομαι μια ανακούφιση, να αισθάνομαι ελεύθερη όποτε το ξαναρχίζω».
Το μαύρο αγόρι (εκδ. Αστάρτη, μτφρ. Φωτεινή Μεγαλούδη), του Ρίτσαρντ Ράιτ
«Ακόμα ένας συγγραφέας που μου ήταν ιδιαίτερα αγαπητός είναι ο Ρίτσαρντ Ράιτ… Ο Ντικ κι εγώ κουβεντιάζαμε συχνά για τον αμερικανικό Νότο, και το συγκεκριμένο βιβλίο είναι ένα από τα καλύτερα βιβλία που γράφτηκαν από έναν μαύρο του Νότου».
Αναζητώντας τον χαμένο χρόνο – από τη μεριά του Σουάν (εκδ. Εστία, μτφρ. Παύλος Α. Ζάννας), του Μαρσέλ Προύστ
«Σήμερα σκεφτόμουν πως χρωστάω στον Προύστ τεράστια ευγνωμοσύνη. Δεν εννοώ απαραίτητα πως ‘’επηρέασε το συγγραφικό ύφος μου’’ ή κάτι παρόμοιο - απλώς, χάρη σε αυτόν, έχω ένα σπουδαίο βιβλίο που μπορώ να διαβάζω συνεχώς, ένα βιβλίο που δεν πρόκειται να βαρεθώ ποτέ, όσο εξοικειωμένη κι αν είμαι με το περιεχόμενό του».
Εκεί που οι άγγελοι φοβούνται να διαβούν (εκδ. Καστανιώτη, μτφρ. Φώντας Κονδύλης), του Ε. Μ. Φόρστερ
«Ο Ε.Μ. Φόρστερ είναι ακόμα ένας συγγραφέας τον οποίο διαβάζω συνεχώς. Μια από τις πιο ευχάριστες στιγμές στη ζωή μου ήταν όταν η Mary Mercer διάβασε δυνατά το Εκεί που οι άγγελοι φοβούνται να διαβούν. Δεν μπορούσαμε να σταματήσουμε να γελάμε».
Βρείτε τα βιβλία της συγγραφέα εδώ.
