Ιωάννα Μπουραζοπούλου: «Δον Κιχότε ντε λα Μάντσα, το άκουσα στη μετάφραση της Μελίνας Παναγιωτίδου, διαβασμένο από την ίδια. Εμπειρία!»

Το πρώτο βιβλίο που θυμάμαι

Δώδεκα διαλεχτά παραμύθια, Κώστα Βάρναλη.

Ξεπερνούσε κάθε άλλο βιβλίο παραμυθιών που κυκλοφορούσε στο σπίτι σε πλοκή, φαντασία και χιούμορ. Αποτέλεσε την πρώτη μου επαφή με την βορειοευρωπαϊκή μυθολογία.

Το αγαπημένο μου βιβλίο ως παιδί

Το καπλάνι της βιτρίνας, Άλκη Ζέη, όποτε αναζητούσα τη θαλπωρή της συντροφιάς και Όμορφη Πορτοκαλιά μου, Χοσέ Μάουρο Ντε Βασκονσέλος, σε απόδοση της Ζέη, όταν γύρευα τον σπαραγμό της μοναξιάς.

Διαβάζονταν εναλλάξ, ανάλογα με τις διαθέσεις μου.

Το βιβλίο που σημάδεψε την εφηβεία μου

Το όνομα του ρόδου, Ουμπέρτο Έκο.

Έκπληξη και σοκ, πώς ένα συναρπαστικό παραμύθι μπορεί να γραφτεί με τόση σοβαρότητα και να σε τυλίξει στην Μεσαιωνική μαγεία του.

Το βιβλίο που επηρέασε τη σκέψη μου

Στην πρώτη μου νεότητα, Το βιβλίο του γέλιου και της λήθης, Μίλαν Κούντερα.

Δεν το χόρταινα, αν και μάλλον διαισθητικά παρά λογικά συλλάμβανα τα μυστικά, τους στεναγμούς και τους ψιθύρους που έκρυβε.

Το βιβλίο που με έκανε να θέλω να γίνω συγγραφέας

Η Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων, Λιούις Κάρολ.

Με εισήγαγε στη γοητεία του παράδοξου. Συχνά αισθάνομαι ότι ξαναζώ την ανάγνωσή του γράφοντας.

Το βιβλίο που ξαναδιαβάζω

Ο δήμιος, Περ Λαγκεργκβιστ ή Ο Νάνος, του ιδίου.

Κάθε ανάγνωση ένα καινούργιο δωμάτιο με καθρέφτες.

Το βιβλίο που χαρίζω

Τυλ, ο σαλτιμπάγκος, Ντάνιελ Κέλμαν.

Περιπλανιέσαι στην Ευρώπη του τριακονταετούς πολέμου και βλέπεις τη σημερινή.

Το βιβλίο που άργησα να ανακαλύψω

Δον Κιχότε ντε λα Μάντσα, Μιγκέλ ντε Θερβάντες.

Το άκουσα ως audiobook στην καινούργια του μετάφραση της Μελίνας Παναγιωτίδου, διαβασμένο από την ίδια. Αλησμόνητη εμπειρία!

Το βιβλίο που ντρέπομαι να λέω ότι έχω διαβάσει

Υπάρχει τέτοιο; Δεν μπορώ να σκεφτώ.

Το βιβλίο που διαβάζω τώρα

O άλιωτος, Γιώργου Θάνου.

Η πρώτη ελληνική ανθολογία λαογραφικού τρόμου που πήρε θέση στη βιβλιοθήκη μου.

Λίγα λόγια για τη συγγραφέα

Η Ιωάννα Μπουραζοπούλου γεννήθηκε στην Αθήνα το 1968. Σπούδασε δημόσια διοίκηση και διοίκηση ξενοδοχειακών επιχειρήσεων στην Ελλάδα και την Αγγλία. Έχει γράψει μυθιστορήματα, θεατρικά έργα και διηγήματα. Κείμενά της έχουν δημοσιευτεί σε ελληνικά και ξένα λογοτεχνικά περιοδικά, συλλογικούς τόμους διηγημάτων και ανθολογίες. Το μυθιστόρημά της Τι είδε η γυναίκα του Λωτ; τιμήθηκε με το βραβείο του περιοδικού (δε)κατα Athens Prize for Literature (2008) και κυκλοφορεί μεταφρασμένο στα γαλλικά, αγγλικά και βουλγαρικά. Το 2013 η αγγλική εφημερίδα Guardian το κατέταξε στα καλύτερα βιβλία επιστημονικής φαντασίας της χρονιάς. Τη δωδεκαετία 2011-2023 έγραψε τη μυθιστορηματική τριλογία «Ο Δράκος της Πρέσπας», που αποτελείται από τα βιβλία Η Κοιλάδα της Λάσπης (2014), Κεχριμπαρένια Έρημος (2019) και Η Μνήμη του Πάγου (2023). Η τριλογία απέσπασε καθώς εκδίδονταν οι τόμοι: Βραβείο Ακαδημίας Αθηνών (2015), Βραβείο Λογοτεχνικού περιοδικού Κλεψύδρα (2015), Τιμητική Υποτροφία από το Υπουργείο Πολιτισμού της Βαυαρίας (Award of Excellence, 2017, με φιλοξενία στη Villa Concordia, όπου γράφτηκε μεγάλο μέρος του δεύτερου τόμου), Βραβείο Μυθιστορήματος του περιοδικού Ο Αναγνώστης (2024) και Κρατικό Βραβείο Μυθιστορήματος (2024).